Marcos 5
AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs ARC
1 Kumbuso yi, Yeso na ɓaɓɨɓya kakɨ ɓadwɛ ndɨ kʉsyakʉ wagɔgɔ wa ibombu ya Galilaya, kʉ ka Ɓagɛlasɨ.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Nɨyɔ Yeso osya ndɨ ka ɨngbɔlɔ, wa aka wa, mʉtʉ ɓemoti nɨnɔ a ndɨ na lɨmbɛngɨ la ɓʉnyɛ, opupoku ndɨ ka ɓekunde, asilya ndɨ.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ikaga kʉwa ndɨ ɨyɨ ka ɓekunde aka. Gʉtʉgʉ mʉtʉ ɓemoti aka kakwananagɨgʉ ndɨ ɓata kagwi, ikanɨ kamakya ka kpʉkpʉ.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 A ɓɛyɔ, magʉ kakɨ ikaga ndɨ ɓongbinga ɓasɨ ka kpʉkpʉ, maɓɔkʉ mʉkanda na selegeni ɓingbufu. Luki limoti, ɨtɨnaga ndɨ ɓaselegeni ɓi nɨɓɔ ɓitututu, ʉlaga kpʉkpʉ yi nɨyɔ yasɨ. Kikogigʉ ndɨ na mʉtʉ ɓemoti nɨnɔ akwananaga ndɨ kagwigo.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Ɓongbingo ɓasɨ, biti na lɨsyɛ, ikaga ndɨ kaamama ɓɨgbagbagba ka ɓekunde na ka ɓangʉpa, anapamɨkanaga, anɨkɔ ɓapwayɨ na matamʉ.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Nɨyɔ aminoku Yeso asɨ ɓyɨ aka, opikitoku, ogwo na moli ɓikpwu kambwa kakɨ,
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 apamɨkana ɓɛ: «Yeso, Miko-Kunzi nɨnɔ Kʉgʉ-Kʉgbɛ, nɨlɔ kusu na iɓunu opukogi ɓʉnɨ? Kikiliki ko lino ko Kunzi, wakegyogyisonitɔgʉ ɓaka!»
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 A ndɨ kanzɨna ɓɛyɔ kyɛ Yeso a ndɨ nɨ oɓikyini ɓɛ: «Lɨmbɛngɨ la ɓʉnyɛ, pupo ka alʉkʉ yi nɨmʉ!»
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Kʉwa wa, Yeso amuusa ndɨ ɓɛ: «Wina ɓʉ?» Asikisya ɓɛ: «Nina ɓɛ ‹Ndube›, kyɛ ta ɓudingi.»
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ɨtatanaga ndɨ na Yeso kʉgbɛ ɓɛ kokpumyonitɔgʉ ɓaka mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ mi nɨmɔ kunzi wa mugi mi nɨmɔ.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Ambaza mudingi ka ɓangʉya a ndɨ kalyalya ka ngʉpa wa.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ ɨtatanaga ndɨ na Yeso ɓɛ: «Tɨtɨkanɔ ɓaka kʉsɔ ka ɓangʉya ɓi nɨɓa, tɨsɨlya pisi kogulya kʉsɔ kaɓʉ.»
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Yeso asɨlya ndɨ mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ pisi, opupa kʉwa ndɨ, ogulya ka ɓangʉya. Kʉsɔ wa ambaza, ɓangʉya ɓa ndɨ banda ɓɛlɔfʉ ɓaɓa. Ɓongbutukana kʉwa ndɨ ko dida wa ngʉpa kadwɛ ko liɓo lidingi, ɓolumwogo.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Ɓoɓuɓulyo ka ɓangʉya ɓaga ndɨ mbangʉ kapága mongoni mi nɨmɔ ka gʉɗʉ na ko giyo. Ɓambanzʉ ɓodoku ndɨ kaɨna nɨlɔ igyonosa ndɨ lɔ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Nɨyɔ ɓosila ɓuwobi na Yeso, ɓamɨna ndɨ mʉtʉ yi nɨnɔ a ndɨ na mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ nɔ mukuliko, nɨ imokisyini kutuko, mʉpɨla ɓɨnza ɓipiii. Ɓatʉ ɓi nɨɓɔ ɓaɓanga ndɨ kʉgbɛ.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Nɨɓɔ ɓɨna ndɨ nɨlɔ igyonosa ndɨ lɔ, ɓutumbulyogoku ɓatʉ ɓagɔgɔ: iki nɨlɔ asilya ndɨ alʉkʉ yi nɨnɔ a ndɨ na mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ nɔ, na iki nɨlɔ usilya ndɨ ɓangʉya.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Kʉwa wa, ɓapʉnga ndɨ kaɨtatanaga na Yeso ɓɛ opupinɔ ɓaka ka lɨtɔmbʉ kaɓʉ.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Ngbingo yi nɨnɔ Yeso a ndɨ mino kaɗaka ka ɨngbɔlɔ, mʉtʉ yi nɨnɔ a ndɨ na mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ nɔ ɨtatanaga na Yeso ɓɛ ɓaganɔ ɓaka pa imoti na ɨyɨ.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yeso akya, luki limoti, aɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Wɨga kʉ kakʉ, ka lɨvananza kakʉ, utumbulyogoku lɨkpʉmʉka lasɨ nɨlɔ Mombukwono-dosu ugyilyi, na ɓɛyɔ ukwilyi mino kumbu.»
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Alʉkʉ yi nɨnɔ ɨmagalya ndɨ, apʉnga ndɨ kaɓɨkyaga nɨlɔ Yeso agyɨlya ndɨ ka iwili ya Ɓagʉɗʉ-Tɛkɛɓɛ. Nɔkʉ ʉdɨka ndɨ ɓatʉ ɓasɨ ɓɨdɛ.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Nɨyɔ Yeso azaba ɓata ndɨ ka ɨngbɔlɔ kʉsyakʉ wa Galilaya, ambaza mudingi ka ɓambanzʉ amʉmʉkana ndɨ ɓuwobi na ɨyɨ wa. A ndɨ wakamaga ka kpɔlɔ-kpɔlɔ wa ibombu wa.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ngama ɓemoti wa ndaɓʉ ya malʉmba ka Ɓayuda nɨnɔ ina ndɨ ɓɛ Yailo, osiloku ndɨ gɔnɨ wa. Nɨyɔ amɨna Yeso, ogwo kambwa kakɨ,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 ɨtatanaga ndɨ na ɨyɨ kʉgbɛ, anaɓɨkya ɓɛ: «Mikamɨ mʉsɨka yi a ɓuwobi kosisa lɨmbɛngɨ. Kikiliki, dokunɔ ɓaka kabisilya maɓɔkʉ, kyɛ ahʉkɨ, isisilaga na ɔɓɨlɨ.»
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Kʉwa wa, Yeso ɓaga ndɨ na ɨyɨ. Ambaza mudingi a ndɨ kaɓɨɓya ɓingbooo, amotosya ɓɨkpwɔ.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Kʉsɔ wa ambaza wa, a ndɨ na muko ɓemoti nɨnɔ ɓangʉ apupaga ndɨ katʉkya ɓyanga tɛkɛɓɛ na ɓɨɓa.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 A ndɨ nɨ igyogyisini kʉgbɛ ka maɓɔkʉ ka ɓamʉnganga. Ama ndɨ mukumbo kakɨ masɨ ɓingbufu ka bʉkʉtɔ, luki limoti ɓangʉ idukulogo kopupo aka.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Nɨyɔ muko nɔ ʉkana mongoni ka Yeso, ogulya ndɨ ka ambaza, kumbuso ka Yeso, avɨla mʉ ma kutuko kakɨ.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 A ɓɛyɔ, a ndɨ katamanaga ɓɛ: «Nakavɨla gʉtʉgʉ kutuko kakɨ aka, nahʉkatʉ.»
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Nɨyɔ aka yɔ avɨla kutuko ka Yeso, ɓangʉ asa ndɨ kapupo wa aka wa, ɨmʉkana ndɨ ɓɨnza.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Ko ngbingo yi nɨnɔ aka nɔ, Yeso ɨmʉkana ndɨ ɓɛ ngu apupini mino. Oyikana kʉwa ndɨ ka ambaza ka ɓambanzʉ, uusa ɓɛ: «Wanɨ pɨyɛ nɔ ovili kutuko kamɨ?»
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ɓaɓɨɓya kakɨ ɓasikisya ndɨ ɓɛ: «Wakɛgʉ mbɛyɨ kaɨna ɓɛyɔ ambaza umotosi mino ɓɨkpwɔ ɓɛnɛ? Wa pɨyɛ ɓata kauuso lɨkɨ ɓɛ: ‹Wanɨ nɔ evili?›»
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Luki limoti, Yeso ɨkwɛ ka ɓakpɔlɔ-kpɔlɔ kakɨ kyɛ amɨnɨ mʉtʉ yi nɨnɔ agya ndɨ ɓɛyɔ.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Nɨyɔ muko yi nɨnɔ iba lɨkpʉmʉka nɨlɔ asilya ndɨ, apʉnga ndɨ kagʉgʉma na kʉɓangakʉ. Odoku kʉwa ndɨ kogwa kambwa ka Yeso, atʉmbʉlyaga lɨkpʉmʉka lasɨ ka ɓungbingbili.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Yeso aɓɨkya ɓɛ: «Mikamɨ, baya kakʉ uhukusini. Waga na mazɨyɔ, woukini.»
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Ngbingo yi nɨnɔ Yeso a mbɛyɨ ndɨ mino kanzɨna aka nɔ, ɓambanzʉ ɓotukyoku ndɨ kʉ ka ngama wa ndaɓʉ ya malʉmba ka Ɓayuda, ɓaɓɨkya ɓɛ: «Mikakʉ osisini lɨmbɛngɨ. Wa sɛ pɨyɛ ɓata kadomiso Muwonisilo ko bulya ɨkɨ?»
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Luki limoti, Yeso kobisagʉ ndɨ lɨmbɛngɨ ka lɨkpʉmʉka li nɨlɔ, aɓɨkya ngama nɔ ɓɛ: «Wakoɓongonitɔgʉ! Wika na ɓaya aka!»
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Yeso kapagʉ ndɨ kaɨnda na ɓatʉ ɓagɔgɔ kiki asɨ Pɛtɛlɛ aka, Yakɔbɔ na mamakɨ ɓɛyɔ ka Yuani.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ɓosila kʉwa ndɨ ka ndaɓʉ ka ngama Yailo. Kʉ ɓɛyɔ, Yeso atakanya ndɨ ɨpʉmbʉ, ɓambanzʉ ɓanagamana na ɓanakʉgwaga.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Ingya ndɨ, ʉɓɨkya ɓɛ: «Ko bulya ɨkɨ yɔ mo mino kapá ɨpʉmbʉ na kagamana ɓɛnɛ? Miki kɛgʉ mukwo, luki limoti, a ka tɔtɔ.»
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ɓatʉ ɓi nɨɓɔ ɓatɨba ndɨ ɓɨkyaaa.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Agwi kʉɓɔkʉkɔ, aɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Talita kumu» isi yi ɓɛ: «Mikya ɓasɨka, nakaʉɓɨkya ambɛ, zuzuko!»Yeso azuzukisini mika Yailo muko yi|src="42_Mark5.41_JesusHealingJairus'Daughter.tif" size="col" copy="Gordon Thomson" ref="5:41"
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Ko ngbingo yi nɨnɔ aka nɔ, miki nɔ amaga ndɨ, apʉnga kakpakyana. A ndɨ na ɓyanga tɛkɛɓɛ na ɓɨɓa. Nɔkʉ ʉdɨka ndɨ ɓambanzʉ ɓɨdɛ kaɨna lɨkpʉmʉka li nɨlɔ.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Luki limoti, Yeso aka ndɨ na ɨɓʉ ɓɛ: «Kpɔ kpɔ kpɔ, makatumbulyogonitɔgʉ mʉmbanzʉ.» Kumbuso yi, ʉkpamya ndɨ ɓɛ: «Mupóni luki lɨlya.»
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.