Atos 23
lag (LAG) vs NTLH
1 Aho, Paúli akiituurirya miiso Balása ɨyo yoosi, maa akavasea, “Vanaviitʉ, nɨɨnɨ fʉʉrʉ isikʉ niíkalaa mbere ja Mʉlʉʉngʉ na mʉtɨma waanɨ sɨ waantwáalaa na kɨloongii tʉkʉ.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ananía mweeneɨsɨ mʉkʉʉlʉ ˆakateere jeyyo, maa akalairirya vara ˆvajáa heehi na Paúli vamʉhapʉle mʉlomwii.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Aho, maa Paúli akamʉsea, “Baa weewe mʉkweembi ʉrɨ ja lʉkaande ˆlwahakwa chokáa, Mʉlʉʉngʉ kʉkʉvaa arɨ. Weewe wiíkyɨɨrye aho, sa ʉlamʉle ko tuuba Miiro, amwɨ de weewe wookɨɨkana Miiro ko lairirya hapʉlwe?”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Aho, maa vara vaantʉ ˆvajáa viímire heehi na Paúli, vakamʉsea, “Eri, nɨ mʉtʉkɨra wiise mweeneɨsɨ mʉkʉʉlʉ wa Mʉlʉʉngʉ wʉʉ?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Paúli akavasea, “Vanaviitʉ, sɨ natáangire koonɨ nɨ mweeneɨsɨ mʉkʉʉlʉ tʉkʉ. Sa Masáare ˆYarɨ Mpeho yalʉʉsa, ‘Karɨ ʉlʉ́ʉsaa mavɨ kwa mʉkʉ́ʉ́lʉ wa vaantʉ vaanyu tʉkʉ.’”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Na Paúli ˆakataange aho Balásii kʉjáa kwatɨɨte Masadukáayo na Mafarisáayo, maa akalʉʉsɨka na ngururu yoosea, “Vanaviitʉ, nɨɨnɨ ndɨrɨ Mʉfarisáayo, mwaana wa Mafarisáayo. Naréetirwe na aha Balásii sa niiláangyaa vaantʉ ˆvaakwya fʉfʉka varɨ.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Paúli ˆakalʉʉse jeyyo, maa ntiribʉka ikiinʉka katɨ na katɨ ya Mafarisáayo na Masadukáayo. Aho, maa vakiikera havɨrɨ.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 (Sa Masadukáayo vaséaa kusiina kʉfʉfʉka tʉkʉ, na baa kei sɨ varúmaa koonɨ mirimʉ miija na mɨtɨma ɨmwaarɨ tʉkʉ, maa kaa, Mafarisáayo varúmaa aya yoosi.)
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Kʉra kwiiruta ndihi kwa vara vakʉ́ʉ́lʉ kʉkakonkomala mʉnʉmʉʉnʉ na isóso ikʉʉlʉ. Vamwɨ va vakiindya va Miiro ˆveene vajáa nɨ va mpuka ya Mafarisáayo, vakɨɨma, maa vakasiita na ngururu voosea, “Sɨ tookoona ʉvɨ wowoosi kʉrɨ ʉhʉ mʉʉntʉ tʉkʉ! Ifaanaa ɨkava murimʉ mʉʉja au mʉtɨma walʉ́ʉsɨkɨre ne.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Ɨra nkoondo ɨkakʉla, mpaka ʉra mʉkʉ́ʉ́lʉ wa vakʉ́ʉ́lʉ va valwi nkoondo akakwaatwa nɨ woowa, akiisea ifaanaa vamʉdʉmʉledʉmʉle Paúli. Aho, akalairirya valwi nkoondo vɨɨngɨrɨre na katɨ na katɨ ya Vayahúudi sa vamʉlamurirye na ngururu, na vamʉtwaale na nkambii ya valwi nkoondo, novo vakabweeyya jeyyo.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Uchikʉ wa sikʉ ɨyo, Yéesu Mweenevyoosi akɨɨma heehi ne akamʉsea, “Iheere mʉtɨma! Ja ˆvyeene woonekiirye kɨkomi cha masáare yaanɨ aha Yerusaléemu, bweeyya ʉrɨ viivyo baa ʉko múujii wa Róoma.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 ˆKʉkeere, Vayahúudi vakabweeyya nchuungo, voosi vakiirʉmɨra, ko kwiilaha varɨɨwe nɨ salʉ, sɨ varɨ kurya no nywa tʉkʉ mpaka haantʉ ˆvarɨ kʉva vamʉʉ́laire Paúli.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Na vaantʉ ˆveene vajáa vabweeyya ɨyo nchuungo nɨ makumi yanɨ (40) na kɨɨntʉ vajáa.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Vakadoma na kwa vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva na kwa vawosi, maa vakasea, “Twiilahíre, sɨ tʉrɨ kurya no nywa tʉkʉ mpaka tʉve tamʉʉ́laire Paúli.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Haaha nyuunyu na vawosi va Balása Nkʉʉlʉ ya Vayahúudi mʉloombi mʉkʉ́ʉ́lʉ wa vakʉ́ʉ́lʉ amʉreete Paúli na kʉrɨ nyuunyu. Ibweeyyi ja moosaaka taanga neeja masáare yaachwe ˆmʉmʉréetɨɨre na mbere yaanyu. Suusu tɨɨ́mɨre neeja kʉmʉʉlaa baa sɨ anafika aha.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ɨyo nchuungo, mwiihwa wa Paúli akava ɨɨtéɨɨre, maa akatamanya, akamuwyɨɨra Paúli kʉra nkambii ya valwi nkoondo.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Hahara, Paúli akamwaanɨrɨra ʉmwɨ wa vakʉ́ʉ́lʉ va valwi nkoondo, akamʉsea, “Mʉtwaale ʉhʉ mʉtavana na kwa mʉkʉ́ʉ́lʉ wa vakʉ́ʉ́lʉ va valwi nkoondo, atɨɨte isáare ˆyoosaaka amʉlʉme kutu.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Aho, ʉra mʉkʉ́ʉ́lʉ wa valwi nkoondo akamʉtwaala ʉra mʉtavana na kwa mʉkʉ́ʉ́lʉ wa vakʉ́ʉ́lʉ va valwi nkoondo, maa akamʉsea, “Paúli ʉra ˆarɨ mʉnyololwii, aanyánɨrɨɨre na aanoómbire nɨmʉreete ʉhʉ mʉtavana na kwaako, sa atɨɨte isáare ˆyoosaaka akuwyɨɨre.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Ʉra mʉkʉ́ʉ́lʉ wa vakʉ́ʉ́lʉ, akamʉkwaata mʉkono ʉra mʉtavana, maa akatamanya ne na ivarwii, maa akamuurya, “Nɨ kɨɨntʉ che ˆwoosaaka wʉʉngwyɨɨre?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Ʉra mʉtavana akamʉsea, “Vayahúudi viirʉ́mɨɨre vakʉloombe weewe ʉmʉtwaale Paúli na mbere ya Balása Nkʉʉlʉ ya Vayahúudi lomʉtóondo sa vookiisaambirirya voosaaka vamuurye neeja masáare yaachwe.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Maa kaa, karɨ ʉvarʉmɨre tʉkʉ, sa vamwaarɨ Vayahúudi makumi yanɨ (40) na kɨɨntʉ ˆvarɨ mugiida njirii. Ava viílahire varɨɨwe nɨ salʉ, sɨ varɨ kurya no nywa tʉkʉ mpaka vamʉʉlae Paúli. Haaha viímire neeja vooteerera vii, nɨ che ˆʉrɨ lʉʉsa.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Aho, ʉra mʉkʉ́ʉ́lʉ wa vakʉ́ʉ́lʉ akamʉrekera ʉra mʉtavana atamanye na akamʉkaanʼya, yoomʉsea, “Karɨ umuwyɨ́ɨraa mʉʉntʉ yoyoosi aya masáare ˆwʉʉngwyɨ́ɨrɨɨre tʉkʉ.”
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Aho, maa ʉra mʉkʉ́ʉ́lʉ wa vakʉ́ʉ́lʉ akavaanɨrɨra vakʉ́ʉ́lʉ va valwi nkoondo vavɨrɨ akavasea, “Imyi neeja valwi nkoondo magana yavɨrɨ (200) vooyeenda na mawʉlʉ, valwi nkoondo ˆvaámbʉkaa faráasi makumi mufungatɨ (70), na vɨɨngɨ magana yavɨrɨ (200) ˆvarɨ na machimu. Ava voosi viinʉke mpɨɨndɨ jo kaala ndɨrɨ kugirita na múuji wa Kaisaría.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Kei, imyi neeja faráasi jɨɨngɨ sa Paúli, na mʉmʉtwaale nkaasʉ fʉʉrʉ kwa gávana Felíisi.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Ʉra mʉkʉ́ʉ́lʉ wa vakʉ́ʉ́lʉ va valwi nkoondo akaandɨka barʉ́wa, yoosea,
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Felíisi ˆʉnyémiwaa, gávana wa ɨsɨ, nɨɨnɨ Kɨlaáudi Lísia, nakulúumbiirye.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Ʉhʉ mʉʉntʉ akwaatwa nɨ Vayahúudi, voovo vajáa vaséngerɨɨre kʉmʉʉlaa. Maa kaa, ˆnkataange yeeye nɨ Mʉrúumi nɨɨta noo mʉlamurirya na valwi nkoondo vaanɨ.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Nasaakáa ntaange nɨ sa che vamusitaakyáa Paúli, sa jeyyo, nkamʉtwaala na mbere ya Balása Nkʉʉlʉ ya Vayahúudi.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Hahara, nkataanga vamʉtwáarire na balásii sa masáare ya Miiro yaavo. Baa jeyyo, kʉjáa kusiina isáare roroosi ˆroobweeyya ɨɨme neeja kukwya au baa achuungwe mʉnyololwii tʉkʉ.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Haaha nalúmirwe kutu nɨ mʉʉntʉ ʉmwɨ, vamwaarɨ Vayahúudi ˆvaríire nchuungo yo mʉʉlaa, sa jeyyo, nalámwɨɨre chaangʉ valʉkalʉka vamʉreete na kwaako. Navaséire vaantʉ vaachwe vara ˆvamʉreeta na balásii vareete masáare yaachwe na kwaako.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Jeyyo, valwi nkoondo vakamʉsʉmʉla Paúli ja ˆvyeene vajáa valáiririiwe, vakamʉtwaala uchikʉ ʉʼʉra fʉʉrʉ múuji wa Antipáatiri.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Lomʉtóondo yaachwe, vara valwi nkoondo ˆvayéendaa na mawʉlʉ, vakavarekera vara valwi nkoondo ˆvajáa vaámbukire faráasi vadomanʼye na Paúli, maa voovo vakahɨndʉka na nkambii.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Vara valʉkalʉka ˆvaámbʉkaa faráasi ˆvakafike Kaisaría, vakamʉheera gávana ɨra barʉ́wa baa Paúli vakamʉkwaatya kwa gávana.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 ˆAkahʉmʉle kʉsoma ɨra barʉ́wa, maa akavuurya, “Ʉhʉ mʉʉntʉ nɨ wa ɨsɨ che?” ˆAkataange nɨ mʉʉntʉ wa Kilikía,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 maa akamʉsea, “Teerera ndɨrɨ sáare jaako mpɨɨndɨ ˆvarɨ kʉʉja vara ˆvakʉreeta na balásii.” Aho, maa akalairirya Paúli avɨɨkwe ɨsɨ ya ʉlaangiriryi ijuumbii ra kɨtemi ra Heróode.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.