Marcos 15

AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Na ɓʉsɔɓɨ ɓiɓo, ɓokumu-kumu pa imoti na ɓambɔkʉ-mbɔkʉ, ɓowonisilo ɓa mʉtʉʉ na ɓambɔkʉ ɓasɨ nɨɓɔ ɓa Basa-Yidingi ɓolikilya ndɨ dikiɗi kakɨsa kamwisisa Yeso. Nɨyɔ ɓakondisiso, ɓaga na ɨyɨ, ɓasa ndɨ ka maɓɔkʉ ka ngama Pilatʉ nɨnɔ andaga ndɨ iwili ya Lʉma.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Pilatʉ amuusa ndɨ ɓɛ: «Ɨwɛ nɨ ngama ka Ɓayuda?»
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Ɓokumu-kumu ɓasʉngʉlya ndɨ ka ɓopisi dididi.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Pilatʉ amuusa ndɨ ɓata ɓɛ: «Wakɛgʉ gʉtʉgʉ kosikisya lɨkpʉmʉka limoti aka? Wakɛgʉ kaʉkana ɓɛyɔ ɓo mino kaʉsʉngʉlya ɓɛnɛ?»
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Luki limoti, Yeso kosikisyagʉ ndɨ lɨkpʉmʉka. Lɨkpʉmʉka ambanga ndɨ Pilatʉ.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Ka yɨnga wa Pasɨka wasɨ, Pilatʉ akʉlaga ndɨ mʉtʉ wa bɔlɔkɔ ɓemoti. Ikaga ndɨ mʉtʉ yi nɨnɔ ambaza ka ɓambanzʉ atwaga ndɨ.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Kʉ ka bɔlɔkɔ kʉ, a ndɨ na alʉkʉ ɓemoti nɨnɔ ina ndɨ ɓɛ Balaba pa imoti na ɓalʉkʉ ɓi nɨɓɔ ɓugwi ndɨ, kyɛ ɓamwɔ ndɨ alʉkʉ ɓemoti ɓɛnɛ ngbingo yi nɨnɔ ɓambanzʉ ɓavɨkɨmanaga ndɨ mino.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Ambaza ka ɓambanzʉ ɨnda ndɨ kʉ ka Pilatʉ. Apʉnga kʉwa ndɨ kakʉnga ɓɛ ʉgyɨlyɨ mʉɗɔngɔnɨ ɓɛyɔ ʉgyɨlyaga ndɨ mino ka ɓʉndɛlɨ.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Kʉwa wa, Pilatʉ umuusa ndɨ ɓɛ: «Makapa ɓɛ namʉkʉlyɨ ngama ka Ɓayuda?»
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 A ɓɛyɔ, Pilatʉ a ndɨ kaiba ɓɛ ɓokumu-kumu ɓasʉta ndɨ Yeso ko bulya imi aka.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Luki limoti, ɓokumu-kumu ɓa ndɨ kapɨpya ambaza ka ɓambanzʉ kaɓɨkya Pilatʉ ɓɛ ʉkʉlyɨ nɔ ɨɓʉ Balaba aka.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Pilatʉ umuusa ndɨ ɓata ɓɛ: «Ma nɛkɨ kapa ɓɛ nagyɨ ɨkɨ na alʉkʉ yi nɨmʉ mamakaga ɓɛ ngama ka Ɓayuda mʉ?»
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Ɓapamɨkanaga ndɨ ɓɛ: «Mʉbangɨlaga ka mʉsalaba!»
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Pilatʉ umuusa ndɨ ɓata ɓɛ: «Ɓʉnyɛ tino sɛ mbɛyɨ ɓɔ ogyi ɓi?» Luki limoti, ɓidukulaga ndɨ ɓata kapamɨkanaga pʉlʉ ɓɛ: «Mʉbangɨlaga ka mʉsalaba!»
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Kaungongoliso mambɛngɨ, Pilatʉ ʉkʉlya ndɨ Balaba. Atinisisa kʉwa ndɨ Yeso pimbo, ʉpá ɓɛ ɓabangɨlagɨ ka mʉsalaba.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Ɓasʉda ɓaga kʉwa ndɨ na Yeso ka pa yangba ka ɨmbaa ka ngama wa iwili. Kʉ ɓɛyɔ, ɓʉmaka ndɨ ɓasʉda ɓasɨ.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Ɓamokisya ndɨ kanzʉ wangbʉ, ɓalʉka ndɨ muligi nɨmɔ a ndɨ no mowo ɓiwilili, ɓamokisya ka mʉ abɛ sɨkpakpasʉ ka ɓangama.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Kumbuso yi, ɓamuusaga ndɨ ɓɛ: «Ngama ka Ɓayuda, tumuusito ba!»
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Ɓakilyaga ndɨ na lɨgʉgʉ ka mʉ ɓingwengwengwe, ɓanaɓakya na ɓotikito. Ɓoɓunaga ndɨ moli kambwa kakɨ, ɓanodidiko kadwɛ kʉ kwa kʉ ka lɨtɔmbʉ.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Nɨyɔ ɓama katɨba ɓɛyɔ, ɓanyɔ ndɨ kanzʉ yi nɨnɔ, ɓamokisya ɓata ɓotu kakɨ.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Nɨyɔ ɓa ndɨ kopupoku kʉ, ɓamɨna ndɨ alʉkʉ ɓemoti nɨnɔ ina ndɨ ɓɛ Simoni, a ndɨ mʉtʉ wa Kulɛnɛ. Ɨyɨ Simoni a ndɨ abakɨ Alesandulia ɨɓʉ na Lufu. Oɓyeku ndɨ wa nɨ anigoku ko tiko. Ɓasʉda ɓabinikisa ndɨ na mapʉpʉ mʉsalaba ka Yeso.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Ɓaga ndɨ na Yeso ka pa nɨyɔ ɓalɨkyaga ɓɛ Gɔlɔgɔta, isi yi nɨ: «Pa ya Ɨkpʉkpʉkʉsɔ.»
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Ɓapá ndɨ vinya wa muzabibu mʉmatanaga no luki lozyo, luki limoti, akya kamwo.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Kʉwa wa, ɓasʉda ɓabangɨlaga ndɨ ka mʉsalaba. Ɓatwa ndɨ lɨɓɛsɛ ko bulya yɨgbananaga ɓotu kakɨ kakɨsa ɓɛ mʉtʉ yɨkaka-yɨkaka ava ɨkɨ.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 A ndɨ saa-tatʉ ya ɓʉsɔɓɨ ngbingo yi nɨnɔ ɓabangɨlaga ndɨ mino ka mʉsalaba.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ɓokpika ndɨ kʉgʉ wo mikya lɨɓaʉ moɓiso nɨmɔ a ndɨ katʉmbʉlaga isi ya kukwakʉ kakɨ ɓɛ: «Ngama ka Ɓayuda.»
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Ɓʉbangɨlaga ndɨ gɔnɨ ɓatʉ ɓo kuɓakʉ ɓaɓa ka kpɔlɔ ka Yeso. Ɓemoti ka kʉmbanzɨkanɨkɔ, wagɔgɔ ka kulekuke.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 [Nɨlɔ otulyoso Moɓiso Motu nɨmɔ ikpikaga ndɨ ɓɛ: «Ɓamatana ndɨ na ɓagya-manyɛ.»]
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Ɓambanzʉ nɨɓɔ ɓa ndɨ kakɨtaga wa, ɓa ndɨ katʉmbwa Yeso, ɓanagbɨtya ɓamʉ, ɓanaɓɨkya ɓɛ: «Ɛɛɛ, wa ndɨ kapa kapanza Ndaɓʉ ko Kunzi, wopiko yagɔgɔ ka masyɛ masaa,
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 wihukuso nɛkɨ ɨwɛ mombukwana-dakɨ yi, syoku ka mʉsalaba!»
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Ɓokumu-kumu na ɓowonisilo ɓa mʉtʉʉ ɓa ndɨ gɔnɨ luga kaɓʉ katɨba ɓɛgɛyɔ, ɓanaɓɨkyana ɓɛ: «Uhukusa ndɨ ɓatʉ ɓagɔgɔ. Kakwananɨgʉ kaihukuso ɨyɨ mombukwana-dakɨ yi ɓɨkpɛ!
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Kilisito, ngama wa Izaleli, osyikunɔ mbɨya wanʉ ka mʉsalaba, takɨna ɓɛyɔ, taɓɨnɨkyana kʉwa!» Gʉtʉgʉ ɓatʉ nɨɓɔ ɓʉbangɨlaga ndɨ na ɨɓʉ, ɓa ndɨ katʉmbwa ɓɛgɛyɔ.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 A ndɨ saa sita, biti ohuma ndɨ ɔɓɨlɨ wasɨ ka ɓasaa ɓayɨsaa.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Na saa tisa, Yeso apamɨkana ndɨ ɓɛ: «Eloi, Eloi, lama sabakatani?» Isi yi ɓɛ: «Hiii Kunzi kamɨ! Hiii Kunzi kamɨ! Ko bulya ɨkɨ yɔ wesi mino?»
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Nɨyɔ ɓatʉ ɓemoti-ɓemoti luga ka nɨɓɔ ɓa ndɨ wa ɓamʉkana mino ɓɛyɔ, ɓaɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Hukononi, akamaka Ɨlɨya.»
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Ɓemoti kaɓʉ ɨnda ndɨ mbangʉ, oluboku luki limoti lafʉɓʉ-fʉɓʉ ko vinya nɨnɔ wonzuwo-nzuwo. Kumbuso yi, amakyana ndɨ ka lɨgʉgʉ, ananɨlya Yeso ɓɛ omwi, anaɓɨkya ɓɛ: «Ɓundoni! Tɨnɨ ikanɨ Ɨlɨya odokuto kasisa ka mʉsalaba!»
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Luki limoti, Yeso apamɨkana ndɨ ɓata, osiso kʉwa lɨmbɛngɨ.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Kutuko nɨkwɔ ikaga ndɨ kubongiso kagbanana pa yotu na pa yotu kʉgbɛ kʉ ka Ndaɓʉ ko Kunzi kʉ, anʉɨka ndɨ luga katʉkya kʉgʉ kadwɛ kusili.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Nɨyɔ ngama ka ɓasʉda ka Ɓalʉma nɨnɔ a ndɨ wakamaga kambwa ka Yeso wa, ɨna mina ɓɛyɔ osisa ndɨ mino lɨmbɛngɨ, ɨyɨ aka ndɨ ɓɛ: «Ka lɨngʉnʉ, mʉtʉ yi nɨmʉ a ndɨ asɨ Miko Kunzi aka!»
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Ɓoko ɓagɔgɔ ɓa ndɨ kʉ gɔ kʉ, ɓanɨna ɓyɨ lɨkpʉmʉka nɨlɔ. Luga kaɓʉ, a ndɨ nɨ Malia mʉtʉ wa Magadala, Malia amakɨ Yakɔbɔ nɨnɔ miki yi na mamakɨ ɓɛyɔ ka Yɔsɛ, sɛ kʉwa Salʉmɛ.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Ɓoko ɓi nɨɓa ɓa ndɨ kaɓɨɓya Yeso, ɓanasingyo ka mogubo ngbingo yi nɨnɔ a mbɛyɨ ndɨ mino ka Galilaya. Atʉ ndɨ gɔnɨ na ɓoko ɓagɔgɔ ɓudingi nɨɓɔ ɓa ndɨ kaɓɨɓya kadwɛ kʉ kwa kʉ ka Yelusalɛma.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 A kʉwa ndɨ ɓʉgɔgɔ. Lɨsyɛ li nɨlɔ, a ndɨ lɨsyɛ nɨlɔ ɓiɓungusyaga ndɨ mino ka yɨnga. Ikaga ndɨ lɨsyɛ nɨlɔ a kambwa wa Lɨsyɛ la kimumbiso.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Yɛzɛfʉ, mʉtʉ wa gʉɗʉ wa Alimatia, a ndɨ mʉtʉ wa ɨbɨba ka Basa-Yidingi, osiloku ndɨ. Ikaga ndɨ kaɓʉndaga Ɓʉngama ko Kunzi. Aga kʉwa ndɨ nɨ kɛgʉ na kʉɓangakʉ ka ngama mudingi ɓɛyɔ ka Pilatʉ kakʉnga manda ka Yeso.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Luki limoti, Pilatʉ ombombaya ndɨ kaʉkana ɓɛ Yeso okwini ɓi. Amaka kʉwa ndɨ ngama ka ɓasʉda ka Ɓalʉma, amuusa ɓɛ: «Okwini ɓi ndɛlɨ?»
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Nɨyɔ ʉkana mʉtʉmbʉlagɨ ka ngama ka ɓasʉda yi nɨnɔ, Pilatʉ akpamya kʉwa ndɨ Yɛzɛfʉ kava manda ka Yeso.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Yɛzɛfʉ oluwa ndɨ kutuko kwanza, asisa ndɨ ka mʉsalaba, otikyaga na kutuko kwi nɨkwɔ, amongosa ka mbʉkʉ nɨyɔ ɓakpɔ ndɨ ka lɨtalʉ. Kumbuso yi, adʉla ndɨ mupumi mi na lɨtalʉ lidingi ɓingbufu.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Malia Magadala na Malia nɨnɔ amakɨ Yɔsɛ ɓa ndɨ wa kaɨna pa nɨyɔ ɓa ndɨ mino kalumba Yeso.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.