João 13
lag (LAG) vs NTLH
1 Sikʉ ya ngovi ya Paásika ɨjáa yaséngerɨɨre. Yéesu akataanga mpɨɨndɨ jaachwe jo kiinʉka fuma kʉrɨ weerʉ no tamanya na kwa Taáta waavo, jijáa jafíkire. Yéesu ajáa aveenda vaantʉ vaachwe ˆvajáa aha weerwii maatʉkʉ vii, akavalaɨra kʉveenda fʉʉrʉ ʉhero.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Mpɨɨndɨ ja iwʉlo, Yéesu na vapooji vaachwe vakiikala kurya kiiwʉlo. Ikʉ́ʉ́lʉ ra Mirimʉ Mɨvɨ rɨjáa rahʉ́mwɨɨre kʉmwɨɨngɨra mutimii Yʉ́ʉda mwaana wa Simóoni Isikarióoti amʉvalandʉke Yéesu.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Yéesu ajáa amányire Taáta ajáa amʉheera viintʉ vyoosi mɨkonwii yaachwe. Kei ajáa amányire yeeye afuma kwa Mʉlʉʉngʉ na hɨndʉka arɨ na kwa Mʉlʉʉngʉ.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Aho, Yéesu akareka kurya, akiinʉka, akafumya nkáancho yaachwe, akatoola táwʉlo, maa akiichuunga mukiiswii.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Akakʉʉrɨra maaji ibésenii, maa akaanda vooyya majeo vapooji vaachwe, maa de ɨndoovahonola na ɨra táwʉlo ˆajáa iimʉ́tɨɨre mukiiswii.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 ˆAkafike kwa Simóoni Peéteri, maa Peéteri akamuurya, “Mʉkʉ́lʉ, atɨ weewe wʉʉnjoyye majeo nɨɨnɨ?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Yéesu akamʉsea, “Weewe sɨ wootaanga kɨra ˆnootʉmama haaha tʉkʉ. Maa kaa, mpɨɨndɨ ˆjookʉʉja taanga ʉrɨ.”
7 Jesus respondeu:
8 Peéteri akamʉsea Yéesu, “Baa sikʉ ɨmwɨ, sɨ ʉrɨ kʉʉnjoyya majeo yaanɨ vii kaa tʉkʉ.” Aho, Yéesu akamʉsea, “Koonɨ sɨ nakoóyyiirye majeo, usiina lʉtaamɨ na nɨɨnɨ tʉkʉ.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Aho, Simóoni Peéteri akamʉsea, “Mʉkʉ́lʉ, kʉʉnjoyya majeo vii tʉkʉ, njoyya mɨkono baa na mʉtwe waanɨ.”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Yéesu akamʉsea, “Mʉʉntʉ ˆahʉ́mwɨɨre koowa, sɨ asaakwa oowe kei tʉkʉ, maa kaa, kooyya majeo vii. Nyuunyu mweérire, maa kaa, sɨ kɨra mʉʉntʉ tʉkʉ.”
10 Aí Jesus disse:
11 Yéesu ajáa amʉmányire ˆmweene arɨ mʉvarindʉka, noo ˆchooreka asea, “Mweérire, maa kaa, sɨ voosi tʉkʉ.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Yéesu ˆakahʉmʉle kʉvooyya vapooji vaachwe majeo, akatoola nkáancho yaachwe, akiivɨkɨra, maa akiikala kei kurya. Aho, akavasea vapooji vaachwe, “Eri, mwatáangire kɨra ˆnavabwéeyyiiriirye wʉʉ?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Nyuunyu mwaanyánɨrɨraa nɨɨnɨ ‘Mukiindya’ na ‘Mweenevyoosi,’ ɨkyo ˆmʉlʉ́ʉsaa nɨ kɨmáárɨ na noo ˆvyeene ndɨrɨ.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Sa jeyyo, koonɨ nɨɨnɨ ˆndɨrɨ Mweenevyoosi na Mukiindya waanyu navoóyyiirye majeo, viivyo baa nyuunyu mʉndookiiyoyya majeo nyuunyu kwa nyuunyu.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Navoónekiirye jei sa mʉndookiibweeyyirya ja ˆvyeene nɨɨnɨ navabwéeyyiriirye.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Kɨmaarɨ kaa noovawyɨɨra, mʉtʉmami sɨ mʉkʉʉlʉ kʉlookya mweenenyuumba waachwe tʉkʉ. Kei, ʉra ˆatʉmwa sɨ mʉkʉʉlʉ kʉlookya ʉra ˆamʉtʉma tʉkʉ.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Koonɨ mʉyatáangire aya, Mʉlʉʉngʉ vatalarya arɨ koonɨ mooyatʉmama.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Sɨ noolʉʉsa aya kʉrɨ nyuunyu voosi tʉkʉ. Navamányire vara ˆnavasaawʉla. Maa kaa, nɨ lʉʉsa niise aya sa Masáare ˆYarɨ Mpeho yakiimane ja ˆvyeene yalʉʉsa, ‘Ʉra ˆaríjaa na nɨɨnɨ, noo ˆaankɨ́ɨkɨɨne.’
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Nɨ kʉvawyɨɨra niise aya haaha, viintʉ ˆyakaarɨ fʉmɨra, sa ˆyarɨ fʉmɨra, murume, ‘Nɨɨnɨ Mwaarɨ.’
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Kɨmaarɨ kaa noovawyɨɨra, mʉʉntʉ yoyoosi ʉra ˆamʉhókeraa ʉra ˆnamʉtʉma, aampókeraa nɨɨnɨ. Na nɨɨnɨ Taáta aantʉma. Jeyyo, ʉra ˆaampókeraa nɨɨnɨ, amʉhókeraa Taáta.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Yéesu ˆakahʉmʉle lʉʉsa aya masáare, mʉtɨma waachwe ʉkaava, maa akoonekya ko sea, “Kɨmaarɨ kaa noovawyɨɨra, ʉmwɨ waanyu kʉʉnvarindʉka arɨ.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Vapooji vaachwe vakiilaanga voovo kwa voovo, sa sɨ vataangáa nɨ ani ˆyoomʉlʉʉsa tʉkʉ.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Kʉjáa kwatɨɨte mʉpooji waachwe ʉmwɨ Yéesu ˆajáa amweenda. Yeeye ajáa iisíkiriirye kɨpeembii cha Yéesu.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Simóoni Peéteri akamʉkonyera sa amuurye Yéesu nɨ ani ˆyoomʉlʉʉsa.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Ʉra mʉpooji kʉnʉ iisíkiriirye kwa Yéesu akuurya yoosea, “Mweenevyoosi, nɨ ani?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Yéesu akamʉsea, “Nɨ ʉra ˆndɨrɨ mʉheera ɨrɨ ibéendʉ ra mʉkáate ˆndɨrɨ tukya aha luumbwii.” Sa jeyyo, ˆakatukye rɨra ibéendʉ ra mʉkáate luumbwii, akamʉheera Yʉ́ʉda mwaana wa Simóoni Isikarióoti.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Yʉ́ʉda ˆakahokere rɨra ibéendʉ ra mʉkáate, Irimʉ rɨkamwɨɨngɨra. Aho, Yéesu akamʉsea Yʉ́ʉda, “ˆCheene woosaaka tʉmama, tʉmama chaangʉ.”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Maa kaa, kusiina baa ʉmwɨ aho méesii ˆataanga sa che Yéesu alúusire jeyyo tʉkʉ.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Sa viintʉ Yʉ́ʉda noo ˆakwaatáa mufuko wa mpía, vɨɨngɨ vakiisea Yéesu amʉséire akawʉle viintʉ ˆvyoosaakwa sa ngovi ya Paásika, au avaheere vakɨva mpía kiduudi.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Jeyyo, ˆakahokere rɨra ibéendʉ ra mʉkáate, haaho akafuma na weerwii. Na mpɨɨndɨ ijo nɨ uchikʉ ʉjáa.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Yʉ́ʉda ˆakafume na weerwii, Yéesu akavasea vapooji vaachwe, “Haaha Mwaana wa Mʉʉntʉ ahʉ́mwɨɨre bweeyyiriwa nkongojima, ne Mʉlʉʉngʉ abwéeyyiriiwe nkongojima kʉrɨ yeeye.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Koonɨ Mʉlʉʉngʉ abwéeyyiriiwe nkongojima kwa njɨra ya Mwaana, Mʉlʉʉngʉ ne mʉbweeyyirya arɨ nkongojima kʉrɨ yeeye mweeneevyo, na bweeyya arɨ jeyyo haaha vii.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Vanavaanɨ vaduudi, nkaarɨ na nyuunyu kwa mpɨɨndɨ nduudi vii. Kʉʉnsaakɨra mʉrɨ, maa kaa, ja ˆvyeene navawyɨɨra vakʉ́ʉ́lʉ va Vayahúudi, viivyo baa nyuunyu nɨ kʉvawyɨɨra niise haaha, kʉʉntʉ ˆnootamanya, nyuunyu sɨ mʉrɨ daha fika tʉkʉ.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Haaha nɨ kʉvaheera niise ʉlairiri mufya, ‘Mwiiyende, ja ˆvyeene nɨɨnɨ naveenda nyuunyu, viivyo naanyu mwiiyende.’
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Koonɨ mwiiyéndire nyuunyu kwa nyuunyu, vaantʉ voosi taanga varɨ nyuunyu mʉrɨ vapooji vaanɨ.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Aho, Simóoni Peéteri akamuurya Yéesu, “Mweenevyoosi, na hai wootamanya?” Yéesu akamʉsea, “Na kʉʉntʉ ˆnootamanya sɨ ʉrɨ daha kuuntuuba haaha tʉkʉ, maa kaa, kuuntuuba ʉrɨ sikʉ ˆjookʉʉja.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Peéteri akamuurya, “Mweenevyoosi, sa che sɨ ndɨrɨ kutuuba haaha? Nɨɨnɨ nɨɨ́mɨre neeja kʉtoola nkaasʉ yaanɨ sa weewe.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Yéesu akamuurya, “Peéteri, eri, kɨmaarɨ toola ʉrɨ nkaasʉ yaako sa nɨɨnɨ? Kɨmaarɨ kaa nookuwyɨɨra, lomʉtóondo namʉtóondo nkʉkʉlʉme sɨ ɨnavɨɨka, lʉʉsa ʉrɨ katatʉ sɨ waamányire tʉkʉ.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.