Mateus 21
lag (LAG) vs ARIB
1 Yéesu na vapooji vaachwe ˆvakasengerere fika Yerusaléemu, vakafika iturii ra Besifáage, Luulwii lwa Mɨseitúuni. Aho, Yéesu akavatʉma vapooji vaachwe vavɨrɨ,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 akavasea, “Tamanyi na iturii ˆrɨrɨ aho mbere, na ˆmʉrɨ fika vii shaana mʉrɨ ndákwi ˆyachúungirwe na mwaana waachwe. Jichunguli mʉʉndetere.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Koonɨ mʉʉntʉ avuúriirye chochoosi mʉsei, ‘Mweenevyoosi yoojisaaka,’ na ʉwo mʉʉntʉ varekera arɨ chaangʉ.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Masáare aya yafʉmɨra sa masáare ˆyalʉʉswa nɨ mʉláali na mʉtwe yakiimane,
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 “Vawyɨɨre vaantʉ va múuji wa Sayúuni,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Vara vapooji vavɨrɨ vakabweeyya ja ˆvyeene vajáa valáiririiwe nɨ Yéesu.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Vakɨɨreeta ɨra ndákwi na mwaana waachwe, vakaala ɨngo jaavo myoongwii ya ijo ndákwi, maa Yéesu akaambʉka.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Mpuka nkʉʉlʉ ɨra ˆyamutuubáa vakaala ɨngo njirii na vɨɨngɨ vakatema matáampi ya mɨtɨ, maa vakaala njirii.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Vaantʉ vara ˆvajáa vamʉlóngorɨɨre na vara ˆvamutuubáa, vatʉláa isóso voosea,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Yéesu ˆakɨɨngɨre Yerusaléemu, múuji woosi ʉkajimbʉka maatʉkʉ vii. Aho, vakaanda kiiyurya, “Ʉhʉ nɨ ani?”
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Mpuka ya vaantʉ ɨra ˆɨjáa na Yéesu vakavasea, “Ʉhʉ nɨ Yéesu mʉláali na mʉtwe kufuma Nasaréeti múuji wa Galiláaya.”
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Yéesu akɨɨngɨra waámii ya Kaaya Njija ya Ijʉva, akaanda vakibirya vaantʉ voosi ˆvaváa iyoombe no wʉla viintʉ sa vamʉtoorere Ijʉva. Akakʉndʉla méesa ja vaantʉ ˆvawʉlanáa mpía na akakʉndʉla machuumbi ya vaantʉ ˆvaváa iyoombe njɨva.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Aho, akavasea, “Masáarii ˆYarɨ Mpeho vyaandɨkwa, ‘Nyuumba yaanɨ kaanɨrɨrwa ɨrɨ nyuumba yo mʉloomba Mʉlʉʉngʉ.’ Maa kaa, nyuunyu mwɨɨválandwɨɨre ɨkava ‘mpaanga ya viívi.’”
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Vahoku na vivete vajáa vʉʉja na Kaayii Njija na yeeye akavahorya.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Maa kaa, vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva na vakiindya va Miiro ˆvakoone viintʉ ˆvihwáalaryaa ˆvyeene Yéesu abweeyyáa, kei na viintʉ vasinga ˆvɨɨmbáa waámii ya Kaaya Njija voosea, “Adʉʉmbwe Mwaana wa Daúdi,” vakakalala.
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Aho, vakamʉsea, “Eri, sɨ wooteera ˆcheene ava voolʉʉsa tʉkʉ wʉʉ?” Yéesu akavasea, “Hɨɨ. Sɨ mʉnasoma Masáare ˆYarɨ Mpeho ˆcheene yalʉʉsa tʉkʉ wʉʉ? Yalʉʉsa,
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Aho, akavareka maa akalooka na weerwii ya múuji fʉʉrʉ iturii ra Besanía kʉʉntʉ ˆalaala uchikʉ ʉwo.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Namʉtóondo vii mpɨɨndɨ Yéesu ˆahɨndʉkáa na múujii, akaavwa nɨ njala.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Aho, akoona mʉsaambu mbarɨmbarɨ ya njɨra, akʉʉtamanyirya, maa kaa, sɨ ashaana kɨɨntʉ tʉkʉ, akashaana masaambɨ vii. Aho akʉʉsea, “Sɨ ʉkatuungire ndɨɨwa kei vii kaa tʉkʉ!” Haaho, mʉsaambu ʉkanyaamala.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Vapooji vaachwe ˆvakoone jei, vakahwaalala maatʉkʉ vii voosea, “Joolɨ vivɨ́ɨre mʉsaambu ʉnyaamale chaangʉ jei?”
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Yéesu akavasea, “Kɨmaarɨ noovawyɨɨra, koonɨ mʉvɨ́ɨre na kuruma baa kʉva na kivundu tʉkʉ kʉra mitimii yaanyu, sɨ mʉrɨ daha tʉmama ɨkɨ ˆkɨvɨ́ɨre vii kʉrɨ ʉhʉ mʉsaambu tʉkʉ. Maa kaa, daha mʉrɨ kʉlʉsea ʉlʉ lʉʉlʉ, ‘Kʉʉrɨka ʉkafweitɨrwe mayiyii,’ novyo kʉva viri jeyyo.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Chochoosi ˆmʉrɨ loomba mpɨɨndɨ ˆmoomʉloomba Mʉlʉʉngʉ, koonɨ mooruma, kɨpata mʉrɨ.”
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Yéesu ˆakafike Yerusaléemu, akɨɨngɨra na waámii ya Kaaya Njija, maa akaanda kiindya. Aho, vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva na vawosi va Vayahúudi vakʉʉja na kʉʉntʉ ˆakiindyáa, maa vakamuurya, “Nɨ kwa wiimiriri ʉrɨkwɨ wootʉmama aya masáare? Na nɨ ani akʉheera wiimiriri ʉhʉ?”Kaaya Njija ya Ijʉva|alt="Temple" src="lb00250c.tif" size="span" copy="The British & Foreign Bible Society, 1994" ref="21:23"
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Yéesu akavasea, “Naanɨ kuvuurya ndɨrɨ kɨɨntʉ kɨmwɨ. Koonɨ muúyiirye, naanɨ vawyɨɨra ndɨrɨ nɨ kwa wiimiriri ʉrɨkwɨ nootʉmama aya masáare.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Ʉbatíiso wa Yooháani nɨ hai ˆwafuma? Nɨ kurumwii bakʉ kwa vaantʉ?” Vakalʉʉsɨkanʼya voovo kwa voovo voosea, “Koonɨ taséire, ‘Wafuma kurumwii,’ sea arɨ, ‘Haaha amwɨ sɨ mumuruma?’
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Maa kaa, koonɨ taséire, ‘Wafuma kwa vaantʉ,’ tookoofa mpuka ya vaantʉ, sa voosi vamuruma Yooháani nɨ mʉláali na mʉtwe wa Mʉlʉʉngʉ.”
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Sa jeyyo vakamʉsea Yéesu, “Iyaʉ, sɨ tamányire tʉkʉ.” Ne akavasea, “Baa nɨɨnɨ sɨ ndɨrɨ vawyɨɨra nɨ kwa wiimiriri ʉrɨkwɨ nootʉmama aya tʉkʉ.”
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 “Joolɨ mookoona? Mʉʉntʉ ʉmwɨ ajáa atɨɨte vaana vavɨrɨ. Akamʉdomera ndaambere, maa akamʉsea, ‘Mwaana waanɨ, tamanya ʉkatʉmame iwundii ra sabíibu isikʉ.’
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Mwaana waachwe akamʉtatʉla yoosea, ‘Sɨ ndɨrɨ doma tʉkʉ!’ Mpɨɨndɨ ˆjikalooke, akavalandʉla mɨryʉʉngʉ yaachwe akatamanya.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Aho, ʉra moosi akamʉdomera mwaana waachwe wɨɨngɨ akamuwyɨɨra vivira. Ʉwo akamʉrʉmɨra yoosea, ‘Taáta tamanya ndɨrɨ,’ maa kaa, sɨ atamanya vii kaa tʉkʉ.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 Nɨ arɨkwɨ kati ya ava vavɨrɨ ˆatʉmama kɨra ˆcheene taáta waavo asaakáa?” Novo vakamʉsea, “Nɨ ʉra wa ncholo.” Yéesu akavasea, “Kɨmaarɨ noovawyɨɨra, vasaankanʼyi kóodi na vahéngeeti voovalongorera kɨɨngɨra na Ʉtemii wa Mʉlʉʉngʉ.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Yooháani ʉʉja na kwaanyu kʉvoonekya njɨra ya ʉwoloki, nyuunyu sɨ mumuruma tʉkʉ, maa kaa, vasaankanʼyi kóodi na vahéngeeti vamuruma. Baa neembe moona ayo, mpɨɨndɨ ˆjikalooke sɨ mwavalandʉka na mumurume tʉkʉ.
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Teereri lusímo lwɨɨngɨ. Kwajáa kwatɨɨte mʉʉntʉ ʉmwɨ ˆajáa na iwʉnda. Aho iwundii raachwe, ajáa ahaanda mɨsabíibu, akariingirirya lʉkaande, akasiimba iduundu ro fʉʉnchɨra sabíibu so tengenesera diváai na akajeenga kɨvaanda kɨlɨɨhɨ cho rɨndɨrɨra. Aho, akavakojya varimi ɨro iwʉnda, maa yeeye akakera njɨra.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Mpɨɨndɨ jo chwa ˆjikafike, akavatʉma vatʉmami vaachwe vakasʉmʉle haantʉ haachwe ha ndɨɨwa fuma kwa avo varimi.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Vara vaantʉ ˆvakojiwa vakavakwaata vara vatʉmami, ʉmwɨ vakamʉvaa, wɨɨngɨ vakamʉʉlaa na wɨɨngɨ vakamʉvaa na mawye.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Aho, mweeneiwʉnda akatʉma vatʉmami vɨɨngɨ ˆvarɨ foo kʉlookya vara va ncholo, novo vakavabweeyyirya ʉvɨ vivira.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Lo kiimikirirya akamʉtʉma mwaana waachwe na kwaavo kʉnʉ yookiisea, ‘Kʉmʉnyemya varɨ mwaana waanɨ.’
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Maa kaa, vara ˆvakojiwa iwʉnda ˆvakamoone mwaana waachwe vakiiwyɨɨra, ‘Ʉhʉ noo mʉpaari wa ɨrɨ iwʉnda. Hendi tʉmʉʉlae, maa ʉpaari waachwe ʉve wiiswi!’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Jeyyo, vakamʉkwaata, vakamʉfweitɨra na weerwii ya iwʉnda ra mɨsabíibu, maa vakamʉʉlaa.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Haaha ˆarɨ kʉʉja mweeneiwʉnda ra mɨsabíibu, nɨ joolɨ arɨ vabweeyya avo vaantʉ avakojya?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Vakamʉsea, “Na nkalari vamala arɨ avo vavɨ! Aho, vakojya arɨ iwʉnda ra mɨsabíibu vaantʉ vɨɨngɨ ˆveene vɨɨndoomʉrɨha ndɨɨwa mpɨɨndɨ jo chwa.”
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Yéesu akavasea, “Eri, sɨ mʉnasoma Masáare ˆYarɨ Mpeho ˆcheene yalʉʉsa tʉkʉ wʉʉ?
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Sa jeyyo, nɨ kʉvawyɨɨra niise, Ʉtemi wa Mʉlʉʉngʉ seyyiwa ʉrɨ kwaanyu, na heewa varɨ vaantʉ va ɨsɨ jɨɨngɨ ˆveene varɨ daha kʉvyaala ndɨɨwa jaachwe.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Kɨra mʉʉntʉ ˆawíjaa mweeri ya iwye ɨrɨ, ngʼenyekangʼenyeka arɨ, na ʉra ˆrɨrɨ muwyɨɨra chɨnɨka arɨ kamwɨ.”
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva na Mafarisáayo ˆvakateere símo ja Yéesu, maa vakataanga nɨ voovo joovalʉʉsa.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Vakasaaka njɨra yo mʉkwaata, maa kaa, vakoofa ɨra mpuka ya vaantʉ sa vamoonáa ja mʉláali na mʉtwe wa Ijʉva.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.