Marcos 5

AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kumbuso yi, Yeso na ɓaɓɨɓya kakɨ ɓadwɛ ndɨ kʉsyakʉ wagɔgɔ wa ibombu ya Galilaya, kʉ ka Ɓagɛlasɨ.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Nɨyɔ Yeso osya ndɨ ka ɨngbɔlɔ, wa aka wa, mʉtʉ ɓemoti nɨnɔ a ndɨ na lɨmbɛngɨ la ɓʉnyɛ, opupoku ndɨ ka ɓekunde, asilya ndɨ.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ikaga kʉwa ndɨ ɨyɨ ka ɓekunde aka. Gʉtʉgʉ mʉtʉ ɓemoti aka kakwananagɨgʉ ndɨ ɓata kagwi, ikanɨ kamakya ka kpʉkpʉ.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 A ɓɛyɔ, magʉ kakɨ ikaga ndɨ ɓongbinga ɓasɨ ka kpʉkpʉ, maɓɔkʉ mʉkanda na selegeni ɓingbufu. Luki limoti, ɨtɨnaga ndɨ ɓaselegeni ɓi nɨɓɔ ɓitututu, ʉlaga kpʉkpʉ yi nɨyɔ yasɨ. Kikogigʉ ndɨ na mʉtʉ ɓemoti nɨnɔ akwananaga ndɨ kagwigo.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Ɓongbingo ɓasɨ, biti na lɨsyɛ, ikaga ndɨ kaamama ɓɨgbagbagba ka ɓekunde na ka ɓangʉpa, anapamɨkanaga, anɨkɔ ɓapwayɨ na matamʉ.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Nɨyɔ aminoku Yeso asɨ ɓyɨ aka, opikitoku, ogwo na moli ɓikpwu kambwa kakɨ,
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 apamɨkana ɓɛ: «Yeso, Miko-Kunzi nɨnɔ Kʉgʉ-Kʉgbɛ, nɨlɔ kusu na iɓunu opukogi ɓʉnɨ? Kikiliki ko lino ko Kunzi, wakegyogyisonitɔgʉ ɓaka!»
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 A ndɨ kanzɨna ɓɛyɔ kyɛ Yeso a ndɨ nɨ oɓikyini ɓɛ: «Lɨmbɛngɨ la ɓʉnyɛ, pupo ka alʉkʉ yi nɨmʉ!»
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Kʉwa wa, Yeso amuusa ndɨ ɓɛ: «Wina ɓʉ?» Asikisya ɓɛ: «Nina ɓɛ ‹Ndube›, kyɛ ta ɓudingi.»
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ɨtatanaga ndɨ na Yeso kʉgbɛ ɓɛ kokpumyonitɔgʉ ɓaka mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ mi nɨmɔ kunzi wa mugi mi nɨmɔ.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Ambaza mudingi ka ɓangʉya a ndɨ kalyalya ka ngʉpa wa.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ ɨtatanaga ndɨ na Yeso ɓɛ: «Tɨtɨkanɔ ɓaka kʉsɔ ka ɓangʉya ɓi nɨɓa, tɨsɨlya pisi kogulya kʉsɔ kaɓʉ.»
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Yeso asɨlya ndɨ mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ pisi, opupa kʉwa ndɨ, ogulya ka ɓangʉya. Kʉsɔ wa ambaza, ɓangʉya ɓa ndɨ banda ɓɛlɔfʉ ɓaɓa. Ɓongbutukana kʉwa ndɨ ko dida wa ngʉpa kadwɛ ko liɓo lidingi, ɓolumwogo.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Ɓoɓuɓulyo ka ɓangʉya ɓaga ndɨ mbangʉ kapága mongoni mi nɨmɔ ka gʉɗʉ na ko giyo. Ɓambanzʉ ɓodoku ndɨ kaɨna nɨlɔ igyonosa ndɨ lɔ.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Nɨyɔ ɓosila ɓuwobi na Yeso, ɓamɨna ndɨ mʉtʉ yi nɨnɔ a ndɨ na mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ nɔ mukuliko, nɨ imokisyini kutuko, mʉpɨla ɓɨnza ɓipiii. Ɓatʉ ɓi nɨɓɔ ɓaɓanga ndɨ kʉgbɛ.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Nɨɓɔ ɓɨna ndɨ nɨlɔ igyonosa ndɨ lɔ, ɓutumbulyogoku ɓatʉ ɓagɔgɔ: iki nɨlɔ asilya ndɨ alʉkʉ yi nɨnɔ a ndɨ na mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ nɔ, na iki nɨlɔ usilya ndɨ ɓangʉya.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Kʉwa wa, ɓapʉnga ndɨ kaɨtatanaga na Yeso ɓɛ opupinɔ ɓaka ka lɨtɔmbʉ kaɓʉ.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Ngbingo yi nɨnɔ Yeso a ndɨ mino kaɗaka ka ɨngbɔlɔ, mʉtʉ yi nɨnɔ a ndɨ na mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ nɔ ɨtatanaga na Yeso ɓɛ ɓaganɔ ɓaka pa imoti na ɨyɨ.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yeso akya, luki limoti, aɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Wɨga kʉ kakʉ, ka lɨvananza kakʉ, utumbulyogoku lɨkpʉmʉka lasɨ nɨlɔ Mombukwono-dosu ugyilyi, na ɓɛyɔ ukwilyi mino kumbu.»
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Alʉkʉ yi nɨnɔ ɨmagalya ndɨ, apʉnga ndɨ kaɓɨkyaga nɨlɔ Yeso agyɨlya ndɨ ka iwili ya Ɓagʉɗʉ-Tɛkɛɓɛ. Nɔkʉ ʉdɨka ndɨ ɓatʉ ɓasɨ ɓɨdɛ.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Nɨyɔ Yeso azaba ɓata ndɨ ka ɨngbɔlɔ kʉsyakʉ wa Galilaya, ambaza mudingi ka ɓambanzʉ amʉmʉkana ndɨ ɓuwobi na ɨyɨ wa. A ndɨ wakamaga ka kpɔlɔ-kpɔlɔ wa ibombu wa.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Ngama ɓemoti wa ndaɓʉ ya malʉmba ka Ɓayuda nɨnɔ ina ndɨ ɓɛ Yailo, osiloku ndɨ gɔnɨ wa. Nɨyɔ amɨna Yeso, ogwo kambwa kakɨ,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 ɨtatanaga ndɨ na ɨyɨ kʉgbɛ, anaɓɨkya ɓɛ: «Mikamɨ mʉsɨka yi a ɓuwobi kosisa lɨmbɛngɨ. Kikiliki, dokunɔ ɓaka kabisilya maɓɔkʉ, kyɛ ahʉkɨ, isisilaga na ɔɓɨlɨ.»
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Kʉwa wa, Yeso ɓaga ndɨ na ɨyɨ. Ambaza mudingi a ndɨ kaɓɨɓya ɓingbooo, amotosya ɓɨkpwɔ.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Kʉsɔ wa ambaza wa, a ndɨ na muko ɓemoti nɨnɔ ɓangʉ apupaga ndɨ katʉkya ɓyanga tɛkɛɓɛ na ɓɨɓa.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 A ndɨ nɨ igyogyisini kʉgbɛ ka maɓɔkʉ ka ɓamʉnganga. Ama ndɨ mukumbo kakɨ masɨ ɓingbufu ka bʉkʉtɔ, luki limoti ɓangʉ idukulogo kopupo aka.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Nɨyɔ muko nɔ ʉkana mongoni ka Yeso, ogulya ndɨ ka ambaza, kumbuso ka Yeso, avɨla mʉ ma kutuko kakɨ.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 A ɓɛyɔ, a ndɨ katamanaga ɓɛ: «Nakavɨla gʉtʉgʉ kutuko kakɨ aka, nahʉkatʉ.»
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Nɨyɔ aka yɔ avɨla kutuko ka Yeso, ɓangʉ asa ndɨ kapupo wa aka wa, ɨmʉkana ndɨ ɓɨnza.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Ko ngbingo yi nɨnɔ aka nɔ, Yeso ɨmʉkana ndɨ ɓɛ ngu apupini mino. Oyikana kʉwa ndɨ ka ambaza ka ɓambanzʉ, uusa ɓɛ: «Wanɨ pɨyɛ nɔ ovili kutuko kamɨ?»
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Ɓaɓɨɓya kakɨ ɓasikisya ndɨ ɓɛ: «Wakɛgʉ mbɛyɨ kaɨna ɓɛyɔ ambaza umotosi mino ɓɨkpwɔ ɓɛnɛ? Wa pɨyɛ ɓata kauuso lɨkɨ ɓɛ: ‹Wanɨ nɔ evili?›»
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Luki limoti, Yeso ɨkwɛ ka ɓakpɔlɔ-kpɔlɔ kakɨ kyɛ amɨnɨ mʉtʉ yi nɨnɔ agya ndɨ ɓɛyɔ.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Nɨyɔ muko yi nɨnɔ iba lɨkpʉmʉka nɨlɔ asilya ndɨ, apʉnga ndɨ kagʉgʉma na kʉɓangakʉ. Odoku kʉwa ndɨ kogwa kambwa ka Yeso, atʉmbʉlyaga lɨkpʉmʉka lasɨ ka ɓungbingbili.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yeso aɓɨkya ɓɛ: «Mikamɨ, baya kakʉ uhukusini. Waga na mazɨyɔ, woukini.»
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Ngbingo yi nɨnɔ Yeso a mbɛyɨ ndɨ mino kanzɨna aka nɔ, ɓambanzʉ ɓotukyoku ndɨ kʉ ka ngama wa ndaɓʉ ya malʉmba ka Ɓayuda, ɓaɓɨkya ɓɛ: «Mikakʉ osisini lɨmbɛngɨ. Wa sɛ pɨyɛ ɓata kadomiso Muwonisilo ko bulya ɨkɨ?»
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Luki limoti, Yeso kobisagʉ ndɨ lɨmbɛngɨ ka lɨkpʉmʉka li nɨlɔ, aɓɨkya ngama nɔ ɓɛ: «Wakoɓongonitɔgʉ! Wika na ɓaya aka!»
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Yeso kapagʉ ndɨ kaɨnda na ɓatʉ ɓagɔgɔ kiki asɨ Pɛtɛlɛ aka, Yakɔbɔ na mamakɨ ɓɛyɔ ka Yuani.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ɓosila kʉwa ndɨ ka ndaɓʉ ka ngama Yailo. Kʉ ɓɛyɔ, Yeso atakanya ndɨ ɨpʉmbʉ, ɓambanzʉ ɓanagamana na ɓanakʉgwaga.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Ingya ndɨ, ʉɓɨkya ɓɛ: «Ko bulya ɨkɨ yɔ mo mino kapá ɨpʉmbʉ na kagamana ɓɛnɛ? Miki kɛgʉ mukwo, luki limoti, a ka tɔtɔ.»
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Ɓatʉ ɓi nɨɓɔ ɓatɨba ndɨ ɓɨkyaaa.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Agwi kʉɓɔkʉkɔ, aɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Talita kumu» isi yi ɓɛ: «Mikya ɓasɨka, nakaʉɓɨkya ambɛ, zuzuko!»Yeso azuzukisini mika Yailo muko yi|src="42_Mark5.41_JesusHealingJairus'Daughter.tif" size="col" copy="Gordon Thomson" ref="5:41"
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ko ngbingo yi nɨnɔ aka nɔ, miki nɔ amaga ndɨ, apʉnga kakpakyana. A ndɨ na ɓyanga tɛkɛɓɛ na ɓɨɓa. Nɔkʉ ʉdɨka ndɨ ɓambanzʉ ɓɨdɛ kaɨna lɨkpʉmʉka li nɨlɔ.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Luki limoti, Yeso aka ndɨ na ɨɓʉ ɓɛ: «Kpɔ kpɔ kpɔ, makatumbulyogonitɔgʉ mʉmbanzʉ.» Kumbuso yi, ʉkpamya ndɨ ɓɛ: «Mupóni luki lɨlya.»
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.