João 10

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti miǝ, utsyuǝ saa ke dímanyɛ lǝ lesamuyo eto kesie údufǝ lesamuyo nǝmǝǝ, bomu ɔ́yɛ kusu bamba saa údufǝ lǝ ni kafoo, eyifo uyu ku nwǝ laabiasǝ asa.
1 Na verdade, na verdade, eu vos digo: Aquele que não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outros caminhos, esse é ladrão e salteador.
2 Nyaa, nwǝ ke laayɛ lǝ kesie kedufǝ lesamuyo nǝmǝ kafoo, wǝ ni nwǝ laayɛnko basamu tinti nɛ.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Nya nwǝ laase lesamuyo eto kesie aasini kesie eto siku kǝtǝ wǝ. Woakpadi basamu bamǝ lǝ mǝ aye nya baanɔ wǝ ɔkɔɛ nya woakpa mǝ kabɔnko.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama as suas próprias ovelhas pelo nome, e as conduz para fora.
4 Lǝ okpadi mǝ nya ɔyɛnko mǝ ɔbɔnkoo, woatɔ mǝ sɛtɔ kayɛnko mǝ nya bǝǝtǝkǝko wǝ kama itsyise beeyi wǝ ɔkɔɛ.
4 E, quando ele coloca para fora as suas ovelhas, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque elas conhecem a sua voz.
5 Bǝmbutǝkǝko kuutsyuǝ bamba kama. Bomu bootsyetsyi bedu itsyise benyi wǝ ɔkɔɛ.”
5 E não seguirão um estranho, mas fugirão dele; porque elas não conhecem a voz dos estranhos.
6 Yesu átɛyi mǝ lekpa nǝmfo, fɛɛ bánnɔ nnya ɔ́tɛyi mǝ eto kasɔ.
6 Jesus falava-lhes esta parábola; mas eles não compreendiam as coisas que ele lhes falava.
7 Lǝ nyamfo esoo, Yesu esi ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Lǝ sitintii, mɔ ni kesie itǝ basamu bamǝ.
7 Então disse-lhes Jesus novamente: Na verdade, na verdade, eu vos digo: Eu sou a porta das ovelhas.
8 Betidi ba kenke lɛtɔ mɛ sɛtɔ bǝbǝǝ, beyifo beyu ku mba laabiasǝ asa. Fɛɛ basamu bamǝ méntsyue mǝ koto.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Mɔ ni kesie kamǝ. Lǝ utsyuǝ ayɛ lǝ mɛ udufǝ lǝ kafoo, wuunyǝ bofo. Wuudufǝ lǝ mfó ukabɔ, nya wuunyǝ didisa sɛɛ ukedi.
9 Eu sou a porta; se algum homem entrar por mim, ele será salvo, e entrará e sairá, e achará pastagens.
10 Uyuu, bubǝ ete woǝbǝ nkǝ lǝ uyu, olo utidi, obiasǝ asa. Mɔɔ, mbǝ miǝ lǝ binyǝ nkpǝ, nkpǝ bo lɛflɔ.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 “Mɔ ni utinti wǝ laayɛnko basamu, nwǝ lɛtɔnɔ nkǝ weefi wǝ nkpǝ utǝ lǝ wǝ basamu eto disi.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Utidi wǝ laayɛnko basamu wǝ baafo diyi eto kayo nya benni wǝ kosate eto balee, weetsyetsyi kedu lǝ unyǝ ukiti nlɛ bubǝ. Ukiti ǝmǝ eedufǝ mǝ lenti kǝmuǝ mǝ nya wǝǝsensǝ mǝ.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vê o lobo vindo, e deixa as ovelhas, e foge; e o lobo as apanha, e dispersa as ovelhas.
13 Utidi ǝmfo eetsyetsyi kedu itsyise diyi eto uyifoyifo ete uni. Nya basamu bamǝ eto bɔflɔ nye mǝ kasɛɛ aanka wǝ.
13 O mercenário foge, porque ele é mercenário, e não cuida das ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom pastor, e conheço as minhas ovelhas, e das minhas sou conhecido.
15 — ausente —
15 Assim como o Pai me conhece, também eu conheço o Pai; e eu dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Nkpe basamu bamba ba lǝmbǝ lǝ lesamuyo nǝmfo tɔ. Ele bǝ nyɛnko mǝ tsya mboko, nya mǝ tsya lǝ banɔ mɔ ɔkɔɛ. Nya mǝmblɛ loofíani basamu eto ditsyukpa lɔni lǝ ɔyɛnkoyɛnko ɔni eto kalɔ.
16 E eu tenho outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho, e um pastor.
17 “Anto ǝmǝ aala mɛ, itsyise ntɔnɔ miǝ mǝǝkpǝ lǝ mǝ disi, bǝ lǝ nsinkli mbǝ nsiǝ nkpǝ bio.
17 Por isto o meu Pai me ama, porque dou a minha vida para que possa tomá-la novamente.
18 Kuutsyuǝ saa embofo mɔ nkpǝ bofo lǝ mɔ ani, bomu mɔ kosate dífi mu míntǝ miǝ mǝǝkpe. Nkpe ǝsuǝale bǝ moofo mu bufi kǝtǝ. Nya ǝsuǝale si ekpe mɛ bǝ nsinkli mfo mu. Nko ǝmǝ mɔ Anto dítǝ mɛ nkǝ nyifo nɛ.”
18 Nenhum homem a tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou. Eu tenho poder para a dar, e eu tenho poder para tomá-la novamente. Esse mandamento eu recebi de meu Pai.
19 Lǝ etiki nnya Yesu lɛtɛyi mfo esoo, kabakǝfǝ esi kédufǝ lǝ Yudafɔ bamǝ nti.
19 Houve, pois, novamente uma divisão entre os judeus por causa dessas palavras.
20 Mǝ nti eto bǝtsyuǝ kpǝ átɛyi bǝnkǝ, “Lɛwɔnɔ bua tǝkǝko wǝ. Ɔlɛ kumunǝ bukpǝ! Beso ele bǝ besi betsyue wǝ koto fɛ?”
20 E muitos deles diziam: Ele tem demônio e é louco, por que o escutais?
21 Fɛɛ babamba tsya átɛyi bǝnkǝ, “Utidi wǝ ǝsuǝ lɛwɔnɔ bua nkpee, embofo etiki nyamfo eto okle bɔtɛyi! Ntsyǝ lɛwɔnɔ bua luuyifo unǝmba si unyǝ asa fɛ?”
21 Outros diziam: Essas palavras não são de quem tem demônio. Pode um demônio abrir os olhos dos cegos?
22 Lɛyɔlefee, nya beedi Yudafɔ eto Disumuyo Bufikakpe lǝ Onanto kɔni eto Diyi lǝ Yerusalem.
22 E celebrava-se em Jerusalém a festa da dedicação, e era inverno.
23 Yesu ákayɛ kafe lǝ Disumuyo eto lekpake nǝ baakpo Solomo eto Ablanase mfó.
23 E Jesus caminhava no templo, no pórtico de Salomão.
24 Mfó nya Yudafɔ bamǝ létsyilama wǝ, nya bátɔ wǝ bǝnkǝ, “Isu ese dimamfe lefe kon fookpe bo lǝ ketuntu ǝsuǝ esu ase? Tɛyi bo sitinti siamǝ, lǝ fǝ ni Utidi ǝmǝ Bákpo Ɔhile Bǝtsyǝ.”
24 Então, vindo os judeus o rodearam, e disseram-lhe: Até quando tu irás deixar-nos em dúvida? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Yesu ǝtǝ mǝ mbuayɛ nkǝ, “Mbɔtɛyi mi nyamfo koko, tsya biamfo mɛ akanɔ. Asa nnya meeyifo lǝ mɔ Anto eto ǝsuǝale ǝsuǝǝ, lɛ mɛ bulǝkǝ kate.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vos tenho dito, e não o credes; as obras que eu faço em nome de meu Pai, essas testemunham de mim.
26 Fɛɛ biǝmbofo mɛ bɛnɔ, itsyise bientsyi mɔ basamu bamǝ nti.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas, como eu já vos tenho dito.
27 Mɔ basamu eetsyue mɛ koto. Nyi mǝ, nya bǝǝtǝkǝko mɛ.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Ntǝ mǝ nkpǝ manlo, nya bemuukpǝ kulefe. Nya kuutsyuǝ saa embofo mǝ lǝ ǝsuǝale ǝsuǝ lǝ mɔ kɔni.
28 e dou-lhes a vida eterna, e nunca hão de perecer, e nenhum homem as arrancará da minha mão.
29 Mɔ Anto wǝ dífi mǝ útǝ mɛɛ, kpe ale oso lesa saa. Kuutsyuǝ saa embofo mǝ bofo lǝ ǝsuǝale ǝsuǝ lǝ mɔ Anto eto kɔni kulefe kulefe.
29 Meu Pai, que as deu a mim, é maior do que todos; e nenhum homem pode arrancá-las da mão de meu Pai.
30 Anto ǝmǝ ku mɔɔ, eyifo bani.”
30 Eu e o meu Pai somos um.
31 Mfó nya Yudafɔ bamǝ dísi básɛ aba bǝ bato wǝ.
31 Então, os judeus pegaram outra vez pedras para o apedrejarem.
32 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Nyifo nnyifo sɛɛ kpǝ bo mɔ Anto lékpe mɛ lǝ mi nti. Nya nte nnya eso bela biǝ biakpɔ mɛ aba?”
32 Respondeu-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai eu vos tenho mostrado; por qual dessas obras me apedrejais?
33 Yudafɔ bamǝ ǝtǝ wǝ mbuayɛ bǝnkǝ, “Inni nnyifo sɛɛ bo féyifo eso boǝ boakpɔ fǝ aba. Bomu mbusiotiki nnya fédi eso! Utidinini ete feni, fɛɛ éfi fǝ ǝsuǝ éyifo fe Onanto!”
33 Os judeus responderam, dizendo-lhe: Não te apedrejamos por alguma obra boa, mas pela blasfêmia, porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Mfó nya Yesu dítǝ mbuayɛ nkǝ, “Báwɔni bákpe lǝ mi kosate eto Kɔfi eto Kukue bǝ Onanto átɛyi nkǝ, ‘Beyifo fe bananto.’
34 Respondeu-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 Buyi boǝ lesa nǝ báwɔni bákpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue, eyifo sitinti itǝ lefe saa. Nya mfó Onanto lékpadi betidi ba léfo wǝ Ditiki Sɛɛ nǝmǝ nkǝ, ‘Beyifo fe bananto.’
35 Se ele os chamou de deuses a quem veio a palavra de Deus, e a escritura não pode ser anulada,
36 Fɛɛ mɔɔ, Anto ǝmǝ dílǝkǝ mɛ nya ótsyese mɛ kawunsiǝ nɛ. Nya ntsyǝ eso fɛ biɔtɛyi biǝ ndi mbusiotiki lǝ nnya míntɛyi miǝ nyifo Onanto eto Ubi?
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Tu blasfemas, porque eu disse: Eu sou filho de Deus?
37 Lǝ minlɛ mɔ Anto eto nnyifo buyifoo, nyalɛ biamfo mɛ bɛnɔ.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não acrediteis em mim.
38 Fɛɛ lǝ nlɛ mu buyifoo, lǝ biamfo mɛ bɛnɔ tsyaa, ele bǝ befo asa nnya meeyifo bɛnɔ, bǝ lǝ bete lǝ bɛnɔ nnya kasɔ biǝ Anto ǝmǝ si lǝ mɛ, nya mintsya nsi nkpǝ lǝ wǝ.”
38 Mas, se as faço, ainda que não creiais em mim, crede nas obras; para que saibais e creiais que o Pai está em mim, e eu, nele.
39 Mfó tsyaa, besi bála bǝ bǝǝmuǝ Yesu, fɛɛ usi ɔ́bɔ lǝ mǝ nti údu.
39 Por isso, eles procuravam novamente prendê-lo; mas ele escapou de suas mãos,
40 Yesu esi úsu ɔ́yila Ketu Yordan úsu kaka Yohanes díyifo betidi ntuflǝsǝflǝsǝ eto lekpa tutɛ, nya ɔ́tsyimɛ mfó.
40 e retirou-se novamente para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio, e ali ele permaneceu.
41 Betidi kpǝ ǝbǝ wǝ ɔflɔ nya bátɛyi bǝnkǝ, “Yohanes ményifo ayanisa saa óte. Fɛɛ lesa saa nǝ ɔ́tɛyi itsyi lǝ utidi ǝmfo ǝsuǝ eyifo sitinti.”
41 E muitos recorriam a ele e diziam: João não fez milagre algum, mas todas as coisas que João falava sobre este homem eram verdadeiras.
42 Nya betidi kpǝ lǝ mfó léfo wǝ bánɔ.
42 E muitos ali creram nele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.