Atos 15

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Lǝ lefe nǝ Paulo ku Barnaba lɛkɛ lǝ Antiokiaa, betidi bǝtsyuǝ ba ditsyi Yudea ǝbǝ mfó nya bákate bafokanɔfɔ bamǝ asa nnya ni bǝnkǝ, “Lǝ bánla fǝ lelo fe kase Moses eto lekpa letee, embunyǝ bofo.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Paulo ku Barnaba ku betidi bamfo ǝnǝ ditiki nǝmfo ɛklɛ. Lǝ nyamfo esoo, bǝtǝ bǝnkǝ bafokanɔfɔ eto bǝtsyuǝ tǝkǝko Paulo ku Barnaba lǝ besu Yerusalem lǝ mǝ ku batɔnkpe bamǝ ku bafokanɔfɔ eto beninǝ ba nkpe lǝ mfó lǝ balɛ lelolala eto etiki nyamfo babe.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Nyaso se bafokanɔfɔ eto ditsyukpa nǝmǝ dítsyǝ mǝ kusu bálosǝǝ, bédu bésu Foinike ku Samaria eto kǝmǝ nya bésu bǝnyǝ bafokanɔfɔ ba nkpe mfó. Bátɛyi mǝ bǝ mɔmɔɔ, mba lenni Yudafɔ tsya éfi mǝ ǝsuǝ bǝtǝ Onanto, nnya ni bǝnkǝ mǝ tsya áfo bánɔ. Ditiki nǝmfo ákpe mǝmblɛ disuǝyuǝ tinti.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Nya se bésu bédufǝ Yerusalem, mǝ beninǝ bamǝ ku bafokanɔfɔ ku batɔnkpe bamǝ áfo mǝ kukɔnɔ. Nya Paulo ku Barnaba dífi mǝ kusu ko bésu eto amaniǝ bábɔ mǝ ku asa nnya kenke Onanto díyifo ɔ́yɛ lǝ mǝ ǝsuǝ.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Fɛɛ Farisifɔ ba díkafo Ditiki Sɛɛ nǝmǝ eto ditsyukpa eto bǝtsyuǝ átaka bǝńyǝ lǝ mǝ nti bátɛyi bǝnkǝ, “Ele be bayimi ba lenni Yudafɔ tsya la lelo nya lǝ beyifo lǝ Moses eto kɔfi ǝsuǝ.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Nyaso mǝ beninǝ ku batɔnkpe bamǝ átsya fe ditsyukpa nya bédufǝ lǝ ditiki nǝmfo ǝsuǝ.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Nya lǝ katsyakɔ kamfóo, lǝ lefe nǝ bákalɛ etiki nyamǝ bábe ɛklɛɛ, Petro átaka úńyǝ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bayimi, mi kosate yi biǝ Onanto dílǝkǝ mɛ taa kɔ utsyiko mi nti nkǝ ntɛyi betidi ba lenni Yudafɔ tsya Ditiki Sɛɛ nǝmfo lǝ mǝ tsya lǝ bafo banɔ.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Nya Onanto wǝ nyi betidi eto utu kǝmiǝǝ, ǝlǝkǝ óte nkǝ ófo mǝ nya útǝ mǝ wǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ fe kase úfi útǝ bo tsya.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Wánkpe kabakǝfǝ lǝ bonko mǝ nti, nyaso ófo mǝ lǝ bofokanɔ ǝsuǝ. Nya úfi mǝ abua ɔ́tsyǝ mǝ fe bo ke.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Nya mɔmɔɔ, beso biato Onanto kabe mmǝ? Bo ku bo banamǝ mámfo bikǝ bia nkpe kalende butsyi! Beso bɔnlɛ mi bufi ketsyisǝ bafokanɔfɔ mfo?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Owo lo! Nnya ni bǝ bófo bɔ́nɔ boǝ kase Onanto dínyǝ bo kaminsǝ nya ófo bo lǝ nkpǝ ɛyɛ lǝ Bonamute Yesu eto lefonǝ ǝsuǝǝ, woofo mǝ tsya fe kase mǝǝtsya léfo bánɔ.”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Lǝ nyasoo, mǝmblɛ kenke ésinkli báyɛ etiki budi nya bǝsiǝ bétsyue ato lǝ nnya Barnaba ku Paulo lɛtɛyi bǝnkǝ, Onanto áyɛ lǝ mǝ ǝsuǝ úyifo ayanisa kpǝ itǝ mba lenni Yudafɔ.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Lefe nǝ bákalosǝǝ, Yakobo tsya átaka úńyǝ ɔ́tɛyi nkǝ, “Bayimi, bitsyue ato lǝ bɔnɔ.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Simon Petro éboklomasǝ bo ibǝ efe ditutɛ, lǝ kase Onanto dílǝkǝ wǝ lelabi óte betidi ba lenni Yudafɔ nya úlǝkǝ bǝtsyuǝ útsyiko lǝ mǝ nti nkǝ bafiani wǝ bale.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Nya ditiki nǝ wǝ bǝnyɛlǝkǝtidi lɛtɛyi bǝtsyǝ ǝbǝ ítǝ fe kase bawɔni bǝ Bonamute átɛyi nkǝ,
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Lǝ nyamfo eto kamaa, muusinkli mbǝ
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Itǝ bǝ betidi ba díbu,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Onanto lɛtɛyi ditiki nǝmfo betidi léte taa kɔ ke.’
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 “Nyaso mɔ, Yakobo, nlɛ mi bɔtɛyi minkǝ betidi ba lenni Yudafɔ mfo nya béfi mǝ ǝsuǝ bǝtǝ Onantoo, yanle bǝ ibǝ bǝ buti mǝ kusu lǝ asa nyamfo ǝsuǝ.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Bomu bitǝ lǝ bɔwɔni mǝ kukue buǝ bayɛ asa nnya beefi kǝtǝ bǝfiǝ kedi nnya lǝǝtǝ baanansǝ ǝsuǝ budi ku sɛsɔnɔdi ku bebuki ba báwaninsǝ simuǝ bálo ku kɔtɔ eto budi.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Itsyi taa kɔɔ, asa nnya Moses lɛwɔni utsyǝǝ, baakla nnya nya baatɛyi nnya lǝ Yudafɔ eto katsyakɔ lǝ Ɔnwɛditsyǝyi saa lǝ umǝ saa.”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Nya batɔnkpe ku beninǝ ku bafokanɔfɔ kenke eto ditsyukpa lɛtɔnɔ bǝlǝkǝ betidi bǝtsyuǝ bǝ bǝtǝkǝko Paulo ku Barnaba besu Antiokia. Betidi inuǝ ba bǝlǝkǝ eyifo bafokanɔfɔ eto beninǝ. Mǝ ni Yuda wǝ bensi baakpo tsya bǝ Barsaba ku Sila.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Nya kukue ko bálɛ bésuko eto etiki nnya nkpe lǝ ko ǝsuǝ ni nkǝ,
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Bɔ́nɔ boǝ bo mfo eto bafokanɔfɔ eto bǝtsyuǝ ǝbǝ mfó bǝbǝ bǝnǝ etiki ǝtsyuǝ ku mi itsyi lǝ bo Yudafɔ eto lelolala eto lekpa ǝsuǝ. Nyaa, inni bo létsyese mǝ bǝ bǝbǝ batɛyi mi etiki nyamfo eto okle.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 — ausente —
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Yuda ku Sila tsya ebɔtɛyi mi asa nnya bɔ́wɔni bokpe mfo.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Itsyise iyifo Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ eto lelabi ku bo lele tsya boǝnkǝ yanle bǝ ibǝ bǝ bufi Yudafɔ eto afi buyifo bitsyikǝ butsyisǝ mi enso asa nyamfo.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Bɛni asa nnya béfi bǝtǝ bǝfiǝ kedi ku kɔtɔ budi ku bebuki ba báwaninsǝ simuǝ bálo eto budi ku sɛsɔnɔdi. Lǝ biɔlɛ mi ǝsuǝ mǝǝ, lesa saa ebuyuǝ ko mi.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Nyaso batɔnyɛ bamfo áma kusu bésu Antiokia. Nya se bésu bédufǝǝ, bákpadi bafokanɔfɔ bamǝ kenke bǝbǝ bátsya. Nya béfi kukue ko bétsyiko Yerusalem mfó bǝtǝ mǝ.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Nya mba kenke lɛkɛ mfo ǝnyǝ disuǝyuǝ ku nkɛale itsyi lǝ etiki nnya bákla lǝ kukue komǝ ǝso.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Nya se Yuda ku Sila díyifo Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi esoo, bǝlǝkǝ asa kasɔ báte mǝ, bálɛ mǝ kɔlɛ, nya bákpe mǝ nkɛale.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Nya se bǝsiǝ mfó eyi asianii, bafokanɔfɔ bamǝ ǝtǝ mǝ kusu bǝ besinkli besu Yerusalem lǝ diyuǝ ǝsuǝ.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Fɛɛ Sila nkǝ wuusiǝ mǝ lǝ ɔflɔ mfó.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Nya Paulo ku Barnaba dísiǝ lǝ Antiokia mfó nya mǝ ku babamba kpǝ ákɛ mfo bákate mǝ asa kedi mǝ etiki utsyi lǝ Bonamute ǝsuǝ.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Lǝ eyi ǝtsyuǝ kamaa, Paulo átɛyi Barnaba nkǝ, “Tǝ lǝ busi busu bobe bo bayimi ba nkpe lǝ kǝmǝ ka kenke búkesu budi Ditiki Sɛɛ nǝmfó ku nka bɔ́yɛ bófe lǝ bobe kase banlɛnko.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Barnaba átɔnɔ nya óla nkǝ lǝ okpa Yohanes nwǝ tsya besi baakpo Marko ɔyɛnko.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Fɛɛ Paulo mántɔnɔko wǝ kulaa! Itsyise lefe nǝ mǝ ku wǝ dísu Pamfiliaa, Marko Yohanes ésikli lǝ mǝ kama údu, nya wǝnsiǝ bálosǝ mǝ keyifo.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Nyaso Marko Yohanes eto etiki nyamfo ǝbǝ ékpe mǝ inuǝ bamǝ kǝnǝ ɛklɛ, itǝ bǝ bésense lǝ bǝtsyuǝ. Barnaba ákpa Marko ɔ́yɛnko nya béfi ɔklɔ bésu Kipro.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Nya Paulo lékpa Sila ɔ́yɛnko, nya bafokanɔfɔ ba nkpe mfó dífi mǝ bákpe lǝ Onanto eto ani fɛ bédu.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Nya báyɛ lǝ Siria ku Kilikia nya bákpe bafokanɔfɔ eto etsyuka nnya kenke nkpe mfó nkɛale.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.