Atos 9

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Le lefe nǝmfo kenke ǝsuǝǝ, Saulo áti kama Bonamute eto bafokanɔfɔ kekleke nkǝ lǝ olo mǝ. Nya úsu Yudafɔ eto Usumunyǝ Ninǝ Kenke ɔflɔ.
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 Mfó úsu ɔ́tɔ nkǝ bǝtǝ wǝ ekue lǝ ufi ɔlɛ usuko Yudafɔ eto ntsyakɔ lǝ Damasko lǝ ɔkɛ ǝsuǝale umuǝ basani ku besio ba kenke díkafo Ditiki Sɛɛ eto kusu fɔfɔ komfo bánɔ lǝ okpa mǝ usuko Yerusalem.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Nya lefe nǝ Saulo díkanyi ɔfi Damasko ku wǝ nsusu bomfoo, dikunǝ diyǝnde ditsyuǝ ko dítsyi kato lékpo wǝ lǝ ǝsuǝ.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Údu ɔ́nɔ nya ɔ́nɔ ɔkɔɛ utsyuǝ nlɛ wǝ bɔtɛyi nkǝ, “Saulo, Saulo, beso fanlɛ mɛ bɔkpɔnko kekleke nko?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Nya Saulo lɛtɔ nkǝ, “Bonamute, fǝ owoe uni?”
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Mɔmɔɔ, taka lǝ esu umǝ ǝmǝ. Bɔɔtɛyi fǝ lesa nǝ ele bǝ yifo.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Nya betidi bamǝ ku Saulo nyɛ lǝ kusu bantɔ mfó léle bǝńyǝ, bánte lesa nǝ baatɛyi. Bánɔ nkomǝ eto etikididi, fɛɛ bǝnnyǝ kuutsyuǝ saa.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Nya lefe nǝ Saulo létaka úńyǝ fɛ úminkli ǝnǝmii, wénsifo bunyǝ. Nya bálɛ wǝ lǝ kɔni bákpa wǝ bédufǝnko Damasko eto umǝ.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Úsiǝ mfo eyi ǝtsyǝ wǝnńyǝ asa, wéndi lesa, wǝnnǝ kulesa.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Nya lǝ lefe nǝmfóo, okasebi wǝ léfo ɔ́nɔ ákɛ lǝ Damasko wǝ baakpo Ananias. Bonamute ǝlǝkǝ ǝsuǝ óte wǝ ókpadi wǝ ɔ́tɛyi nkǝ, “Ananias!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Nya Bonamute lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Taka lǝ ayɛ lǝ kusu ko baakpo Kusutsyɔtsyɔ, nya lǝ esu Yuda eto diyo lǝ atɔ nwǝ baakpo Saulo wǝ ditsyi Tarso eto disi. Okpe mfo ɔlɛ ɔla boto.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Nya lǝ bulǝkǝkate bomǝ ǝsuǝǝ, únyǝ osani utsyuǝ wǝ baakpo Ananias wǝ díbǝ úfi ani útǝkǝ wǝ lǝ disi itǝ bǝ usinkli nyǝ asa.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Mfo nya Ananias dílǝkǝ kɛnyɛ ɔ́tɛyi nkǝ, “Bonamute, mbɔnɔ sesiasesia bulǝ bo eto okle utidi ǝmfo nlɛ bafokanɔfɔ bokpe lǝ Yerusalem!
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Nya míkanɔ tsya bǝ ófo ǝsuǝale eto ekue utsyiko lǝ besumunyǝ ninǝ ɔflɔ nkǝ ubǝ umuǝ bafokanɔfɔ kenke lǝ Damasko!”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Fɛɛ Bonamute átɛyi wǝ nkǝ, “Su lǝ esu eyifo lesa nǝ míntɛyi fǝ. Nnya ni bǝ mbulǝkǝ utidi ǝmfo miǝ lǝ udi mɔ ɔyɛkpa wǝ luufi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ usuko mba lenni Israelfɔ ku baka ku Israelfɔ kenke lǝ bate mɛ.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Mɔ kosate ebote wǝ kase sɔ̃ɔ̃ ele bǝ ɔyɛ udi ohiã lǝ mɔ disi.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Nyaso Ananias ésu údufǝ diyo nǝ Saulo lɛkɛ, nya úfi wǝ ani útǝkǝ lǝ wǝ, nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Mɔyimi Saulo, Bonamute Yesu wǝ dílǝkǝ wǝ ǝsuǝ óte fǝ lǝ kusuu, wǝ Yesu kosate ke ni futsyǝ létsyese mɛ fǝ ɔflɔ nkǝ lǝ esinkli ǝnyǝ asa nnya lǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ lǝ disiǝko fǝ.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Lamfolamfoo, iyifo Saulo fe bufǝ bǝfǝ lesatsyuǝ nǝ nte fe akpɛ eto dikpǝ seka lǝ wǝ ǝnǝmi nya útsyiko asa bunyǝ. Nya se ótaka uńyǝǝ, béyifo wǝ ntuflǝsǝflǝsǝ eto lekpa lǝ Yesu eto diye ǝsuǝ.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Nya se údi lesa ólosǝǝ, usinkli údufǝ lǝ wǝ ǝsuǝ úmuǝ ale.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Lǝ lefe nǝmfo ǝsuǝǝ, údu úsu Yudafɔ eto ntsyakɔ úsu údi etiki úlǝkǝ óte nkǝ Yesu eyifo Onanto eto Ubi.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Iyifo mba kenke lɛnɔ wǝ ditiki nǝmfo yanii. Nya bátɔ mǝ ǝsuǝ bǝnkǝ, “Inni utidi ǝmfo létsya ófe úkalo Yesu eto mba ntǝkǝko wǝ lǝ Yerusalem lefe nǝ léfe mǝǝ? Nya inni bubǝ úbǝ nkǝ wǝǝbǝ umuǝ bafokanɔfɔ usuko besumunyǝ ninǝ ɔflɔ?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Nya Saulo dísukosǝ wǝ etiki sɛtɔ ókpasɛ ɔ́tɛyi nkǝ sitinti ɔnlɛ bɔtɛyi. Yudafɔ ba lɛkɛ lǝ Damasko mfó eto kuutsyuǝ mámfo kulesa bɔtɛyi kǝńyǝ lǝ wǝ ǝsuǝ. Ókpasɛ mǝ nkǝ Yesu ni Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ ǝmǝ.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Lǝ lefe kpǝ eto kamaa, Yudafɔ bamǝ átsya báse uyi bǝnkǝ boolo Saulo.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Fɛɛ bǝtsyuǝ ǝbǝ bátɛyi wǝ itsyi lǝ ketsyue kamǝ ǝsuǝ. Lǝ nyamfo esoo, bákase umǝ ǝmǝ eto mbɔsie ketsye ku kakɔmi itǝ kase buunyǝ wǝ balo eso.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Nyaso lǝ ketsye kanii, Saulo eto bayɛnkotsyuǝ éfi wǝ bákpe lǝ ditsyitsya kafo nya báyɛko wǝ ku ukuǝ lǝ dibiǝ nǝ nkpe lǝ ofati ǝsuǝ úbǝ kasɔ ɔ́bɔ údu lǝ umǝ ǝmǝ.Keyifo 9:25|src="CN01937c.tif" size="col" loc="Act 9:25" copy="David C. Cook"
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Se úsu údufǝ Yerusalem, óla nkǝ lǝ usu ɔkɔ ku bakasebi ba nkpe mfó. Fɛɛ bámfo bánnɔ bǝ uyifo okasebi eso mǝ tsya áte wǝ sikpi.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Nyaso Barnaba áwunsǝko wǝ ókpa wǝ úsuko batɔnkpe bamǝ ɔflɔ ɔ́teyi mǝ kase ótsyako Bonamute lǝ kusu, nya Bonamute dídi wǝ etiki. Usi ɔ́tɛyi mǝ kase Saulo dílǝkǝ ǝsuǝ óte údi etiki lǝ kpakpaakpe itsyi lǝ Yesu ǝsuǝ lǝ Damasko.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Lǝ nyasoo, báfo wǝ bákpe lǝ mǝ nti, ɔ́kɛ ku mǝ nya báyɛ bábé Ditiki Sɛɛ nǝmǝ letsya lǝ Yesu eto diye ǝsuǝ lǝ Yerusalem.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Nya kama údi etiki nya ókpe kǝnǝ ku Yudafɔ bǝtsyuǝ ba laatɛyi Sigriki, fɛɛ bábɛbɛ kusu bǝ lǝ balo wǝ.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Lefe nǝmfóo, se wǝ bayimi ba ni bafokanɔfɔ lɛnɔ nnya nkoo, bákpa Saulo bésuko Kaisarea nya bákpa wǝ bátsyese wǝ umǝ Tarso.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Lǝ lefe nǝmfóo, bafokanɔfɔ kenke ba lɛkɛ lǝ Yudea ku Galilea ku Samariaa, ála báwɔnɔ bǝsiǝ, sikpi eto bulǝ saa mensikɛ mǝ lǝ ǝsuǝ, nya bǝnyǝ sɛtɔsusu nya bǝsiǝ nkpǝ lǝ Bonamute eto kototsyuetsyue ǝsuǝ, nya béfi mǝ ǝsuǝ bákpe lǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ eto ǝsuǝale eto bɔwunsǝko ǝsuǝ.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Petro áyɛ ótsyilama nlebe kpǝ óbe bafokanɔfɔ kenke. Nya úsu únyǝ bafokanɔfɔ ba nkpe lǝ umǝ wǝ baakpo Lida tsya.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Mfó úsu únyǝ osani utsyuǝ wǝ baakpo Ainea wǝ nlɛ bufi nlabe lǝ kalebe kani, ani ku akpa díkpǝ alɛ mfamfla sɔ̃ɔ̃.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Nya se Petro dínyǝ wǝǝ, ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Ainea, Yesu Kristo átsya fǝ bufi! Taka ǝńyǝ lǝ ǝkǝnǝ fǝ belabeke!” Lamfolamfo Ainea átaka uńyǝ.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Nya se betidi ba kenke nkpe lǝ Lida ku Saron eto kǝmǝ dínyǝ bǝ Ainea átaka ɔlɛ bɔyɛ kafe mfóo, bátsyi bawuninsǝ béfi ǝsuǝ bǝtǝ Bonamute ǝmǝ.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Usio utsyuǝ wǝ léfo ɔ́nɔ akɛ lǝ Yopa wǝ baakpo Tabita nya lǝ Sigriki ǝsuǝ bǝ Dorkas eto kasɔ ni kafɛ. Úfi wǝ lefe kenke úyifo kasɛɛ kpǝ nya úyifo kafo ɛkpɛ útǝ bakombo.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Úbǝ ɔ́nɔ bufi nya úkpǝ. Se bǝflǝsǝ wǝ ntu bálosǝǝ, bésu bálɔ wǝ bákpo lǝ abanslo kato.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Lefe nǝmfó se bánɔ bǝ Petro ǝbǝ údufǝ Lida itsyise Lida mantsyo lǝ Yopa ɔflɔɔ, bafokanɔfɔ lǝ Yopa ákpe wǝ betidi inuǝ bǝ bakpa wǝ baboko Yopa akpa akpa.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Nyaso Petro ǝmuǝ ǝsuǝ nya útǝkǝko mǝ besu kaka balabesǝ wǝ kato. Nya bakɔbǝsiǝ ba nkpe mfóo, díńyǝ batsyilama Petro banlɛ nku buwi, nya béfi awu akpa akpa nya Dorkas léka lǝ wǝ nkpǝ lefe banlɛ wǝ bote.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Petro ǝtǝ nkǝ mǝmblɛ bɔ lǝ diyo nǝmǝ kafo nya óse akonki óto ola. Nya útsyi ǝnǝmi útǝ ɔkɔ ǝmǝ nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Tabita, taka!” Lamfolamfo úmǝnkli wǝ ǝnǝmi, nya kase únyǝ Petro koo, ótaka úsiǝ.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Nya Petro ǝnǝ kɔni utsyuǝ nya ɔ́wunsǝko wǝ ótaka únyǝ. Petro esinkli ókpadi bafokanɔfɔ ku bakɔbǝsiǝ bamǝ bǝbǝ, nya úfi wǝ ókpe mǝ lǝ ani ku nkpǝ.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Nya ditiki nǝmfo dísensǝ lékpo lǝ Yopa mfó, itǝ betidi kpǝ áfo Bonamute bánɔ.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Lǝ nnya kamaa, Petro ǝsiǝ lǝ Yopa mfó itǝ eyi kpǝ lǝ nwǝ baakpo Simon wǝ díkeyifo kubukikue eto keyifo mfó ɔflɔ.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.