Romanos 8
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVI
1 Phúnuôrò khǒnyá̤yě, kayǎ dố a htwǒhtyahò́ tôcô꤮ tuô̌ ná Jesǔ Krístu tahenuô, Cò́marya cirya pǎ lǔ takhyá꤮ to hò́.
1 Portanto, agora já não há condenação para os que estão em Cristo Jesus,
2 Mé̤těhérò dố pè̤ htwǒhtya hò́ lǔ tôcô꤮ tuô̌ ná Jesǔ Krístu hò́ akhu-akhyě, Cò́marya a Thè́ Sǎsè̌ me̤pé̤hò́ pè̤klyá dố athè̌ tôbǒ hò́. Htuô̌rò a me̤lwóhteka̤ hò́ vǎ ná tè̤thû́ alé̤klǒ me̤panuố̤ dố a thǔcuốhò́ vǎ dố tè̤thyě dốthudốthè́ yě akǔ nuôhò́.
2 porque por meio de Cristo Jesus a lei do Espírito de vida me libertou da lei do pecado e da morte.
3 Dố maǐtě akhu-akhyě hérò, thyáphú pè̤ ki okuốkyǎ dố pè̤ me̤ tè̤thû́ yě agněnuô, pè̤ ní̤dǎ krwǒme̤kuô̌ cò́ tè̤thyótè̤thya yě akhyě cò́ rò, a taryěshyosò̌ dố a ki me̤cwó̤ pé̤ pè̤nuô a oto, me̤těhérò ahè̌are dố a ki me̤pé̤kyǎ pházye a tè̤thè́zṳ̂́thè́lò̌ yěnuô a oto. Phúnuôrò Cò́marya me̤ ná ané̤, a nò̌hyǎlya̤ a phúprè̤khǔ rò a hyǎlya̤ klwo-ané̤ phú hekhuphú thyáná pè̤ dố a me̤ tè̤thû́ yětahe. Manárò tè̤thû́ alé̤klǒ me̤panuố̤ yě pốcyá̤ lǔ to. A hyǎ khyápé̤ pè̤ tè̤thû́tè̤ora, rò a me̤pyékyǎ hò́ tè̤thû́ a tè̤pốtarí pè̤ yětahe hò́.
3 Porque, aquilo que a lei fora incapaz de fazer por estar enfraquecida pela carne, Deus o fez, enviando seu próprio Filho, à semelhança do homem pecador, como oferta pelo pecado. E assim condenou o pecado na carne,
4 Thyáphú pè̤ ki me̤lốme̤bǎ pé̤lò̌ tè̤thyótè̤thya atè̤kwǐ tahenuô, Cò́marya me̤pé̤htuô̌hò́ dố pè̤gně hò́. Pè̤ dố a ní̤dǎ krwǒme̤ kuô̌ pǎ né̤klò̤́pházye a tè̤thè́zṳ̂́thè́lò̌ to yětahe, rò pè̤ me̤ phú Thè́ Sǎsè̌ Byacè zṳ̌klyázṳ̌klǒ pè̤ yětahe agněnuô, Cò́marya me̤ pé̤htuô̌ lò̌hò́ pè̤ hò́.
4 a fim de que as justas exigências da lei fossem plenamente satisfeitas em nós, que não vivemos segundo a carne, mas segundo o Espírito.
5 Kayǎ dố a ohtwǒprè̤ phú né̤klò̤́pházye a tè̤thè́zṳ̂́ mǔmyá̤ tahenuô, a tane̤ shuô̌shuô̌ prè́ tè̤thè́zṳ̂́thè́lò̌ dố a mǔmyá̤ tahe prè́. Manárò kayǎ dố a ohtwǒprè̤ phú Thè́ Sǎsè̌ Byacè zṳ̌klyázṳ̌klǒ lǔ tahenuô, a tane̤ shuô̌shuô̌prè́ phú Thè́ Sǎsè̌ Byacè a tè̤thè́zṳ̂́ nuôtahe prè́.
5 Quem vive segundo a carne tem a mente voltada para o que a carne deseja; mas quem, de acordo com o Espírito, tem a mente voltada para o que o Espírito deseja.
6 Kayǎ dố a tane̤ shuô̌shuô̌prè́ né̤klò̤́pházye a tè̤thè́zṳ̂́thè́lò̌ mǔmyá̤ tahenuô, a ohtwǒprè̤ tố̤ní̤kuô̌ pǎ ná Cò́marya tacṳ́prè̤ to hò́. Manárò kayǎ dố Thè́ Sǎsè̌ Byacè pốní̤ lǔ tè̤tane̤ tahenuô, a ki ní̤bè tè̤mo̤tè̤pě̤ yětôhtû̌ pǎ, htuô̌to a ki otố̤kuô̌ ná Cò́marya tacṳ́prè̤ pǎ.
6 A mentalidade da carne é morte, mas a mentalidade do Espírito é vida e paz;
7 Me̤těhérò, kayǎ dố a tane̤ shuô̌shuô̌prè́ né̤klò̤́pházye a tè̤thè́zṳ̂́ mǔmyá̤ricyá̤ tahenuô, a htwǒhtya prè̤ dố a thè́hte Cò́marya. Me̤těhérò a cṳ̌e nò́kuô̌ Cò́marya a tè̤thyótè̤thya takhyá꤮ to. A cṳ̌꤮ ma a cṳ̌e bè́kuô̌ nyǎ toto.
7 a mentalidade da carne é inimiga de Deus porque não se submete à lei de Deus, nem pode fazê-lo.
8 Kayǎ dố a nò̌pố ané̤ ná pházye a tè̤thè́zṳ̂́thè́lò̌ mǔmyá̤ tahenuô, a me̤thè́krṳ̂̌ bè́kuô̌ Cò́marya takhyá꤮ to.
8 Quem é dominado pela carne não pode agradar a Deus.
9 Manárò, thǐrò, pházye a tè̤thè́zṳ̂́thè́lò̌ mǔmyá̤ pốní̤kuô̌ thǐ to. Cò́marya a Thè́ Sǎsè̌ ki ohtwǒprè̤ dố thǐkǔ hérò, a Thè́ Sǎsè̌ Byacè yěnuô ki pốní̤ thǐ pǎ. Ǔpěpě꤮ bèbè, dố a ní̤bè kuô̌ǔ Krístu a Thè́ Sǎsè̌ to tahenuô a htwǒ Krístu atè̤ má̤to.
9 Entretanto, vocês não estão sob o domínio da carne, mas do Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, não pertence a Cristo.
10 Manárò Krístu ki ohtwǒprè̤ dố thǐkǔ hérò, thǐ zo̤ dố a o dố thǐkǔ tahenuô a ki htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ pǎ, me̤těhérò Cò́marya dyacò́dyate̤ htuô̌hò́ thǐ hò́. Dố thǐ tè̤thû́ akhu-akhyěrò thǐ né̤klò̤́ yěnuô, a ki thyěkyǎ pǎ tadû́rò thǐ ki htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ pǎ.
10 Mas se Cristo está em vocês, o corpo está morto por causa do pecado, mas o espírito está vivo por causa da justiça.
11 Cò́marya dố a me̤htwǒprè̤ ka̤khyě Jesǔ Krístu dố tè̤thyě yětôprè̤ a Thè́ Sǎsè̌ Byacè ki ohtwǒprè̤ dố thǐkǔ hérò, thǐ né̤klò̤́yě a ki thyě cò́ pǎ bèbè, dố Thè́ Sǎsè̌ Byacè ohtwǒprè̤ dố thǐkǔ akhu-akhyě, Cò́marya ki dyékuô̌ thǐ thè́htwǒprè̤ pǎ.
11 E, se o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dentre os mortos habita em vocês, aquele que ressuscitou a Cristo dentre os mortos também dará vida a seus corpos mortais, por meio do seu Espírito, que habita em vocês.
12 Me̤phúnuôrò khǒbò́thyó thǐ꤮, tè̤me̤ lya̤bè pè̤ dố pè̤ ki ohtwǒprè̤ phú Cò́marya a Thè́ Sǎsè̌ hé pè̤ nuô. Pè̤ tǒbè ohtwǒprè̤ ní̤ pǎ phú thwihtyěpházye a tè̤thè́zṳ̂́thè́lò̌ mǔmyá̤ nuôtohò́.
12 Portanto, irmãos, estamos em dívida, não para com a carne, para vivermos sujeitos a ela.
13 Me̤těhérò, ki thǐ ohtwǒprè̤ phú thǐ pházye a tè̤thè́zṳ̂́thè́lò̌ mǔmyá̤ hénuô, thǐ ki thyěkyǎ pǎ. Manárò dố Cò́marya a Thè́ Sǎsè̌ me̤cwó̤ hò́ thǐ rò thǐ ki me̤thyěkyǎ né̤klò̤́pházye a tè̤thè́zṳ̂́thè́lò̌ mǔmyá̤ricyá̤ yětahe hénuôma, thǐ ki htwǒprè̤ pǎ.
13 Pois se vocês viverem de acordo com a carne, morrerão; mas, se pelo Espírito fizerem morrer os atos do corpo, viverão,
14 Me̤těhérò, kayǎ dố a ohtwǒprè̤ phú Cò́marya a Thè́ Sǎsè̌ zṳ̌klyázṳ̌klǒ lǔ tahe nuôma má̤hò́ Cò́marya a phúmòphúkhǔ tahe hò́.
14 porque todos os que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Me̤těhérò Thè́ Sǎsè̌ Byacè dố Cò́marya dyé thǐ yěnuô, a nò̌taruô thǐ, a nò̌thè́isě khyěthyá thǐ phú cṳ̂́nuô má̤to. Má̤tôkhónuô, Thè́ Sǎsè̌ Byacè me̤htwǒhtya pé̤htuô̌hò́ thǐ ná thǐ htwǒhò́ Cò́marya a phúmòphúkhǔ akhu-akhyě, a dya hò́ thǐ phú a phúmòphúkhǔ tahenuô hò́. Dố Thè́ Sǎsè̌ Byacè akhu-akhyěrò, pè̤ è́ Cò́marya, “Abba, Phè̌” phú thǐphè̌ sǐné̤ tôprè̤ nuôma aní̤ hò́.
15 Pois vocês não receberam um espírito que os escravize para novamente temer, mas receberam o Espírito que os adota como filhos, por meio do qual clamamos: "Aba, Pai".
16 Thè́ Sǎsè̌ Byacè ní̤dû a khyáluô̌, hésoluô̌ ró̤tố̤ pé̤kuô̌pó̤ ná pè̤ thè́plò yě ná pè̤ ma Cò́marya a phúmòphúkhǔ tahe, phúnuôhò́.
16 O próprio Espírito testemunha ao nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Khǒnyá̤yě pè̤ ki htwǒ má̤hò́ aphúalye̤ rò a ki dyé pè̤ a tè̤sò̌ri ucè̌tazè̌ dố a dya odwó pé̤ pè̤ nuôtahe pǎ. A ki dyé tè̤sò̌ri dố aphúalye̤ tahe tǒ ní̤bè nuôtahe pǎ. Htuô̌to ucè̌tazè̌ dố a klò̤ma tacṳ́prè̤ yě pè̤ ki ní̤bè pró̤kuô̌ ná Krístu pǎ. Ki pè̤ khyácyě̤khyácṳ̂ ró̤tố̤kuô̌ ná Krístu hérò pè̤ ki ní̤bè ró̤tố̤kuô̌ tè̤taryěduhtǔ ná è pǎ.
17 Se somos filhos, então somos herdeiros; herdeiros de Deus e co-herdeiros com Cristo, se de fato participamos dos seus sofrimentos, para que também participemos da sua glória.
18 Vǎ thè́gně myáhtye ná tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ dố pè̤ khyábè khǒnyá̤khè̌ yěnuô, vǎ ki talômyá ná Cò́marya ki me̤lǐme̤takhè̌ pè̤ shyé꤮ nopǎ tôhtû̌ hérò, vǎ dya ná tè̤tôcô꤮ to.
18 Considero que os nossos sofrimentos atuais não podem ser comparados com a glória que em nós será revelada.
19 Lò̌꤮ Cò́marya byálya̤ thòmò̤́vèbǒ, tè̤phútè̤lye̤ ná kayǎ pwǒ̤꤮ tôprè̤ yěnuô, a thè́plò shyo oyǒ myásû̌ nyacò́ ná Cò́marya ki dyéluô̌htya a phúmòphúkhǔ tahe pǎ.
19 A natureza criada aguarda, com grande expectativa, que os filhos de Deus sejam revelados.
20 Lò̌꤮ Cò́marya byálya̤ tè̤ yětahenuô a bè pyékyǎ lò̌ pǎ. Èthǐ thè́zṳ̂́ tuố̤dố tè̤pyétè̤kyǎ phúnuô to tadû́rò Cò́marya me̤htwǒlò̌ èthǐ phú atè̤ taritaryǎ one nuôhò́.
20 Pois ela foi submetida à futilidade, não pela sua própria escolha, mas por causa da vontade daquele que a sujeitou, na esperança
21 Manárò lò̌ tè̤bèbyá yětahenuô a myásû̌ pǎná, thyáphú a kithyěkithò̌ to nuô, Cò́marya ki me̤lwóhteka̤ èthǐ pǎ rò a ki dyé èthǐ tè̤palǎ ná tè̤taryěduhtǔ dố athyáná aphú yětahe pǎ.
21 de que a própria natureza criada será libertada da escravidão da decadência em que se encontra para a gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Pè̤ thè́gně ná lò̌ tè̤bèbyá yětahenuô, a tauô̌tasè̌ ní̤dyé lò̌ atè̤sè̌ dố athyáná prè̤mò phúo hò́sè̌ rò a è́htǒ nuô pǎ. A tauô̌tasè̌ tuố̤ lahyǎ pǎ cò́ khǒnyá̤.
22 Sabemos que toda a natureza criada geme até agora, como em dores de parto.
23 Lò̌꤮ tè̤byálya̤ yětahe tauô̌tasè̌ tû́dû má̤to, pè̤ lò̌꤮ plǐyě bèbè, pè̤ tauô̌tasè̌ tố̤kuô̌ lò̌ dûprè́. Pè̤ dố a ní̤bè Thè́ Sǎsè̌ Byacè má̤hò́ Cò́marya dyékrǎ shyězṳ́ dố aré̤lố yětahenuô bèbè, pè̤ tauô̌tasè̌ kuô̌dû dố thè́plòkǔkǔ. Pè̤ opò̤́myásû̌ tauô̌tasè̌ kuô̌dûhò́ Cò́marya ná shyé꤮ a ki hyǎ íhò́ pè̤ ná aphú pǎ tônyě, ná shyé꤮ a ki hyǎdyéhò́ pè̤ né̤klò̤́ athè̌ pǎ yěnuôhò́.
23 E não só isso, mas nós mesmos, que temos os primeiros frutos do Espírito, gememos interiormente, esperando ansiosamente nossa adoção como filhos, a redenção do nosso corpo.
24 Cáhtya bí Cò́marya me̤lwóhteka̤ pè̤ nuô, pè̤ myásû̌ dố a ki me̤pé̤ pè̤ yětahe pǎ. Manárò kayǎ tôprè̤prè̤ ki ní̤bè htuô̌hò́ tè̤ dố a myásû̌ yěnuô, a lo opò̤́myásû̌ pǎ ná to hò́. Ǔ opò̤́myásû̌ tè̤ dố ǔ ní̤bè htuô̌hò́nuô a o tôprè̤꤮ to.
24 Pois nessa esperança fomos salvos. Mas, esperança que se vê não é esperança. Quem espera por aquilo que está vendo?
25 Manárò pè̤ ki myásû̌ tè̤ dố pè̤ ní̤bèhí è to tahenuô, pè̤ thè́plòhtǔ opò̤́myásû̌ prè́.
25 Mas se esperamos o que ainda não vemos, aguardamo-lo pacientemente.
26 Phúnuôhò́, bí pè̤ hè̌cè̤́recè̤́ akhè̌nuô, Cò́marya a Thè́ Sǎsè̌ hyǎ me̤cwó̤ pè̤. Pè̤ tǒ kwǐcò́bè̌ Cò́marya ǐtěnuô pè̤ thè́gněto tadû́rò Thè́ Sǎsè̌ Byacè ané̤ ní̤dû kwǐpé̤ pè̤khǎlé̤. Bí a kwǐpé̤ pè̤gně akhè̌nuô, ngó̤ dố pè̤ hé hteluô̌ cyá̤to tahenuô a tauô̌ htyaluô̌ pé̤ pè̤ dố Cò́marya o.
26 Da mesma forma o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos como orar, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos inexprimíveis.
27 Htuô̌rò Cò́marya dố a pṳ̌ htû́ce̤myá pè̤ thè́plò a tè̤tane̤ yětôprè̤nuô, a thè́gně tǎ̤te̤ tè̤ dố Thè́ Sǎsè̌ Byacè thè́zṳ̂́ kwǐpé̤ pè̤gně yěnuôtahe, me̤těhérò Thè́ Sǎsè̌ Byacè kwǐpé̤ Cò́marya akayǎ sǎsè̌ tahe agně phú Cò́marya a tè̤thè́zṳ̂́o nuôprè́.
27 E aquele que sonda os corações conhece a intenção do Espírito, porque o Espírito intercede pelos santos de acordo com a vontade de Deus.
28 Kayǎ dố a mo̤ Cò́marya, rò Cò́marya è́ lǔ ná a tè̤taze myásû̌ one agně tahenuô, tè̤me̤htwǒhtya ané̤ ná èthǐ phútětě꤮ bèbènuô, Cò́marya me̤ pé̤ tè̤ryá dố èthǐ agněprè́ nuôma, pè̤ thè́gně prè́.
28 Sabemos que Deus age em todas as coisas para o bem daqueles que o amam, dos que foram chamados de acordo com o seu propósito.
29 Me̤těhérò, kayǎ dố a kíré̤ zṳ̂́e Cò́marya tahenuô a thè́gně one ré̤dûhò́. Htuô̌to a belya̤-one ní̤htuô̌dûhò́ athè́plò mú꤮ nukhè̌ ná a ki nò̌htwǒhtya thyákuô̌ èthǐ ná aphúkhǔ yěnuô pǎ. Phúnuôrò aphúkhǔyě htwǒhtyahò́ phúvyá̤prè̤́ tôprè̤ dố apuố̤vyá̤ è́prè̤ yětahe aklè̌ hò́.
29 Pois aqueles que de antemão conheceu, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que ele seja o primogênito entre muitos irmãos.
30 Htuô̌to, kayǎ dố Cò́marya belya̤ one htuô̌hò́ athè́plò ná èthǐ mú꤮ nukhè̌ yětahenuô, a è́hò́ èthǐ dố a ki htwǒhtyahò́ akayǎ hò́. Htuô̌rò kayǎ dố a è́ ní̤dyé yětahenuô, a dyacò́dyate̤ htuô̌hò́ èthǐ hò́. Htuô̌to kayǎ dố a dyacò́dyate̤ htuô̌hò́ yětahenuô, a dyéhò́ èthǐ ná a tè̤taryěduhtǔ tahe hò́.
30 E aos que predestinou, também chamou; aos que chamou, também justificou; aos que justificou, também glorificou.
31 Kihéphúnuôrò, lò̌꤮ tè̤dố vǎ hé pé̤hò́ thǐ yětahenuô, pè̤ ki tane̤ phútě? Cò́marya ki okuô̌ dố pè̤ tôkyě kihérò, maǔpě tôprè̤ ki thè́khácyá̤pǎ pè̤ pě?
31 Que diremos, pois, diante dessas coisas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Cò́marya yětôprè̤nuô, aphú ná ané̤ ní̤dû cò́ rò a thè́lǒ ní̤dyé to rò a dyélya̤kyǎ cò́ aphú dố pè̤ lò̌꤮ plǐ tahe agně cò́. Ki a dyétǎ̤krǎ cò́ pè̤ ná aphúkhǔ Jesǔ Krístu cò́ kihérò, lò̌꤮ tè̤ dố a okyǎ dố aruô tahenuô, a ki dyé tǎ̤krǎpó̤ pè̤ pǎ má̤to è̌?
32 Aquele que não poupou a seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, como não nos dará juntamente com ele, e de graça, todas as coisas?
33 Maǔpě tôprè̤ kíré̤ hyǎ dyacyá̤ kayǎ dố Cò́marya nwóhtya èthǐ yětahe atè̤thû́ pě? Prè̤ dố a dyacò́dyate̤ èthǐ ma Cò́marya hò́.
33 Quem fará alguma acusação contra os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 Phúnuôrò, maǔpě kíré̤ cirya èthǐ pě? Tôprè̤꤮ ma ǔ cirya cyá̤ní̤ èthǐ to. Me̤těhérò, Jesǔ Krístu ma prè̤ dố a thyě dố pè̤ tè̤thû́ agně tôprè̤, htuô̌to Cò́marya me̤htwǒprè̤ ka̤khyě lǔ dố tè̤thyě tôprè̤. Rò Cò́marya dyé lǔ khǎlé̤ dố atakhu cò́htwó tôkyě. Thyáphú Cò́marya ki me̤cwó̤ pè̤ nuô Jesǔ nuô̌ kwǐthè́zò̤ pé̤ hò́ pè̤ khǎlé̤ hò́.
34 Quem os condenará? Foi Cristo Jesus que morreu; e mais, que ressuscitou e está à direita de Deus, e também intercede por nós.
35 Maǔpě tôprè̤ htò́pè̤̌kyǎcyá̤ Jesǔ Krístu atè̤mo̤ pè̤ yěnuô pě? Bí pè̤ khyábè cò́ tè̤pyá̤tè̤sè̌ akhè̌nuô bèbè, tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ akhè̌ nuôbèbè, ǔ me̤cyě̤me̤cṳ̂ pè̤ akhè̌nuô bèbè, tè̤ovǐ̤okò̌ bèbè, oryá̤kû̌ oryá̤thyá bèbè, tè̤taròthè́ thè́isě akhè̌nuô bèbè, ǔ me̤thyě me̤mé̤ cò́ pè̤ akhè̌ nuôbèbè, ǔ htò́pè̤̌kyǎcyá̤ pè̤ ná Jesǔ Krístu atè̤mo̤ pè̤ yěnuô tôprè̤꤮ to.
35 Quem nos separará do amor de Cristo? Será tribulação, ou angústia, ou perseguição, ou fome, ou nudez, ou perigo, ou espada?
36 Lisǎsè̌kǔ hé,
36 Como está escrito: "Por amor de ti enfrentamos a morte todos os dias; somos considerados como ovelhas destinadas ao matadouro".
37 Lò̌꤮ tè̤yětahe htwǒhtya tadû́rò Krístu dố a mo̤ní̤ pè̤ yětôprè̤ akhu-akhyě, pè̤ ki me̤pé̤ lò̌lá̤taklikyǎ lò̌hò́ tè̤yětahe pǎ.
37 Mas, em todas estas coisas somos mais que vencedores, por meio daquele que nos amou.
38 Tè̤thyě bèbè, tè̤htwǒprè̤ bèbè, tanémò́khuphú bèbè, khǐnékhǐnò̌ bèbè, tè̤me̤htwǒhtya ané̤ khǒnyá̤yě tahe bèbè, shyé꤮ nopǎ tahe bèbè, tè̤pro̤tè̤prya̤ tahe bèbè, vǎ zṳ̂́e tǎ̤te̤ ná a htò́pè̤̌kyǎcyá̤ pè̤ ná Cò́marya atè̤mo̤ to.
38 Pois estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o presente nem o futuro, nem quaisquer poderes,
39 Tè̤ o dố mò́lè̤̌ tahe bèbè, a o dố hekhu tôbayě alè̤̌ tahenuô bèbè, tè̤byálya̤ dố aruô tahe bèbè, dố pè̤ Byacè Jesǔ Krístu me̤htuô̌ pé̤hò́ tè̤ dố pè̤gně akhu-akhyě, lò̌꤮ tè̤ yětahenuô a htò́pè̤̌kyǎcyá̤ pè̤ ná Cò́marya atè̤mo̤ to.
39 nem altura nem profundidade, nem qualquer outra coisa na criação será capaz de nos separar do amor de Deus que está em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.