Apocalipse 9
AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs NTLH
1 Kumbuso yi, malaika wa kuɓukumuti ofya ndɨ sɨɓa. Nɨna ndɨ lɨngʉtʉ limoti nɨlɔ ogwoku ndɨ kotukyoku kʉgʉ wa lɨsyɛ. Ɓapá ndɨ lɨngʉtʉ li nɨlɔ lifungula la lɨɓyɛ lodu la mugi ka ɓabɨlɨ.Malaika akofya sɨɓa|src="67_Rev9.1_TrumpeterFacingR.tif" size="col" copy="Gordon Thomson" ref="9:1"
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Lɨngʉtʉ li nɨlɔ, oukwa kʉwa ndɨ lɨɓyɛ lodu la mugi ka ɓabɨlɨ. Muki ondindikana ndɨ ɓindengbu-ndengbu, anopupoku ka lɨɓyɛ kʉ abɛ ɓakabʉsya fulu. Muki mi nɨmɔ atikya ndɨ mɔnɨ na lɨsyɛ ɓiwaɗi.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Ɓanokilingbo ɓapʉnga ndɨ kopupoku ko muki kʉ, ɓomisikono wasɨ ɓingbwi. Ɓʉpá ndɨ ngu mʉɗɔngɔnɨ abɛ nɨyɔ ka nakwaa-gbanɨ.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Ɓʉɓɨkya ndɨ ɓɛ ɓakoputonitɔgʉ mapakʉ, gʉtʉgʉ tɔnɨtɔ aka, ikanɨ bʉkʉtɔ, luki limoti, ɓɛ ɓugyogyisi ɓatʉ nɨɓɔ ɓakɛgʉ na ɓakase ko Kunzi ka tʉndʉkʉtɔ kaɓʉ.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Ɓakʉpágʉ ndɨ ɓanokilingbo ɓi nɨɓɔ mʉtʉʉ kaʉmwɔgɔ ɓatʉ ɓi nɨɓɔ, luki limoti, ɓɛ ɓugyogyisi ka ɓatɨmba kuɓukumuti. Mʉzʉzʉla kaɓʉ ikaga ndɨ mʉɗɔngɔnɨ abɛ nɨmɔ ka nakwaa-gbanɨ.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Ka masyɛ mi nɨmɔ, ɓambanzʉ ɓakɨsatʉ ndɛkɛ kukwakʉ, luki limoti, ɓakɨnɨgʉ ndɛkɛ. Ɓatatanɨlyatʉ ndɛkɛ kukwakʉ, luki limoti, kukwakʉ ʉpɨkɨta.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Ɓanokilingbo ɓi nɨɓɔ, ɓa ndɨ kainisono mʉɗɔngɔnɨ abɛ ɓafalasɨ nɨ ɓuɓungusyogini kaɨnda ka lʉnga. Ɓa ndɨ no luki limoti abɛ ɓɛgbɛgbɛ ka ɓamʉ kaɓʉ abɛ nɨɓayɔ ɓaya ɔlɔ, misa kaɓʉ abɛ nɨmɔ ka ɓambanzʉ.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Tukatʉ kaɓʉ a ndɨ mʉɗɔngɔnɨ abɛ nɨtɔ ka ɓoko, manzʉ abɛ nɨmɔ ko kpwingi.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Kubatʉ kaɓʉ a ndɨ kainisono abɛ ɓakimokisyo ɓotu ɓaya ngwɛyɨ. Ɓɛpapɨ kaɓʉ a ndɨ koɓuko abɛ mayʉ ma ɓamasuwa ɓa lʉnga ɓɛyɔ oɓukogo mino kanɨ ɓafalasɨ ɓudingi ɓakauluto kaɨnda ka lʉnga.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Kʉndʉ kaɓʉ a ndɨ mʉɗɔngɔnɨ abɛ nɨyɔ ka ɓanakwaa-gbanɨ, no mowo ɓɨbakaka. Ngu yigyogyiso ɓambanzʉ ka ɓatɨmba kuɓukumuti a ndɨ ka kʉndʉ kaɓʉ.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Ngama kaɓʉ nɨ malaika wa lɨɓyɛ lodu la mugi ka ɓabɨlɨ, nɨnɔ ina ka Libelenia ɓɛ «Abadoni», ka Ligiliki ɓɛ «Apolioni» isi yi ɓɛ «Mʉpʉpʉta».
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Yigyogyiso ya mambwa okitogini. Kumbusa wa nɨyɔ, yigyogyiso yagɔgɔ yɨɓa, opuponokuto ɓata.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Malaika wa maɗɨya ofya ndɨ sɨɓa. Nʉkana kʉwa ndɨ lɨyʉ limoti kotukyoku ka mondu makwanganya ma gbɔgbɔ wa ɔlɔ nɨnɔ a ndɨ kambwa ko Kunzi.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Lɨyʉ li nɨlɔ, aɓɨkya ndɨ malaika wa maɗɨya nɨnɔ a ndɨ na sɨɓa nɔ ɓɛ: «Ʉkʉlaga ɓamalaika ɓakwanganya nɨɓɔ ɓaɓʉkpɨkɨla ko liɓo lidingi Efulati.»
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Ɓʉkʉlaga kʉwa ndɨ. Ɓa ndɨ ɓakɨtʉlya kolumusogo ko ngbingo yi nɨnɔ, ka lɨsyɛ li nɨlɔ, ka tɨmba yi nɨnɔ na ka syangasʉ si nɨsɔ mutili mimoti ma mɨsaa ka ɓambanzʉ.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Ɓɛtʉlya ndɨ ɨsaɓʉ ka ɓasʉda nɨɓɔ ɓʉɗakɨlya ndɨ ɓafalasɨ kaɨnda ka lʉnga, ɓa ndɨ ɓamilio ɓamɨya ɓaɓa.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Kʉwa wa, nʉmɨna ndɨ ɓafalasɨ ɓi nɨɓɔ ko nziki pa imoti na ɓasʉda nɨɓɔ ɓa ndɨ kʉgʉ yi. Ɓasʉda ɓi nɨɓɔ ɓa ndɨ ɓakimokisyogo ɓatʉ ɓaya ngwɛyɨ ka ɓambanzɨ ɓɨngbʉngbʉ abɛ ɓuku, ɓayagɔgɔ ɓipipi abɛ ɓɛkʉɓa na ɓayagɔgɔ aninisa abɛ moɗiɗi ma selengunde. Ɓamʉ ka ɓafalasɨ a ndɨ mʉɗɔngɔnɨ abɛ nɨɓayɔ ka ɓokpwingi. Ɓuku, muki na libu lazʉ a ndɨ kopupo ka nɔkʉ kaɓʉ ɓivulu-vulu.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Mutili mimoti ma mɨsaa ka ɓambanzʉ, ɓolumwanaga ndɨ ka mʉzʉzʉla mɨsaa mi nɨmɔ, ko ɓuku, ko muki na ka libu lazʉ nɨlɔ a ndɨ kopupo ka nɔkʉ ka ɓafalasɨ ɓi nɨɓɔ.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 A ɓɛyɔ, ngu ka ɓafalasɨ ɓi nɨɓɔ a ndɨ ka nɔkʉ kaɓʉ na ka kʉndʉ kaɓʉ. Kʉndʉ kaɓʉ nɨyɔ ɓʉgyagyaga ndɨ na iyu ɓambanzʉ, a ndɨ na ɓamʉ abɛ ɓanzʉka.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Ɓatʉ ɓi nɨɓɔ ɓasɨkana ndɨ nɨ ɓakokwogigʉ ka mʉzʉzʉla mi nɨmɔ, ɓakasananagʉ ndɨ na ɓokunzi nɨɓɔ ɓɨgyɨlya ndɨ na maɓɔkʉ kaɓʉ. Ɓisisilaga ndɨ kobibiso mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ, ɓasanamʉ ɓaya ɔlɔ, fɨza, ɓangwɛyɨ, matamʉ na ɓɛngbɨngɨlɨ. Makpʉmʉka mi nɨmɔ masɨ kakwananɨgʉ ndɨ kaɨna, ikanɨ kaʉkana, ikanɨ kakpakyana.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Ɓatʉ ɓi nɨɓɔ, ɓakasananagʉ ndɨ na yɨgya kaɓʉ yanyɛ, yɨmwɔ ɓambanzʉ, ya lʉga, ya ɓɨlya na yo kuɓakʉ.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.