Marcos 5

AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kumbuso yi, Yeso na ɓaɓɨɓya kakɨ ɓadwɛ ndɨ kʉsyakʉ wagɔgɔ wa ibombu ya Galilaya, kʉ ka Ɓagɛlasɨ.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Nɨyɔ Yeso osya ndɨ ka ɨngbɔlɔ, wa aka wa, mʉtʉ ɓemoti nɨnɔ a ndɨ na lɨmbɛngɨ la ɓʉnyɛ, opupoku ndɨ ka ɓekunde, asilya ndɨ.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Ikaga kʉwa ndɨ ɨyɨ ka ɓekunde aka. Gʉtʉgʉ mʉtʉ ɓemoti aka kakwananagɨgʉ ndɨ ɓata kagwi, ikanɨ kamakya ka kpʉkpʉ.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 A ɓɛyɔ, magʉ kakɨ ikaga ndɨ ɓongbinga ɓasɨ ka kpʉkpʉ, maɓɔkʉ mʉkanda na selegeni ɓingbufu. Luki limoti, ɨtɨnaga ndɨ ɓaselegeni ɓi nɨɓɔ ɓitututu, ʉlaga kpʉkpʉ yi nɨyɔ yasɨ. Kikogigʉ ndɨ na mʉtʉ ɓemoti nɨnɔ akwananaga ndɨ kagwigo.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Ɓongbingo ɓasɨ, biti na lɨsyɛ, ikaga ndɨ kaamama ɓɨgbagbagba ka ɓekunde na ka ɓangʉpa, anapamɨkanaga, anɨkɔ ɓapwayɨ na matamʉ.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Nɨyɔ aminoku Yeso asɨ ɓyɨ aka, opikitoku, ogwo na moli ɓikpwu kambwa kakɨ,
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 apamɨkana ɓɛ: «Yeso, Miko-Kunzi nɨnɔ Kʉgʉ-Kʉgbɛ, nɨlɔ kusu na iɓunu opukogi ɓʉnɨ? Kikiliki ko lino ko Kunzi, wakegyogyisonitɔgʉ ɓaka!»
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 A ndɨ kanzɨna ɓɛyɔ kyɛ Yeso a ndɨ nɨ oɓikyini ɓɛ: «Lɨmbɛngɨ la ɓʉnyɛ, pupo ka alʉkʉ yi nɨmʉ!»
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Kʉwa wa, Yeso amuusa ndɨ ɓɛ: «Wina ɓʉ?» Asikisya ɓɛ: «Nina ɓɛ ‹Ndube›, kyɛ ta ɓudingi.»
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ɨtatanaga ndɨ na Yeso kʉgbɛ ɓɛ kokpumyonitɔgʉ ɓaka mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ mi nɨmɔ kunzi wa mugi mi nɨmɔ.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Ambaza mudingi ka ɓangʉya a ndɨ kalyalya ka ngʉpa wa.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ ɨtatanaga ndɨ na Yeso ɓɛ: «Tɨtɨkanɔ ɓaka kʉsɔ ka ɓangʉya ɓi nɨɓa, tɨsɨlya pisi kogulya kʉsɔ kaɓʉ.»
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Yeso asɨlya ndɨ mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ pisi, opupa kʉwa ndɨ, ogulya ka ɓangʉya. Kʉsɔ wa ambaza, ɓangʉya ɓa ndɨ banda ɓɛlɔfʉ ɓaɓa. Ɓongbutukana kʉwa ndɨ ko dida wa ngʉpa kadwɛ ko liɓo lidingi, ɓolumwogo.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Ɓoɓuɓulyo ka ɓangʉya ɓaga ndɨ mbangʉ kapága mongoni mi nɨmɔ ka gʉɗʉ na ko giyo. Ɓambanzʉ ɓodoku ndɨ kaɨna nɨlɔ igyonosa ndɨ lɔ.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Nɨyɔ ɓosila ɓuwobi na Yeso, ɓamɨna ndɨ mʉtʉ yi nɨnɔ a ndɨ na mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ nɔ mukuliko, nɨ imokisyini kutuko, mʉpɨla ɓɨnza ɓipiii. Ɓatʉ ɓi nɨɓɔ ɓaɓanga ndɨ kʉgbɛ.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Nɨɓɔ ɓɨna ndɨ nɨlɔ igyonosa ndɨ lɔ, ɓutumbulyogoku ɓatʉ ɓagɔgɔ: iki nɨlɔ asilya ndɨ alʉkʉ yi nɨnɔ a ndɨ na mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ nɔ, na iki nɨlɔ usilya ndɨ ɓangʉya.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Kʉwa wa, ɓapʉnga ndɨ kaɨtatanaga na Yeso ɓɛ opupinɔ ɓaka ka lɨtɔmbʉ kaɓʉ.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Ngbingo yi nɨnɔ Yeso a ndɨ mino kaɗaka ka ɨngbɔlɔ, mʉtʉ yi nɨnɔ a ndɨ na mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ nɔ ɨtatanaga na Yeso ɓɛ ɓaganɔ ɓaka pa imoti na ɨyɨ.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Yeso akya, luki limoti, aɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Wɨga kʉ kakʉ, ka lɨvananza kakʉ, utumbulyogoku lɨkpʉmʉka lasɨ nɨlɔ Mombukwono-dosu ugyilyi, na ɓɛyɔ ukwilyi mino kumbu.»
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Alʉkʉ yi nɨnɔ ɨmagalya ndɨ, apʉnga ndɨ kaɓɨkyaga nɨlɔ Yeso agyɨlya ndɨ ka iwili ya Ɓagʉɗʉ-Tɛkɛɓɛ. Nɔkʉ ʉdɨka ndɨ ɓatʉ ɓasɨ ɓɨdɛ.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Nɨyɔ Yeso azaba ɓata ndɨ ka ɨngbɔlɔ kʉsyakʉ wa Galilaya, ambaza mudingi ka ɓambanzʉ amʉmʉkana ndɨ ɓuwobi na ɨyɨ wa. A ndɨ wakamaga ka kpɔlɔ-kpɔlɔ wa ibombu wa.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Ngama ɓemoti wa ndaɓʉ ya malʉmba ka Ɓayuda nɨnɔ ina ndɨ ɓɛ Yailo, osiloku ndɨ gɔnɨ wa. Nɨyɔ amɨna Yeso, ogwo kambwa kakɨ,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 ɨtatanaga ndɨ na ɨyɨ kʉgbɛ, anaɓɨkya ɓɛ: «Mikamɨ mʉsɨka yi a ɓuwobi kosisa lɨmbɛngɨ. Kikiliki, dokunɔ ɓaka kabisilya maɓɔkʉ, kyɛ ahʉkɨ, isisilaga na ɔɓɨlɨ.»
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Kʉwa wa, Yeso ɓaga ndɨ na ɨyɨ. Ambaza mudingi a ndɨ kaɓɨɓya ɓingbooo, amotosya ɓɨkpwɔ.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Kʉsɔ wa ambaza wa, a ndɨ na muko ɓemoti nɨnɔ ɓangʉ apupaga ndɨ katʉkya ɓyanga tɛkɛɓɛ na ɓɨɓa.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 A ndɨ nɨ igyogyisini kʉgbɛ ka maɓɔkʉ ka ɓamʉnganga. Ama ndɨ mukumbo kakɨ masɨ ɓingbufu ka bʉkʉtɔ, luki limoti ɓangʉ idukulogo kopupo aka.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Nɨyɔ muko nɔ ʉkana mongoni ka Yeso, ogulya ndɨ ka ambaza, kumbuso ka Yeso, avɨla mʉ ma kutuko kakɨ.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 A ɓɛyɔ, a ndɨ katamanaga ɓɛ: «Nakavɨla gʉtʉgʉ kutuko kakɨ aka, nahʉkatʉ.»
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Nɨyɔ aka yɔ avɨla kutuko ka Yeso, ɓangʉ asa ndɨ kapupo wa aka wa, ɨmʉkana ndɨ ɓɨnza.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Ko ngbingo yi nɨnɔ aka nɔ, Yeso ɨmʉkana ndɨ ɓɛ ngu apupini mino. Oyikana kʉwa ndɨ ka ambaza ka ɓambanzʉ, uusa ɓɛ: «Wanɨ pɨyɛ nɔ ovili kutuko kamɨ?»
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Ɓaɓɨɓya kakɨ ɓasikisya ndɨ ɓɛ: «Wakɛgʉ mbɛyɨ kaɨna ɓɛyɔ ambaza umotosi mino ɓɨkpwɔ ɓɛnɛ? Wa pɨyɛ ɓata kauuso lɨkɨ ɓɛ: ‹Wanɨ nɔ evili?›»
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Luki limoti, Yeso ɨkwɛ ka ɓakpɔlɔ-kpɔlɔ kakɨ kyɛ amɨnɨ mʉtʉ yi nɨnɔ agya ndɨ ɓɛyɔ.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Nɨyɔ muko yi nɨnɔ iba lɨkpʉmʉka nɨlɔ asilya ndɨ, apʉnga ndɨ kagʉgʉma na kʉɓangakʉ. Odoku kʉwa ndɨ kogwa kambwa ka Yeso, atʉmbʉlyaga lɨkpʉmʉka lasɨ ka ɓungbingbili.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Yeso aɓɨkya ɓɛ: «Mikamɨ, baya kakʉ uhukusini. Waga na mazɨyɔ, woukini.»
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Ngbingo yi nɨnɔ Yeso a mbɛyɨ ndɨ mino kanzɨna aka nɔ, ɓambanzʉ ɓotukyoku ndɨ kʉ ka ngama wa ndaɓʉ ya malʉmba ka Ɓayuda, ɓaɓɨkya ɓɛ: «Mikakʉ osisini lɨmbɛngɨ. Wa sɛ pɨyɛ ɓata kadomiso Muwonisilo ko bulya ɨkɨ?»
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Luki limoti, Yeso kobisagʉ ndɨ lɨmbɛngɨ ka lɨkpʉmʉka li nɨlɔ, aɓɨkya ngama nɔ ɓɛ: «Wakoɓongonitɔgʉ! Wika na ɓaya aka!»
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Yeso kapagʉ ndɨ kaɨnda na ɓatʉ ɓagɔgɔ kiki asɨ Pɛtɛlɛ aka, Yakɔbɔ na mamakɨ ɓɛyɔ ka Yuani.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ɓosila kʉwa ndɨ ka ndaɓʉ ka ngama Yailo. Kʉ ɓɛyɔ, Yeso atakanya ndɨ ɨpʉmbʉ, ɓambanzʉ ɓanagamana na ɓanakʉgwaga.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Ingya ndɨ, ʉɓɨkya ɓɛ: «Ko bulya ɨkɨ yɔ mo mino kapá ɨpʉmbʉ na kagamana ɓɛnɛ? Miki kɛgʉ mukwo, luki limoti, a ka tɔtɔ.»
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Ɓatʉ ɓi nɨɓɔ ɓatɨba ndɨ ɓɨkyaaa.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Agwi kʉɓɔkʉkɔ, aɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Talita kumu» isi yi ɓɛ: «Mikya ɓasɨka, nakaʉɓɨkya ambɛ, zuzuko!»Yeso azuzukisini mika Yailo muko yi|src="42_Mark5.41_JesusHealingJairus'Daughter.tif" size="col" copy="Gordon Thomson" ref="5:41"
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Ko ngbingo yi nɨnɔ aka nɔ, miki nɔ amaga ndɨ, apʉnga kakpakyana. A ndɨ na ɓyanga tɛkɛɓɛ na ɓɨɓa. Nɔkʉ ʉdɨka ndɨ ɓambanzʉ ɓɨdɛ kaɨna lɨkpʉmʉka li nɨlɔ.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Luki limoti, Yeso aka ndɨ na ɨɓʉ ɓɛ: «Kpɔ kpɔ kpɔ, makatumbulyogonitɔgʉ mʉmbanzʉ.» Kumbuso yi, ʉkpamya ndɨ ɓɛ: «Mupóni luki lɨlya.»
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.