Lucas 15
Label Buk Baibel (LBB) vs ACF
1 Ning a pukakiar a tena los totokomla pa tena tol a toltol laulaula la hanot tetek e Iesu sur lar longori.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ika a Parisaiola pa tena asaerla tagun a warkurai la ururai oe Iesu mang, “A barsan ne i lasan ka taum ana tena tol a toltol laulaula, pa i hangan taum onla.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Pa e Iesu i atong a warwara larlar tetek la mange:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Ning tik ta halimulo anuna ta mar a sipsip, pa ta halinla i rongo, i mangasa, bel ir han kusun a siuk a bonot pa pisir siuk ting na pukna ning la hangan ia, pa ir tai sur takai ning i rongo, tuk ning ir pasteteki?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Ning kar pastek pasi, ir pamar pasi, pa ir gas.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Ning ir ulak onoi, ir kabah taum na halalna pa la ning la kes milau, pa ir atai la mang, ‘Dalar gas, anasa ia ka pastetek ulak pas anuk a sipsip ning i rongo.’
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 A atai mulo, i mang otleng larning saot na langit a gasgas ana ning a tena tol a toltol laulau ning ka lingir a nuknukna. Momol, di sira gas ana siuk a bonot pa pisir siuk ning la ka tostos tar, pa bel la kapan sur lar lingir a nuknukinla. Ika, ning ta tena tol a toltol laulau ka lingir a nuknukna, a gasgas ning, ir itna kol tana gasgas ana siuk a bonot pa pisir siuk.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Ning ta hane anuna ir takai a bonot a mani, pa i arongon takai. Mangmangasa, bel ir asot pas a lam, pa ir surupu a rumai, pa ir tai wakak suri, tuk ning ir pasteteki?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Ning kar pastetek pasi, ir kabah taum pas na halalna pa la ning la kes milau, pa ir atai la mang, ‘Dalar gas, anasa ia ka pastetek ulak pas takai a mani ning a arongon tari.’
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 A atai mulo, mang otleng larning a gasgas na arpotor ana angelola ane God anasa ning a tena tol a toltol laulau ka lingir a nuknukna.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 E Iesu i atongi mange, “Ning a barsan naur a natna barsan.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Pa murmur i atai e tamana mang, ‘Tata, ur saran tar anuk a tiniba miting na num a gongon.’ Pa e tamandiau i asauran anuna gongon tetek diau.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Naisa na pukakiar alar tari, a murmur i suah taum pas anuna gongon rop, pa i han uting na hanua kaning bakbak, pa i arop tar anuna gongon ana ngas a lalaun ning bel i wakak.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ning ka arop sen tari, a tnan munurak i hanot ting na hanua ning, pa i murak.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Pa i han, pa i titol tetek ning a barsan ting na hanua ning. Pa barsan ning i sune i sur anuna woroh na boroi sur ir tabar la.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 I mang sur ir masur ana palpal a utna ning a boroila la ienieni, ika bel tik i tabari.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 “Ning a wakak a nuknuk ka hanot teteki, i atongi mang, ‘A tena titolla ane tata, la sira hangan pa la sira masmasur pas ka kusun a ututnala, ika iau, kane ia ka mat murak!
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Onone ar kamtur pa ar han ulak tetek e tata. Ar atai i mange, “Tata, ia ka tol tar a toltol laulau tetek e God pa tetek u otleng.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Bel a wakak sur ur atong iau e natumlik. Ur suah iau kama sur ar arlar ana num a tena titol.” ’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Pa i kamtur pa i ulak tetek e tamana.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Pa e natnalik ka atai i mang, ‘Tata, ia ka tol tar a toltol laulau tetek e God pa tetek u otleng. Bel a wakak sur ur atong iau e natumlik.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ika e tamana i atai anuna tena titolla mang, ‘Aiap! Mulor kibas kapit pas ta kaen ning i wakak kol ute, pa mulor apipisi ono. Mulor suah a ring ting na kuna, pa naur a su ting na naur a hana otleng.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Mulor han, mulor dat pas ta nat a bulumakau ning i butbut ute, mulor umkoli, pa dalar hangan pa dalar gasgas taum.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Anasa a natuklik ne ka mat, pa onone ka laun ulak, i rongo tar pa ne ka hanot.’ Pa ngasa i turpasi.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Ika e natnalik, ning a ningnigo, kanisaot na barim. Ning i hanot utumo lahanua milau a rumai, ka longor a tinangis a goto pa saksak a tortor,
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 pa i kabah pas ning a tena titol, pa i dekeni ana saning i hanot.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Pa i kelesi mang, ‘E tasimlik ka hanot, pa e tamam i umkol pas a nat a bulumakau ning i butbut sur lar tol a ngasa onoi, anasa dia tai taum ulak ana wakak a lalaun.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Pa ningnigo na tasnalik i balakut, pa i ngongoio, bel i mang sur ir kas. Pa e tamana i purum teteki, pa i amoro pasi.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Ika i atai e tamana mang, ‘Oroi! A galis a rau a titol tetek u arlar ana tena titol, bel a tabun longor ana num a warkuraila. Ika bel u tabar iau ana ta natar a meme, sur mila taum ana halalikla milar gasgas taum ono.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Ika ning e natumlik ne i hanot, esaning i alaulau anum a ututnala ana laulau a gurarala, u umkol pas ot a nat a bulumakau ning i butbut sur ir ieni.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 E Tamana i kelesi mange, ‘Natuklik, u kanet u kes napirik, pa anuk na gongon rop, anumi ka.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 I wakak sur dalar gasgas pa dalar hangan, anasa e tasimlik ne ka mat pa onone ka laun ulak, i rongo tar, pa onone ka hanot ulak.’”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.