Atos 14

ldb (LDB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ubina unying uku ukorhe ru Uikoniya. Uburhu nu Ubarnaba aka atsĩ ru ubã ifɛn-Num abi Uyahuda. Adzowe isarhe nggu ijee ru nggaa ikikɔng anera abi Uyahuda nu Atsen abi Uyahuda awe ru imangmang.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Bɔr abi Uyahuda abirabɛ aka akpɛ̃ iwe ru imangmang asoyiwe amɛn atsen abi Uyahuda adakuwe amɛnmbɔ nggu umbɔ Uburhu nu Ubarnaba.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Bɔr abi itser Uyesu asei adãrhã umɔ, adzowe isarhe ri ikeramɛn imimuta ru Uteijee. Nu unga abemunga isarhambɔ ri idzowe umbɔ ijee umbɔ akorha abin idzeu nu abin igbigba.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Abi uteu ha agau agbɛra avaa, abɔɔ adɔsu undzing abi Uyahuda, abɔɔ adɔsu undzing abi itser Uyesu.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Mɔcɛ atsen abi Uyahuda nu abi Uyahuda atoma nggu anggbaashimbɔ abee idzowe abi itser Uyesu uver na atange umbɔ atarh.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Ivangyɛ abi itser Uyesu aka agũ rimi, umbɔ atĩ azĩmbɔ iteu Urhistira nu Udarbe ru Urhikoniya nu ikãwãngge.
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 Umɔ umbɔ adɛ̃ɛ̃mbɔ idzowe Isarhe Iyiki Ize.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Ru Urhistira unera nuwɔ awu ukatarhu, amar unga ukatarhu anasi izɛ̃rhũnga uzɛ̃rhã.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Unga agũshu isarhe Uburhu. Uburhu atsu asu nu unga, anyã imangmangnga imɛ̃ngge umbɔ akerhuwe unga,
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 na atsarhi irhaknga agɛ, <<Usisok udɛ̃ɛ̃ nu adakngo!>> Ukatarhu ha ater isha atirhunga uzɛ̃rhã.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Ivangyɛ ikikɔnga iki inyã ubinkpi Uburhu aka akorhe, umbɔ atsarhi irhakmbɔ ivanga unying arherhe ri idũ Urhikoniya agɛ, <<Anum acipuwambɔ ru umɛn ru asaka anera!>>
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Umbɔ atar itsok Ubarnaba agɛ Uzeyu, Uburhu umbɔ atare unga agburh Uherme, ubinkutsu unga awu uyɛrhe arherha ha.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Uwuku udzowe idɛm-Zeyu, uwuruwi ugbor ishiyanga uku uwu ra awiya ukhapa ru utepa, akũ ínak iyiki itsak nu ífur akũ aba ra angwĩ utepa ubinkutsu unga nu anera arhɛrhɛ abee idzowe idɛm ru abi itser Uyesu.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Bɔr abi itser Uyesu Ubarnaba nu Uburhu aka agũ rimi, amɛnmbɔ aghong umbɔ avapuwe atorhambɔ na atĩ atsĩ ri ikikɔnga, atsarhi irhakmbɔ atsu ivum agɛ,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 <<Umbi anera, awu use utsu umbi akorhe rimi hã? Umɛn ikpurhi iwu anera, ru nyaka umbi. Umɛn ikũ Isarhe Iyiki Ize ikũwã umbi, idɛyiwa umbi idzidzipa ra abin aka atãrhã akɛrɛ na awe abi Unum uwu urhɛ, uwuruwi aka amuna afã nu abĩ, nu akau akagɔng, nu kishoo abinkɛ aka awe ra ake.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Ivang iyi isha, unga aneke abĩã kishoo azɛ̃rhã ru udĩkpi umbɔ aka abee.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Bɔr unga asi inekuka idɛyiwe ugɛ unga awu umɔ ri ikorhe abin aka aze ra anera. Unga acorhuwa umɛn ri idzaa inai ra afã nu abingha, adzaa umbi ubingha umbi agha, na atsu umbi agɔm anggɔm ra amɛnmbi.>>
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Uko nggu arherha akɛrɛ umbɔ agũ uver kata na akɛn anera abɛrɛ ikorhuwe umbɔ idɛm.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Mɔcɛ abi Uyahuda abɔɔ adzeku Uantakiya nu Uikoniya aba adzipa amɛn ikikɔnga. Umbɔ atang atarh nu Uburhu na adɔ̃rhã unga azĩmbɔ ru undzing utepa, akaifɛrhkɔ agɛ unga aka akpea.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Bɔr angwɛ̃ imesa aka akɔng akan adziira unga, unga asoka na azɛ̃rhã atsĩã ru utepa. Unum uvaa unga nu Ubarnaba azĩmbɔ Udarbe.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Umbɔ adzowe Isarhe Iyiki Ize ru utepa na akpo angwɛ̃ imesa arhɛrhɛ. Mɔcɛ umbɔ abvui azĩmbɔ Urhistira, nu Uikoniya nu Uantakiya aki Upisidiya,
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 afituwe angwɛ̃ imesa ha umbɔ adɛ̃ɛ̃ aker ri imangmangmbɔ hã. Agɔr agɛ, <<Awu ufang umɛn iki ihwa uver urhɛrhɛ ni idɔrhi ikpo itsĩ Iyɛrhe Unum.>>
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Uburhu nu Ubarnaba asɛnge umbɔ akakũ ukpui abika adɔsa, nggu ikpem igha ubin nu ifɛn-Num umbɔ aka ayɛruwe umbɔ ru Uteijee, uwuruwi umbɔ aka awe ri imangmang ru unga.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Amaa uzɛ̃rhã adɔsa udika abĩ Upisidiya, aba atsĩ abĩ Upamfirhiya,
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 umbɔ aka adũwã Arherhu-Num ru Uperga, mɔcɛ umbɔ azĩmbɔ Uatarhiya.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Adzeku Uatarhiya atsĩ ukhukhɔɔ amɛ̃ abvui azĩmbɔ Uantakiya, anangkɛ umbɔ aka abee iwembɔ imimutu Unum ri itseryɛ umbɔ aka atɔ̃ amaa.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Umbɔ aka azĩ atsĩ Uantakiya, umbɔ akɔng abika adɔsa asɔme kishoo ubinkpi Unum aka akorhe ru ubokmbɔ nu amɛnkɛ umbɔ aka atsuruwe utsĩndĩ imangmang ra atsen abi Uyahuda igambɔ.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Umbɔ asei adermbɔ ru nggɔɔ ha nggu angwɛ̃ imesa.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.