João 10
lag (LAG) vs ARIB
1 “Kɨmaarɨ kaa noovawyɨɨra, mʉʉntʉ yoyoosi koonɨ sɨ ɨɨ́ngɨɨre na waámii ya muundi ko tweera na mutiryaangwii, maa kaa, ɨɨngɨre ko tweera na haantʉ hɨɨngɨ, ʉwo nɨ mwiívi na mʉhóki.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Mʉʉntʉ ˆɨɨ́ngɨraa ko tweera na mutiryaangwii, ʉwo noo muríisi wa muundi.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Mʉlaangiriryi wa mutiryaango amʉyʉ́ʉrɨraa, na muundi jatéeraa sawúti yaachwe. Aánɨrɨraa muundi jaachwe kwa marina yaavo, na ajifúmyaa na weerwii.
3 A este o porteiro abre; e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama pelo nome as suas ovelhas, e as conduz para fora.
4 ˆArɨ hʉmʉla kujifumya muundi jaachwe na weerwii, ajilóngoreraa na muundi jaachwe jamutúubaa sa jamányire sawúti yaachwe.
4 Depois de conduzir para fora todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz;
5 Ijo muundi, sɨ jiri mutuuba mʉyeni tʉkʉ, maa kaa, mʉtɨɨja jiri sa sɨ jamányire sawúti yaachwe tʉkʉ.”
5 mas de modo algum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Yéesu avawyɨɨra lusímo ʉlʉ, maa kaa, sɨ vataanga tʉkʉ ˆcheene alʉʉsáa.
6 Jesus propôs-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Aho, Yéesu akavasea kei, “Kɨmaarɨ kaa noovawyɨɨra, nɨɨnɨ noo mutiryaango wa muundi.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Voosi vara ˆvalongoola kʉva varíisi va muundi mpɨɨndɨ nɨɨnɨ ˆnɨjáa nkaarɨ kʉʉja, avo nɨ viívi na vahóki, muundi sɨ ja vateera tʉkʉ.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Nɨɨnɨ noo mutiryaango. Mʉʉntʉ yoyoosi ˆarɨ kɨɨngɨra na waámii ko tweera kʉrɨ nɨɨnɨ, lamuririwa arɨ, kɨɨngɨra arɨ na fuma arɨ, na turya arɨ uríisi ˆwabooha.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar a casa; o filho fica entrará e sairá, e achará pastagens.
10 Mwiívi ʉʉ́jaa sa iive, ʉʉlae au asaambʉle. Maa kaa, nɨɨnɨ nʉʉja sa muundi jive nkaasʉ na jive na ɨyo nkaasʉ ˆyakiimana.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 Nɨɨnɨ ndɨrɨ muríisi mʉʉja. Muríisi mʉʉja atóolaa nkaasʉ yaachwe sa muundi jaachwe. Muríisi mʉʉja|alt="good shepherd" src="bk00010c.tif" size="col" copy="Horace Knowles revised by Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994" ref="10:11"
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Mʉtʉmami ʉra sɨ ˆarɨ muríisi wa muundi, na kei muundi sɨ ˆjiri jaachwe, ʉwo arɨ koona mbʉʉjɨ yookʉʉja, tɨɨja arɨ na jireka arɨ muundi. Mbʉʉjɨ yakɨ́ɨmɨrɨraa ikukikuki ra muundi na jɨɨngɨ jiípasaa.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vendo vir o lobo, deixa as ovelhas e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 Mʉtʉmami atɨ́ɨjaa, sa sɨ iitwéetyaa sa muundi tʉkʉ.
13 Ora, o mercenário foge porque é mercenário, e não se importa com as ovelhas.
14 Nɨɨnɨ ndɨrɨ muríisi mʉʉja. Na namányire muundi jaanɨ na muundi jaanɨ jaamányire nɨɨnɨ,
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 ja ˆvyeene Taáta aamányire nɨɨnɨ, na nɨɨnɨ namʉmányire Taáta. Kei, nɨɨnɨ nootoola nkaasʉ yaanɨ sa muundi jaanɨ.
15 assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Natɨɨte muundi jɨɨngɨ sɨ ˆjiri ja ɨhɨ waama. Nɨ mpaka nijireete, nojo jiteere sawúti yaanɨ. Jeyyo, jive ufya ʉmwɨ na muríisi ʉmwɨ.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho e um pastor.
17 Taáta waanɨ aanyenda nɨɨnɨ sa nootoola nkaasʉ yaanɨ sa nɨɨpate kei.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Kusiina mʉʉntʉ ˆarɨ daha kʉʉmpoka nkaasʉ yaanɨ tʉkʉ, maa kaa, nɨɨnɨ noo nookɨɨtoola nkaasʉ yaanɨ ko keenda. Nɨɨnɨ natɨɨte wiimiriri wo toola nkaasʉ yaanɨ, na kei natɨɨte wiimiriri wo va nkaasʉ kei. Nɨ Taáta waanɨ mweeneevyo noo ˆaandairirya mbweeyye jeyyo.”
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho autoridade para a dar, e tenho autoridade para retomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 Sa ayo masáare, Vayahúudi vakiigava.
19 Por causa dessas palavras, houve outra dissensão entre os judeus.
20 ˆVarɨ foo vaavo vakasea, “Ʉhʉ mʉʉntʉ atɨɨte murimʉ mʉvɨ na nɨ mʉsari. Sa che toomʉteerera?”
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e perdeu o juízo; por que o escutais?
21 Vɨɨngɨ vakasea, “Aya sɨ masáare ya mʉʉntʉ ˆarɨ na murimʉ mʉvɨ tʉkʉ. Eri, murimʉ mʉvɨ daha ʉrɨ tʉʉnʉkʉla miiso ya vahoku wʉʉ?”
21 Diziam outros: Essas palavras não são de quem está endemoninhado; pode porventura um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Haaha, ʉko Yerusaléemu kʉjáa kwatɨɨte ngovi yo talarya Kaaya Njija ya Ijʉva, na nɨ mpɨɨndɨ ja mpeho jijáa.
22 Celebrava-se então em Jerusalém a festa da dedicação. E era inverno.
23 Yéesu nɨ Kaayii Njija ajáa, na akava yooyeenda waámii ˆʉséwaa Waama wa Solomóoni.
23 Andava Jesus passeando no templo, no pórtico de Salomão.
24 Vayahúudi vajáa aho, vakamʉrɨɨngɨrɨra, maa vakamuurya Yéesu voosea, “Fʉʉrʉ naadi ʉrɨ tuuba kutulumya mɨtɨma? Tʉwyɨɨre ilaarii, koonɨ weewe noo Masía.”
24 Rodearam-no, pois, os judeus e lhe perguntavam: Até quando nos deixarás perplexos? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Yéesu akavasea, “Nahʉmʉla vawyɨɨra, na nyuunyu sɨ mooruma tʉkʉ. Masáare ˆmeene noobweeyya kwa irina ra Taáta yookoonekya nɨɨnɨ ndɨrɨ ani.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai, essas dão testemunho de mim.
26 Maa kaa, sɨ mooruma tʉkʉ, sa sɨ mʉrɨ va ikukikuki ra muundi jaanɨ tʉkʉ.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Muundi jaanɨ jatéeraa sawúti yaanɨ. Nɨɨnɨ najimányire na jaantúubaa.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Nɨɨnɨ najihéeraa nkaasʉ ya sikʉ ˆjisiina ʉhero, na sɨ jiri rɨmɨra vii kaa tʉkʉ. Kei kusiina mʉʉntʉ ˆarɨ daha kʉʉmpoka fuma mɨkonwii yaanɨ tʉkʉ.
28 eu lhes dou a vida eterna, e jamais perecerão; e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Taáta waanɨ yeeye aampeera iji muundi, nɨ mʉkʉʉlʉ kʉlookya voosi, na kusiina ˆarɨ daha kʉmʉhoka fuma mɨkonwii yaachwe tʉkʉ.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Nɨɨnɨ na Taáta, nɨ ʉmwɨ!”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Aho, maa Vayahúudi vakatoorera mawye kei voosaaka vamʉvae fʉʉrʉ akwye.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Maa kaa, Yéesu akavasea, “Navoónekiirye mɨrɨmo miija ˆɨrɨ foo fuma kwa Taáta. Nɨ sa kɨrɨkwɨ moosaaka kʉʉnvaa na mawye mʉʉnjʉlae?”
32 Disse-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai vos tenho mostrado; por qual destas obras ides apedrejar-me?
33 Vayahúudi vakamʉsea, “Sɨ tookʉvaa na mawye sa mɨrɨmo miija ˆwootʉmama tʉkʉ, maa kaa, nɨ sa uhiintiki waako kwa Mʉlʉʉngʉ. Weewe ʉrɨ mʉʉntʉ vii, wookiibweeyya ʉrɨ Mʉlʉʉngʉ.”
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por nenhuma obra boa que vamos apedrejar-te, mas por blasfêmia; e porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Yéesu akavasea, “Eri, sɨ vyaandɨkwa Miirwii yaanyu, ‘Nɨɨnɨ nasea, nyuunyu nɨ mɨlʉʉngʉ’ tʉkʉ wʉʉ?
34 Tornou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 Koonɨ avaanɨrɨra mɨlʉʉngʉ vara ˆvahokera isáare raachwe, na isáare ra Mʉlʉʉngʉ nɨ ra kɨkomi sikʉ joosi,
35 Se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {e a Escritura não pode ser anulada},
36 eri, sa che moosea noomʉhɨɨntɨkɨra Mʉlʉʉngʉ kati noosea, ‘Nɨɨnɨ ndɨrɨ Mwaana wa Mʉlʉʉngʉ?’ Taáta noo ˆaantalarya na ˆaantʉma kʉrɨ weerʉ.
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Blasfemas; porque eu disse: Sou Filho de Deus?
37 Koonɨ sɨ nootʉmama mɨrɨmo ya Taáta waanɨ, reki kuunduma.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Maa kaa, koonɨ nootʉmama mɨrɨmo ya Taáta, baa koonɨ sɨ mookuunduma nɨɨnɨ, rumi ɨyo mɨrɨmo. Kwa njɨra ɨyo, taanga mʉrɨ na tuuba mʉrɨ taanga, Taáta na nɨɨnɨ, kei nɨɨnɨ na Taáta, nɨ kɨɨntʉ kɨmwɨ.”
38 Mas se as faço, embora não me creiais a mim, crede nas obras; para que entendais e saibais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Vayahúudi ˆvakateere ayo, maa vakayera kʉmʉkwaata kei, maa kaa, akavahonyoka mɨkonwii yaavo.
39 Outra vez, pois, procuravam prendê-lo; mas ele lhes escapou das mãos.
40 Yéesu akadoma na fɨrɨro ya lʉʉjɨ lwa Yorodáani, fʉʉrʉ hara haantʉ Yooháani Mʉbatisáaji ˆabatisiryáa vaantʉ hara mbere, maa akiikala ʉko.
40 E retirou-se de novo para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali ficou.
41 Vaantʉ ˆvarɨ foo vakʉʉja na kwa Yéesu, maa vandoosea, “Yooháani sɨ abweeyya isháara tʉkʉ, maa kaa, kɨra isáare ˆalʉʉsa kwa ʉhʉ mʉʉntʉ nɨ ra kɨmáárɨ.”
41 Muitos foram ter com ele, e diziam: João, na verdade, não fez sinal algum, mas tudo quanto disse deste homem era verdadeiro.
42 Aho, vaantʉ ˆvarɨ foo vajáa aho, vakamuruma Yéesu.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.