Atos 9
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NTLH
1 Le lefe nǝmfo kenke ǝsuǝǝ, Saulo áti kama Bonamute eto bafokanɔfɔ kekleke nkǝ lǝ olo mǝ. Nya úsu Yudafɔ eto Usumunyǝ Ninǝ Kenke ɔflɔ.
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 Mfó úsu ɔ́tɔ nkǝ bǝtǝ wǝ ekue lǝ ufi ɔlɛ usuko Yudafɔ eto ntsyakɔ lǝ Damasko lǝ ɔkɛ ǝsuǝale umuǝ basani ku besio ba kenke díkafo Ditiki Sɛɛ eto kusu fɔfɔ komfo bánɔ lǝ okpa mǝ usuko Yerusalem.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Nya lefe nǝ Saulo díkanyi ɔfi Damasko ku wǝ nsusu bomfoo, dikunǝ diyǝnde ditsyuǝ ko dítsyi kato lékpo wǝ lǝ ǝsuǝ.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Údu ɔ́nɔ nya ɔ́nɔ ɔkɔɛ utsyuǝ nlɛ wǝ bɔtɛyi nkǝ, “Saulo, Saulo, beso fanlɛ mɛ bɔkpɔnko kekleke nko?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Nya Saulo lɛtɔ nkǝ, “Bonamute, fǝ owoe uni?”
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Mɔmɔɔ, taka lǝ esu umǝ ǝmǝ. Bɔɔtɛyi fǝ lesa nǝ ele bǝ yifo.”
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Nya betidi bamǝ ku Saulo nyɛ lǝ kusu bantɔ mfó léle bǝńyǝ, bánte lesa nǝ baatɛyi. Bánɔ nkomǝ eto etikididi, fɛɛ bǝnnyǝ kuutsyuǝ saa.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Nya lefe nǝ Saulo létaka úńyǝ fɛ úminkli ǝnǝmii, wénsifo bunyǝ. Nya bálɛ wǝ lǝ kɔni bákpa wǝ bédufǝnko Damasko eto umǝ.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Úsiǝ mfo eyi ǝtsyǝ wǝnńyǝ asa, wéndi lesa, wǝnnǝ kulesa.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Nya lǝ lefe nǝmfóo, okasebi wǝ léfo ɔ́nɔ ákɛ lǝ Damasko wǝ baakpo Ananias. Bonamute ǝlǝkǝ ǝsuǝ óte wǝ ókpadi wǝ ɔ́tɛyi nkǝ, “Ananias!”
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Nya Bonamute lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Taka lǝ ayɛ lǝ kusu ko baakpo Kusutsyɔtsyɔ, nya lǝ esu Yuda eto diyo lǝ atɔ nwǝ baakpo Saulo wǝ ditsyi Tarso eto disi. Okpe mfo ɔlɛ ɔla boto.
11 E o Senhor lhe disse:
12 Nya lǝ bulǝkǝkate bomǝ ǝsuǝǝ, únyǝ osani utsyuǝ wǝ baakpo Ananias wǝ díbǝ úfi ani útǝkǝ wǝ lǝ disi itǝ bǝ usinkli nyǝ asa.”
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Mfo nya Ananias dílǝkǝ kɛnyɛ ɔ́tɛyi nkǝ, “Bonamute, mbɔnɔ sesiasesia bulǝ bo eto okle utidi ǝmfo nlɛ bafokanɔfɔ bokpe lǝ Yerusalem!
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Nya míkanɔ tsya bǝ ófo ǝsuǝale eto ekue utsyiko lǝ besumunyǝ ninǝ ɔflɔ nkǝ ubǝ umuǝ bafokanɔfɔ kenke lǝ Damasko!”
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Fɛɛ Bonamute átɛyi wǝ nkǝ, “Su lǝ esu eyifo lesa nǝ míntɛyi fǝ. Nnya ni bǝ mbulǝkǝ utidi ǝmfo miǝ lǝ udi mɔ ɔyɛkpa wǝ luufi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ usuko mba lenni Israelfɔ ku baka ku Israelfɔ kenke lǝ bate mɛ.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Mɔ kosate ebote wǝ kase sɔ̃ɔ̃ ele bǝ ɔyɛ udi ohiã lǝ mɔ disi.”
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Nyaso Ananias ésu údufǝ diyo nǝ Saulo lɛkɛ, nya úfi wǝ ani útǝkǝ lǝ wǝ, nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Mɔyimi Saulo, Bonamute Yesu wǝ dílǝkǝ wǝ ǝsuǝ óte fǝ lǝ kusuu, wǝ Yesu kosate ke ni futsyǝ létsyese mɛ fǝ ɔflɔ nkǝ lǝ esinkli ǝnyǝ asa nnya lǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ lǝ disiǝko fǝ.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Lamfolamfoo, iyifo Saulo fe bufǝ bǝfǝ lesatsyuǝ nǝ nte fe akpɛ eto dikpǝ seka lǝ wǝ ǝnǝmi nya útsyiko asa bunyǝ. Nya se ótaka uńyǝǝ, béyifo wǝ ntuflǝsǝflǝsǝ eto lekpa lǝ Yesu eto diye ǝsuǝ.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Nya se údi lesa ólosǝǝ, usinkli údufǝ lǝ wǝ ǝsuǝ úmuǝ ale.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Lǝ lefe nǝmfo ǝsuǝǝ, údu úsu Yudafɔ eto ntsyakɔ úsu údi etiki úlǝkǝ óte nkǝ Yesu eyifo Onanto eto Ubi.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Iyifo mba kenke lɛnɔ wǝ ditiki nǝmfo yanii. Nya bátɔ mǝ ǝsuǝ bǝnkǝ, “Inni utidi ǝmfo létsya ófe úkalo Yesu eto mba ntǝkǝko wǝ lǝ Yerusalem lefe nǝ léfe mǝǝ? Nya inni bubǝ úbǝ nkǝ wǝǝbǝ umuǝ bafokanɔfɔ usuko besumunyǝ ninǝ ɔflɔ?”
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Nya Saulo dísukosǝ wǝ etiki sɛtɔ ókpasɛ ɔ́tɛyi nkǝ sitinti ɔnlɛ bɔtɛyi. Yudafɔ ba lɛkɛ lǝ Damasko mfó eto kuutsyuǝ mámfo kulesa bɔtɛyi kǝńyǝ lǝ wǝ ǝsuǝ. Ókpasɛ mǝ nkǝ Yesu ni Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ ǝmǝ.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Lǝ lefe kpǝ eto kamaa, Yudafɔ bamǝ átsya báse uyi bǝnkǝ boolo Saulo.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Fɛɛ bǝtsyuǝ ǝbǝ bátɛyi wǝ itsyi lǝ ketsyue kamǝ ǝsuǝ. Lǝ nyamfo esoo, bákase umǝ ǝmǝ eto mbɔsie ketsye ku kakɔmi itǝ kase buunyǝ wǝ balo eso.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Nyaso lǝ ketsye kanii, Saulo eto bayɛnkotsyuǝ éfi wǝ bákpe lǝ ditsyitsya kafo nya báyɛko wǝ ku ukuǝ lǝ dibiǝ nǝ nkpe lǝ ofati ǝsuǝ úbǝ kasɔ ɔ́bɔ údu lǝ umǝ ǝmǝ.Keyifo 9:25|src="CN01937c.tif" size="col" loc="Act 9:25" copy="David C. Cook"
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Se úsu údufǝ Yerusalem, óla nkǝ lǝ usu ɔkɔ ku bakasebi ba nkpe mfó. Fɛɛ bámfo bánnɔ bǝ uyifo okasebi eso mǝ tsya áte wǝ sikpi.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Nyaso Barnaba áwunsǝko wǝ ókpa wǝ úsuko batɔnkpe bamǝ ɔflɔ ɔ́teyi mǝ kase ótsyako Bonamute lǝ kusu, nya Bonamute dídi wǝ etiki. Usi ɔ́tɛyi mǝ kase Saulo dílǝkǝ ǝsuǝ óte údi etiki lǝ kpakpaakpe itsyi lǝ Yesu ǝsuǝ lǝ Damasko.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Lǝ nyasoo, báfo wǝ bákpe lǝ mǝ nti, ɔ́kɛ ku mǝ nya báyɛ bábé Ditiki Sɛɛ nǝmǝ letsya lǝ Yesu eto diye ǝsuǝ lǝ Yerusalem.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Nya kama údi etiki nya ókpe kǝnǝ ku Yudafɔ bǝtsyuǝ ba laatɛyi Sigriki, fɛɛ bábɛbɛ kusu bǝ lǝ balo wǝ.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Lefe nǝmfóo, se wǝ bayimi ba ni bafokanɔfɔ lɛnɔ nnya nkoo, bákpa Saulo bésuko Kaisarea nya bákpa wǝ bátsyese wǝ umǝ Tarso.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Lǝ lefe nǝmfóo, bafokanɔfɔ kenke ba lɛkɛ lǝ Yudea ku Galilea ku Samariaa, ála báwɔnɔ bǝsiǝ, sikpi eto bulǝ saa mensikɛ mǝ lǝ ǝsuǝ, nya bǝnyǝ sɛtɔsusu nya bǝsiǝ nkpǝ lǝ Bonamute eto kototsyuetsyue ǝsuǝ, nya béfi mǝ ǝsuǝ bákpe lǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ eto ǝsuǝale eto bɔwunsǝko ǝsuǝ.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Petro áyɛ ótsyilama nlebe kpǝ óbe bafokanɔfɔ kenke. Nya úsu únyǝ bafokanɔfɔ ba nkpe lǝ umǝ wǝ baakpo Lida tsya.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Mfó úsu únyǝ osani utsyuǝ wǝ baakpo Ainea wǝ nlɛ bufi nlabe lǝ kalebe kani, ani ku akpa díkpǝ alɛ mfamfla sɔ̃ɔ̃.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Nya se Petro dínyǝ wǝǝ, ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Ainea, Yesu Kristo átsya fǝ bufi! Taka ǝńyǝ lǝ ǝkǝnǝ fǝ belabeke!” Lamfolamfo Ainea átaka uńyǝ.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Nya se betidi ba kenke nkpe lǝ Lida ku Saron eto kǝmǝ dínyǝ bǝ Ainea átaka ɔlɛ bɔyɛ kafe mfóo, bátsyi bawuninsǝ béfi ǝsuǝ bǝtǝ Bonamute ǝmǝ.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Usio utsyuǝ wǝ léfo ɔ́nɔ akɛ lǝ Yopa wǝ baakpo Tabita nya lǝ Sigriki ǝsuǝ bǝ Dorkas eto kasɔ ni kafɛ. Úfi wǝ lefe kenke úyifo kasɛɛ kpǝ nya úyifo kafo ɛkpɛ útǝ bakombo.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Úbǝ ɔ́nɔ bufi nya úkpǝ. Se bǝflǝsǝ wǝ ntu bálosǝǝ, bésu bálɔ wǝ bákpo lǝ abanslo kato.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Lefe nǝmfó se bánɔ bǝ Petro ǝbǝ údufǝ Lida itsyise Lida mantsyo lǝ Yopa ɔflɔɔ, bafokanɔfɔ lǝ Yopa ákpe wǝ betidi inuǝ bǝ bakpa wǝ baboko Yopa akpa akpa.
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Nyaso Petro ǝmuǝ ǝsuǝ nya útǝkǝko mǝ besu kaka balabesǝ wǝ kato. Nya bakɔbǝsiǝ ba nkpe mfóo, díńyǝ batsyilama Petro banlɛ nku buwi, nya béfi awu akpa akpa nya Dorkas léka lǝ wǝ nkpǝ lefe banlɛ wǝ bote.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Petro ǝtǝ nkǝ mǝmblɛ bɔ lǝ diyo nǝmǝ kafo nya óse akonki óto ola. Nya útsyi ǝnǝmi útǝ ɔkɔ ǝmǝ nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Tabita, taka!” Lamfolamfo úmǝnkli wǝ ǝnǝmi, nya kase únyǝ Petro koo, ótaka úsiǝ.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Nya Petro ǝnǝ kɔni utsyuǝ nya ɔ́wunsǝko wǝ ótaka únyǝ. Petro esinkli ókpadi bafokanɔfɔ ku bakɔbǝsiǝ bamǝ bǝbǝ, nya úfi wǝ ókpe mǝ lǝ ani ku nkpǝ.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Nya ditiki nǝmfo dísensǝ lékpo lǝ Yopa mfó, itǝ betidi kpǝ áfo Bonamute bánɔ.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Lǝ nnya kamaa, Petro ǝsiǝ lǝ Yopa mfó itǝ eyi kpǝ lǝ nwǝ baakpo Simon wǝ díkeyifo kubukikue eto keyifo mfó ɔflɔ.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.