Atos 5
lag (LAG) vs VC
1 Kʉjáa kwatɨɨte mʉʉntʉ ʉmwɨ ˆasewáa Ananía na muki waachwe ˆasewáa Safíira. Ava novo vajáa vavaa iyoombe iwʉnda raavo.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Na mpía ˆngʼeene vajáa vapátire, Ananía akakeehya, na jira ˆngʼeene jijáa jachɨ́hɨɨre akajitwaala na kwa vatumwi va Yéesu. Ɨkɨ kɨɨntʉ vajáa valʉʉsɨkanʼya na mʉdala waachwe.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Ʉko, Peéteri akamʉsea, “Ananía, sa che Irimʉ rɨɨ́ngɨɨre mutimii waako na woomʉlongowera Mʉtɨma Mʉʉja ko lʉʉsa ʉréetire mpía joosi ˆngʼeene ʉpátire ko vaa iyoombe rɨra iwʉnda raako?
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 De ʉrɨ vae iyoombe, ɨrɨ iwʉnda nɨ raako raarɨ. Baa ˆʉkarɨvae iyoombe, mpía ˆngʼeene ʉpátire vyaarɨ ujibweeyyirye viintʉ vyaako ja ˆvyeene woosaaka weewe mweeneevyo. Ha de haaha nɨ sa che ʉtʉ́mamire isáare ja ɨrɨ mutimii waako? Weewe sɨ ʉtʉlóngowɨɨre suusu vii tʉkʉ, maa kaa, ʉmʉlóngowɨɨre Mʉlʉʉngʉ!”
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Ananía ˆakateere vii ayo masáare, akawya, maa akakwya. Vaantʉ voosi ˆvateera ayo ˆyajáa yafʉ́mɨɨre, maa vakakwaatwa nɨ woowa.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Aho, vakʉʉja vatavana, vakʉʉfarɨmbɨrɨra mʉvɨrɨ waachwe na sáanda, vakamufumya na weerwii, maa vakɨɨta noo mʉtaaha.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Masaa yatatʉ ˆyakalooke, muki waachwe akɨɨngɨra. Yeeye sɨ ajáa anataanga yara ˆyajáa yafʉ́mɨɨre tʉkʉ.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Aho, Peéteri akamuurya, “Hoonɨ ngwyɨɨra, iji noo mpía joosi ˆmʉpátire ko vaa iyoombe iwʉnda wʉʉ?” Maa akasea, “Hɨɨ, noo iji.”
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Aho, maa Peéteri akamʉsea, “Sa che mwiirʉ́mɨɨre kʉmʉyera Mʉtɨma wa Ijʉva? Teera! Vara vatavana ˆvadómire noo mʉtaaha mʉlʉme waako, naava aha mʉryaangwii, baa weewe kʉkʉtwaala viise noo kʉtaaha!”
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Hahara Safíira akawya majewii ya Peéteri, maa akakwya. Vara vatavana vakɨɨngɨra, vakashaana akwíire, vakamʉtwaala na weerwii maa vakɨɨta noo mʉtaaha heehi na mʉlʉme waachwe.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Mpuka ya vaantʉ ˆvamuruma Yéesu, na vaantʉ voosi ˆvajáa vateera, vakɨɨngɨrwa nɨ woowa mʉkʉʉlʉ, sa ayo ˆyajáa yafʉ́mɨɨre.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Kwa lʉvɨro lwa Mʉlʉʉngʉ, vatumwi va Yéesu vabweeyyáa isháara na viintʉ ˆvyamema maatʉkʉ vii ˆvihwáalaryaa kwa vaantʉ. Na vaantʉ vara ˆvajáa varuma, valʉmanáa voosi haantʉ ˆkʉséwaa Waama wa Solomóoni.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Kusiina mʉʉntʉ yoyoosi sɨ ˆajáa amuruma Yéesu ˆiisaangiriryáa novo tʉkʉ. Baa neembe nɨ jeyyo, vaantʉ vara sɨ ˆvajáa vamuruma Yéesu vavadʉʉmbáa no vanyemya mʉnʉmʉʉnʉ.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Vaantʉ ˆvamuruma Yéesu Mweenevyoosi vakakɨɨngɨka mʉnʉmʉʉnʉ, vaantʉ valʉme na vaantʉ vaki, vakatuuba kɨɨngɨka.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Sa jeyyo, vaantʉ vavavɨɨkáa valwɨ́ɨrɨ ndirii na virágwii njirii, sa Peéteri ˆarɨ looka, baa murimírimi waachwe ʉvatweerere novo vahole.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Vaantʉ ˆvarɨ foo vʉʉjáa fuma míiji ˆɨrɨ mbarɨmbarɨ ya Yerusaléemu, na vavareetáa valwɨ́ɨrɨ vaavo na vara ˆvajáa na mirimʉ mɨvɨ, na avo voosi vahoriwáa.Peéteri yoovahorya valwɨ́ɨrɨ|alt="Peter heals the sick" src="cn01909B.tif" size="col" copy="David C. Cook Publishing Co., 1978" ref="5:15"
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Haaha, mweeneɨsɨ mʉkʉʉlʉ, na viivaachwe ˆvajáa va mpuka ya Masadukáayo, vakaanda voonera kɨvɨna vatumwi.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Sa jeyyo, vakavakwaata vatumwi, maa vakavatwaala na mʉnyololwii.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Maa kaa, kati na kati ya uchikʉ murimʉ mʉʉja wa Ijʉva ʉkʉʉja. Ʉkachʉngʉla mɨryaango ya aho mʉnyololwii, ʉkavafumya na weerwii, maa ʉkavasea,
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 “Tamanyi na waámii ya Kaaya Njija ya Ijʉva mʉkavawyɨɨre vaantʉ masáare yoosi ya ɨhɨ nkaasʉ ifya.”
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Vatumwi vakakwaatya isáare ɨro, vakatamanya namʉtóondo dwɨɨ na waámii ya Kaaya Njija, maa vakaanda vavariyʉrɨra vaantʉ Masáare Maaja.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Maa kaa, valʉkalʉka va Kaayii Njija ˆvakafike aho mʉnyololwii, sɨ vavashaana vatumwi tʉkʉ. Sa jeyyo, vakahɨndʉla mʉlomo voosea,
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 “Tashɨ́hɨɨne mɨryaango ya mʉnyololwii yachuungwa vivira, na valʉkalʉka va mʉnyololwii viímire mɨryaangwii, maa kaa, ˆtʉkayʉʉle mɨryaango sɨ tashɨ́hɨɨne mʉʉntʉ yoyoosi nyuumbii tʉkʉ.”
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Aho, mʉkʉ́ʉ́lʉ wa valʉkalʉka va Kaayii Njija na vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva ˆvakateere ayo masáare, vakoololokera na vakahwaalala mʉnʉmʉʉnʉ kʉnʉ vookiiyurya nɨ kɨɨntʉ che chafʉ́mɨɨre.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Aho, akʉʉja mʉʉntʉ ʉmwɨ, akavasea, “Vara vaantʉ ˆmʉvachuungiré mʉnyololwii, vamwaarɨ waámii ya Kaaya Njija voovakiindya vaantʉ.”
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Aho, mʉkʉ́ʉ́lʉ wa valʉkalʉka va Kaayii Njija na valʉkalʉka vaachwe vakadoma na Kaayii Njija, maa vakɨtoovareeta vatumwi. Maa kaa, sɨ vavakwaata na ngururu tʉkʉ, sa voofáa kʉvawa na mawye nɨ vaantʉ.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 ˆVakavareete, maa vakaviimya mbere ya Balása Nkʉʉlʉ ya Vayahúudi. Aho, mweeneɨsɨ mʉkʉʉlʉ akavasea,
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Eri, sɨ tavakaaniiryé na ngururu mʉreke kukiindya vaantʉ kwa irina ra Yéesu tʉkʉ wʉʉ? Haaha sa che moodoomererya kweenerya ʉvariyuli waanyu Yerusaléemu yoosi na moosaaka kʉtʉverekya irya ra inkwya ya ʉhʉ mʉʉntʉ?”
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Aho, Peéteri na vatumwi viivaachwe vakasea, “Suusu nɨ Mʉlʉʉngʉ tʉrɨ mutuuba kʉlookya kʉteera vaantʉ!
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Mʉlʉʉngʉ wa vala baaba wiitʉ amʉfʉfʉla Yéesu, ʉra nyuunyu ˆmwamʉʉlaa ko muningʼinʼya mʉsaláabii.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Maa Mʉlʉʉngʉ akamʉbweeyyirya nkongojima ko mʉvɨɨka mʉkono waachwe wa kʉlʉme, ave Mʉkʉ́ʉ́lʉ na Mʉlamuriri sa Mʉlʉʉngʉ atʉbweeyye suusu Viisiraéeli tʉdahe kʉvalandʉka fuma uvii wiitʉ na asee ʉvɨ wiitʉ wasírire.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Suusu tʉrɨ vara ˆvoona aya masáare hamwɨ na Mʉtɨma Mʉʉja Mʉlʉʉngʉ ˆavaheera vara ˆvamʉtéeraa matu.”
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Avo vakʉ́ʉ́lʉ ˆvakateere ayo, vakakalala maatʉkʉ vii, vakasaaka kʉvʉʉlaa vatumwi va Yéesu.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Maa kaa, ʉmwɨ wa valʉme ajáa atɨɨte miiririkano ˆyiísimire. Ʉwo nɨ Mʉfarisáayo ajáa na irina raachwe noo Gamaliéeli asewáa. Yeeye nɨ mukiindya wa kɨkomi wa Miiro ya Mʉlʉʉngʉ na anyemiwáa maatʉkʉ vii nɨ vaantʉ voosi. Akɨɨma mbere ya Balása Nkʉʉlʉ ya Vayahúudi, maa akalairirya vatumwi vafumiwe na weerwii kiduudi.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Aho, akavasea vara valʉme ˆvajáa vachɨ́hɨɨre hara Balásii, “Nyuunyu vaantʉ valʉme va Isiraéeli, laangi neeja ɨkɨ kɨɨntʉ ˆmoosaaka bweeyya kwa ava vaantʉ.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Sikʉ sɨ ˆjiri baa foo tʉkʉ, Teúuda, ajáa iibweeyya nɨ mʉʉntʉ wa kɨkomi na ajáa avalandʉka serekáali, baa kei ajáa aava na vapooji magana yanɨ (400). Maa kaa, ˆakʉʉlawe, vapooji vaachwe viipasa na mɨrɨmo yaavo ɨkarɨmɨra.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Sikʉ ˆjikaseese, mpɨɨndɨ vaantʉ ˆvavalwáa, Yʉ́ʉda Mʉgaliláaya ajáa afʉmɨra. Ʉhʉ ne ajáa apata vaantʉ iituubáa novo, baa yeeye ajáa avalandʉka serekáali, ne ˆakʉʉlawe vaantʉ voosi vara ˆvamutuubáa viipasa.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Haaha nɨ kʉvawyɨɨra niise. Karɨ mʉvabweeyye kɨɨntʉ chochoosi ava vaantʉ tʉkʉ! Vareki! Koonɨ vookiibweeyyirya masáare yaavo vii, ʉhʉ mʉrɨmo waavo sɨ ʉrɨ chaala tʉkʉ.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Maa kaa, koonɨ woofuma kwa Mʉlʉʉngʉ sɨ mʉrɨ daha kʉvakɨtɨra tʉkʉ, sa kʉva mʉrɨ moomʉkɨɨkana Mʉlʉʉngʉ.”
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Sa jeyyo, vakavaanɨrɨra vatumwi, maa vakavataandɨkataandɨɨka. Aho, maa vakasea, karɨ luu valʉʉse kei irina ra Yéesu tʉkʉ. Vakavarekera vadome na meevo.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Vatumwi vakafuma Balásii Nkʉʉlʉ ya Vayahúudi varɨ na cheerʉ, sa viintʉ Mʉlʉʉngʉ ˆajáa avavárire vɨɨma neeja kʉchwɨɨwa matɨ sa irina ra Yéesu.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Vakatuuba variyʉla Masáare Maaja kɨra siikʉ waámii ya Kaaya Njija na nyuumbii ja vaantʉ, Yéesu nɨ Masía.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.