Marcos 15

AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Na ɓʉsɔɓɨ ɓiɓo, ɓokumu-kumu pa imoti na ɓambɔkʉ-mbɔkʉ, ɓowonisilo ɓa mʉtʉʉ na ɓambɔkʉ ɓasɨ nɨɓɔ ɓa Basa-Yidingi ɓolikilya ndɨ dikiɗi kakɨsa kamwisisa Yeso. Nɨyɔ ɓakondisiso, ɓaga na ɨyɨ, ɓasa ndɨ ka maɓɔkʉ ka ngama Pilatʉ nɨnɔ andaga ndɨ iwili ya Lʉma.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Pilatʉ amuusa ndɨ ɓɛ: «Ɨwɛ nɨ ngama ka Ɓayuda?»
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Ɓokumu-kumu ɓasʉngʉlya ndɨ ka ɓopisi dididi.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Pilatʉ amuusa ndɨ ɓata ɓɛ: «Wakɛgʉ gʉtʉgʉ kosikisya lɨkpʉmʉka limoti aka? Wakɛgʉ kaʉkana ɓɛyɔ ɓo mino kaʉsʉngʉlya ɓɛnɛ?»
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Luki limoti, Yeso kosikisyagʉ ndɨ lɨkpʉmʉka. Lɨkpʉmʉka ambanga ndɨ Pilatʉ.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Ka yɨnga wa Pasɨka wasɨ, Pilatʉ akʉlaga ndɨ mʉtʉ wa bɔlɔkɔ ɓemoti. Ikaga ndɨ mʉtʉ yi nɨnɔ ambaza ka ɓambanzʉ atwaga ndɨ.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Kʉ ka bɔlɔkɔ kʉ, a ndɨ na alʉkʉ ɓemoti nɨnɔ ina ndɨ ɓɛ Balaba pa imoti na ɓalʉkʉ ɓi nɨɓɔ ɓugwi ndɨ, kyɛ ɓamwɔ ndɨ alʉkʉ ɓemoti ɓɛnɛ ngbingo yi nɨnɔ ɓambanzʉ ɓavɨkɨmanaga ndɨ mino.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Ambaza ka ɓambanzʉ ɨnda ndɨ kʉ ka Pilatʉ. Apʉnga kʉwa ndɨ kakʉnga ɓɛ ʉgyɨlyɨ mʉɗɔngɔnɨ ɓɛyɔ ʉgyɨlyaga ndɨ mino ka ɓʉndɛlɨ.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Kʉwa wa, Pilatʉ umuusa ndɨ ɓɛ: «Makapa ɓɛ namʉkʉlyɨ ngama ka Ɓayuda?»
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 A ɓɛyɔ, Pilatʉ a ndɨ kaiba ɓɛ ɓokumu-kumu ɓasʉta ndɨ Yeso ko bulya imi aka.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Luki limoti, ɓokumu-kumu ɓa ndɨ kapɨpya ambaza ka ɓambanzʉ kaɓɨkya Pilatʉ ɓɛ ʉkʉlyɨ nɔ ɨɓʉ Balaba aka.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Pilatʉ umuusa ndɨ ɓata ɓɛ: «Ma nɛkɨ kapa ɓɛ nagyɨ ɨkɨ na alʉkʉ yi nɨmʉ mamakaga ɓɛ ngama ka Ɓayuda mʉ?»
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Ɓapamɨkanaga ndɨ ɓɛ: «Mʉbangɨlaga ka mʉsalaba!»
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Pilatʉ umuusa ndɨ ɓata ɓɛ: «Ɓʉnyɛ tino sɛ mbɛyɨ ɓɔ ogyi ɓi?» Luki limoti, ɓidukulaga ndɨ ɓata kapamɨkanaga pʉlʉ ɓɛ: «Mʉbangɨlaga ka mʉsalaba!»
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Kaungongoliso mambɛngɨ, Pilatʉ ʉkʉlya ndɨ Balaba. Atinisisa kʉwa ndɨ Yeso pimbo, ʉpá ɓɛ ɓabangɨlagɨ ka mʉsalaba.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Ɓasʉda ɓaga kʉwa ndɨ na Yeso ka pa yangba ka ɨmbaa ka ngama wa iwili. Kʉ ɓɛyɔ, ɓʉmaka ndɨ ɓasʉda ɓasɨ.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Ɓamokisya ndɨ kanzʉ wangbʉ, ɓalʉka ndɨ muligi nɨmɔ a ndɨ no mowo ɓiwilili, ɓamokisya ka mʉ abɛ sɨkpakpasʉ ka ɓangama.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Kumbuso yi, ɓamuusaga ndɨ ɓɛ: «Ngama ka Ɓayuda, tumuusito ba!»
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Ɓakilyaga ndɨ na lɨgʉgʉ ka mʉ ɓingwengwengwe, ɓanaɓakya na ɓotikito. Ɓoɓunaga ndɨ moli kambwa kakɨ, ɓanodidiko kadwɛ kʉ kwa kʉ ka lɨtɔmbʉ.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Nɨyɔ ɓama katɨba ɓɛyɔ, ɓanyɔ ndɨ kanzʉ yi nɨnɔ, ɓamokisya ɓata ɓotu kakɨ.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Nɨyɔ ɓa ndɨ kopupoku kʉ, ɓamɨna ndɨ alʉkʉ ɓemoti nɨnɔ ina ndɨ ɓɛ Simoni, a ndɨ mʉtʉ wa Kulɛnɛ. Ɨyɨ Simoni a ndɨ abakɨ Alesandulia ɨɓʉ na Lufu. Oɓyeku ndɨ wa nɨ anigoku ko tiko. Ɓasʉda ɓabinikisa ndɨ na mapʉpʉ mʉsalaba ka Yeso.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Ɓaga ndɨ na Yeso ka pa nɨyɔ ɓalɨkyaga ɓɛ Gɔlɔgɔta, isi yi nɨ: «Pa ya Ɨkpʉkpʉkʉsɔ.»
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Ɓapá ndɨ vinya wa muzabibu mʉmatanaga no luki lozyo, luki limoti, akya kamwo.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Kʉwa wa, ɓasʉda ɓabangɨlaga ndɨ ka mʉsalaba. Ɓatwa ndɨ lɨɓɛsɛ ko bulya yɨgbananaga ɓotu kakɨ kakɨsa ɓɛ mʉtʉ yɨkaka-yɨkaka ava ɨkɨ.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 A ndɨ saa-tatʉ ya ɓʉsɔɓɨ ngbingo yi nɨnɔ ɓabangɨlaga ndɨ mino ka mʉsalaba.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ɓokpika ndɨ kʉgʉ wo mikya lɨɓaʉ moɓiso nɨmɔ a ndɨ katʉmbʉlaga isi ya kukwakʉ kakɨ ɓɛ: «Ngama ka Ɓayuda.»
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Ɓʉbangɨlaga ndɨ gɔnɨ ɓatʉ ɓo kuɓakʉ ɓaɓa ka kpɔlɔ ka Yeso. Ɓemoti ka kʉmbanzɨkanɨkɔ, wagɔgɔ ka kulekuke.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 [Nɨlɔ otulyoso Moɓiso Motu nɨmɔ ikpikaga ndɨ ɓɛ: «Ɓamatana ndɨ na ɓagya-manyɛ.»]
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Ɓambanzʉ nɨɓɔ ɓa ndɨ kakɨtaga wa, ɓa ndɨ katʉmbwa Yeso, ɓanagbɨtya ɓamʉ, ɓanaɓɨkya ɓɛ: «Ɛɛɛ, wa ndɨ kapa kapanza Ndaɓʉ ko Kunzi, wopiko yagɔgɔ ka masyɛ masaa,
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 wihukuso nɛkɨ ɨwɛ mombukwana-dakɨ yi, syoku ka mʉsalaba!»
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Ɓokumu-kumu na ɓowonisilo ɓa mʉtʉʉ ɓa ndɨ gɔnɨ luga kaɓʉ katɨba ɓɛgɛyɔ, ɓanaɓɨkyana ɓɛ: «Uhukusa ndɨ ɓatʉ ɓagɔgɔ. Kakwananɨgʉ kaihukuso ɨyɨ mombukwana-dakɨ yi ɓɨkpɛ!
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Kilisito, ngama wa Izaleli, osyikunɔ mbɨya wanʉ ka mʉsalaba, takɨna ɓɛyɔ, taɓɨnɨkyana kʉwa!» Gʉtʉgʉ ɓatʉ nɨɓɔ ɓʉbangɨlaga ndɨ na ɨɓʉ, ɓa ndɨ katʉmbwa ɓɛgɛyɔ.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 A ndɨ saa sita, biti ohuma ndɨ ɔɓɨlɨ wasɨ ka ɓasaa ɓayɨsaa.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Na saa tisa, Yeso apamɨkana ndɨ ɓɛ: «Eloi, Eloi, lama sabakatani?» Isi yi ɓɛ: «Hiii Kunzi kamɨ! Hiii Kunzi kamɨ! Ko bulya ɨkɨ yɔ wesi mino?»
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Nɨyɔ ɓatʉ ɓemoti-ɓemoti luga ka nɨɓɔ ɓa ndɨ wa ɓamʉkana mino ɓɛyɔ, ɓaɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Hukononi, akamaka Ɨlɨya.»
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Ɓemoti kaɓʉ ɨnda ndɨ mbangʉ, oluboku luki limoti lafʉɓʉ-fʉɓʉ ko vinya nɨnɔ wonzuwo-nzuwo. Kumbuso yi, amakyana ndɨ ka lɨgʉgʉ, ananɨlya Yeso ɓɛ omwi, anaɓɨkya ɓɛ: «Ɓundoni! Tɨnɨ ikanɨ Ɨlɨya odokuto kasisa ka mʉsalaba!»
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Luki limoti, Yeso apamɨkana ndɨ ɓata, osiso kʉwa lɨmbɛngɨ.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Kutuko nɨkwɔ ikaga ndɨ kubongiso kagbanana pa yotu na pa yotu kʉgbɛ kʉ ka Ndaɓʉ ko Kunzi kʉ, anʉɨka ndɨ luga katʉkya kʉgʉ kadwɛ kusili.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Nɨyɔ ngama ka ɓasʉda ka Ɓalʉma nɨnɔ a ndɨ wakamaga kambwa ka Yeso wa, ɨna mina ɓɛyɔ osisa ndɨ mino lɨmbɛngɨ, ɨyɨ aka ndɨ ɓɛ: «Ka lɨngʉnʉ, mʉtʉ yi nɨmʉ a ndɨ asɨ Miko Kunzi aka!»
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Ɓoko ɓagɔgɔ ɓa ndɨ kʉ gɔ kʉ, ɓanɨna ɓyɨ lɨkpʉmʉka nɨlɔ. Luga kaɓʉ, a ndɨ nɨ Malia mʉtʉ wa Magadala, Malia amakɨ Yakɔbɔ nɨnɔ miki yi na mamakɨ ɓɛyɔ ka Yɔsɛ, sɛ kʉwa Salʉmɛ.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Ɓoko ɓi nɨɓa ɓa ndɨ kaɓɨɓya Yeso, ɓanasingyo ka mogubo ngbingo yi nɨnɔ a mbɛyɨ ndɨ mino ka Galilaya. Atʉ ndɨ gɔnɨ na ɓoko ɓagɔgɔ ɓudingi nɨɓɔ ɓa ndɨ kaɓɨɓya kadwɛ kʉ kwa kʉ ka Yelusalɛma.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 A kʉwa ndɨ ɓʉgɔgɔ. Lɨsyɛ li nɨlɔ, a ndɨ lɨsyɛ nɨlɔ ɓiɓungusyaga ndɨ mino ka yɨnga. Ikaga ndɨ lɨsyɛ nɨlɔ a kambwa wa Lɨsyɛ la kimumbiso.
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 Yɛzɛfʉ, mʉtʉ wa gʉɗʉ wa Alimatia, a ndɨ mʉtʉ wa ɨbɨba ka Basa-Yidingi, osiloku ndɨ. Ikaga ndɨ kaɓʉndaga Ɓʉngama ko Kunzi. Aga kʉwa ndɨ nɨ kɛgʉ na kʉɓangakʉ ka ngama mudingi ɓɛyɔ ka Pilatʉ kakʉnga manda ka Yeso.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Luki limoti, Pilatʉ ombombaya ndɨ kaʉkana ɓɛ Yeso okwini ɓi. Amaka kʉwa ndɨ ngama ka ɓasʉda ka Ɓalʉma, amuusa ɓɛ: «Okwini ɓi ndɛlɨ?»
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Nɨyɔ ʉkana mʉtʉmbʉlagɨ ka ngama ka ɓasʉda yi nɨnɔ, Pilatʉ akpamya kʉwa ndɨ Yɛzɛfʉ kava manda ka Yeso.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Yɛzɛfʉ oluwa ndɨ kutuko kwanza, asisa ndɨ ka mʉsalaba, otikyaga na kutuko kwi nɨkwɔ, amongosa ka mbʉkʉ nɨyɔ ɓakpɔ ndɨ ka lɨtalʉ. Kumbuso yi, adʉla ndɨ mupumi mi na lɨtalʉ lidingi ɓingbufu.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Malia Magadala na Malia nɨnɔ amakɨ Yɔsɛ ɓa ndɨ wa kaɨna pa nɨyɔ ɓa ndɨ mino kalumba Yeso.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.