Atos 26
lag (LAG) vs ARC
1 Aho, maa Agiríipa akamʉsea Paúli, “Nakʉrékɨɨre wiilʉʉsɨre masáare yaako.” Aho, Paúli akiinurirya mʉkono waachwe, maa akaanda kiitetera, yoosea,
1 Depois, Agripa disse a Paulo: Permite-se-te que te defendas. Então, Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 “Ee mʉtemi Agiríipa, nookiiyona natalariwa sa viintʉ ˆniímire mbere yaako kiitetera sa masáare yoosi Vayahúudi ˆvaansítaakyaa.
2 Tenho-me por venturoso, ó rei Agripa, de que perante ti me haja, hoje, de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus,
3 Niitéɨɨre jei, sa weewe ʉmányire vyabooha tʉʉva ja Vayahúudi na viintʉ vyoosi ˆvibwéeyyaa vandookiiruta ndihi. Sa jeyyo, nooloomba uyimirirye kʉʉnteerera.
3 mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 Vayahúudi voosi vamányire ˆvyeene narerwa fuma usinga waanɨ. Vamányire kwaandɨra aho ncholo ˆvyeene niikaláa na vaantʉ va ɨsɨ yaanɨ ʉko Yerusaléemu.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, qual haja sido, desde o princípio, em Jerusalém, entre os da minha nação, todos os judeus a sabem.
5 Vaamányire kwa myaaka ˆɨrɨ foo, na koonɨ vooruma, voovo veeneevyo toola varɨ ʉshahíidi ˆvyeene niíkalaa ja Mʉfarisáayo, nootuuba viviraviviira tʉʉva ja díini yiitʉ.
5 Sabendo de mim, desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Atɨ, ɨkɨ noo ˆchabwéeyyiirye nkɨɨma aha, sa ndamʉrɨrwe, sa niiláangyaa kwiichuunga kwa Mʉlʉʉngʉ ˆalʉʉsa kwa vala baaba wiitʉ.
6 E, agora, pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais, estou aqui e sou julgado,
7 Kʉlaha ʉko, noo kʉra kwiiláangiwaa nɨ nkolo ikimi na ivɨrɨ ja mɨɨtʉ. Na noo ˆchooreka vamwiínamɨraa Mʉlʉʉngʉ ko manyɨka uchikʉ na muusi. Ee mʉtemi, nɨ sa kwiilaangya ʉko noo Vayahúudi vaansítakiriirye!
7 à qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 Nɨ sa che nyuunyu mookoona Mʉlʉʉngʉ sɨ arɨ daha fʉfʉla vaantʉ tʉkʉ?
8 Pois quê? Julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Kɨkomi, nɨɨnɨ mweeneevyo noonáa nasaakwa mbweeyye kɨra kɨɨntʉ sa nkɨɨkane irina ra Yéesu wa Nasaréeti.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus, o Nazareno, devia eu praticar muitos atos,
10 Aya masáare noo ˆmeene nabweeyyáa ʉko Yerusaléemu. Nɨɨnɨ navachuungáa mʉnyololwii vaantʉ va Mʉlʉʉngʉ kwa wiimiriri wa vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva. Vara vɨɨngɨ ˆvakalamʉrɨrwe kukwya, nɨɨnɨ naváa mbare kuruma ʉlamuli ʉwo.
10 o que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido poder dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e, quando os matavam, eu dava o meu voto contra eles.
11 ˆKarɨ foo nadomáa na masinagóogii nkalairirya vaturikiriwe, sa vamʉhɨɨntɨkɨre Yéesu. Nɨjáa navakalarɨra maatʉkʉ vii, sa jeyyo nadomáa baa na míiji ˆɨrɨ kʉlɨ sa nkavaturikirye.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 Sikʉ ɨmwɨ ˆnadomáa noo vaturikirya vaantʉ ʉko múujii wa Damésiki, nɨjáa nahɨ́ɨwe wiimiriri na ʉlairiri fuma kwa vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva.
12 Sobre o que, indo, então, a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Ee mʉtemi, mpɨɨndɨ ˆnɨjáa njirii, koonka nkoona kɨweerʉ ˆchadalavadalaava kʉlookya cha mwaasʉ fuma kurumwii. Ɨkyo kɨweerʉ kɨkaamʉrɨka nɨɨnɨ baa viivaanɨ ˆveene nayeendanʼyáa novo.
13 ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Voosi tʉkawya na ɨsɨ. Nɨɨnɨ nkateera sawúti yookʉʉnyanɨrɨra kwa ndʉʉsɨka yaanɨ ya Kɨeburanía, yoosea, ‘Saúli! Saúli! Sa che wookuunturikirya? Wookiitamikya bweete vii ja ndákwii yoovaa vivalo dʉʉrɨ ya muríisi waachwe.’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava e, em língua hebraica, dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura
15 Maa nkuurya noosea, ‘Aaɨ, ʉrɨ ani weewe?’ Ne akaansea, ‘Nɨɨnɨ ndɨrɨ Yéesu. Weewe wookuunturikirya.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Baa neembe nɨ jeyyo, haaha inʉka, wɨɨme na majeo yaako! Nakʉfʉ́mɨɨre sa nɨkʉvɨɨke weewe ʉve mʉtʉmami waanɨ na ʉra ˆoona aya masáare ˆwɨɨ́ne isikʉ na yara ˆndɨrɨ koonekya.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das
17 Kʉkʉlamurirya neende fuma mɨkonwii ya Vayahúudi viivaako na fuma mɨkonwii ya vaantʉ sɨ ˆvarɨ Vayahúudi. Na nɨ kʉkʉtʉma niise kwa avo vaantʉ sɨ ˆvarɨ Vayahúudi.
17 livrando-te deste povo e
18 Kavatʉʉnʉkʉle miiso yaavo, vareke tuuba kilwiirya, vatuube kɨweerʉ. Vareke tuuba Irimʉ, vamutuube Mʉlʉʉngʉ. Kwa njɨra ɨyo, Mʉlʉʉngʉ sea arɨ ʉvɨ waavo wasírire na kʉva varɨ hamwɨ na vara ˆvaava vaaja mbere ya Mʉlʉʉngʉ kwa njɨra yo kuunduma nɨɨnɨ.’
18 para lhes abrires os olhos e das trevas e
19 Ee mʉtemi Agiríipa, sa jeyyo sɨ nareka kwiituuba ɨyo njori ˆngʼeene nɨjáa naheewa fuma kurumwii tʉkʉ.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Nɨɨnɨ naanda kʉvavariyʉrɨra vaantʉ va Damésiki vareke ʉvɨ waavo, vamʉvalandʉkɨre Mʉlʉʉngʉ, na vandoobweeyya viintʉ ˆvyoónekyaa kɨkomi vaválandwɨɨre mɨtɨma yaavo. Masáare yaayo, nayavariyʉla Yerusaléemu na ɨsɨ yoosi ya Yudéea na kwa vaantʉ sɨ ˆvarɨ Vayahúudi.
20 Antes, anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judeia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Aya noo yabweeyya, Vayahúudi vakaankwaata ˆvakaanshaane ʉko waámii wa Kaaya Njija ya Ijʉva na vasaakáa kʉʉnjʉlaa.
21 Por causa disto, os judeus lançaram mão de mim no templo e procuraram matar- me.
22 Maa kaa, Mʉlʉʉngʉ aanyambirirya fʉʉrʉ isikʉ. Aya noo yambwéeyyiirye nɨɨme mbere ya vawosi na mbere ya vaantʉ kʉtoola ʉshahíidi. Nsiina masáare yɨɨngɨ ˆndʉ́ʉsaa tʉkʉ, nɨ yayara ˆmeene valáali na mʉtwe na Mʉ́sa valʉʉsa fʉmɨra yarɨ.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 Na avo voosi valʉʉsa, Masía turikiriwa arɨ, na kʉva arɨ wa ncholo kʉfʉfʉka fuma inkwyii, sa avawyɨɨre vaantʉ kɨweerʉ cha Mʉlʉʉngʉ, Vayahúudi na vaantʉ sɨ ˆvarɨ Vayahúudi.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Mpɨɨndɨ Paúli ˆiiteteráa jei, maa Feésto akalʉʉsɨka na sawúti nkʉʉlʉ yoosea, “Paúli mʉtwe waako wafɨrɨra! Kʉsoma mʉnʉmʉʉnʉ kwabweeyya ʉve na kɨsari!”
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Maa kaa, Paúli akasea, “Ee aaɨ Feésto! Nɨɨnɨ sɨ ndɨrɨ mʉsari tʉkʉ. Aya masáare ˆnoolʉʉsa nɨ ya kɨmáárɨ na nɨ lʉʉsa niise na tooti jaanɨ ˆjiri nkaasʉ.
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo! Antes, digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Kɨkomi mʉtemi amányire neeja masáare aya sa yafʉmɨra kɨweerwii, na kusiina ˆramʉlooka tʉkʉ. Noo ˆchooreka noolʉʉsa ko kiitema.
26 Porque o rei, diante de quem falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Mʉtemi Agiríipa, eri, warúmaa valáali na mʉtwe wʉʉ? Namányire wavarúmaa.”
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Aho, maa Agiríipa akamʉsea Paúli, “Eri, wookiisea kʉʉmbweeyya ʉrɨ nɨve Mʉkirisitʉ chaangʉ vii jei?”
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Maa Paúli akamʉsea, “Noomʉloomba Mʉlʉʉngʉ, ɨve chaangʉ, au ɨve kwa mpɨɨndɨ nkʉʉlʉ, weewe na ava vaantʉ voosi ˆvoonkʉʉteerera isikʉ, mʉve ja nɨɨnɨ, maa kaa, bila yo chuungwa mɨnyololo.”
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Paúli ˆakalʉʉse jeyyo, maa mʉtemi Agiríipa hamwɨ na gávana Feésto na Beriníike, na vaantʉ voosi ˆveene vajáa viíkyɨɨre novo aho, vakɨɨma.
30 Dizendo ele isto, se levantou o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 ˆVakalooke, maa vakiiwyɨɨra voosea, “Ʉhʉ mʉʉntʉ sɨ abweeyya isáare roroosi ˆroomʉbweeyya ɨɨme neeja kʉʉlawa au achuungwe tʉkʉ.”
31 E, apartando-se dali, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Aho, maa re Agiríipa akamʉsea Feésto, “Ngaarɨ ʉhʉ mʉʉntʉ sɨ aarɨ analoomba isáare raachwe rɨkateererwe nɨ Kaisáari, nɨ aarɨ wo rekera vii.”
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.