Atos 16

ldb (LDB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Uburhu agbaashia aba Udarbe mɔcɛ na azĩ uteu Urhistira, anangkɛ ungwɛ̃ imesa uwɔɔ itsoka igburh Utimoti. Uyanga awu una Uyahudiya uwuku ududɔsa, bɔr utɛnga awu utsa Uherhini.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Abika adɔsa ru Urhistira nu Uikoniya arherhi iyiki ize ri itsinga.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Uburhu abee ikũ unga azĩ uzɛ̃rhã, nggee unga atsu umbɔ asorhuwe unga usorhe, ubinkutsu abi Uyahuda abi anang hã kishoo ahwɛngmbɔ utɛ Utimoti awu utsa Uherhini.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Umbɔ aka azɛ̃rhã atsĩrhĩ iteu, anu idɛyiwe anera abinkɛ abi itser Uyesu nu akakũ ru Urusharhima, adɛyiwe abika adɔsa, adɔsa ake.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ngge itsu abika adɔsa atoma awu akerketambɔ ri imangmang, nu irhɛmbɔ inũ ititoma ubɛn unuma.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Uburhu nu awɛrhu uzɛ̃rhãnga azĩ udika abĩ Ufirijiya na aki Ugarhatiya, ubinkutsu Ipfu Isarsatangge ikɛnngge umbɔ idzowe isarhe Uteijee ru abĩ Uasiya.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Ivangyɛ umbɔ aka aba atsĩ nu atsom abĩ Umisiya, umbɔ abee izĩ abĩ Ubitiniya, bɔr Ipfu Uyesu ikɛnngge umbɔ.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Nggee umbɔ adɔsa udika abĩ Umisiya acipa azĩmbɔ uteu Utoruwa.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Nu untsuuka Uburhu anyã irhi uner abĩ Umakidoniya aka adɛ̃ɛ̃ na ashɔ̃rhã unga agɛ, <<Uma uba Umakidoniya uba uyika umɛn.>>
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Uburhu aka anyã irhi ha, kanying umɛn ingbika abinmɛn izĩmɛn Umakidoniya, ubinkutsu umɛn inyã Unum unga ayisa umɛn idzowe Isarhe Iyiki Ize ru umbɔ.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Umɛn isok ru ukhukhɔɔ amɛ̃ idzeku Utoruwa uku urhirhiki izĩmɛn Usamutarkiya. Unum uvaa umɛn itsĩmɛn Uniyaforhi.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Umɛn idze umɔ izĩmɛn uteu Ufirhipi, ukpuku uwe anang isei abi Uroma uteu ukugɔnga ra abĩ Umakidoniya. Umɛn imaa inuma umɔ.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Ru unum ukpuku uwosha umɛn idzeka angwĩ utepa izĩmɛn ru ubang azɛ̃, anangkɛ umɛn iki itsar ugɛ awu anang ifɛn-Num. Umɛn isei ni irherha arherhe ra akatsɛrh aka akɔng umɔ.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Utsɛrh uwɔɔ ra abika akpeto itsoka igburh Urhidiya, unga awu una uteu Utiyatira anu igoyiwe atorho undzuna, uwuku udzowe igɔng ru Unum. Uteijee ayanguwe amɛnnga unga akpeto ru ubinkpi Uburhu aka arherhe.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ivangyɛ umbɔ aka asorhuwe unga ubɔtisima nggu aner iyanga, unga ayisa umɛn izĩ ri iyanga agɛ, <<Umbi aba abemumbi agɛ umum iwu uwuku uwe ru imangmang ru Uteijee, àka aba acipa ri iyamum.>> Unga aka agbiir amɛnmɛn umɛn ibemumɛn.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Unum ukpɔɔ umɛn izĩ ra anang ifɛn-Num ni igbopu una uwɔɔ awu ugãrhã awuri ipfu iyiki ibewe iyi irhi. Unga aka isaka akposhuwe uhwɛk ru ateiyanga akarhãrhã ri itser irhi ha.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Unga anu idɔsu Uburhu nu umɛn, atsu ivum, anu igɔr agɛ, <<Abɛrɛ awu agãrhũ Unum Uwuku Ugɔng anu idɛyiwa umbi utsĩndĩ uwuku ufɔrh.>>
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Anu ikorhe rimi inuma irhɛirhɛ utsɛku Uburhu agũ avɔm, na adzipa agɔr ipfu iyiki ibewe ha agɛ, <<Umum itsu ungo ri itsok Uyesu Ukiristo upfudzeka ru unga!>> Kanying ipfu iyiki ibewe ha idzekngge ru unga.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Ivangyɛ ateiya una hã aka anyã utsĩndĩ ikpo uhwɛkmbɔ uku uborhmgbɔ, mɔcɛ umbɔ adzur Uburhu nu Usirha agbĩrhã umbɔ azĩmbɔ ra anang izɛɛ ra asu abi ijee.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Umbɔ aka akũna umbɔ azĩ ra abika atsu uvau abi Uroma na agɛ, <<Aner abɛrɛ awu abi Uyahuda, adɛ̃ɛ̃ isoyiwe amɛn utepmɛn.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Anu imesuwa agbeyakɛ aka asi imɛ̃ke ri ikpemyɛ umɛn abi Uroma iki iyɛi use umɛn ĩdɔsa.>>
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Anera akɔng nu atsimbɔ Uburhu nu Usirha, abika atsu uvau atsuke anera atsimuwe atorhambɔ na akwɛr umbɔ.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Umbɔ aka akwɛr umbɔ akarhãrhã amaa, atsuke umbɔ ru ugborzĩ, atsu uner idzɛu angwɛ̃dzɛn na adzɛu umbɔ.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Unga aka ayɛi itsera, unga atsuke umbɔ ru unɔrkang ugbora, atsuke adakmbɔ ru ukhɔɔ.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Ayoka ikɔ untsuuka Uburhu nu Usirha afɛn-Num atsusa abom ikpoi Unum, abirabɛ umbɔ aka agbange ru ugborzĩ hã akpeto ru umbɔ.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Kanying nggaa izizusa abĩ itsu atarh idzin ugbor uzĩ hã azusa. Kanying kishoo angwĩ ubã ugbor uzĩ atsuri, kishoo inyãwã iyiriyɛ umbɔ aka abow abi ugbora igarhe.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Uner adzɛu ugborzĩ hã aka azir ru urhɔ anyã angwĩ ubã agbora adɛ̃ɛ̃ iyɛm, unga awɔɔr ikonnga abee ifɛre itsinga, ubinkutsu akaifɛrhkɔ agɛ abirabɛ umbɔ aka agbange ru ugborzĩ hã aka atĩmbɔ.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Bɔr Uburhu atsarhi irhaknga atsu ivum agɛ, <<Niba unayikɔ itsingo! Umɛn abɛ kishoo iwu umɔ!>>
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Uner udzɛu ugborzĩ hã agɔr umbɔ akũ irhirhang aba, mɔcɛ unga asok adɛr atsĩ azang iwei ifɛr unga atararhu ra asu Uburhu nu Usirha.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Mɔcɛ unga akũna umbɔ adzeka ra awiya na arhusa agɛ, <<Umbi anggbaashi, umum ikorhu use aka awu ufang ni ikpo ififɔrh?>>
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Umbɔ agɛ, <<Uwe ru imangmang ru Uteijee Uyesu, ungo uwuri ikpikpoɔ ififɔrh, ungo nu abi iyango.>>
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Mɔcɛ umbɔ arherhe Arherhe Uteijee asɔme unga nu abirabɛ aka awu ri iyanga kishoo.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Ru untsuua ha ri ivang hã uner idzɛu ugbor ha aka akũna umbɔ azĩ asorhe isɔɔmbɔ. Kanying unga nu abi iyanga kishoo asorhuwe umbɔ ubɔtisima.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Unga akũna umbɔ atsĩã ri iyanga akowe umbɔ ubingha. Unga nu abi iyanga kishoo agɔm anggɔm ubinkutsu umbɔ kishoo awembɔ ri imangmang ru Unum.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Ukpe uku usar, abika atsu uvau adene ambow ikow agɛ, <<Atsũwe aner abɛrɛ.>>
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Nggee uner idzɛu ugbor ha adɛyiwe Uburhu agɛ, <<Abika atsu uvau agɔr agɛ atsũwe umbi. Icɛrɛ aka adzek. Azĩ uku utɔɔ.>>
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Bɔr Uburhu agɔr uner idzɛu ugbor ha agɛ, <<Akwɛr umɛn ra asu anera na asi ivarhumbɔ arherhe, umɛn abɛ iwu aner Uroma, na atsuke umɛn ru ugborzĩ. Icɛrɛ umbɔ awuri itsũwe umɛn ri iwɔk? Ĩ'ĩ, rinɛɛ! Uneke umbɔ aba nibikambɔ aba atsũwe umɛn idzek.>>
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Ambow ikow ha azĩ asɔme abika atsu uvau arherha akɛrɛ ha. Abika atsu uvau aka agũ agɛ Uburhu nu Usirha awu aner Uroma, iwei ifɛr umbɔ.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Nggee umbɔ aba ashɔ̃rhã umbɔ Uburhu nu Usirha, atsũwe umbɔ, na adene umbɔ adzek ru ugborzĩ, na ashɔ̃rhã umbɔ ama adzek ru utepa.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Ivangyɛ umbɔ Uburhu nu Usirha aka adzek ru ugborzĩ hã, umbɔ abvui azĩmbɔ ru iya Urhidiya, umɔ umbɔ aka akɔng nggu abika adɔsa na afituwe umbɔ. Mɔcɛ umbɔ abɔrukumbɔ utepa.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.