Atos 9

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Le lefe nǝmfo kenke ǝsuǝǝ, Saulo áti kama Bonamute eto bafokanɔfɔ kekleke nkǝ lǝ olo mǝ. Nya úsu Yudafɔ eto Usumunyǝ Ninǝ Kenke ɔflɔ.
1 Enquanto isso, Saulo ainda respirava ameaças de morte contra os discípulos do Senhor. Dirigindo-se ao sumo sacerdote,
2 Mfó úsu ɔ́tɔ nkǝ bǝtǝ wǝ ekue lǝ ufi ɔlɛ usuko Yudafɔ eto ntsyakɔ lǝ Damasko lǝ ɔkɛ ǝsuǝale umuǝ basani ku besio ba kenke díkafo Ditiki Sɛɛ eto kusu fɔfɔ komfo bánɔ lǝ okpa mǝ usuko Yerusalem.
2 pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, de maneira que, caso encontrasse ali homens ou mulheres que pertencessem ao Caminho, pudesse levá-los presos para Jerusalém.
3 Nya lefe nǝ Saulo díkanyi ɔfi Damasko ku wǝ nsusu bomfoo, dikunǝ diyǝnde ditsyuǝ ko dítsyi kato lékpo wǝ lǝ ǝsuǝ.
3 Em sua viagem, quando se aproximava de Damasco, de repente brilhou ao seu redor uma luz vinda do céu.
4 Údu ɔ́nɔ nya ɔ́nɔ ɔkɔɛ utsyuǝ nlɛ wǝ bɔtɛyi nkǝ, “Saulo, Saulo, beso fanlɛ mɛ bɔkpɔnko kekleke nko?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia: "Saulo, Saulo, por que você me persegue? "
5 Nya Saulo lɛtɔ nkǝ, “Bonamute, fǝ owoe uni?”
5 Saulo perguntou: "Quem és tu, Senhor? " Ele respondeu: "Eu sou Jesus, a quem você persegue.
6 Mɔmɔɔ, taka lǝ esu umǝ ǝmǝ. Bɔɔtɛyi fǝ lesa nǝ ele bǝ yifo.”
6 Levante-se, entre na cidade; alguém lhe dirá o que você deve fazer".
7 Nya betidi bamǝ ku Saulo nyɛ lǝ kusu bantɔ mfó léle bǝńyǝ, bánte lesa nǝ baatɛyi. Bánɔ nkomǝ eto etikididi, fɛɛ bǝnnyǝ kuutsyuǝ saa.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos; ouviam a voz mas não viam ninguém.
8 Nya lefe nǝ Saulo létaka úńyǝ fɛ úminkli ǝnǝmii, wénsifo bunyǝ. Nya bálɛ wǝ lǝ kɔni bákpa wǝ bédufǝnko Damasko eto umǝ.
8 Saulo levantou-se do chão e, abrindo os olhos, não conseguia ver nada. E eles o levaram pela mão até Damasco.
9 Úsiǝ mfo eyi ǝtsyǝ wǝnńyǝ asa, wéndi lesa, wǝnnǝ kulesa.
9 Por três dias ele esteve cego, não comeu nem bebeu.
10 Nya lǝ lefe nǝmfóo, okasebi wǝ léfo ɔ́nɔ ákɛ lǝ Damasko wǝ baakpo Ananias. Bonamute ǝlǝkǝ ǝsuǝ óte wǝ ókpadi wǝ ɔ́tɛyi nkǝ, “Ananias!”
10 Em Damasco havia um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: "Ananias! " "Eis-me aqui, Senhor", respondeu ele.
11 Nya Bonamute lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Taka lǝ ayɛ lǝ kusu ko baakpo Kusutsyɔtsyɔ, nya lǝ esu Yuda eto diyo lǝ atɔ nwǝ baakpo Saulo wǝ ditsyi Tarso eto disi. Okpe mfo ɔlɛ ɔla boto.
11 O Senhor lhe disse: "Vá à casa de Judas, na rua chamada Direita, e pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando;
12 Nya lǝ bulǝkǝkate bomǝ ǝsuǝǝ, únyǝ osani utsyuǝ wǝ baakpo Ananias wǝ díbǝ úfi ani útǝkǝ wǝ lǝ disi itǝ bǝ usinkli nyǝ asa.”
12 numa visão viu um homem chamado Ananias chegar e impor-lhe as mãos para que voltasse a ver".
13 Mfo nya Ananias dílǝkǝ kɛnyɛ ɔ́tɛyi nkǝ, “Bonamute, mbɔnɔ sesiasesia bulǝ bo eto okle utidi ǝmfo nlɛ bafokanɔfɔ bokpe lǝ Yerusalem!
13 Respondeu Ananias: "Senhor, tenho ouvido muita coisa a respeito desse homem e de todo o mal que ele tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Nya míkanɔ tsya bǝ ófo ǝsuǝale eto ekue utsyiko lǝ besumunyǝ ninǝ ɔflɔ nkǝ ubǝ umuǝ bafokanɔfɔ kenke lǝ Damasko!”
14 Ele chegou aqui com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome".
15 Fɛɛ Bonamute átɛyi wǝ nkǝ, “Su lǝ esu eyifo lesa nǝ míntɛyi fǝ. Nnya ni bǝ mbulǝkǝ utidi ǝmfo miǝ lǝ udi mɔ ɔyɛkpa wǝ luufi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ usuko mba lenni Israelfɔ ku baka ku Israelfɔ kenke lǝ bate mɛ.
15 Mas o Senhor disse a Ananias: "Vá! Este homem é meu instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e seus reis, e perante o povo de Israel.
16 Mɔ kosate ebote wǝ kase sɔ̃ɔ̃ ele bǝ ɔyɛ udi ohiã lǝ mɔ disi.”
16 Mostrarei a ele o quanto deve sofrer pelo meu nome".
17 Nyaso Ananias ésu údufǝ diyo nǝ Saulo lɛkɛ, nya úfi wǝ ani útǝkǝ lǝ wǝ, nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Mɔyimi Saulo, Bonamute Yesu wǝ dílǝkǝ wǝ ǝsuǝ óte fǝ lǝ kusuu, wǝ Yesu kosate ke ni futsyǝ létsyese mɛ fǝ ɔflɔ nkǝ lǝ esinkli ǝnyǝ asa nnya lǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ lǝ disiǝko fǝ.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa, impôs as mãos sobre Saulo e disse: "Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho por onde você vinha, enviou-me para que você volte a ver e seja cheio do Espírito Santo".
18 Lamfolamfoo, iyifo Saulo fe bufǝ bǝfǝ lesatsyuǝ nǝ nte fe akpɛ eto dikpǝ seka lǝ wǝ ǝnǝmi nya útsyiko asa bunyǝ. Nya se ótaka uńyǝǝ, béyifo wǝ ntuflǝsǝflǝsǝ eto lekpa lǝ Yesu eto diye ǝsuǝ.
18 Imediatamente, algo como escamas caiu dos olhos de Saulo e ele passou a ver novamente. Levantando-se, foi batizado
19 Nya se údi lesa ólosǝǝ, usinkli údufǝ lǝ wǝ ǝsuǝ úmuǝ ale.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo passou vários dias com os discípulos em Damasco.
20 Lǝ lefe nǝmfo ǝsuǝǝ, údu úsu Yudafɔ eto ntsyakɔ úsu údi etiki úlǝkǝ óte nkǝ Yesu eyifo Onanto eto Ubi.
20 Logo começou a pregar nas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Iyifo mba kenke lɛnɔ wǝ ditiki nǝmfo yanii. Nya bátɔ mǝ ǝsuǝ bǝnkǝ, “Inni utidi ǝmfo létsya ófe úkalo Yesu eto mba ntǝkǝko wǝ lǝ Yerusalem lefe nǝ léfe mǝǝ? Nya inni bubǝ úbǝ nkǝ wǝǝbǝ umuǝ bafokanɔfɔ usuko besumunyǝ ninǝ ɔflɔ?”
21 Todos os que o ouviam ficavam perplexos e perguntavam: "Não é ele o homem que procurava destruir em Jerusalém aqueles que invocam este nome? E não veio para cá justamente para levá-los presos aos chefes dos sacerdotes? "
22 Nya Saulo dísukosǝ wǝ etiki sɛtɔ ókpasɛ ɔ́tɛyi nkǝ sitinti ɔnlɛ bɔtɛyi. Yudafɔ ba lɛkɛ lǝ Damasko mfó eto kuutsyuǝ mámfo kulesa bɔtɛyi kǝńyǝ lǝ wǝ ǝsuǝ. Ókpasɛ mǝ nkǝ Yesu ni Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ ǝmǝ.
22 Todavia, Saulo se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que viviam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Lǝ lefe kpǝ eto kamaa, Yudafɔ bamǝ átsya báse uyi bǝnkǝ boolo Saulo.
23 Decorridos muitos dias, os judeus decidiram de comum acordo matá-lo,
24 Fɛɛ bǝtsyuǝ ǝbǝ bátɛyi wǝ itsyi lǝ ketsyue kamǝ ǝsuǝ. Lǝ nyamfo esoo, bákase umǝ ǝmǝ eto mbɔsie ketsye ku kakɔmi itǝ kase buunyǝ wǝ balo eso.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Dia e noite eles vigiavam as portas da cidade a fim de matá-lo.
25 Nyaso lǝ ketsye kanii, Saulo eto bayɛnkotsyuǝ éfi wǝ bákpe lǝ ditsyitsya kafo nya báyɛko wǝ ku ukuǝ lǝ dibiǝ nǝ nkpe lǝ ofati ǝsuǝ úbǝ kasɔ ɔ́bɔ údu lǝ umǝ ǝmǝ.Keyifo 9:25|src="CN01937c.tif" size="col" loc="Act 9:25" copy="David C. Cook"
25 Mas os seus discípulos o levaram de noite e o fizeram descer num cesto, através de uma abertura na muralha.
26 Se úsu údufǝ Yerusalem, óla nkǝ lǝ usu ɔkɔ ku bakasebi ba nkpe mfó. Fɛɛ bámfo bánnɔ bǝ uyifo okasebi eso mǝ tsya áte wǝ sikpi.
26 Quando chegou a Jerusalém, tentou reunir-se aos discípulos, mas todos estavam com medo dele, não acreditando que fosse realmente um discípulo.
27 Nyaso Barnaba áwunsǝko wǝ ókpa wǝ úsuko batɔnkpe bamǝ ɔflɔ ɔ́teyi mǝ kase ótsyako Bonamute lǝ kusu, nya Bonamute dídi wǝ etiki. Usi ɔ́tɛyi mǝ kase Saulo dílǝkǝ ǝsuǝ óte údi etiki lǝ kpakpaakpe itsyi lǝ Yesu ǝsuǝ lǝ Damasko.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como, no caminho, Saulo vira o Senhor, que lhe falara, e como em Damasco ele havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Lǝ nyasoo, báfo wǝ bákpe lǝ mǝ nti, ɔ́kɛ ku mǝ nya báyɛ bábé Ditiki Sɛɛ nǝmǝ letsya lǝ Yesu eto diye ǝsuǝ lǝ Yerusalem.
28 Assim, Saulo ficou com eles, e andava com liberdade em Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Nya kama údi etiki nya ókpe kǝnǝ ku Yudafɔ bǝtsyuǝ ba laatɛyi Sigriki, fɛɛ bábɛbɛ kusu bǝ lǝ balo wǝ.
29 Falava e discutia com os judeus de fala grega, mas estes tentavam matá-lo.
30 Lefe nǝmfóo, se wǝ bayimi ba ni bafokanɔfɔ lɛnɔ nnya nkoo, bákpa Saulo bésuko Kaisarea nya bákpa wǝ bátsyese wǝ umǝ Tarso.
30 Sabendo disso, os irmãos o levaram para Cesaréia e o enviaram para Tarso.
31 Lǝ lefe nǝmfóo, bafokanɔfɔ kenke ba lɛkɛ lǝ Yudea ku Galilea ku Samariaa, ála báwɔnɔ bǝsiǝ, sikpi eto bulǝ saa mensikɛ mǝ lǝ ǝsuǝ, nya bǝnyǝ sɛtɔsusu nya bǝsiǝ nkpǝ lǝ Bonamute eto kototsyuetsyue ǝsuǝ, nya béfi mǝ ǝsuǝ bákpe lǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ eto ǝsuǝale eto bɔwunsǝko ǝsuǝ.
31 A igreja passava por um período de paz em toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Ela se edificava e, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número, vivendo no temor do Senhor.
32 Petro áyɛ ótsyilama nlebe kpǝ óbe bafokanɔfɔ kenke. Nya úsu únyǝ bafokanɔfɔ ba nkpe lǝ umǝ wǝ baakpo Lida tsya.
32 Viajando por toda parte, Pedro foi visitar os santos que viviam em Lida.
33 Mfó úsu únyǝ osani utsyuǝ wǝ baakpo Ainea wǝ nlɛ bufi nlabe lǝ kalebe kani, ani ku akpa díkpǝ alɛ mfamfla sɔ̃ɔ̃.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Enéias, que estava acamado fazia oito anos.
34 Nya se Petro dínyǝ wǝǝ, ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Ainea, Yesu Kristo átsya fǝ bufi! Taka ǝńyǝ lǝ ǝkǝnǝ fǝ belabeke!” Lamfolamfo Ainea átaka uńyǝ.
34 Disse-lhe Pedro: "Enéias, Jesus Cristo vai curá-lo! Levante-se e arrume a sua cama". Ele se levantou imediatamente.
35 Nya se betidi ba kenke nkpe lǝ Lida ku Saron eto kǝmǝ dínyǝ bǝ Ainea átaka ɔlɛ bɔyɛ kafe mfóo, bátsyi bawuninsǝ béfi ǝsuǝ bǝtǝ Bonamute ǝmǝ.
35 Todos os que viviam em Lida e Sarona o viram e se converteram ao Senhor.
36 Usio utsyuǝ wǝ léfo ɔ́nɔ akɛ lǝ Yopa wǝ baakpo Tabita nya lǝ Sigriki ǝsuǝ bǝ Dorkas eto kasɔ ni kafɛ. Úfi wǝ lefe kenke úyifo kasɛɛ kpǝ nya úyifo kafo ɛkpɛ útǝ bakombo.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, que em grego é Dorcas, que se dedicava a praticar boas obras e dar esmolas.
37 Úbǝ ɔ́nɔ bufi nya úkpǝ. Se bǝflǝsǝ wǝ ntu bálosǝǝ, bésu bálɔ wǝ bákpo lǝ abanslo kato.
37 Naqueles dias ela ficou doente e morreu, e seu corpo foi lavado e colocado num quarto do andar superior.
38 Lefe nǝmfó se bánɔ bǝ Petro ǝbǝ údufǝ Lida itsyise Lida mantsyo lǝ Yopa ɔflɔɔ, bafokanɔfɔ lǝ Yopa ákpe wǝ betidi inuǝ bǝ bakpa wǝ baboko Yopa akpa akpa.
38 Lida ficava perto de Jope, e quando os discípulos ouviram falar que Pedro estava em Lida, mandaram-lhe dois homens dizer-lhe: "Não se demore em vir até nós".
39 Nyaso Petro ǝmuǝ ǝsuǝ nya útǝkǝko mǝ besu kaka balabesǝ wǝ kato. Nya bakɔbǝsiǝ ba nkpe mfóo, díńyǝ batsyilama Petro banlɛ nku buwi, nya béfi awu akpa akpa nya Dorkas léka lǝ wǝ nkpǝ lefe banlɛ wǝ bote.
39 Pedro foi com eles e, quando chegou, foi levado para o quarto do andar superior. Todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando-lhe os vestidos e outras roupas que Dorcas tinha feito quando ainda estava com elas.
40 Petro ǝtǝ nkǝ mǝmblɛ bɔ lǝ diyo nǝmǝ kafo nya óse akonki óto ola. Nya útsyi ǝnǝmi útǝ ɔkɔ ǝmǝ nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Tabita, taka!” Lamfolamfo úmǝnkli wǝ ǝnǝmi, nya kase únyǝ Petro koo, ótaka úsiǝ.
40 Pedro mandou que todos saíssem do quarto; depois, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para a mulher morta, disse: "Tabita, levante-se". Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Nya Petro ǝnǝ kɔni utsyuǝ nya ɔ́wunsǝko wǝ ótaka únyǝ. Petro esinkli ókpadi bafokanɔfɔ ku bakɔbǝsiǝ bamǝ bǝbǝ, nya úfi wǝ ókpe mǝ lǝ ani ku nkpǝ.
41 Tomando-a pela mão, ajudou-a a pôr-se de pé. Então, chamando os santos e as viúvas, apresentou-a viva.
42 Nya ditiki nǝmfo dísensǝ lékpo lǝ Yopa mfó, itǝ betidi kpǝ áfo Bonamute bánɔ.
42 Este fato se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Lǝ nnya kamaa, Petro ǝsiǝ lǝ Yopa mfó itǝ eyi kpǝ lǝ nwǝ baakpo Simon wǝ díkeyifo kubukikue eto keyifo mfó ɔflɔ.
43 Pedro ficou em Jope durante algum tempo, com um curtidor de couro chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.