Atos 14
ldb (LDB) vs NVI
1 Ubina unying uku ukorhe ru Uikoniya. Uburhu nu Ubarnaba aka atsĩ ru ubã ifɛn-Num abi Uyahuda. Adzowe isarhe nggu ijee ru nggaa ikikɔng anera abi Uyahuda nu Atsen abi Uyahuda awe ru imangmang.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 Bɔr abi Uyahuda abirabɛ aka akpɛ̃ iwe ru imangmang asoyiwe amɛn atsen abi Uyahuda adakuwe amɛnmbɔ nggu umbɔ Uburhu nu Ubarnaba.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Bɔr abi itser Uyesu asei adãrhã umɔ, adzowe isarhe ri ikeramɛn imimuta ru Uteijee. Nu unga abemunga isarhambɔ ri idzowe umbɔ ijee umbɔ akorha abin idzeu nu abin igbigba.
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 Abi uteu ha agau agbɛra avaa, abɔɔ adɔsu undzing abi Uyahuda, abɔɔ adɔsu undzing abi itser Uyesu.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 Mɔcɛ atsen abi Uyahuda nu abi Uyahuda atoma nggu anggbaashimbɔ abee idzowe abi itser Uyesu uver na atange umbɔ atarh.
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 Ivangyɛ abi itser Uyesu aka agũ rimi, umbɔ atĩ azĩmbɔ iteu Urhistira nu Udarbe ru Urhikoniya nu ikãwãngge.
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 Umɔ umbɔ adɛ̃ɛ̃mbɔ idzowe Isarhe Iyiki Ize.
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Ru Urhistira unera nuwɔ awu ukatarhu, amar unga ukatarhu anasi izɛ̃rhũnga uzɛ̃rhã.
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 Unga agũshu isarhe Uburhu. Uburhu atsu asu nu unga, anyã imangmangnga imɛ̃ngge umbɔ akerhuwe unga,
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 na atsarhi irhaknga agɛ, <<Usisok udɛ̃ɛ̃ nu adakngo!>> Ukatarhu ha ater isha atirhunga uzɛ̃rhã.
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Ivangyɛ ikikɔnga iki inyã ubinkpi Uburhu aka akorhe, umbɔ atsarhi irhakmbɔ ivanga unying arherhe ri idũ Urhikoniya agɛ, <<Anum acipuwambɔ ru umɛn ru asaka anera!>>
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 Umbɔ atar itsok Ubarnaba agɛ Uzeyu, Uburhu umbɔ atare unga agburh Uherme, ubinkutsu unga awu uyɛrhe arherha ha.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 Uwuku udzowe idɛm-Zeyu, uwuruwi ugbor ishiyanga uku uwu ra awiya ukhapa ru utepa, akũ ínak iyiki itsak nu ífur akũ aba ra angwĩ utepa ubinkutsu unga nu anera arhɛrhɛ abee idzowe idɛm ru abi itser Uyesu.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Bɔr abi itser Uyesu Ubarnaba nu Uburhu aka agũ rimi, amɛnmbɔ aghong umbɔ avapuwe atorhambɔ na atĩ atsĩ ri ikikɔnga, atsarhi irhakmbɔ atsu ivum agɛ,
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 <<Umbi anera, awu use utsu umbi akorhe rimi hã? Umɛn ikpurhi iwu anera, ru nyaka umbi. Umɛn ikũ Isarhe Iyiki Ize ikũwã umbi, idɛyiwa umbi idzidzipa ra abin aka atãrhã akɛrɛ na awe abi Unum uwu urhɛ, uwuruwi aka amuna afã nu abĩ, nu akau akagɔng, nu kishoo abinkɛ aka awe ra ake.
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Ivang iyi isha, unga aneke abĩã kishoo azɛ̃rhã ru udĩkpi umbɔ aka abee.
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 Bɔr unga asi inekuka idɛyiwe ugɛ unga awu umɔ ri ikorhe abin aka aze ra anera. Unga acorhuwa umɛn ri idzaa inai ra afã nu abingha, adzaa umbi ubingha umbi agha, na atsu umbi agɔm anggɔm ra amɛnmbi.>>
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Uko nggu arherha akɛrɛ umbɔ agũ uver kata na akɛn anera abɛrɛ ikorhuwe umbɔ idɛm.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 Mɔcɛ abi Uyahuda abɔɔ adzeku Uantakiya nu Uikoniya aba adzipa amɛn ikikɔnga. Umbɔ atang atarh nu Uburhu na adɔ̃rhã unga azĩmbɔ ru undzing utepa, akaifɛrhkɔ agɛ unga aka akpea.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 Bɔr angwɛ̃ imesa aka akɔng akan adziira unga, unga asoka na azɛ̃rhã atsĩã ru utepa. Unum uvaa unga nu Ubarnaba azĩmbɔ Udarbe.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Umbɔ adzowe Isarhe Iyiki Ize ru utepa na akpo angwɛ̃ imesa arhɛrhɛ. Mɔcɛ umbɔ abvui azĩmbɔ Urhistira, nu Uikoniya nu Uantakiya aki Upisidiya,
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 afituwe angwɛ̃ imesa ha umbɔ adɛ̃ɛ̃ aker ri imangmangmbɔ hã. Agɔr agɛ, <<Awu ufang umɛn iki ihwa uver urhɛrhɛ ni idɔrhi ikpo itsĩ Iyɛrhe Unum.>>
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 Uburhu nu Ubarnaba asɛnge umbɔ akakũ ukpui abika adɔsa, nggu ikpem igha ubin nu ifɛn-Num umbɔ aka ayɛruwe umbɔ ru Uteijee, uwuruwi umbɔ aka awe ri imangmang ru unga.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 Amaa uzɛ̃rhã adɔsa udika abĩ Upisidiya, aba atsĩ abĩ Upamfirhiya,
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 umbɔ aka adũwã Arherhu-Num ru Uperga, mɔcɛ umbɔ azĩmbɔ Uatarhiya.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 Adzeku Uatarhiya atsĩ ukhukhɔɔ amɛ̃ abvui azĩmbɔ Uantakiya, anangkɛ umbɔ aka abee iwembɔ imimutu Unum ri itseryɛ umbɔ aka atɔ̃ amaa.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Umbɔ aka azĩ atsĩ Uantakiya, umbɔ akɔng abika adɔsa asɔme kishoo ubinkpi Unum aka akorhe ru ubokmbɔ nu amɛnkɛ umbɔ aka atsuruwe utsĩndĩ imangmang ra atsen abi Uyahuda igambɔ.
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Umbɔ asei adermbɔ ru nggɔɔ ha nggu angwɛ̃ imesa.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.