Atos 25
lag (LAG) vs NVT
1 Sikʉ itatʉ ˆjikalooke keende gávana Feésto ˆafika Kaisaría, akaambʉka fʉʉrʉ Yerusaléemu.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Mpɨɨndɨ ˆajáa ʉko Yerusaléemu, vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva na vakʉ́ʉ́lʉ va Vayahúudi, vakadoma na kʉʉntʉ ˆajáa sa vakamuwyɨɨre kɨloongi cha Paúli.
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 Viiloombereryáa maatʉkʉ kwa Feésto ahʉʉngɨre ivaru raavo voosea, “Tooloomba ʉmʉhɨndʉle Paúli na Yerusaléemu!” Valʉʉsa jeyyo, sa vajáa varíire nchuungo vamugiide njirii, maa vamʉʉlae.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Maa kaa, Feésto akavasea, “Paúli amwaarɨ mʉnyololwii ʉko Kaisaría, na nɨɨnɨ hɨndʉka niise na ʉko sikʉ ingaɨ vii ˆjookʉʉja.”
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Kei akavasea, “Saaka niise ntamanyanʼye na vamwɨ va vakʉ́ʉ́lʉ vaanyu ndomanʼye novo, vakalʉʉse kɨloongi chaachwe koonɨ kʉrɨ na ʉvɨ wowoosi ˆabweeyya.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Feésto akiikala na vaantʉ avo kwa sikʉ inaanɨ fʉʉrʉ ikimi, maa de akahɨndʉka na Kaisaría. ˆAkahɨndʉke, lomʉtóondo yaachwe ˆkʉkeere, akadoma na balásii, akiikala ichuumbii raachwe ro lamʉrɨra, maa akalairirya Paúli areetwe na mbere yaachwe.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Paúli ˆakafike hara, akavashaana Vayahúudi vara ˆvajáa vagirita fuma Yerusaléemu. Vakamʉrɨɨngɨrɨra, maa vakaanda kumusitaakya masáare maruto ˆyarɨ foo, baa jeyyo vakasiindwa koonekya kɨmáárɨ chaachwe.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Aho, maa Paúli akiilʉʉsɨra, yoosea, “Nɨɨnɨ sɨ nabweeyya kɨɨntʉ kɨvɨ kʉrɨ Miiro ya Vayahúudi tʉkʉ, kʉrɨ Kaaya Njija ya Ijʉva tʉkʉ, baa kʉrɨ Kaisáari mʉtawáala wa Rúumi tʉkʉ.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Maa kaa, sa viintʉ Feésto asaakáa kʉveerya mɨtɨma Vayahúudi, aho, maa akamuurya Paúli, “Eri, saaka wiise aya masáare nkayadʉmʉrɨre ʉko Yerusaléemu wʉʉ?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Paúli akamʉsea, “Aha kʉʉntʉ ˆniímire, nɨ balásii ya Kaisáari, aha noo kʉʉntʉ ʉlamuli waanɨ wa Miiro ˆwoosaakwa ʉtoorerwe. Weewe mweeneevyo kiiyonera wiise, kisiina kɨɨntʉ ˆnahonʼya kwa Vayahúudi tʉkʉ.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Sa jeyyo, koonɨ kɨkomi natʉmama ʉvɨ ˆmweene inkwya noo kɨɨntʉ ˆchaantéire, nɨɨnɨ sɨ noosiita kukwya tʉkʉ. Maa kaa, koonɨ ɨkɨ kɨloongi chareetwa nɨ ava Vayahúudi sɨ cha kɨmáárɨ, kusiina mʉʉntʉ ˆarɨ na wiimiriri wo kʉʉnkwaata na aankwaatye mɨkonwii yaavo tʉkʉ. Nooloomba ɨrɨ isáare rɨkateererwe nɨ Kaisáari!”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Feésto ˆakahʉmʉle kwiilaangya sáare na balása yaachwe, maa akamʉsea Paúli, “Wakérire rufáa kɨloongi chaako kɨkateererwe nɨ Kaisáari! Haaha doma ʉrɨ na kwa Kaisáari!”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Sikʉ ngala ˆjikalooke, mʉtemi Agiríipa na Beriníike irʉʉmbʉ raachwe vakʉʉja na Kaisaría sa jivoonekye nyemi jaavo kwa Feésto.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Vakiikala ʉko Kaisaría kwa sikʉ ˆjiri foo. Sikʉ ijo, Feésto akamuwyɨɨra mʉtemi kɨloongi cha Paúli yoomʉsea, “Kwatɨɨte mʉʉntʉ ʉmwɨ aha ˆarekwa mʉnyololwii nɨ Felíisi.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Na ˆnkadome na Yerusaléemu, vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva na vawosi va Vayahúudi vajáa vaangwyɨɨra kɨɨntʉ ˆchabweeyya vamʉtwaale Paúli na balásii, na vaanoomba nɨmʉlamʉrɨre atɨɨte ʉvɨ.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Maa kaa, nɨɨnɨ navasea, suusu Varúumi sɨ takwáatyaa mʉʉntʉ mɨkonwii ya vara ˆvamusitaakya tʉkʉ, koonɨ sɨ analʉmana na vara ˆvamʉtwaala na balásii, na sɨ anaheewa nkalo yo kiitetere tʉkʉ.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Haaha avo vakʉ́ʉ́lʉ ˆvakalʉmane aha, sɨ nachereva tʉkʉ. ˆNkafike, lomʉtóondo yaachwe, nkaanɨrɨra valamuli na balásii, maa nkiikala ichuumbii raanɨ ro lamʉrɨra. Aho, maa nkalairirya Paúli areetwe.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 ˆAkareetwe, vara ˆveene vamusitaakyáa, vakaanda mʉlʉʉsɨra. Baa jeyyo, masáare ˆmeene valʉʉsáa sɨ yajáa mavɨ ja ˆvyeene niiseáa tʉkʉ.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Kɨɨntʉ ˆviirʉtɨráa ndihi, nɨ sa masáare ya díini yaavo vii, na sa masáare ya mʉʉntʉ ʉmwɨ ˆmweene ajáa aakwya irina raachwe noo Yéesu. Ʉhʉ mʉʉntʉ Paúli uumiriryáa ɨndoosea nɨ mooyo arɨ.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Nɨɨnɨ nasova njɨra yo yatʉʉbɨrɨra sa ntaange koonɨ aya masáare nɨ ya kɨmáárɨ. Sa jeyyo, nɨɨnɨ namuurya Paúli koonɨ arɨ ruma kʉdoma na Yerusaléemu sa akalamʉrɨrwe ʉko.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Maa kaa, Paúli ˆakaloombe rufáa achaale mʉnyololwii kʉwoojera kɨloongi chaachwe kɨkateererwe nɨ Kaisáari mʉtemi mʉkʉʉlʉ, nɨjáa nalairirya alaangiririwe aho mʉnyololwii, fʉʉrʉ mpate njɨra yo mʉtwaala na kwa Kaisáari.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Aho, maa Agiríipa akamʉsea Feésto, “Noosaaka nɨmʉteere ʉhʉ mʉʉntʉ.” Feésto akamʉsea, “Kʉmʉteerera ʉrɨ lomʉtóondo!”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Lomʉtóondo yaachwe, Agiríipa na Beriníike vakʉʉja na nkongojima. Vakɨɨngɨra na balásii yo lʉmanɨra hamwɨ na vakʉ́ʉ́lʉ va vakʉ́ʉ́lʉ va valwi nkoondo na vakʉ́ʉ́lʉ va múuji. Aho, maa Feésto akalairirya Paúli areetwe na aho balásii.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Paúli ˆakafike, maa Feésto akasea, “Agiríipa mʉtemi, na vaantʉ voosi ˆmwiijíingire aha, ʉhʉ mʉʉntʉ ˆmoomoona aha, Vayahúudi voosi vamusitaakya kʉrɨ nɨɨnɨ ʉko Yerusaléemu na aha Kaisaría. Vatʉláa isóso voosea, ‘Mʉʉntʉ ʉhʉ sɨ arɨ wo va mooyo tʉkʉ!’
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Maa kaa, nɨɨnɨ sɨ noona ʉvɨ wowoosi wo mʉbweeyya ɨɨme neeja kʉʉlawa tʉkʉ. Maa kaa, yeeye aanoomba akalamʉrɨrwe kɨloongi chaachwe nɨ Kaisáari mʉtemi mʉkʉʉlʉ. Noo ˆchooreka nalamʉla atwaalwe na Róoma.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Kɨkomi, nɨɨnɨ nsiina isáare kʉrɨ yeeye ˆndɨrɨ mwaandɨkɨra mʉtemi wiitʉ mʉkʉʉlʉ tʉkʉ. Noo ˆchooreka namʉréetire na aha mbere yaanyu, na mbere yaako mʉtemi Agiríipa, sa suusu ˆtʉrɨ hʉmʉla kumuurya, turya ndɨrɨ isáare ro kaandɨka.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Nabwéeyyiirye jeyyo, sa sɨ viri kɨɨngɨra miryuungwii kʉmʉtwaala mʉʉntʉ na kwa Kaisáari baa kwaandɨka kɨɨntʉ ˆasitaakiwa tʉkʉ.”
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.