Atos 15

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Lǝ lefe nǝ Paulo ku Barnaba lɛkɛ lǝ Antiokiaa, betidi bǝtsyuǝ ba ditsyi Yudea ǝbǝ mfó nya bákate bafokanɔfɔ bamǝ asa nnya ni bǝnkǝ, “Lǝ bánla fǝ lelo fe kase Moses eto lekpa letee, embunyǝ bofo.”
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Paulo ku Barnaba ku betidi bamfo ǝnǝ ditiki nǝmfo ɛklɛ. Lǝ nyamfo esoo, bǝtǝ bǝnkǝ bafokanɔfɔ eto bǝtsyuǝ tǝkǝko Paulo ku Barnaba lǝ besu Yerusalem lǝ mǝ ku batɔnkpe bamǝ ku bafokanɔfɔ eto beninǝ ba nkpe lǝ mfó lǝ balɛ lelolala eto etiki nyamfo babe.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Nyaso se bafokanɔfɔ eto ditsyukpa nǝmǝ dítsyǝ mǝ kusu bálosǝǝ, bédu bésu Foinike ku Samaria eto kǝmǝ nya bésu bǝnyǝ bafokanɔfɔ ba nkpe mfó. Bátɛyi mǝ bǝ mɔmɔɔ, mba lenni Yudafɔ tsya éfi mǝ ǝsuǝ bǝtǝ Onanto, nnya ni bǝnkǝ mǝ tsya áfo bánɔ. Ditiki nǝmfo ákpe mǝmblɛ disuǝyuǝ tinti.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Nya se bésu bédufǝ Yerusalem, mǝ beninǝ bamǝ ku bafokanɔfɔ ku batɔnkpe bamǝ áfo mǝ kukɔnɔ. Nya Paulo ku Barnaba dífi mǝ kusu ko bésu eto amaniǝ bábɔ mǝ ku asa nnya kenke Onanto díyifo ɔ́yɛ lǝ mǝ ǝsuǝ.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Fɛɛ Farisifɔ ba díkafo Ditiki Sɛɛ nǝmǝ eto ditsyukpa eto bǝtsyuǝ átaka bǝńyǝ lǝ mǝ nti bátɛyi bǝnkǝ, “Ele be bayimi ba lenni Yudafɔ tsya la lelo nya lǝ beyifo lǝ Moses eto kɔfi ǝsuǝ.”
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Nyaso mǝ beninǝ ku batɔnkpe bamǝ átsya fe ditsyukpa nya bédufǝ lǝ ditiki nǝmfo ǝsuǝ.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Nya lǝ katsyakɔ kamfóo, lǝ lefe nǝ bákalɛ etiki nyamǝ bábe ɛklɛɛ, Petro átaka úńyǝ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bayimi, mi kosate yi biǝ Onanto dílǝkǝ mɛ taa kɔ utsyiko mi nti nkǝ ntɛyi betidi ba lenni Yudafɔ tsya Ditiki Sɛɛ nǝmfo lǝ mǝ tsya lǝ bafo banɔ.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Nya Onanto wǝ nyi betidi eto utu kǝmiǝǝ, ǝlǝkǝ óte nkǝ ófo mǝ nya útǝ mǝ wǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ fe kase úfi útǝ bo tsya.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Wánkpe kabakǝfǝ lǝ bonko mǝ nti, nyaso ófo mǝ lǝ bofokanɔ ǝsuǝ. Nya úfi mǝ abua ɔ́tsyǝ mǝ fe bo ke.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Nya mɔmɔɔ, beso biato Onanto kabe mmǝ? Bo ku bo banamǝ mámfo bikǝ bia nkpe kalende butsyi! Beso bɔnlɛ mi bufi ketsyisǝ bafokanɔfɔ mfo?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Owo lo! Nnya ni bǝ bófo bɔ́nɔ boǝ kase Onanto dínyǝ bo kaminsǝ nya ófo bo lǝ nkpǝ ɛyɛ lǝ Bonamute Yesu eto lefonǝ ǝsuǝǝ, woofo mǝ tsya fe kase mǝǝtsya léfo bánɔ.”
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Lǝ nyasoo, mǝmblɛ kenke ésinkli báyɛ etiki budi nya bǝsiǝ bétsyue ato lǝ nnya Barnaba ku Paulo lɛtɛyi bǝnkǝ, Onanto áyɛ lǝ mǝ ǝsuǝ úyifo ayanisa kpǝ itǝ mba lenni Yudafɔ.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Lefe nǝ bákalosǝǝ, Yakobo tsya átaka úńyǝ ɔ́tɛyi nkǝ, “Bayimi, bitsyue ato lǝ bɔnɔ.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Simon Petro éboklomasǝ bo ibǝ efe ditutɛ, lǝ kase Onanto dílǝkǝ wǝ lelabi óte betidi ba lenni Yudafɔ nya úlǝkǝ bǝtsyuǝ útsyiko lǝ mǝ nti nkǝ bafiani wǝ bale.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Nya ditiki nǝ wǝ bǝnyɛlǝkǝtidi lɛtɛyi bǝtsyǝ ǝbǝ ítǝ fe kase bawɔni bǝ Bonamute átɛyi nkǝ,
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ‘Lǝ nyamfo eto kamaa, muusinkli mbǝ
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Itǝ bǝ betidi ba díbu,
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Onanto lɛtɛyi ditiki nǝmfo betidi léte taa kɔ ke.’
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 “Nyaso mɔ, Yakobo, nlɛ mi bɔtɛyi minkǝ betidi ba lenni Yudafɔ mfo nya béfi mǝ ǝsuǝ bǝtǝ Onantoo, yanle bǝ ibǝ bǝ buti mǝ kusu lǝ asa nyamfo ǝsuǝ.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Bomu bitǝ lǝ bɔwɔni mǝ kukue buǝ bayɛ asa nnya beefi kǝtǝ bǝfiǝ kedi nnya lǝǝtǝ baanansǝ ǝsuǝ budi ku sɛsɔnɔdi ku bebuki ba báwaninsǝ simuǝ bálo ku kɔtɔ eto budi.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Itsyi taa kɔɔ, asa nnya Moses lɛwɔni utsyǝǝ, baakla nnya nya baatɛyi nnya lǝ Yudafɔ eto katsyakɔ lǝ Ɔnwɛditsyǝyi saa lǝ umǝ saa.”
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Nya batɔnkpe ku beninǝ ku bafokanɔfɔ kenke eto ditsyukpa lɛtɔnɔ bǝlǝkǝ betidi bǝtsyuǝ bǝ bǝtǝkǝko Paulo ku Barnaba besu Antiokia. Betidi inuǝ ba bǝlǝkǝ eyifo bafokanɔfɔ eto beninǝ. Mǝ ni Yuda wǝ bensi baakpo tsya bǝ Barsaba ku Sila.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Nya kukue ko bálɛ bésuko eto etiki nnya nkpe lǝ ko ǝsuǝ ni nkǝ,
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Bɔ́nɔ boǝ bo mfo eto bafokanɔfɔ eto bǝtsyuǝ ǝbǝ mfó bǝbǝ bǝnǝ etiki ǝtsyuǝ ku mi itsyi lǝ bo Yudafɔ eto lelolala eto lekpa ǝsuǝ. Nyaa, inni bo létsyese mǝ bǝ bǝbǝ batɛyi mi etiki nyamfo eto okle.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 — ausente —
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Yuda ku Sila tsya ebɔtɛyi mi asa nnya bɔ́wɔni bokpe mfo.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Itsyise iyifo Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ eto lelabi ku bo lele tsya boǝnkǝ yanle bǝ ibǝ bǝ bufi Yudafɔ eto afi buyifo bitsyikǝ butsyisǝ mi enso asa nyamfo.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Bɛni asa nnya béfi bǝtǝ bǝfiǝ kedi ku kɔtɔ budi ku bebuki ba báwaninsǝ simuǝ bálo eto budi ku sɛsɔnɔdi. Lǝ biɔlɛ mi ǝsuǝ mǝǝ, lesa saa ebuyuǝ ko mi.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Nyaso batɔnyɛ bamfo áma kusu bésu Antiokia. Nya se bésu bédufǝǝ, bákpadi bafokanɔfɔ bamǝ kenke bǝbǝ bátsya. Nya béfi kukue ko bétsyiko Yerusalem mfó bǝtǝ mǝ.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Nya mba kenke lɛkɛ mfo ǝnyǝ disuǝyuǝ ku nkɛale itsyi lǝ etiki nnya bákla lǝ kukue komǝ ǝso.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Nya se Yuda ku Sila díyifo Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi esoo, bǝlǝkǝ asa kasɔ báte mǝ, bálɛ mǝ kɔlɛ, nya bákpe mǝ nkɛale.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Nya se bǝsiǝ mfó eyi asianii, bafokanɔfɔ bamǝ ǝtǝ mǝ kusu bǝ besinkli besu Yerusalem lǝ diyuǝ ǝsuǝ.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Fɛɛ Sila nkǝ wuusiǝ mǝ lǝ ɔflɔ mfó.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Nya Paulo ku Barnaba dísiǝ lǝ Antiokia mfó nya mǝ ku babamba kpǝ ákɛ mfo bákate mǝ asa kedi mǝ etiki utsyi lǝ Bonamute ǝsuǝ.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Lǝ eyi ǝtsyuǝ kamaa, Paulo átɛyi Barnaba nkǝ, “Tǝ lǝ busi busu bobe bo bayimi ba nkpe lǝ kǝmǝ ka kenke búkesu budi Ditiki Sɛɛ nǝmfó ku nka bɔ́yɛ bófe lǝ bobe kase banlɛnko.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Barnaba átɔnɔ nya óla nkǝ lǝ okpa Yohanes nwǝ tsya besi baakpo Marko ɔyɛnko.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Fɛɛ Paulo mántɔnɔko wǝ kulaa! Itsyise lefe nǝ mǝ ku wǝ dísu Pamfiliaa, Marko Yohanes ésikli lǝ mǝ kama údu, nya wǝnsiǝ bálosǝ mǝ keyifo.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Nyaso Marko Yohanes eto etiki nyamfo ǝbǝ ékpe mǝ inuǝ bamǝ kǝnǝ ɛklɛ, itǝ bǝ bésense lǝ bǝtsyuǝ. Barnaba ákpa Marko ɔ́yɛnko nya béfi ɔklɔ bésu Kipro.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Nya Paulo lékpa Sila ɔ́yɛnko, nya bafokanɔfɔ ba nkpe mfó dífi mǝ bákpe lǝ Onanto eto ani fɛ bédu.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Nya báyɛ lǝ Siria ku Kilikia nya bákpe bafokanɔfɔ eto etsyuka nnya kenke nkpe mfó nkɛale.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.