Marcos 15

AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Na ɓʉsɔɓɨ ɓiɓo, ɓokumu-kumu pa imoti na ɓambɔkʉ-mbɔkʉ, ɓowonisilo ɓa mʉtʉʉ na ɓambɔkʉ ɓasɨ nɨɓɔ ɓa Basa-Yidingi ɓolikilya ndɨ dikiɗi kakɨsa kamwisisa Yeso. Nɨyɔ ɓakondisiso, ɓaga na ɨyɨ, ɓasa ndɨ ka maɓɔkʉ ka ngama Pilatʉ nɨnɔ andaga ndɨ iwili ya Lʉma.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Pilatʉ amuusa ndɨ ɓɛ: «Ɨwɛ nɨ ngama ka Ɓayuda?»
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Ɓokumu-kumu ɓasʉngʉlya ndɨ ka ɓopisi dididi.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Pilatʉ amuusa ndɨ ɓata ɓɛ: «Wakɛgʉ gʉtʉgʉ kosikisya lɨkpʉmʉka limoti aka? Wakɛgʉ kaʉkana ɓɛyɔ ɓo mino kaʉsʉngʉlya ɓɛnɛ?»
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Luki limoti, Yeso kosikisyagʉ ndɨ lɨkpʉmʉka. Lɨkpʉmʉka ambanga ndɨ Pilatʉ.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Ka yɨnga wa Pasɨka wasɨ, Pilatʉ akʉlaga ndɨ mʉtʉ wa bɔlɔkɔ ɓemoti. Ikaga ndɨ mʉtʉ yi nɨnɔ ambaza ka ɓambanzʉ atwaga ndɨ.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Kʉ ka bɔlɔkɔ kʉ, a ndɨ na alʉkʉ ɓemoti nɨnɔ ina ndɨ ɓɛ Balaba pa imoti na ɓalʉkʉ ɓi nɨɓɔ ɓugwi ndɨ, kyɛ ɓamwɔ ndɨ alʉkʉ ɓemoti ɓɛnɛ ngbingo yi nɨnɔ ɓambanzʉ ɓavɨkɨmanaga ndɨ mino.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Ambaza ka ɓambanzʉ ɨnda ndɨ kʉ ka Pilatʉ. Apʉnga kʉwa ndɨ kakʉnga ɓɛ ʉgyɨlyɨ mʉɗɔngɔnɨ ɓɛyɔ ʉgyɨlyaga ndɨ mino ka ɓʉndɛlɨ.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Kʉwa wa, Pilatʉ umuusa ndɨ ɓɛ: «Makapa ɓɛ namʉkʉlyɨ ngama ka Ɓayuda?»
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 A ɓɛyɔ, Pilatʉ a ndɨ kaiba ɓɛ ɓokumu-kumu ɓasʉta ndɨ Yeso ko bulya imi aka.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Luki limoti, ɓokumu-kumu ɓa ndɨ kapɨpya ambaza ka ɓambanzʉ kaɓɨkya Pilatʉ ɓɛ ʉkʉlyɨ nɔ ɨɓʉ Balaba aka.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Pilatʉ umuusa ndɨ ɓata ɓɛ: «Ma nɛkɨ kapa ɓɛ nagyɨ ɨkɨ na alʉkʉ yi nɨmʉ mamakaga ɓɛ ngama ka Ɓayuda mʉ?»
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Ɓapamɨkanaga ndɨ ɓɛ: «Mʉbangɨlaga ka mʉsalaba!»
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Pilatʉ umuusa ndɨ ɓata ɓɛ: «Ɓʉnyɛ tino sɛ mbɛyɨ ɓɔ ogyi ɓi?» Luki limoti, ɓidukulaga ndɨ ɓata kapamɨkanaga pʉlʉ ɓɛ: «Mʉbangɨlaga ka mʉsalaba!»
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Kaungongoliso mambɛngɨ, Pilatʉ ʉkʉlya ndɨ Balaba. Atinisisa kʉwa ndɨ Yeso pimbo, ʉpá ɓɛ ɓabangɨlagɨ ka mʉsalaba.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Ɓasʉda ɓaga kʉwa ndɨ na Yeso ka pa yangba ka ɨmbaa ka ngama wa iwili. Kʉ ɓɛyɔ, ɓʉmaka ndɨ ɓasʉda ɓasɨ.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Ɓamokisya ndɨ kanzʉ wangbʉ, ɓalʉka ndɨ muligi nɨmɔ a ndɨ no mowo ɓiwilili, ɓamokisya ka mʉ abɛ sɨkpakpasʉ ka ɓangama.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Kumbuso yi, ɓamuusaga ndɨ ɓɛ: «Ngama ka Ɓayuda, tumuusito ba!»
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Ɓakilyaga ndɨ na lɨgʉgʉ ka mʉ ɓingwengwengwe, ɓanaɓakya na ɓotikito. Ɓoɓunaga ndɨ moli kambwa kakɨ, ɓanodidiko kadwɛ kʉ kwa kʉ ka lɨtɔmbʉ.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Nɨyɔ ɓama katɨba ɓɛyɔ, ɓanyɔ ndɨ kanzʉ yi nɨnɔ, ɓamokisya ɓata ɓotu kakɨ.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Nɨyɔ ɓa ndɨ kopupoku kʉ, ɓamɨna ndɨ alʉkʉ ɓemoti nɨnɔ ina ndɨ ɓɛ Simoni, a ndɨ mʉtʉ wa Kulɛnɛ. Ɨyɨ Simoni a ndɨ abakɨ Alesandulia ɨɓʉ na Lufu. Oɓyeku ndɨ wa nɨ anigoku ko tiko. Ɓasʉda ɓabinikisa ndɨ na mapʉpʉ mʉsalaba ka Yeso.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Ɓaga ndɨ na Yeso ka pa nɨyɔ ɓalɨkyaga ɓɛ Gɔlɔgɔta, isi yi nɨ: «Pa ya Ɨkpʉkpʉkʉsɔ.»
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Ɓapá ndɨ vinya wa muzabibu mʉmatanaga no luki lozyo, luki limoti, akya kamwo.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Kʉwa wa, ɓasʉda ɓabangɨlaga ndɨ ka mʉsalaba. Ɓatwa ndɨ lɨɓɛsɛ ko bulya yɨgbananaga ɓotu kakɨ kakɨsa ɓɛ mʉtʉ yɨkaka-yɨkaka ava ɨkɨ.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 A ndɨ saa-tatʉ ya ɓʉsɔɓɨ ngbingo yi nɨnɔ ɓabangɨlaga ndɨ mino ka mʉsalaba.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ɓokpika ndɨ kʉgʉ wo mikya lɨɓaʉ moɓiso nɨmɔ a ndɨ katʉmbʉlaga isi ya kukwakʉ kakɨ ɓɛ: «Ngama ka Ɓayuda.»
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Ɓʉbangɨlaga ndɨ gɔnɨ ɓatʉ ɓo kuɓakʉ ɓaɓa ka kpɔlɔ ka Yeso. Ɓemoti ka kʉmbanzɨkanɨkɔ, wagɔgɔ ka kulekuke.
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 [Nɨlɔ otulyoso Moɓiso Motu nɨmɔ ikpikaga ndɨ ɓɛ: «Ɓamatana ndɨ na ɓagya-manyɛ.»]
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Ɓambanzʉ nɨɓɔ ɓa ndɨ kakɨtaga wa, ɓa ndɨ katʉmbwa Yeso, ɓanagbɨtya ɓamʉ, ɓanaɓɨkya ɓɛ: «Ɛɛɛ, wa ndɨ kapa kapanza Ndaɓʉ ko Kunzi, wopiko yagɔgɔ ka masyɛ masaa,
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 wihukuso nɛkɨ ɨwɛ mombukwana-dakɨ yi, syoku ka mʉsalaba!»
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Ɓokumu-kumu na ɓowonisilo ɓa mʉtʉʉ ɓa ndɨ gɔnɨ luga kaɓʉ katɨba ɓɛgɛyɔ, ɓanaɓɨkyana ɓɛ: «Uhukusa ndɨ ɓatʉ ɓagɔgɔ. Kakwananɨgʉ kaihukuso ɨyɨ mombukwana-dakɨ yi ɓɨkpɛ!
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Kilisito, ngama wa Izaleli, osyikunɔ mbɨya wanʉ ka mʉsalaba, takɨna ɓɛyɔ, taɓɨnɨkyana kʉwa!» Gʉtʉgʉ ɓatʉ nɨɓɔ ɓʉbangɨlaga ndɨ na ɨɓʉ, ɓa ndɨ katʉmbwa ɓɛgɛyɔ.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 A ndɨ saa sita, biti ohuma ndɨ ɔɓɨlɨ wasɨ ka ɓasaa ɓayɨsaa.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Na saa tisa, Yeso apamɨkana ndɨ ɓɛ: «Eloi, Eloi, lama sabakatani?» Isi yi ɓɛ: «Hiii Kunzi kamɨ! Hiii Kunzi kamɨ! Ko bulya ɨkɨ yɔ wesi mino?»
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Nɨyɔ ɓatʉ ɓemoti-ɓemoti luga ka nɨɓɔ ɓa ndɨ wa ɓamʉkana mino ɓɛyɔ, ɓaɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Hukononi, akamaka Ɨlɨya.»
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Ɓemoti kaɓʉ ɨnda ndɨ mbangʉ, oluboku luki limoti lafʉɓʉ-fʉɓʉ ko vinya nɨnɔ wonzuwo-nzuwo. Kumbuso yi, amakyana ndɨ ka lɨgʉgʉ, ananɨlya Yeso ɓɛ omwi, anaɓɨkya ɓɛ: «Ɓundoni! Tɨnɨ ikanɨ Ɨlɨya odokuto kasisa ka mʉsalaba!»
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Luki limoti, Yeso apamɨkana ndɨ ɓata, osiso kʉwa lɨmbɛngɨ.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Kutuko nɨkwɔ ikaga ndɨ kubongiso kagbanana pa yotu na pa yotu kʉgbɛ kʉ ka Ndaɓʉ ko Kunzi kʉ, anʉɨka ndɨ luga katʉkya kʉgʉ kadwɛ kusili.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Nɨyɔ ngama ka ɓasʉda ka Ɓalʉma nɨnɔ a ndɨ wakamaga kambwa ka Yeso wa, ɨna mina ɓɛyɔ osisa ndɨ mino lɨmbɛngɨ, ɨyɨ aka ndɨ ɓɛ: «Ka lɨngʉnʉ, mʉtʉ yi nɨmʉ a ndɨ asɨ Miko Kunzi aka!»
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Ɓoko ɓagɔgɔ ɓa ndɨ kʉ gɔ kʉ, ɓanɨna ɓyɨ lɨkpʉmʉka nɨlɔ. Luga kaɓʉ, a ndɨ nɨ Malia mʉtʉ wa Magadala, Malia amakɨ Yakɔbɔ nɨnɔ miki yi na mamakɨ ɓɛyɔ ka Yɔsɛ, sɛ kʉwa Salʉmɛ.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Ɓoko ɓi nɨɓa ɓa ndɨ kaɓɨɓya Yeso, ɓanasingyo ka mogubo ngbingo yi nɨnɔ a mbɛyɨ ndɨ mino ka Galilaya. Atʉ ndɨ gɔnɨ na ɓoko ɓagɔgɔ ɓudingi nɨɓɔ ɓa ndɨ kaɓɨɓya kadwɛ kʉ kwa kʉ ka Yelusalɛma.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 A kʉwa ndɨ ɓʉgɔgɔ. Lɨsyɛ li nɨlɔ, a ndɨ lɨsyɛ nɨlɔ ɓiɓungusyaga ndɨ mino ka yɨnga. Ikaga ndɨ lɨsyɛ nɨlɔ a kambwa wa Lɨsyɛ la kimumbiso.
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Yɛzɛfʉ, mʉtʉ wa gʉɗʉ wa Alimatia, a ndɨ mʉtʉ wa ɨbɨba ka Basa-Yidingi, osiloku ndɨ. Ikaga ndɨ kaɓʉndaga Ɓʉngama ko Kunzi. Aga kʉwa ndɨ nɨ kɛgʉ na kʉɓangakʉ ka ngama mudingi ɓɛyɔ ka Pilatʉ kakʉnga manda ka Yeso.
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Luki limoti, Pilatʉ ombombaya ndɨ kaʉkana ɓɛ Yeso okwini ɓi. Amaka kʉwa ndɨ ngama ka ɓasʉda ka Ɓalʉma, amuusa ɓɛ: «Okwini ɓi ndɛlɨ?»
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Nɨyɔ ʉkana mʉtʉmbʉlagɨ ka ngama ka ɓasʉda yi nɨnɔ, Pilatʉ akpamya kʉwa ndɨ Yɛzɛfʉ kava manda ka Yeso.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Yɛzɛfʉ oluwa ndɨ kutuko kwanza, asisa ndɨ ka mʉsalaba, otikyaga na kutuko kwi nɨkwɔ, amongosa ka mbʉkʉ nɨyɔ ɓakpɔ ndɨ ka lɨtalʉ. Kumbuso yi, adʉla ndɨ mupumi mi na lɨtalʉ lidingi ɓingbufu.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Malia Magadala na Malia nɨnɔ amakɨ Yɔsɛ ɓa ndɨ wa kaɨna pa nɨyɔ ɓa ndɨ mino kalumba Yeso.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.