Atos 28
ldb (LDB) vs VC
1 Umɛn iki ifɔrh itsĩ ubang umpfũwã abĩ hã, umɛn irhusa igũ itsok anang hã igburh Umarhta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Abi anang hã amatuwa umɛn akarhãrhã. Inai idoi, ananga aghɛnga, umbɔ ataiwa umɛn urha na ayɛi umɛn iwɛr urha.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Uburhu akarh itokũ atsuyi ru urha. Imanu urha itsu ighwɛr idze ikpɔɔr ni izũrhã nu uboknga.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Ivangyɛ abi umpfũwã hã aka anyã ngge iki izũrhã nu ubok Uburhu, umbɔ agɔr adɔkambɔ agɛ, <<Idzidzɛrhe utsak uwurɛ awu uner uwuku ufɛyi aner, àka anyã unga aka abɛk ru ukau ukpuku ugɔng, rimi hã kishoo iyiki ibewe ina idɔsa unga awuri ikpea.>>
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Bɔr Uburhu azusu uboknga atsukuka ibvui ha ru urha, isi inayikungge unga.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Anera akau ra amɛnmbɔ agɛ anang hã awuri isengke use unga awuri igba ra abĩ akpe, bɔr umbɔ aka adãrhã asi inyã ifɛrhɛ ikorhungge nggu unga, umbɔ agɛ awu unum.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Ídɛɛ niyɔ ikhapa umɔ ra anang hã, iwu iyi Upubirhiyu, unga awu uyɛrhe umpfũwã hã. Unga ayɛi umɛn ri iyanga, na akorhuwa umɛn inna inuma itaar.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Utɛ Upubirhiyu aghonga unga, iyora imani anu nggu isurhã. Uburhu atsĩ ru unga afɛne-Num nu unga, atsorha abok nu unga na akerhuwe unga.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Ivangyɛ ifɛrha ha iki ikorhe, kishoo abi irhãrhã aka abɔr ru umpfũwã abĩ hã aka aba, akerhumbɔ.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Umbɔ adzaa umɛn igɔng ra atsĩndĩã arhɛrhɛ. Umɛn iki iwuri isok ru ukhukhɔɔ amɛ̃ ukugɔng, umbɔ akɔng abinkɛ umɛn iki ibee adzaa umɛn.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Afɛ̃ɛ̃ ataar aka amaa umɛn isok ru ukhukhɔɔwi uku ugha idoyi ru umpfũwã abĩ hã, uwuku udzeku Uarhekzandiriya. Ra asu ukhukhɔɔ ha umbɔ aka atsɛ̃ uzirhzĩ akãrhghwɛ̃ anum.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Umɛn iki itsĩ uteu Usiraku umɛn imaa inuma itaar umɔ.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Umɔ umɛn isok izĩmɛn ru uteu Urigiyum. Umɛn imaa unuma unying, ukpee uku usar ugba ukpu unɔr uba, unum uvaa umɛn itsĩmɛn Uputiyorhi.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Ru Uputiyorhi umɛn iki igbopa angwɛ̃mɛn nu anapumɛn umbɔ ashɔ̃rhã umɛn imaa inuma utɔɔva nggu umbɔ. Ri imimasha umɛn ĩba itsĩ Uroma.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Angwɛ̃mɛn nu anapumɛn ru Uroma aka agũ isarhamɛn, umbɔ adzek aba agbanga umɛn. Abɔɔ adzeki Izɛɛ Uaffiyu, abɔɔ adzeka anangkɛ umbɔ iki iyisa Aya Atsen Ataar. Uburhu aka anyãmbɔ unga atar uwɛɛ ru Unum, na awe ru ikeramɛn.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Ivangyɛ umɛn iki itsĩ Uroma, umbɔ abemuwe Uburhu unga azĩ asei ikiyikanga nggu uner iwa abirabɛ aka adzɛu unga ri iyakɛ umbɔ aka afai uhwɛk.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Inuma itaar iki imaa, Uburhu ayisa anggbaashi abi Uyahuda umɔ. Umbɔ aka akɔng Uburhu agɔr umbɔ agɛ, <<Umbi angwɛ̃mɛn nu anapumɛn, umum ihwɛngmum isi igbamum uvau ra anermɛn use ra agbeyi atokamɛn, bɔr umbɔ adzur umum ru Urusharhima adzowe umum ra abok abi ijee Uroma.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Umbɔ aka arhisa umum abee itsũwe umum, ubinkutsu, asi ikpombɔ umum nggu uvau uwu ubinkpi umbɔ aka ifɛre umum.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Bɔr anggbaashi abi Uyahuda aka akpɛ̃mbɔ, ngge iwu ufang ru umum ikũ arherhunga umɛn izĩmɛn ra asu Ukaisar. Isi iwengge ugɛ umum itsu arherhe abimɛn.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Akɛrɛ ha atsu umum ibee inyã umbi ni ikɛki itsũwã nggu umbi. Ubinkutsu awu ubinkpi abi Uisrairha aka afosa itsu umbɔ abow umum nggu inyãwã iyɛrɛ.>>
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Umbɔ agɔr unga agɛ, <<Umɛn isi ikpomɛn ubvur uku udzeku Uyahudiya uba ru umɛn ri itsingo, use ungwɛ̃mɛn use unapumɛn uwɔɔ aba nggimi nggu isarhe iyiki ibewe ri itsingo.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Bɔr umɛn ibee igũ ubinkpi ungo iki irherhe, ubinkutsu umɛn ihwɛng anera ri inanga kishoo arherhe iyiki ibewe ru ukpui ukpɛrɛ ha.>>
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Nggee umbɔ atsũ unumkpi umbɔ aka igbopa nggu Uburhu. Unum hã uku uwe umbɔ awu arhɛrhɛ aka aba ra anangkɛ Uburhu aka asei. Udzur ru ukpeeka uba utsĩ urhɛɛ unga akpurha adɛ̃ɛ̃ idɛyiwe umbɔ arherhe ri itsi Iyɛrhe Unum abee itsu umbɔ ahwɛng Uyesu ru utsĩndĩ Íkpem Umusa na abvur abika asɔm Arherhu-Num.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Abɔɔ abemumbɔ ubin hã unga aka arherhe, bɔr abɔɔ ashimbɔ ri imangmang.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Nggee umbɔ atsĩmbɔ uning nggu adɔkambɔ, na atirhi ibɔre anang hã, Uburhu aka amaa irherhuwe umbɔ arherhe agɛ, <<Ipfu Isarsatangge irherhe idzidzɛrhe ru atokamɛn ra angwĩ uner uwuku usɔm Arherhu-Num Uishaya igɛ,
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 << <Uzĩ ra anera abɛrɛ, ugɔr ugɛ,
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Ubinkutsu amɛn anera abɛrɛ awu akerketake,
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 <<Umum ibee umbi ahwɛng agɛ Unum aka adene isarhe ififɔrh iyɛrɛ ra atsen abi Uyahuda, nu umbɔ awuri ikpembɔ ato.>>
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 — ausente —
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Imɛka ivaa Uburhu asei ri iyakɛ umbɔ aka afai uhwɛk, ayɛi kishoo abika aba ru unga.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Unga adzowe isarhe Iyɛrhe-Num, amesuwe abin aki Uteijee Uyesu Ukiristo asi igũa iwei, unera asi ikɛna unga.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.