Atos 15

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Lǝ lefe nǝ Paulo ku Barnaba lɛkɛ lǝ Antiokiaa, betidi bǝtsyuǝ ba ditsyi Yudea ǝbǝ mfó nya bákate bafokanɔfɔ bamǝ asa nnya ni bǝnkǝ, “Lǝ bánla fǝ lelo fe kase Moses eto lekpa letee, embunyǝ bofo.”
1 Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Paulo ku Barnaba ku betidi bamfo ǝnǝ ditiki nǝmfo ɛklɛ. Lǝ nyamfo esoo, bǝtǝ bǝnkǝ bafokanɔfɔ eto bǝtsyuǝ tǝkǝko Paulo ku Barnaba lǝ besu Yerusalem lǝ mǝ ku batɔnkpe bamǝ ku bafokanɔfɔ eto beninǝ ba nkpe lǝ mfó lǝ balɛ lelolala eto etiki nyamfo babe.
2 Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.
3 Nyaso se bafokanɔfɔ eto ditsyukpa nǝmǝ dítsyǝ mǝ kusu bálosǝǝ, bédu bésu Foinike ku Samaria eto kǝmǝ nya bésu bǝnyǝ bafokanɔfɔ ba nkpe mfó. Bátɛyi mǝ bǝ mɔmɔɔ, mba lenni Yudafɔ tsya éfi mǝ ǝsuǝ bǝtǝ Onanto, nnya ni bǝnkǝ mǝ tsya áfo bánɔ. Ditiki nǝmfo ákpe mǝmblɛ disuǝyuǝ tinti.
3 Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Nya se bésu bédufǝ Yerusalem, mǝ beninǝ bamǝ ku bafokanɔfɔ ku batɔnkpe bamǝ áfo mǝ kukɔnɔ. Nya Paulo ku Barnaba dífi mǝ kusu ko bésu eto amaniǝ bábɔ mǝ ku asa nnya kenke Onanto díyifo ɔ́yɛ lǝ mǝ ǝsuǝ.
4 Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.
5 Fɛɛ Farisifɔ ba díkafo Ditiki Sɛɛ nǝmǝ eto ditsyukpa eto bǝtsyuǝ átaka bǝńyǝ lǝ mǝ nti bátɛyi bǝnkǝ, “Ele be bayimi ba lenni Yudafɔ tsya la lelo nya lǝ beyifo lǝ Moses eto kɔfi ǝsuǝ.”
5 Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Nyaso mǝ beninǝ ku batɔnkpe bamǝ átsya fe ditsyukpa nya bédufǝ lǝ ditiki nǝmfo ǝsuǝ.
6 Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.
7 Nya lǝ katsyakɔ kamfóo, lǝ lefe nǝ bákalɛ etiki nyamǝ bábe ɛklɛɛ, Petro átaka úńyǝ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bayimi, mi kosate yi biǝ Onanto dílǝkǝ mɛ taa kɔ utsyiko mi nti nkǝ ntɛyi betidi ba lenni Yudafɔ tsya Ditiki Sɛɛ nǝmfo lǝ mǝ tsya lǝ bafo banɔ.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.
8 Nya Onanto wǝ nyi betidi eto utu kǝmiǝǝ, ǝlǝkǝ óte nkǝ ófo mǝ nya útǝ mǝ wǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ fe kase úfi útǝ bo tsya.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.
9 Wánkpe kabakǝfǝ lǝ bonko mǝ nti, nyaso ófo mǝ lǝ bofokanɔ ǝsuǝ. Nya úfi mǝ abua ɔ́tsyǝ mǝ fe bo ke.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.
10 Nya mɔmɔɔ, beso biato Onanto kabe mmǝ? Bo ku bo banamǝ mámfo bikǝ bia nkpe kalende butsyi! Beso bɔnlɛ mi bufi ketsyisǝ bafokanɔfɔ mfo?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Owo lo! Nnya ni bǝ bófo bɔ́nɔ boǝ kase Onanto dínyǝ bo kaminsǝ nya ófo bo lǝ nkpǝ ɛyɛ lǝ Bonamute Yesu eto lefonǝ ǝsuǝǝ, woofo mǝ tsya fe kase mǝǝtsya léfo bánɔ.”
11 Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.
12 Lǝ nyasoo, mǝmblɛ kenke ésinkli báyɛ etiki budi nya bǝsiǝ bétsyue ato lǝ nnya Barnaba ku Paulo lɛtɛyi bǝnkǝ, Onanto áyɛ lǝ mǝ ǝsuǝ úyifo ayanisa kpǝ itǝ mba lenni Yudafɔ.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Lefe nǝ bákalosǝǝ, Yakobo tsya átaka úńyǝ ɔ́tɛyi nkǝ, “Bayimi, bitsyue ato lǝ bɔnɔ.
13 Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:
14 Simon Petro éboklomasǝ bo ibǝ efe ditutɛ, lǝ kase Onanto dílǝkǝ wǝ lelabi óte betidi ba lenni Yudafɔ nya úlǝkǝ bǝtsyuǝ útsyiko lǝ mǝ nti nkǝ bafiani wǝ bale.
14 expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.
15 Nya ditiki nǝ wǝ bǝnyɛlǝkǝtidi lɛtɛyi bǝtsyǝ ǝbǝ ítǝ fe kase bawɔni bǝ Bonamute átɛyi nkǝ,
15 Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Lǝ nyamfo eto kamaa, muusinkli mbǝ
16 Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.
17 Itǝ bǝ betidi ba díbu,
17 Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Onanto lɛtɛyi ditiki nǝmfo betidi léte taa kɔ ke.’
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.
19 “Nyaso mɔ, Yakobo, nlɛ mi bɔtɛyi minkǝ betidi ba lenni Yudafɔ mfo nya béfi mǝ ǝsuǝ bǝtǝ Onantoo, yanle bǝ ibǝ bǝ buti mǝ kusu lǝ asa nyamfo ǝsuǝ.
19 Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,
20 Bomu bitǝ lǝ bɔwɔni mǝ kukue buǝ bayɛ asa nnya beefi kǝtǝ bǝfiǝ kedi nnya lǝǝtǝ baanansǝ ǝsuǝ budi ku sɛsɔnɔdi ku bebuki ba báwaninsǝ simuǝ bálo ku kɔtɔ eto budi.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Itsyi taa kɔɔ, asa nnya Moses lɛwɔni utsyǝǝ, baakla nnya nya baatɛyi nnya lǝ Yudafɔ eto katsyakɔ lǝ Ɔnwɛditsyǝyi saa lǝ umǝ saa.”
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Nya batɔnkpe ku beninǝ ku bafokanɔfɔ kenke eto ditsyukpa lɛtɔnɔ bǝlǝkǝ betidi bǝtsyuǝ bǝ bǝtǝkǝko Paulo ku Barnaba besu Antiokia. Betidi inuǝ ba bǝlǝkǝ eyifo bafokanɔfɔ eto beninǝ. Mǝ ni Yuda wǝ bensi baakpo tsya bǝ Barsaba ku Sila.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,
23 Nya kukue ko bálɛ bésuko eto etiki nnya nkpe lǝ ko ǝsuǝ ni nkǝ,
23 escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Bɔ́nɔ boǝ bo mfo eto bafokanɔfɔ eto bǝtsyuǝ ǝbǝ mfó bǝbǝ bǝnǝ etiki ǝtsyuǝ ku mi itsyi lǝ bo Yudafɔ eto lelolala eto lekpa ǝsuǝ. Nyaa, inni bo létsyese mǝ bǝ bǝbǝ batɛyi mi etiki nyamfo eto okle.
24 Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,
25 — ausente —
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Yuda ku Sila tsya ebɔtɛyi mi asa nnya bɔ́wɔni bokpe mfo.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.
28 Itsyise iyifo Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ eto lelabi ku bo lele tsya boǝnkǝ yanle bǝ ibǝ bǝ bufi Yudafɔ eto afi buyifo bitsyikǝ butsyisǝ mi enso asa nyamfo.
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Bɛni asa nnya béfi bǝtǝ bǝfiǝ kedi ku kɔtɔ budi ku bebuki ba báwaninsǝ simuǝ bálo eto budi ku sɛsɔnɔdi. Lǝ biɔlɛ mi ǝsuǝ mǝǝ, lesa saa ebuyuǝ ko mi.
29 que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.
30 Nyaso batɔnyɛ bamfo áma kusu bésu Antiokia. Nya se bésu bédufǝǝ, bákpadi bafokanɔfɔ bamǝ kenke bǝbǝ bátsya. Nya béfi kukue ko bétsyiko Yerusalem mfó bǝtǝ mǝ.
30 Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.
31 Nya mba kenke lɛkɛ mfo ǝnyǝ disuǝyuǝ ku nkɛale itsyi lǝ etiki nnya bákla lǝ kukue komǝ ǝso.
31 Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.
32 Nya se Yuda ku Sila díyifo Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi esoo, bǝlǝkǝ asa kasɔ báte mǝ, bálɛ mǝ kɔlɛ, nya bákpe mǝ nkɛale.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Nya se bǝsiǝ mfó eyi asianii, bafokanɔfɔ bamǝ ǝtǝ mǝ kusu bǝ besinkli besu Yerusalem lǝ diyuǝ ǝsuǝ.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.
34 Fɛɛ Sila nkǝ wuusiǝ mǝ lǝ ɔflɔ mfó.
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Nya Paulo ku Barnaba dísiǝ lǝ Antiokia mfó nya mǝ ku babamba kpǝ ákɛ mfo bákate mǝ asa kedi mǝ etiki utsyi lǝ Bonamute ǝsuǝ.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Lǝ eyi ǝtsyuǝ kamaa, Paulo átɛyi Barnaba nkǝ, “Tǝ lǝ busi busu bobe bo bayimi ba nkpe lǝ kǝmǝ ka kenke búkesu budi Ditiki Sɛɛ nǝmfó ku nka bɔ́yɛ bófe lǝ bobe kase banlɛnko.”
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.
37 Barnaba átɔnɔ nya óla nkǝ lǝ okpa Yohanes nwǝ tsya besi baakpo Marko ɔyɛnko.
37 E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.
38 Fɛɛ Paulo mántɔnɔko wǝ kulaa! Itsyise lefe nǝ mǝ ku wǝ dísu Pamfiliaa, Marko Yohanes ésikli lǝ mǝ kama údu, nya wǝnsiǝ bálosǝ mǝ keyifo.
38 Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Nyaso Marko Yohanes eto etiki nyamfo ǝbǝ ékpe mǝ inuǝ bamǝ kǝnǝ ɛklɛ, itǝ bǝ bésense lǝ bǝtsyuǝ. Barnaba ákpa Marko ɔ́yɛnko nya béfi ɔklɔ bésu Kipro.
39 Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Nya Paulo lékpa Sila ɔ́yɛnko, nya bafokanɔfɔ ba nkpe mfó dífi mǝ bákpe lǝ Onanto eto ani fɛ bédu.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Nya báyɛ lǝ Siria ku Kilikia nya bákpe bafokanɔfɔ eto etsyuka nnya kenke nkpe mfó nkɛale.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.