Atos 25

lag (LAG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sikʉ itatʉ ˆjikalooke keende gávana Feésto ˆafika Kaisaría, akaambʉka fʉʉrʉ Yerusaléemu.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Mpɨɨndɨ ˆajáa ʉko Yerusaléemu, vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva na vakʉ́ʉ́lʉ va Vayahúudi, vakadoma na kʉʉntʉ ˆajáa sa vakamuwyɨɨre kɨloongi cha Paúli.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Viiloombereryáa maatʉkʉ kwa Feésto ahʉʉngɨre ivaru raavo voosea, “Tooloomba ʉmʉhɨndʉle Paúli na Yerusaléemu!” Valʉʉsa jeyyo, sa vajáa varíire nchuungo vamugiide njirii, maa vamʉʉlae.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Maa kaa, Feésto akavasea, “Paúli amwaarɨ mʉnyololwii ʉko Kaisaría, na nɨɨnɨ hɨndʉka niise na ʉko sikʉ ingaɨ vii ˆjookʉʉja.”
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Kei akavasea, “Saaka niise ntamanyanʼye na vamwɨ va vakʉ́ʉ́lʉ vaanyu ndomanʼye novo, vakalʉʉse kɨloongi chaachwe koonɨ kʉrɨ na ʉvɨ wowoosi ˆabweeyya.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Feésto akiikala na vaantʉ avo kwa sikʉ inaanɨ fʉʉrʉ ikimi, maa de akahɨndʉka na Kaisaría. ˆAkahɨndʉke, lomʉtóondo yaachwe ˆkʉkeere, akadoma na balásii, akiikala ichuumbii raachwe ro lamʉrɨra, maa akalairirya Paúli areetwe na mbere yaachwe.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Paúli ˆakafike hara, akavashaana Vayahúudi vara ˆvajáa vagirita fuma Yerusaléemu. Vakamʉrɨɨngɨrɨra, maa vakaanda kumusitaakya masáare maruto ˆyarɨ foo, baa jeyyo vakasiindwa koonekya kɨmáárɨ chaachwe.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Aho, maa Paúli akiilʉʉsɨra, yoosea, “Nɨɨnɨ sɨ nabweeyya kɨɨntʉ kɨvɨ kʉrɨ Miiro ya Vayahúudi tʉkʉ, kʉrɨ Kaaya Njija ya Ijʉva tʉkʉ, baa kʉrɨ Kaisáari mʉtawáala wa Rúumi tʉkʉ.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Maa kaa, sa viintʉ Feésto asaakáa kʉveerya mɨtɨma Vayahúudi, aho, maa akamuurya Paúli, “Eri, saaka wiise aya masáare nkayadʉmʉrɨre ʉko Yerusaléemu wʉʉ?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Paúli akamʉsea, “Aha kʉʉntʉ ˆniímire, nɨ balásii ya Kaisáari, aha noo kʉʉntʉ ʉlamuli waanɨ wa Miiro ˆwoosaakwa ʉtoorerwe. Weewe mweeneevyo kiiyonera wiise, kisiina kɨɨntʉ ˆnahonʼya kwa Vayahúudi tʉkʉ.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Sa jeyyo, koonɨ kɨkomi natʉmama ʉvɨ ˆmweene inkwya noo kɨɨntʉ ˆchaantéire, nɨɨnɨ sɨ noosiita kukwya tʉkʉ. Maa kaa, koonɨ ɨkɨ kɨloongi chareetwa nɨ ava Vayahúudi sɨ cha kɨmáárɨ, kusiina mʉʉntʉ ˆarɨ na wiimiriri wo kʉʉnkwaata na aankwaatye mɨkonwii yaavo tʉkʉ. Nooloomba ɨrɨ isáare rɨkateererwe nɨ Kaisáari!”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Feésto ˆakahʉmʉle kwiilaangya sáare na balása yaachwe, maa akamʉsea Paúli, “Wakérire rufáa kɨloongi chaako kɨkateererwe nɨ Kaisáari! Haaha doma ʉrɨ na kwa Kaisáari!”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Sikʉ ngala ˆjikalooke, mʉtemi Agiríipa na Beriníike irʉʉmbʉ raachwe vakʉʉja na Kaisaría sa jivoonekye nyemi jaavo kwa Feésto.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Vakiikala ʉko Kaisaría kwa sikʉ ˆjiri foo. Sikʉ ijo, Feésto akamuwyɨɨra mʉtemi kɨloongi cha Paúli yoomʉsea, “Kwatɨɨte mʉʉntʉ ʉmwɨ aha ˆarekwa mʉnyololwii nɨ Felíisi.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Na ˆnkadome na Yerusaléemu, vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva na vawosi va Vayahúudi vajáa vaangwyɨɨra kɨɨntʉ ˆchabweeyya vamʉtwaale Paúli na balásii, na vaanoomba nɨmʉlamʉrɨre atɨɨte ʉvɨ.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Maa kaa, nɨɨnɨ navasea, suusu Varúumi sɨ takwáatyaa mʉʉntʉ mɨkonwii ya vara ˆvamusitaakya tʉkʉ, koonɨ sɨ analʉmana na vara ˆvamʉtwaala na balásii, na sɨ anaheewa nkalo yo kiitetere tʉkʉ.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Haaha avo vakʉ́ʉ́lʉ ˆvakalʉmane aha, sɨ nachereva tʉkʉ. ˆNkafike, lomʉtóondo yaachwe, nkaanɨrɨra valamuli na balásii, maa nkiikala ichuumbii raanɨ ro lamʉrɨra. Aho, maa nkalairirya Paúli areetwe.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 ˆAkareetwe, vara ˆveene vamusitaakyáa, vakaanda mʉlʉʉsɨra. Baa jeyyo, masáare ˆmeene valʉʉsáa sɨ yajáa mavɨ ja ˆvyeene niiseáa tʉkʉ.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Kɨɨntʉ ˆviirʉtɨráa ndihi, nɨ sa masáare ya díini yaavo vii, na sa masáare ya mʉʉntʉ ʉmwɨ ˆmweene ajáa aakwya irina raachwe noo Yéesu. Ʉhʉ mʉʉntʉ Paúli uumiriryáa ɨndoosea nɨ mooyo arɨ.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Nɨɨnɨ nasova njɨra yo yatʉʉbɨrɨra sa ntaange koonɨ aya masáare nɨ ya kɨmáárɨ. Sa jeyyo, nɨɨnɨ namuurya Paúli koonɨ arɨ ruma kʉdoma na Yerusaléemu sa akalamʉrɨrwe ʉko.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Maa kaa, Paúli ˆakaloombe rufáa achaale mʉnyololwii kʉwoojera kɨloongi chaachwe kɨkateererwe nɨ Kaisáari mʉtemi mʉkʉʉlʉ, nɨjáa nalairirya alaangiririwe aho mʉnyololwii, fʉʉrʉ mpate njɨra yo mʉtwaala na kwa Kaisáari.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Aho, maa Agiríipa akamʉsea Feésto, “Noosaaka nɨmʉteere ʉhʉ mʉʉntʉ.” Feésto akamʉsea, “Kʉmʉteerera ʉrɨ lomʉtóondo!”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Lomʉtóondo yaachwe, Agiríipa na Beriníike vakʉʉja na nkongojima. Vakɨɨngɨra na balásii yo lʉmanɨra hamwɨ na vakʉ́ʉ́lʉ va vakʉ́ʉ́lʉ va valwi nkoondo na vakʉ́ʉ́lʉ va múuji. Aho, maa Feésto akalairirya Paúli areetwe na aho balásii.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Paúli ˆakafike, maa Feésto akasea, “Agiríipa mʉtemi, na vaantʉ voosi ˆmwiijíingire aha, ʉhʉ mʉʉntʉ ˆmoomoona aha, Vayahúudi voosi vamusitaakya kʉrɨ nɨɨnɨ ʉko Yerusaléemu na aha Kaisaría. Vatʉláa isóso voosea, ‘Mʉʉntʉ ʉhʉ sɨ arɨ wo va mooyo tʉkʉ!’
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Maa kaa, nɨɨnɨ sɨ noona ʉvɨ wowoosi wo mʉbweeyya ɨɨme neeja kʉʉlawa tʉkʉ. Maa kaa, yeeye aanoomba akalamʉrɨrwe kɨloongi chaachwe nɨ Kaisáari mʉtemi mʉkʉʉlʉ. Noo ˆchooreka nalamʉla atwaalwe na Róoma.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Kɨkomi, nɨɨnɨ nsiina isáare kʉrɨ yeeye ˆndɨrɨ mwaandɨkɨra mʉtemi wiitʉ mʉkʉʉlʉ tʉkʉ. Noo ˆchooreka namʉréetire na aha mbere yaanyu, na mbere yaako mʉtemi Agiríipa, sa suusu ˆtʉrɨ hʉmʉla kumuurya, turya ndɨrɨ isáare ro kaandɨka.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Nabwéeyyiirye jeyyo, sa sɨ viri kɨɨngɨra miryuungwii kʉmʉtwaala mʉʉntʉ na kwa Kaisáari baa kwaandɨka kɨɨntʉ ˆasitaakiwa tʉkʉ.”
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.