Atos 22
ldb (LDB) vs ARA
1 Uburhu agɛ, <<Umbi angwɛ̃mɛn nu atesmɛn, àka akpeto ru umum ikaa itsimum.>>
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Ivangyɛ umbɔ aka agũ unga arherhewe umbɔ ri idũ abi Uyahuda, umbɔ agbisha anu ukutata.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 <<Umum iwu utsa Uyahudiya. Amar umum ru Utarsu ra abĩ aki Ukirhikiya, bɔr akpɔm umum ru utepu ukpirɛ. Umum itsĩ imesa ru ubok Ugamarhiyerh. Amesuwa umum abina kishoo aki Íkpem atokamɛn. Umum iwemum ri itsu amɛn ri idɔsu Unum, ru nyaka umbi kishoo aki ikorhe irherɛ.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Idzowukũ uver ra abika adɔsu utsĩndĩ uwirɛ, ifɛyiwe umbɔ, idzui akatsak nu akatsɛrh itsuyikumum umbɔ ru ugborzĩ,
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 ru nyaku Ukugɔng Uwuku Udzowe Idɛm-Num nu ikikɔng akakũ abi Uyahuda kishoo aka iwu idekamum. Umum iyɛisũ abvur ru umbɔ iwuri ikũ izĩ ru abimbɔ ru Udimashku. Umum izĩ umɔ ibee idzui abirabɛ aka adɔsu utsĩndĩ uwurɛ ikũ iba Urusharhima, umbɔ adzowe umbɔ ayetnum.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 <<Umum iwu ru uzɛ̃rhã, iki iyokũ itsĩ Udimashku ra atenuma, kanying nggaa irhirhang ra afã irhang idzipa umum.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Umum ĩgba inũ nu abĩ ni igũ urhɛm uku ugɔr umum ugɛ, <A Ushawurhu! A Ushawurhu! Awu use utsu ungo udzaa umum uver?>
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 <<Umum irhusa inggɛ, <Awu ungo ungamɔ Uteijee?>
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Abirabɛ aka awu nggu umum anyãmbɔ irhirhang hã, bɔr asi igũmbɔ urhɛm hã uku unu arherhe nggu umum.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 <<Nggee umum irhusa inggɛ, <A Uteijee, umum ikorhi uguse?>
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Iker irhirhang hã iki itsu umum itapa, abirabɛ aka awu nggu umum akpɔm abokmum adarh umum atsĩ Udimashku.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 <<Utsa uwɔɔ agburh Uhananiya aba inyã umum. Awu uner uwuku udzowe itsinga idɔsu Unum ri Íkpem Umusa, abi Uyahuda kishoo abika awu umɔ aka isaka adzowe unga igɔng.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Unga aba adɛ̃ɛ̃ akhapa ru umum agɔr umum agɛ, <A ungwɛ̃mɛn Ushawurhu, ukpo inyã anang!> Kanying asumum ayanga, umum idɛ̃ɛ̃ inyã unga.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 <<Mɔcɛ unga agɛ, <Unum uwu atokamɛn asɛng ungo, ungo uhwɛng amɛnnga, nu unyã Uner Uwuku Urhurhika ha nu ugũ urhɛm ra angwĩnga.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Ubinkutsu ungo uwuri iwu idekanga ru ubɛn unera, ru ubinkpi ungo uku unyã nu ugũ.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Icɛrɛ ungo udzɛu use? Usisok, usorhu ubɔtisima, nu usorh arhimngo adzek ri ifɛn ri itsoknga.>
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 <<Umum iki ibvui iba Urusharhima iwe ri ifɛn-Num ru ufɔm Iya-Num, umum inyã irhi
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 ni inyã Uteijee aka arherhe nggu umum agɛ, <Ifetem! Udzekɔ ru Urusharhima kanying, ubinkutsu, umbɔ asi íyɛimbɔ idekango ri itsimum.>
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 <<Umum igɔr ugɛ, <A Uteijee, umbɔ nibikambɔ ahwɛngmbɔ umum iki itsĩrhã abã ifɛn-Num itsuke abika awe ru imangmang ru ungo, ru ugborzĩ na ikwɛre umbɔ ugwɛɛ.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Nu ivang umbɔ aka ifɛr Uistifanu uwu idekango, umum nibikami idɛ̃ɛ̃ umɔ, umum iwu ru undzingmbɔ ru ubinkpi umbɔ aka akorhe, awu umum idzɛu atorho abika afɛr unga.>
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 <<Mɔcɛ Uteijee agɔr umum agɛ, <Uso uzĩ, umum iwuri idena ungo uzĩ nggɔɔ ra anang akika ader ra atsen abi Uyahuda.> >>
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ikikɔnga ikpeto ru Uburhu utsɛku unga aka arherhe akɛrɛ. Mɔcɛ umbɔ atsarhi irhakmbɔ atsui ívum agɛ, <<Afɛre ikpũ uner uwurɛ! Isi imɛ̃ngge unga abɛk!>>
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Umbɔ aka atsuyi ívum atsimuwe antamambɔ atãyĩwe, asoyi uzurhu ru ugba.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Ukugɔng abi iwa ha atsu umbɔ akũ Uburhu azĩmbɔ ru aya abi iwa. Atsu umbɔ akwɛre ugwɛɛ, abee unga asɔm ubinkpi uku utsu ikikɔnga itsuyiwe unga ivum rimi.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Umbɔ aka agbiir aboknga abow na abee ikwɛr unga, Uburhu agɔr uteiya abi iwa aka adɛ̃ɛ̃ akhapa umɔ agɛ, <<Imɛ̃ngge ungo ukwɛre ugwɛɛ ru uner Uroma umbɔ aka anasi itsu umbɔ uvau ru unga?>>
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Ivangyɛ uteiya abi iwa ha aka agũ rimi, unga azĩ ru ukugɔng hã azĩ agɔr unga agɛ, <<Ungo ubee ikorhu uguse? Utsak uwurɛ awu uner Uroma.>>
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Ukugɔng hã aba agɔr Uburhu agɛ, <<Usɔma umum idzidzɛrhe, ungo uwu uner Uroma?>>
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Mɔcɛ ukugɔng hã agɛ, <<Umum ikũ uhwɛk urhɛrhɛ ikpo iwe uner Uroma.>>
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Abika abee irhusa unga urherhe abvui azĩmbɔ ra andzing kanying. Ukugɔng hã aka ahwɛng agɛ Uburhu awu uner Uroma, iwei ifɛr unga, nggayɛ unga aka abowpa unga.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Unum uvaa, ukugɔng hã abee ihwɛng ubinkpi Uburhu aka ikorhuwe abi Uyahuda umbɔ atsu arherhanga. Unga agarhuwe abok Uburhu na atsu ateiya abika adzowe idɛm-Num nu abi udzepurhe abi Uyahuda kishoo akɔng. Mɔcɛ unga akũ Uburhu aba adɛ̃ɛ̃ ra asumbɔ.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.