João 13
lag (LAG) vs NVT
1 Sikʉ ya ngovi ya Paásika ɨjáa yaséngerɨɨre. Yéesu akataanga mpɨɨndɨ jaachwe jo kiinʉka fuma kʉrɨ weerʉ no tamanya na kwa Taáta waavo, jijáa jafíkire. Yéesu ajáa aveenda vaantʉ vaachwe ˆvajáa aha weerwii maatʉkʉ vii, akavalaɨra kʉveenda fʉʉrʉ ʉhero.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Mpɨɨndɨ ja iwʉlo, Yéesu na vapooji vaachwe vakiikala kurya kiiwʉlo. Ikʉ́ʉ́lʉ ra Mirimʉ Mɨvɨ rɨjáa rahʉ́mwɨɨre kʉmwɨɨngɨra mutimii Yʉ́ʉda mwaana wa Simóoni Isikarióoti amʉvalandʉke Yéesu.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Yéesu ajáa amányire Taáta ajáa amʉheera viintʉ vyoosi mɨkonwii yaachwe. Kei ajáa amányire yeeye afuma kwa Mʉlʉʉngʉ na hɨndʉka arɨ na kwa Mʉlʉʉngʉ.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Aho, Yéesu akareka kurya, akiinʉka, akafumya nkáancho yaachwe, akatoola táwʉlo, maa akiichuunga mukiiswii.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Akakʉʉrɨra maaji ibésenii, maa akaanda vooyya majeo vapooji vaachwe, maa de ɨndoovahonola na ɨra táwʉlo ˆajáa iimʉ́tɨɨre mukiiswii.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 ˆAkafike kwa Simóoni Peéteri, maa Peéteri akamuurya, “Mʉkʉ́lʉ, atɨ weewe wʉʉnjoyye majeo nɨɨnɨ?”
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Yéesu akamʉsea, “Weewe sɨ wootaanga kɨra ˆnootʉmama haaha tʉkʉ. Maa kaa, mpɨɨndɨ ˆjookʉʉja taanga ʉrɨ.”
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Peéteri akamʉsea Yéesu, “Baa sikʉ ɨmwɨ, sɨ ʉrɨ kʉʉnjoyya majeo yaanɨ vii kaa tʉkʉ.” Aho, Yéesu akamʉsea, “Koonɨ sɨ nakoóyyiirye majeo, usiina lʉtaamɨ na nɨɨnɨ tʉkʉ.”
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Aho, Simóoni Peéteri akamʉsea, “Mʉkʉ́lʉ, kʉʉnjoyya majeo vii tʉkʉ, njoyya mɨkono baa na mʉtwe waanɨ.”
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Yéesu akamʉsea, “Mʉʉntʉ ˆahʉ́mwɨɨre koowa, sɨ asaakwa oowe kei tʉkʉ, maa kaa, kooyya majeo vii. Nyuunyu mweérire, maa kaa, sɨ kɨra mʉʉntʉ tʉkʉ.”
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Yéesu ajáa amʉmányire ˆmweene arɨ mʉvarindʉka, noo ˆchooreka asea, “Mweérire, maa kaa, sɨ voosi tʉkʉ.”
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Yéesu ˆakahʉmʉle kʉvooyya vapooji vaachwe majeo, akatoola nkáancho yaachwe, akiivɨkɨra, maa akiikala kei kurya. Aho, akavasea vapooji vaachwe, “Eri, mwatáangire kɨra ˆnavabwéeyyiiriirye wʉʉ?
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Nyuunyu mwaanyánɨrɨraa nɨɨnɨ ‘Mukiindya’ na ‘Mweenevyoosi,’ ɨkyo ˆmʉlʉ́ʉsaa nɨ kɨmáárɨ na noo ˆvyeene ndɨrɨ.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Sa jeyyo, koonɨ nɨɨnɨ ˆndɨrɨ Mweenevyoosi na Mukiindya waanyu navoóyyiirye majeo, viivyo baa nyuunyu mʉndookiiyoyya majeo nyuunyu kwa nyuunyu.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Navoónekiirye jei sa mʉndookiibweeyyirya ja ˆvyeene nɨɨnɨ navabwéeyyiriirye.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Kɨmaarɨ kaa noovawyɨɨra, mʉtʉmami sɨ mʉkʉʉlʉ kʉlookya mweenenyuumba waachwe tʉkʉ. Kei, ʉra ˆatʉmwa sɨ mʉkʉʉlʉ kʉlookya ʉra ˆamʉtʉma tʉkʉ.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Koonɨ mʉyatáangire aya, Mʉlʉʉngʉ vatalarya arɨ koonɨ mooyatʉmama.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 Sɨ noolʉʉsa aya kʉrɨ nyuunyu voosi tʉkʉ. Navamányire vara ˆnavasaawʉla. Maa kaa, nɨ lʉʉsa niise aya sa Masáare ˆYarɨ Mpeho yakiimane ja ˆvyeene yalʉʉsa, ‘Ʉra ˆaríjaa na nɨɨnɨ, noo ˆaankɨ́ɨkɨɨne.’
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Nɨ kʉvawyɨɨra niise aya haaha, viintʉ ˆyakaarɨ fʉmɨra, sa ˆyarɨ fʉmɨra, murume, ‘Nɨɨnɨ Mwaarɨ.’
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Kɨmaarɨ kaa noovawyɨɨra, mʉʉntʉ yoyoosi ʉra ˆamʉhókeraa ʉra ˆnamʉtʉma, aampókeraa nɨɨnɨ. Na nɨɨnɨ Taáta aantʉma. Jeyyo, ʉra ˆaampókeraa nɨɨnɨ, amʉhókeraa Taáta.”
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Yéesu ˆakahʉmʉle lʉʉsa aya masáare, mʉtɨma waachwe ʉkaava, maa akoonekya ko sea, “Kɨmaarɨ kaa noovawyɨɨra, ʉmwɨ waanyu kʉʉnvarindʉka arɨ.”
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Vapooji vaachwe vakiilaanga voovo kwa voovo, sa sɨ vataangáa nɨ ani ˆyoomʉlʉʉsa tʉkʉ.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Kʉjáa kwatɨɨte mʉpooji waachwe ʉmwɨ Yéesu ˆajáa amweenda. Yeeye ajáa iisíkiriirye kɨpeembii cha Yéesu.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Simóoni Peéteri akamʉkonyera sa amuurye Yéesu nɨ ani ˆyoomʉlʉʉsa.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Ʉra mʉpooji kʉnʉ iisíkiriirye kwa Yéesu akuurya yoosea, “Mweenevyoosi, nɨ ani?”
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Yéesu akamʉsea, “Nɨ ʉra ˆndɨrɨ mʉheera ɨrɨ ibéendʉ ra mʉkáate ˆndɨrɨ tukya aha luumbwii.” Sa jeyyo, ˆakatukye rɨra ibéendʉ ra mʉkáate luumbwii, akamʉheera Yʉ́ʉda mwaana wa Simóoni Isikarióoti.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Yʉ́ʉda ˆakahokere rɨra ibéendʉ ra mʉkáate, Irimʉ rɨkamwɨɨngɨra. Aho, Yéesu akamʉsea Yʉ́ʉda, “ˆCheene woosaaka tʉmama, tʉmama chaangʉ.”
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Maa kaa, kusiina baa ʉmwɨ aho méesii ˆataanga sa che Yéesu alúusire jeyyo tʉkʉ.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Sa viintʉ Yʉ́ʉda noo ˆakwaatáa mufuko wa mpía, vɨɨngɨ vakiisea Yéesu amʉséire akawʉle viintʉ ˆvyoosaakwa sa ngovi ya Paásika, au avaheere vakɨva mpía kiduudi.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Jeyyo, ˆakahokere rɨra ibéendʉ ra mʉkáate, haaho akafuma na weerwii. Na mpɨɨndɨ ijo nɨ uchikʉ ʉjáa.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Yʉ́ʉda ˆakafume na weerwii, Yéesu akavasea vapooji vaachwe, “Haaha Mwaana wa Mʉʉntʉ ahʉ́mwɨɨre bweeyyiriwa nkongojima, ne Mʉlʉʉngʉ abwéeyyiriiwe nkongojima kʉrɨ yeeye.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Koonɨ Mʉlʉʉngʉ abwéeyyiriiwe nkongojima kwa njɨra ya Mwaana, Mʉlʉʉngʉ ne mʉbweeyyirya arɨ nkongojima kʉrɨ yeeye mweeneevyo, na bweeyya arɨ jeyyo haaha vii.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 Vanavaanɨ vaduudi, nkaarɨ na nyuunyu kwa mpɨɨndɨ nduudi vii. Kʉʉnsaakɨra mʉrɨ, maa kaa, ja ˆvyeene navawyɨɨra vakʉ́ʉ́lʉ va Vayahúudi, viivyo baa nyuunyu nɨ kʉvawyɨɨra niise haaha, kʉʉntʉ ˆnootamanya, nyuunyu sɨ mʉrɨ daha fika tʉkʉ.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Haaha nɨ kʉvaheera niise ʉlairiri mufya, ‘Mwiiyende, ja ˆvyeene nɨɨnɨ naveenda nyuunyu, viivyo naanyu mwiiyende.’
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Koonɨ mwiiyéndire nyuunyu kwa nyuunyu, vaantʉ voosi taanga varɨ nyuunyu mʉrɨ vapooji vaanɨ.”
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Aho, Simóoni Peéteri akamuurya Yéesu, “Mweenevyoosi, na hai wootamanya?” Yéesu akamʉsea, “Na kʉʉntʉ ˆnootamanya sɨ ʉrɨ daha kuuntuuba haaha tʉkʉ, maa kaa, kuuntuuba ʉrɨ sikʉ ˆjookʉʉja.”
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Peéteri akamuurya, “Mweenevyoosi, sa che sɨ ndɨrɨ kutuuba haaha? Nɨɨnɨ nɨɨ́mɨre neeja kʉtoola nkaasʉ yaanɨ sa weewe.”
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Yéesu akamuurya, “Peéteri, eri, kɨmaarɨ toola ʉrɨ nkaasʉ yaako sa nɨɨnɨ? Kɨmaarɨ kaa nookuwyɨɨra, lomʉtóondo namʉtóondo nkʉkʉlʉme sɨ ɨnavɨɨka, lʉʉsa ʉrɨ katatʉ sɨ waamányire tʉkʉ.”
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.