Atos 25
lag (LAG) vs NAA
1 Sikʉ itatʉ ˆjikalooke keende gávana Feésto ˆafika Kaisaría, akaambʉka fʉʉrʉ Yerusaléemu.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Mpɨɨndɨ ˆajáa ʉko Yerusaléemu, vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva na vakʉ́ʉ́lʉ va Vayahúudi, vakadoma na kʉʉntʉ ˆajáa sa vakamuwyɨɨre kɨloongi cha Paúli.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Viiloombereryáa maatʉkʉ kwa Feésto ahʉʉngɨre ivaru raavo voosea, “Tooloomba ʉmʉhɨndʉle Paúli na Yerusaléemu!” Valʉʉsa jeyyo, sa vajáa varíire nchuungo vamugiide njirii, maa vamʉʉlae.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Maa kaa, Feésto akavasea, “Paúli amwaarɨ mʉnyololwii ʉko Kaisaría, na nɨɨnɨ hɨndʉka niise na ʉko sikʉ ingaɨ vii ˆjookʉʉja.”
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Kei akavasea, “Saaka niise ntamanyanʼye na vamwɨ va vakʉ́ʉ́lʉ vaanyu ndomanʼye novo, vakalʉʉse kɨloongi chaachwe koonɨ kʉrɨ na ʉvɨ wowoosi ˆabweeyya.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Feésto akiikala na vaantʉ avo kwa sikʉ inaanɨ fʉʉrʉ ikimi, maa de akahɨndʉka na Kaisaría. ˆAkahɨndʉke, lomʉtóondo yaachwe ˆkʉkeere, akadoma na balásii, akiikala ichuumbii raachwe ro lamʉrɨra, maa akalairirya Paúli areetwe na mbere yaachwe.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Paúli ˆakafike hara, akavashaana Vayahúudi vara ˆvajáa vagirita fuma Yerusaléemu. Vakamʉrɨɨngɨrɨra, maa vakaanda kumusitaakya masáare maruto ˆyarɨ foo, baa jeyyo vakasiindwa koonekya kɨmáárɨ chaachwe.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Aho, maa Paúli akiilʉʉsɨra, yoosea, “Nɨɨnɨ sɨ nabweeyya kɨɨntʉ kɨvɨ kʉrɨ Miiro ya Vayahúudi tʉkʉ, kʉrɨ Kaaya Njija ya Ijʉva tʉkʉ, baa kʉrɨ Kaisáari mʉtawáala wa Rúumi tʉkʉ.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Maa kaa, sa viintʉ Feésto asaakáa kʉveerya mɨtɨma Vayahúudi, aho, maa akamuurya Paúli, “Eri, saaka wiise aya masáare nkayadʉmʉrɨre ʉko Yerusaléemu wʉʉ?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Paúli akamʉsea, “Aha kʉʉntʉ ˆniímire, nɨ balásii ya Kaisáari, aha noo kʉʉntʉ ʉlamuli waanɨ wa Miiro ˆwoosaakwa ʉtoorerwe. Weewe mweeneevyo kiiyonera wiise, kisiina kɨɨntʉ ˆnahonʼya kwa Vayahúudi tʉkʉ.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Sa jeyyo, koonɨ kɨkomi natʉmama ʉvɨ ˆmweene inkwya noo kɨɨntʉ ˆchaantéire, nɨɨnɨ sɨ noosiita kukwya tʉkʉ. Maa kaa, koonɨ ɨkɨ kɨloongi chareetwa nɨ ava Vayahúudi sɨ cha kɨmáárɨ, kusiina mʉʉntʉ ˆarɨ na wiimiriri wo kʉʉnkwaata na aankwaatye mɨkonwii yaavo tʉkʉ. Nooloomba ɨrɨ isáare rɨkateererwe nɨ Kaisáari!”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Feésto ˆakahʉmʉle kwiilaangya sáare na balása yaachwe, maa akamʉsea Paúli, “Wakérire rufáa kɨloongi chaako kɨkateererwe nɨ Kaisáari! Haaha doma ʉrɨ na kwa Kaisáari!”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Sikʉ ngala ˆjikalooke, mʉtemi Agiríipa na Beriníike irʉʉmbʉ raachwe vakʉʉja na Kaisaría sa jivoonekye nyemi jaavo kwa Feésto.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Vakiikala ʉko Kaisaría kwa sikʉ ˆjiri foo. Sikʉ ijo, Feésto akamuwyɨɨra mʉtemi kɨloongi cha Paúli yoomʉsea, “Kwatɨɨte mʉʉntʉ ʉmwɨ aha ˆarekwa mʉnyololwii nɨ Felíisi.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Na ˆnkadome na Yerusaléemu, vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva na vawosi va Vayahúudi vajáa vaangwyɨɨra kɨɨntʉ ˆchabweeyya vamʉtwaale Paúli na balásii, na vaanoomba nɨmʉlamʉrɨre atɨɨte ʉvɨ.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Maa kaa, nɨɨnɨ navasea, suusu Varúumi sɨ takwáatyaa mʉʉntʉ mɨkonwii ya vara ˆvamusitaakya tʉkʉ, koonɨ sɨ analʉmana na vara ˆvamʉtwaala na balásii, na sɨ anaheewa nkalo yo kiitetere tʉkʉ.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Haaha avo vakʉ́ʉ́lʉ ˆvakalʉmane aha, sɨ nachereva tʉkʉ. ˆNkafike, lomʉtóondo yaachwe, nkaanɨrɨra valamuli na balásii, maa nkiikala ichuumbii raanɨ ro lamʉrɨra. Aho, maa nkalairirya Paúli areetwe.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 ˆAkareetwe, vara ˆveene vamusitaakyáa, vakaanda mʉlʉʉsɨra. Baa jeyyo, masáare ˆmeene valʉʉsáa sɨ yajáa mavɨ ja ˆvyeene niiseáa tʉkʉ.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Kɨɨntʉ ˆviirʉtɨráa ndihi, nɨ sa masáare ya díini yaavo vii, na sa masáare ya mʉʉntʉ ʉmwɨ ˆmweene ajáa aakwya irina raachwe noo Yéesu. Ʉhʉ mʉʉntʉ Paúli uumiriryáa ɨndoosea nɨ mooyo arɨ.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Nɨɨnɨ nasova njɨra yo yatʉʉbɨrɨra sa ntaange koonɨ aya masáare nɨ ya kɨmáárɨ. Sa jeyyo, nɨɨnɨ namuurya Paúli koonɨ arɨ ruma kʉdoma na Yerusaléemu sa akalamʉrɨrwe ʉko.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Maa kaa, Paúli ˆakaloombe rufáa achaale mʉnyololwii kʉwoojera kɨloongi chaachwe kɨkateererwe nɨ Kaisáari mʉtemi mʉkʉʉlʉ, nɨjáa nalairirya alaangiririwe aho mʉnyololwii, fʉʉrʉ mpate njɨra yo mʉtwaala na kwa Kaisáari.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Aho, maa Agiríipa akamʉsea Feésto, “Noosaaka nɨmʉteere ʉhʉ mʉʉntʉ.” Feésto akamʉsea, “Kʉmʉteerera ʉrɨ lomʉtóondo!”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Lomʉtóondo yaachwe, Agiríipa na Beriníike vakʉʉja na nkongojima. Vakɨɨngɨra na balásii yo lʉmanɨra hamwɨ na vakʉ́ʉ́lʉ va vakʉ́ʉ́lʉ va valwi nkoondo na vakʉ́ʉ́lʉ va múuji. Aho, maa Feésto akalairirya Paúli areetwe na aho balásii.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Paúli ˆakafike, maa Feésto akasea, “Agiríipa mʉtemi, na vaantʉ voosi ˆmwiijíingire aha, ʉhʉ mʉʉntʉ ˆmoomoona aha, Vayahúudi voosi vamusitaakya kʉrɨ nɨɨnɨ ʉko Yerusaléemu na aha Kaisaría. Vatʉláa isóso voosea, ‘Mʉʉntʉ ʉhʉ sɨ arɨ wo va mooyo tʉkʉ!’
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Maa kaa, nɨɨnɨ sɨ noona ʉvɨ wowoosi wo mʉbweeyya ɨɨme neeja kʉʉlawa tʉkʉ. Maa kaa, yeeye aanoomba akalamʉrɨrwe kɨloongi chaachwe nɨ Kaisáari mʉtemi mʉkʉʉlʉ. Noo ˆchooreka nalamʉla atwaalwe na Róoma.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Kɨkomi, nɨɨnɨ nsiina isáare kʉrɨ yeeye ˆndɨrɨ mwaandɨkɨra mʉtemi wiitʉ mʉkʉʉlʉ tʉkʉ. Noo ˆchooreka namʉréetire na aha mbere yaanyu, na mbere yaako mʉtemi Agiríipa, sa suusu ˆtʉrɨ hʉmʉla kumuurya, turya ndɨrɨ isáare ro kaandɨka.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Nabwéeyyiirye jeyyo, sa sɨ viri kɨɨngɨra miryuungwii kʉmʉtwaala mʉʉntʉ na kwa Kaisáari baa kwaandɨka kɨɨntʉ ˆasitaakiwa tʉkʉ.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.