Atos 12
Label Buk Baibel (LBB) vs NAA
1 Ana pukakiarla ning, king Herot i dat pas dingla na tarai miting na tarai a lotu, sur ir alaulau la.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 I arsune tar sur e Jems, a tas e Jon, pa di umkoli ana liwan a harum.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Ning i oroi a tarai Juda la gas ana minat e Jems, i dat pas e Pita otleng ana ning a pukakiar arpotor ana tatatnan pukakiar ana lotu na bret ning bel al is ono.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Ning ka dat pas e Pita, lamur i akasi uting na karabus. Pa diat a kunum a tarai a harum la tai alari, la areiat ana ning a kunum. E Herot i mang sur ir beni sur dir warkurai i na matana tarai, lamur tana lotu na Han Lakai.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ning e Pita i kes ting na karabus, a tarai a lotu rop bel la manah ana niaring tetek e God suri.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Ana morom lanigo tana pukakiar ning e Herot ir ben pas e Pita sur a warkurai, e Pita i borbor tar na arpotor tana naur a tena harum. La ka dot tar naur a kuna taum ana naur a sen. Pa dingla na tena harum la tur ting na taman pa la tai alar a karabus.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 A angelo anuna Leklek i hanot kulkulan teteki, pa talapor i sasai tingui na karabus. I dapis amata e Pita ting na risna, pa i atai i mange, “Tur kapit!” Pa naur a sen i tapapak kusun naur a kuna.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Pa angelo i atai i mange, “Ur mermer, pa ur suah pas anum naur a su.” Pa i toli larning. Pa angelo i atai ulaki mange, “Ur polpol alar u ana num a kaen, pa ur mur iau.”
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 E Pita i mur purumi kusun a karabus. E Pita i nuki mang a utna ne a angelo i toli, bel a momolna, i nuki mang i oroi a tatatai ka.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Dia bolos a ningnigo na tena tai alar, pa munaurna otleng, lamur dia hanot ting na taman a aen, ning di purpurum onoi utumo na tnan hanua. Ning dia tur tingia, a taman i sapang oros ka, pa dia purum. Ning dia hanot ting na pukna ning a ngas i han sarara, angelo i rorom kakat kusuni.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Ning a nuknukna e Pita i talapor, i atongi mange, “A tasman momoli mang a Leklek i sune anuna angelo, pa i alaun pas iau kusun a kuna e Herot, pa ututnala ning a tarai Juda la mang sur lar toli hok.”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Ning i tasman lalani mang ka langolango, i han uting na rumai ane Maria, tana e Jon ning a risana otleng e Mak. A galis a tarai la kes taum tingia, pa la araring.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 E Pita i pinpidir ting na taman, pa ning a tena titol a basbas, a risana e Roda, i dun sur a taman.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Ning i longor lalan pas a elngena e Pita, i gas. Pa ana nuna gasgas, bel i sapang pasi, i dun ulak, pa i atai la mange, “E Pita kanumo na taman i tur.”
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Pa la atai i mang, “U longlong.” Pa i ngongos mang, “I momol ot, i ot ne lapiu.” Pa la atai i mang, “Ngandek anuna angelo ka.”
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Ika e Pita i pinpidir ngongos, pa ning la sapang pa la oroi i, la kulkulan onoi.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Pa i sairas la ana kuna, sur lar kes longoroi, pa i atalapor la ana ngas ning a Leklek i ben purum pasi kusun a karabus. Pa i atai la mang, “Mulor atai e Jems pa na tastasindala ana tortorot ana utna ne.” Pa i han kusun la sur ning a hanua masik.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Ana kobot a tena harumla la tai sur e Pita pa nuknukinla i loklokron mang kanaha i ma.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Ning e Herot i longori mang bel ma i kes ting na karabus, i arsune sur lar tai suri. Ika bel la seren pasi. Lamur i warkurai a tena harumla ning la tai alar a karabus, pa i arsune sur la sur dir umkol la. Lamur e Herot i han miting na papar Judia utumo e Sisaria, sur ir kes tumo.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 E Herot i balakut tetek a tarai ting na naur a hanua Tair pa e Saidon. Pa tarai miting na naur a hanua ning, la han taum sur lar oroi i, pa lar nunungi sur a balmolmol. Anasa anunla naur a hanua la laun ka ana utna na hangan miting na papar anuna king Herot. La baltaum nigo taum oe Blastus, a tnan tena tai alar anuna king, pa i nangan la sur lar oroi a king.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Ana pukakiar ning e Herot i kubus tari tanla, i mermer pas ana kaenla anuna king, pa i kes tar ana keskes a king, pa i warwara tetek a tarai.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Pa tarai la kukuk na gasgas, pa la atongi mang, “A elngen a god ot ne, bel a barsan i.”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Ono otning, a angelo anuna Leklek i umi, anasa bel i atong leklek e God, pa pompobola la ien a palaona, pa i mat.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Ika a warwara ane God i gomo, pa i han sarara uting na hananuala.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Ning e Sol pa e Barnabas dia titol rop saot e Jerusalem, dia ulak utumo e Antiok. Dia ben e Jon, ning a risana otleng e Mak, pa ditol han taum.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.