Romanos 11

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nyaso nlɛ bɔtɔ mɔmɔ miǝ nyalɛ Onanto áni wǝ Betidi? Owo lo. Inni nko ini kulaa! Mɔ kosate eyifo Israelnyǝ nya mini Abraham eto kafo eto ubi wǝ ditsyi Benyamin eto kafo.
1 Então pergunto: Deus rejeitou seu povo, a nação de Israel? Claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 Onanto manni wǝ betidi ba unyi, úlǝkǝ utsyǝ taa kasɔketsyikɔ ke. Nya biyi lesa nǝ báwɔni bákpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue bǝ Unyɛlǝkǝtidi Elia átɛyi Onanto itsyi lǝ Israelfɔ eto disiale ǝsuǝ nkǝ,
2 Não, Deus não rejeitou seu povo, que conheceu de antemão. Vocês sabem o que as Escrituras dizem a esse respeito? O profeta Elias se queixou a Deus sobre o povo de Israel, dizendo:
3 “Bonamute, betidi bamfo lélo fǝ bǝnyɛlǝkǝtidi nya bésensǝ fǝ kedi eto leba kenke! Ini mɔ hã ni utidi wǝ díbu, nya banlɛ bɔbɛbɛ bǝ lǝ balo mɛ!”
3 “Senhor, eles mataram teus profetas e derrubaram teus altares. Sou o único que restou, e agora também procuram me matar”.
4 Nte mbuayɛ bo Onanto dítǝ wǝ? Ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Nlǝkǝ betidi akpi akuanse ntsyǝ itǝ mɔ ǝsuǝ ba dímanse akonki bǝtǝ ufiǝ Baal.”
4 E vocês se lembram da resposta de Deus? Ele disse: “Ainda tenho outros sete mil que jamais se prostraram diante de Baal”.
5 Nko ke itsyǝ fe kase inte mɔmɔ nɛ. Israel eto betidi esiani bǝtsyuǝ ebu ba Onanto dílǝkǝ utsyǝ itǝ wǝ ǝsuǝ ɛyɛ lǝ wǝ lefonǝ eso.
5 O mesmo acontece hoje, pois uns poucos do povo de Israel permaneceram fiéis, escolhidos pela graça de Deus.
6 Wǝ lefonǝ ǝsuǝ nya ɔ́yɛ úlǝkǝ mǝ, nya inni lesa nǝ béyifo eso úlǝkǝ mǝ. Nya lǝ Onanto ǝlǝkǝ betidi lǝ mǝ keyifo ka banlɛ esoo, nyalɛ eni wǝ lefonǝ menyifo lefonǝ tinti.
6 E, se a escolha se dá pela graça de Deus, então não se baseia nas obras deles, pois nesse caso a graça deixaria de ser o que verdadeiramente é, ou seja, gratuita e imerecida.
7 Nyalɛ ntsyǝ nɛ? Lesa nǝ ǝsuǝ Israelfɔ dífi kusubebe bǝtǝkǝ keklekee, bǝnnyǝ ni. Fɛɛ mba sɛkɛ Onanto dílǝkǝ utsyǝ ǝnyǝ ni. Bafɛfɛ éti ato bǝtǝ Onanto eto bokpadi.
7 Portanto, a situação é esta: a maioria do povo de Israel não encontrou o que tanto buscava, mas uns poucos, aqueles que Deus havia escolhido, o encontraram, enquanto o coração dos demais foi endurecido.
8 Fe nyamfo ǝsuǝǝ, Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue átɛyi nkǝ,
8 Como dizem as Escrituras: “Deus os fez cair em sono profundo. Até hoje, fechou-lhes os olhos para que não vejam, e tapou-lhes os ouvidos para que não ouçam”.
9 Nyaso Oka David átɛyi nkǝ,
9 Da mesma forma, Davi disse: “Que sua mesa farta se transforme em laço, em armadilha que os faça pensar que tudo vai bem. Que seus privilégios os façam tropeçar, e que recebam o que merecem.
10 Nya lǝ itǝ mǝ ǝnǝmi lǝ eba bǝ bensiembunyǝ kulesa bǝtsyǝ lekpo.
10 Que seus olhos se escureçam para que não vejam, e que suas costas fiquem encurvadas para sempre”.
11 Nya maatɔ tsya minkǝ lefe nǝ Yudafɔ lɛtsyinini bédu bánɔɔ, bánya kenke nya bénsifo botaka keńyǝǝ? Owo! Inni nko ini? Bomu itsyi lǝ mǝ botakebu esoo, mba lenni Yudafɔ tsya ǝbǝ bǝnyǝ bofo bǝ lǝ itǝ lǝ ǝnǝmi lǝ ɛsɛ mǝ lǝ Yudafɔ bakpɔ mɛ kutsyuǝsɛ.
11 Acaso o povo de Deus tropeçou e caiu sem possibilidade de se levantar? Claro que não! Foram desobedientes e, por isso, Deus tornou a salvação acessível aos gentios, para que seu próprio povo sentisse ciúme.
12 Yudafɔ eto lebua nǝ béyifo eso Onanto ǝtǝ nkǝ kawunsiǝ kenke nyǝ asa sɛɛ. Nya lefe nǝ Yudafɔ ku Onanto eto nti lebiaa, asa sɛɛ esi íbǝ, ílǝkǝ mba lenni Yudafɔ eto disi lǝ ntu nya báfo Onanto eto atsyɔkpokpo kpǝ. Nya lǝ mǝ botakebu áboko atsyɔkpokpo nyamfo eto okle kawunsiǝǝ, lǝ ibǝ bǝ Yudafɔ kenke esinkli bǝbǝ bakɔ ku Onantoo, wǝ atsyɔkpokpo nnya luubǝ ebufui ekpe tinti.
12 Se os gentios foram enriquecidos porque os israelitas fracassaram ao rejeitar a salvação que Deus lhes oferece, imaginem como será maior a bênção para o mundo quando Israel for plenamente restaurado!
13 Nya mɔmɔ mimba lenni Yudafɔɔ, nlɛ mi bɔtɛyi lǝ lefe nǝmfo nǝ minyifo nwǝ bátsyese mi mfoo, bǝ nlǝkǝ mɔ keyifo eto bofe nte mi.
13 Dirijo-me especialmente a vocês, gentios. E, uma vez que fui designado apóstolo aos gentios, enfatizo isso
14 Nya ǝtsyuǝ ɛyɛ lǝ nyamfo ǝsuǝǝ, muutǝ ǝnǝmi ebɔsɛ mɔ betidi, bakpɔ kutsyuǝsɛ itǝ ǝtsyuǝ Onanto ebofo mǝ bǝtsyuǝ.
14 porque desejo que, de algum modo, o povo de Israel sinta ciúme e assim eu possa levar alguns deles à salvação.
15 Itsyise se Onanto dílǝkǝ mǝ anii, diyuǝ ǝbǝ Onanto ku kawunsiǝ eto betidi eto nti. Nya be luubǝ lǝ Onanto esinkli ofo mǝ? Yuuyifo fe kase utidi leekpe kesinkli kataka kǝbǝ nkpǝ!
15 Pois, se a rejeição deles possibilitou que o resto do mundo se reconciliasse com Deus, a aceitação será ainda mais maravilhosa. Será vida para os que estavam mortos!
16 Lǝ didisa eto kutsyǝ tutɛ ko befi bǝtǝ Onanto eyifo kɛnkɛɛ, nyalɛ didisa nǝmǝ kenke eyifo kɛnkɛ, Nko ke lǝ kuyi komǝ eto keyudu eyifo kɛnkɛ, nyalɛ ko kalɛ tsya eyifo kɛnkɛ.
16 Se a parte da massa entregue como oferta é santa, então toda ela é santa. E, se as raízes da árvore são santas, os ramos também o serão.
17 Bála kuyi ko bétsyi eto kalɛ, nya béfi mimba lenni Yudafɔ ba nte fe dibutu eto kuyi ko bála bákle bámaklasǝ lǝ nko bétsyi eto ɔlɛ wǝ bála eto kɛnyɛ. Itǝ bǝ mi tsya ǝbǝ bɛlɛ kedi bunyǝ ketsyiko lǝ kuyitsyitsyi komǝ, ko ni Yudafɔ eto keyudu ɔflɔ.
17 Mas alguns desses ramos, alguns do povo de Israel, foram cortados. E vocês, gentios, que eram ramos de uma oliveira brava, foram enxertados na árvore. Agora, portanto, participam do alimento nutritivo que vem da raiz da oliveira especial de Deus.
18 Nyaso bebe sinini biǝ biambesǝ ǝsuǝ kato lǝ uyilɛ wǝ bála ǝsuǝ. Itsyise lǝ biyifo nkoo, ele bǝ binyǝ bitsyǝ lekpo biǝ inni mi ni ko uyudu. Bomu uyudu nlɛ mi lǝ nkpǝ nɛ.
18 No entanto, não devem se orgulhar de terem sido enxertados no lugar dos ramos que foram cortados, pois é a raiz que sustenta o ramo, e não o contrário.
19 Ebofo bɔtɛyi fǝnkǝ, “Bála uyilɛ ǝmǝ bǝlǝkǝ bǝ lǝ befi fǝ bǝkǝ lǝ wǝ kɛnyɛ.”
19 Talvez digam: “Esses ramos foram cortados para abrir espaço para nós”.
20 Nya nko ini nɛ. Fɛɛ biyi biǝ mǝ mamfokanɔ eso bála mǝ bǝlǝkǝ. Nya mi ǝnyǝ kafĩɔkɔ se befo bɛnɔ eso. Fɛɛ nyamfo anlɛ bote bǝ bebesǝ mi ǝsuǝ kato, bomu ele bǝ bikate sikpi.
20 É verdade, mas lembrem-se de que esses ramos foram cortados porque não creram e que vocês estão ali porque creem. Portanto, não se orgulhem, mas temam o que poderia acontecer.
21 Itsyise lǝ Onanto mǝnyǝ mǝ kaminsǝ ɔkɔbe Yudafɔ ba ni fe kuyi komfo eto ɔlɛ ɔlɛɛ, befo bɛnɔ biǝ wuunyǝ mi kaminsǝ ɔkɔbe mi ɔlɛ?
21 Pois, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará vocês.
22 Nyamfo lɛ bo bote kase Onanto lǝǝnyǝ kaminsǝ ku kase wǝ ditiki nkpe ale. Okpe ale itǝ betidi ba dímentsyue wǝ koto, nya woefi wǝ lefonǝ kǝtǝ mi mba léfo wǝ bɛnɔ kekleke lefe saa. Lǝ bienyifo nkoo, Onanto ebola mi ulǝkǝ lǝ kuyi komǝ ǝsuǝ.
22 Observem como Deus é, ao mesmo tempo, bondoso e severo. É severo com os que lhe desobedecem, mas é bondoso com vocês, desde que continuem a confiar em sua bondade. Mas, se deixarem de confiar, também serão cortados.
23 Nya lǝ Yudafɔ tsya áyɛ mǝ mamfokanɔɔ, Onanto ebufi mǝ tsya okpe lǝ kuyi komǝ ǝsuǝ. Itsyise Onanto kpe ǝsuǝale bǝ usinkli otsyasǝ kuyi eto kalɛ lǝ kuyi komǝ ǝsuǝ bǝ lǝ ɛkɔbe ɛlɛ.
23 E, se o povo de Israel abandonar sua incredulidade, será enxertado novamente, pois Deus tem poder para enxertá-los de volta na árvore.
24 Mimba lenni Yudafɔ te fe kuyi ko ńyǝ lǝ dibutu, nya bála ko kalɛ bǝbǝ bákle bǝkǝ lǝ umǝ eto kuyi ko bétsyi ǝsuǝ. Israel eto kusǝ eyifo fe kuyi ko bétsyi. Eso imbǝ ale itǝ Onanto bǝ ufi kuyitsyitsyi komǝ eto kalɛ ka bála usinkliko ke otsyasǝ ukɔ lǝ nko ǝsuǝ bála ke, nya yɔɔlɛkɛ eso.
24 Vocês eram, por natureza, o ramo cortado de uma oliveira brava. Portanto, se Deus se mostrou disposto a fazer algo contrário à natureza ao enxertá-los em sua árvore cultivada, estará ainda mais disposto a enxertar os ramos naturais de volta na árvore da qual eles fazem parte.
25 Mɔ bayimi, asa ǝtsyuǝ kpe nnya lɛkula mi nya minla miǝ mǝǝlǝkǝ nte mi bǝ yensikula mi lǝ bɛyɛ bubu biǝ biyi kobe tinti beso. Nnya ni bǝ, Yudafɔ bǝtsyuǝ eto atotitidi nnya bankpe embutsyǝ ɛklɛ. Bomu atotitidi nyamfo ebola lefe nǝ Onanto dínyǝ sitiditu sia woala lǝ mba lenni Yudafɔ eto nti ólosǝ.
25 Irmãos, quero que vocês entendam este mistério para que não se orgulhem de si mesmos. Alguns do povo de Israel têm o coração endurecido, mas isso durará apenas até que o tempo dos gentios se complete.
26 Nya kusu komfo ǝsuǝ yɔɔyɛ bǝ Yudafɔ kenke lǝ bǝnyǝ bofo fe kase Onanto lɛtɛyi lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue nkǝ,
26 E assim todo o Israel será salvo. Como dizem as Escrituras: “O libertador virá de Sião e afastará Israel
27 Nya kɛnyɛklekle kamfo ebɔkɛ lǝ bonko mǝ eto nti
27 E esta é minha aliança com eles: eu removerei seus pecados”.
28 Yudafɔ eyifo Onanto eto balo, itsyise bámfo Ditiki Sɛɛ nǝmǝ banɔ. Lǝ nyamfo esoo, mimba lenni Yudafɔ kpe kǝńyǝnkɔ. Fɛɛ se Onanto dílǝkǝ mǝ utsyǝ taa banamǝ lefe esoo, woala mǝ.
28 Muitos do povo de Israel agora são inimigos das boas-novas, e isso beneficia vocês, gentios. No entanto, porque ele escolheu seus patriarcas, eles ainda são o povo que Deus ama.
29 Itsyise lǝ Onanto ǝlǝkǝ betidi bǝtsyuǝ nya úte mǝ wǝ lefonǝ ditsyuǝǝ, wǝmbofloma ni.
29 Pois as bênçãos de Deus e o seu chamado jamais podem ser anulados.
30 Nya mimba lenni Yudafɔɔ, béta Onanto bíbu lǝ lefe nǝ léfe mǝ ǝsuǝ, fɛ mɔmɔɔ, Onanto ǝnyǝ mi kaminsǝ lǝ Yudafɔ eto atotitidi esoo,
30 Em outros tempos, vocês, gentios, foram rebeldes contra Deus, mas agora, por causa da desobediência deles, vocês receberam misericórdia.
31 nko ini bǝ lǝ kase Onanto dínyǝ mi kaminsǝ esoo, Yudafɔ ensientsyue Onanto koto mɔmɔ bǝ lǝ Onanto lǝ unyǝ mǝ tsya kaminsǝ.
31 Agora eles são os rebeldes, e Deus foi misericordioso com vocês, para que eles também participem da misericórdia dele.
32 Onanto ǝlǝkǝ betidi ba ta ani, nya mǝ atotitidi díti mǝ kusu iyifo fe diyo bákpe mǝ, lǝ itǝ bǝ unyǝ mǝmblɛ kaminsǝ.
32 Pois Deus colocou a todos debaixo da desobediência para que de todos tivesse misericórdia.
33 Onanto amɔ tinti! Nya asa sɛɛ kenke etsyi wǝ ɔflɔ. Nya sitintii, wǝ ni kobe nya unyi asa nnya kenke eto kemiǝ kukɔnɔ.
33 Como são grandes as riquezas, a sabedoria e o conhecimento de Deus! É impossível entendermos suas decisões e seus caminhos!
34 Nko eso báwɔni bákpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue ǝsuǝ nkǝ, “Owoe laanɔ Bonamute eto nsusu kasɔ?
34 “Pois quem conhece os pensamentos do Senhor? Quem sabe o suficiente para aconselhá-lo?”
35 Owoe díkǝtǝ wǝ lesatsyuǝ unyǝ
35 “Quem lhe deu primeiro alguma coisa, para que ele precise depois retribuir?”
36 Wǝ díyifo lesa saa, nya wǝ dímuǝ asa nnya kenke ɔnlɛ, nya wǝ ni lesa saa eto kalosǝkɔ.
36 Pois todas as coisas vêm dele, existem por meio dele e são para ele. A ele seja toda a glória para sempre! Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.