Romanos 8
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NTLH
1 Phúnuôrò khǒnyá̤yě, kayǎ dố a htwǒhtyahò́ tôcô꤮ tuô̌ ná Jesǔ Krístu tahenuô, Cò́marya cirya pǎ lǔ takhyá꤮ to hò́.
1 Agora já não existe nenhuma condenação para as pessoas que estão unidas com Cristo Jesus.
2 Mé̤těhérò dố pè̤ htwǒhtya hò́ lǔ tôcô꤮ tuô̌ ná Jesǔ Krístu hò́ akhu-akhyě, Cò́marya a Thè́ Sǎsè̌ me̤pé̤hò́ pè̤klyá dố athè̌ tôbǒ hò́. Htuô̌rò a me̤lwóhteka̤ hò́ vǎ ná tè̤thû́ alé̤klǒ me̤panuố̤ dố a thǔcuốhò́ vǎ dố tè̤thyě dốthudốthè́ yě akǔ nuôhò́.
2 Pois a lei do Espírito de Deus, que nos trouxe vida por estarmos unidos com Cristo Jesus, livrou você da lei do pecado e da morte.
3 Dố maǐtě akhu-akhyě hérò, thyáphú pè̤ ki okuốkyǎ dố pè̤ me̤ tè̤thû́ yě agněnuô, pè̤ ní̤dǎ krwǒme̤kuô̌ cò́ tè̤thyótè̤thya yě akhyě cò́ rò, a taryěshyosò̌ dố a ki me̤cwó̤ pé̤ pè̤nuô a oto, me̤těhérò ahè̌are dố a ki me̤pé̤kyǎ pházye a tè̤thè́zṳ̂́thè́lò̌ yěnuô a oto. Phúnuôrò Cò́marya me̤ ná ané̤, a nò̌hyǎlya̤ a phúprè̤khǔ rò a hyǎlya̤ klwo-ané̤ phú hekhuphú thyáná pè̤ dố a me̤ tè̤thû́ yětahe. Manárò tè̤thû́ alé̤klǒ me̤panuố̤ yě pốcyá̤ lǔ to. A hyǎ khyápé̤ pè̤ tè̤thû́tè̤ora, rò a me̤pyékyǎ hò́ tè̤thû́ a tè̤pốtarí pè̤ yětahe hò́.
3 Deus fez o que a lei não pôde fazer porque a natureza humana era fraca. Deus condenou o pecado na natureza humana , enviando o seu próprio Filho, que veio na forma da nossa natureza pecaminosa a fim de acabar com o pecado.
4 Thyáphú pè̤ ki me̤lốme̤bǎ pé̤lò̌ tè̤thyótè̤thya atè̤kwǐ tahenuô, Cò́marya me̤pé̤htuô̌hò́ dố pè̤gně hò́. Pè̤ dố a ní̤dǎ krwǒme̤ kuô̌ pǎ né̤klò̤́pházye a tè̤thè́zṳ̂́thè́lò̌ to yětahe, rò pè̤ me̤ phú Thè́ Sǎsè̌ Byacè zṳ̌klyázṳ̌klǒ pè̤ yětahe agněnuô, Cò́marya me̤ pé̤htuô̌ lò̌hò́ pè̤ hò́.
4 Deus fez isso para que as ordens justas da lei pudessem ser completamente cumpridas por nós, que vivemos de acordo com o Espírito de Deus e não de acordo com a natureza humana.
5 Kayǎ dố a ohtwǒprè̤ phú né̤klò̤́pházye a tè̤thè́zṳ̂́ mǔmyá̤ tahenuô, a tane̤ shuô̌shuô̌ prè́ tè̤thè́zṳ̂́thè́lò̌ dố a mǔmyá̤ tahe prè́. Manárò kayǎ dố a ohtwǒprè̤ phú Thè́ Sǎsè̌ Byacè zṳ̌klyázṳ̌klǒ lǔ tahenuô, a tane̤ shuô̌shuô̌prè́ phú Thè́ Sǎsè̌ Byacè a tè̤thè́zṳ̂́ nuôtahe prè́.
5 Porque as pessoas que vivem de acordo com a natureza humana têm a sua mente controlada por essa mesma natureza. Mas as que vivem de acordo com o Espírito de Deus têm a sua mente controlada pelo Espírito.
6 Kayǎ dố a tane̤ shuô̌shuô̌prè́ né̤klò̤́pházye a tè̤thè́zṳ̂́thè́lò̌ mǔmyá̤ tahenuô, a ohtwǒprè̤ tố̤ní̤kuô̌ pǎ ná Cò́marya tacṳ́prè̤ to hò́. Manárò kayǎ dố Thè́ Sǎsè̌ Byacè pốní̤ lǔ tè̤tane̤ tahenuô, a ki ní̤bè tè̤mo̤tè̤pě̤ yětôhtû̌ pǎ, htuô̌to a ki otố̤kuô̌ ná Cò́marya tacṳ́prè̤ pǎ.
6 As pessoas que têm a mente controlada pela natureza humana acabarão morrendo espiritualmente; mas as que têm a mente controlada pelo Espírito de Deus terão a vida eterna e a paz.
7 Me̤těhérò, kayǎ dố a tane̤ shuô̌shuô̌prè́ né̤klò̤́pházye a tè̤thè́zṳ̂́ mǔmyá̤ricyá̤ tahenuô, a htwǒhtya prè̤ dố a thè́hte Cò́marya. Me̤těhérò a cṳ̌e nò́kuô̌ Cò́marya a tè̤thyótè̤thya takhyá꤮ to. A cṳ̌꤮ ma a cṳ̌e bè́kuô̌ nyǎ toto.
7 Por isso as pessoas que têm a mente controlada pela natureza humana se tornam inimigas de Deus, pois não obedecem à lei de Deus e, de fato, não podem obedecer a ela.
8 Kayǎ dố a nò̌pố ané̤ ná pházye a tè̤thè́zṳ̂́thè́lò̌ mǔmyá̤ tahenuô, a me̤thè́krṳ̂̌ bè́kuô̌ Cò́marya takhyá꤮ to.
8 As pessoas que vivem de acordo com a sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Manárò, thǐrò, pházye a tè̤thè́zṳ̂́thè́lò̌ mǔmyá̤ pốní̤kuô̌ thǐ to. Cò́marya a Thè́ Sǎsè̌ ki ohtwǒprè̤ dố thǐkǔ hérò, a Thè́ Sǎsè̌ Byacè yěnuô ki pốní̤ thǐ pǎ. Ǔpěpě꤮ bèbè, dố a ní̤bè kuô̌ǔ Krístu a Thè́ Sǎsè̌ to tahenuô a htwǒ Krístu atè̤ má̤to.
9 Vocês, porém, não vivem como manda a natureza humana, mas como o Espírito de Deus quer, se é que o Espírito de Deus vive realmente em vocês. Quem não tem o Espírito de Cristo não pertence a ele.
10 Manárò Krístu ki ohtwǒprè̤ dố thǐkǔ hérò, thǐ zo̤ dố a o dố thǐkǔ tahenuô a ki htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ pǎ, me̤těhérò Cò́marya dyacò́dyate̤ htuô̌hò́ thǐ hò́. Dố thǐ tè̤thû́ akhu-akhyěrò thǐ né̤klò̤́ yěnuô, a ki thyěkyǎ pǎ tadû́rò thǐ ki htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ pǎ.
10 Mas, se Cristo vive em vocês, então, embora o corpo de vocês vá morrer por causa do pecado, o Espírito de Deus é vida para vocês porque vocês foram aceitos por Deus.
11 Cò́marya dố a me̤htwǒprè̤ ka̤khyě Jesǔ Krístu dố tè̤thyě yětôprè̤ a Thè́ Sǎsè̌ Byacè ki ohtwǒprè̤ dố thǐkǔ hérò, thǐ né̤klò̤́yě a ki thyě cò́ pǎ bèbè, dố Thè́ Sǎsè̌ Byacè ohtwǒprè̤ dố thǐkǔ akhu-akhyě, Cò́marya ki dyékuô̌ thǐ thè́htwǒprè̤ pǎ.
11 Se em vocês vive o Espírito daquele que ressuscitou Jesus, então aquele que ressuscitou Jesus Cristo dará também vida ao corpo mortal de vocês, por meio do seu Espírito, que vive em vocês.
12 Me̤phúnuôrò khǒbò́thyó thǐ꤮, tè̤me̤ lya̤bè pè̤ dố pè̤ ki ohtwǒprè̤ phú Cò́marya a Thè́ Sǎsè̌ hé pè̤ nuô. Pè̤ tǒbè ohtwǒprè̤ ní̤ pǎ phú thwihtyěpházye a tè̤thè́zṳ̂́thè́lò̌ mǔmyá̤ nuôtohò́.
12 Portanto, meus irmãos, nós temos uma obrigação, que é a de não vivermos de acordo com a nossa natureza humana.
13 Me̤těhérò, ki thǐ ohtwǒprè̤ phú thǐ pházye a tè̤thè́zṳ̂́thè́lò̌ mǔmyá̤ hénuô, thǐ ki thyěkyǎ pǎ. Manárò dố Cò́marya a Thè́ Sǎsè̌ me̤cwó̤ hò́ thǐ rò thǐ ki me̤thyěkyǎ né̤klò̤́pházye a tè̤thè́zṳ̂́thè́lò̌ mǔmyá̤ricyá̤ yětahe hénuôma, thǐ ki htwǒprè̤ pǎ.
13 Porque, se vocês viverem de acordo com a natureza humana, vocês morrerão espiritualmente; mas, se pelo Espírito de Deus vocês matarem as suas ações pecaminosas, vocês viverão espiritualmente.
14 Me̤těhérò, kayǎ dố a ohtwǒprè̤ phú Cò́marya a Thè́ Sǎsè̌ zṳ̌klyázṳ̌klǒ lǔ tahe nuôma má̤hò́ Cò́marya a phúmòphúkhǔ tahe hò́.
14 Pois aqueles que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Me̤těhérò Thè́ Sǎsè̌ Byacè dố Cò́marya dyé thǐ yěnuô, a nò̌taruô thǐ, a nò̌thè́isě khyěthyá thǐ phú cṳ̂́nuô má̤to. Má̤tôkhónuô, Thè́ Sǎsè̌ Byacè me̤htwǒhtya pé̤htuô̌hò́ thǐ ná thǐ htwǒhò́ Cò́marya a phúmòphúkhǔ akhu-akhyě, a dya hò́ thǐ phú a phúmòphúkhǔ tahenuô hò́. Dố Thè́ Sǎsè̌ Byacè akhu-akhyěrò, pè̤ è́ Cò́marya, “Abba, Phè̌” phú thǐphè̌ sǐné̤ tôprè̤ nuôma aní̤ hò́.
15 Porque o Espírito que vocês receberam de Deus não torna vocês escravos e não faz com que tenham medo. Pelo contrário, o Espírito torna vocês filhos de Deus; e pelo poder do Espírito dizemos com fervor a Deus: “Pai, meu Pai!”
16 Thè́ Sǎsè̌ Byacè ní̤dû a khyáluô̌, hésoluô̌ ró̤tố̤ pé̤kuô̌pó̤ ná pè̤ thè́plò yě ná pè̤ ma Cò́marya a phúmòphúkhǔ tahe, phúnuôhò́.
16 O Espírito de Deus se une com o nosso espírito para afirmar que somos filhos de Deus.
17 Khǒnyá̤yě pè̤ ki htwǒ má̤hò́ aphúalye̤ rò a ki dyé pè̤ a tè̤sò̌ri ucè̌tazè̌ dố a dya odwó pé̤ pè̤ nuôtahe pǎ. A ki dyé tè̤sò̌ri dố aphúalye̤ tahe tǒ ní̤bè nuôtahe pǎ. Htuô̌to ucè̌tazè̌ dố a klò̤ma tacṳ́prè̤ yě pè̤ ki ní̤bè pró̤kuô̌ ná Krístu pǎ. Ki pè̤ khyácyě̤khyácṳ̂ ró̤tố̤kuô̌ ná Krístu hérò pè̤ ki ní̤bè ró̤tố̤kuô̌ tè̤taryěduhtǔ ná è pǎ.
17 Nós somos seus filhos, e por isso receberemos as bênçãos que ele guarda para o seu povo, e também receberemos com Cristo aquilo que Deus tem guardado para ele. Porque, se tomamos parte nos sofrimentos de Cristo, também tomaremos parte na sua glória .
18 Vǎ thè́gně myáhtye ná tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ dố pè̤ khyábè khǒnyá̤khè̌ yěnuô, vǎ ki talômyá ná Cò́marya ki me̤lǐme̤takhè̌ pè̤ shyé꤮ nopǎ tôhtû̌ hérò, vǎ dya ná tè̤tôcô꤮ to.
18 Eu penso que o que sofremos durante a nossa vida não pode ser comparado, de modo nenhum, com a glória que nos será revelada no futuro.
19 Lò̌꤮ Cò́marya byálya̤ thòmò̤́vèbǒ, tè̤phútè̤lye̤ ná kayǎ pwǒ̤꤮ tôprè̤ yěnuô, a thè́plò shyo oyǒ myásû̌ nyacò́ ná Cò́marya ki dyéluô̌htya a phúmòphúkhǔ tahe pǎ.
19 O Universo todo espera com muita impaciência o momento em que Deus vai revelar o que os seus filhos realmente são.
20 Lò̌꤮ Cò́marya byálya̤ tè̤ yětahenuô a bè pyékyǎ lò̌ pǎ. Èthǐ thè́zṳ̂́ tuố̤dố tè̤pyétè̤kyǎ phúnuô to tadû́rò Cò́marya me̤htwǒlò̌ èthǐ phú atè̤ taritaryǎ one nuôhò́.
20 Pois o Universo se tornou inútil, não pela sua própria vontade, mas porque Deus quis que fosse assim. Porém existe esta esperança:
21 Manárò lò̌ tè̤bèbyá yětahenuô a myásû̌ pǎná, thyáphú a kithyěkithò̌ to nuô, Cò́marya ki me̤lwóhteka̤ èthǐ pǎ rò a ki dyé èthǐ tè̤palǎ ná tè̤taryěduhtǔ dố athyáná aphú yětahe pǎ.
21 Um dia o próprio Universo ficará livre do poder destruidor que o mantém escravo e tomará parte na gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Pè̤ thè́gně ná lò̌ tè̤bèbyá yětahenuô, a tauô̌tasè̌ ní̤dyé lò̌ atè̤sè̌ dố athyáná prè̤mò phúo hò́sè̌ rò a è́htǒ nuô pǎ. A tauô̌tasè̌ tuố̤ lahyǎ pǎ cò́ khǒnyá̤.
22 Pois sabemos que até agora o Universo todo geme e sofre como uma mulher que está em trabalho de parto.
23 Lò̌꤮ tè̤byálya̤ yětahe tauô̌tasè̌ tû́dû má̤to, pè̤ lò̌꤮ plǐyě bèbè, pè̤ tauô̌tasè̌ tố̤kuô̌ lò̌ dûprè́. Pè̤ dố a ní̤bè Thè́ Sǎsè̌ Byacè má̤hò́ Cò́marya dyékrǎ shyězṳ́ dố aré̤lố yětahenuô bèbè, pè̤ tauô̌tasè̌ kuô̌dû dố thè́plòkǔkǔ. Pè̤ opò̤́myásû̌ tauô̌tasè̌ kuô̌dûhò́ Cò́marya ná shyé꤮ a ki hyǎ íhò́ pè̤ ná aphú pǎ tônyě, ná shyé꤮ a ki hyǎdyéhò́ pè̤ né̤klò̤́ athè̌ pǎ yěnuôhò́.
23 E não somente o Universo, mas nós, que temos o Espírito Santo como o primeiro presente que recebemos de Deus, nós também gememos dentro de nós mesmos enquanto esperamos que Deus faça com que sejamos seus filhos e nos liberte completamente.
24 Cáhtya bí Cò́marya me̤lwóhteka̤ pè̤ nuô, pè̤ myásû̌ dố a ki me̤pé̤ pè̤ yětahe pǎ. Manárò kayǎ tôprè̤prè̤ ki ní̤bè htuô̌hò́ tè̤ dố a myásû̌ yěnuô, a lo opò̤́myásû̌ pǎ ná to hò́. Ǔ opò̤́myásû̌ tè̤ dố ǔ ní̤bè htuô̌hò́nuô a o tôprè̤꤮ to.
24 Pois foi por meio da esperança que fomos salvos. Mas, se já estamos vendo aquilo que esperamos, então isso não é mais uma esperança. Pois quem é que fica esperando por alguma coisa que está vendo?
25 Manárò pè̤ ki myásû̌ tè̤ dố pè̤ ní̤bèhí è to tahenuô, pè̤ thè́plòhtǔ opò̤́myásû̌ prè́.
25 Porém, se estamos esperando alguma coisa que ainda não podemos ver, então esperamos com paciência.
26 Phúnuôhò́, bí pè̤ hè̌cè̤́recè̤́ akhè̌nuô, Cò́marya a Thè́ Sǎsè̌ hyǎ me̤cwó̤ pè̤. Pè̤ tǒ kwǐcò́bè̌ Cò́marya ǐtěnuô pè̤ thè́gněto tadû́rò Thè́ Sǎsè̌ Byacè ané̤ ní̤dû kwǐpé̤ pè̤khǎlé̤. Bí a kwǐpé̤ pè̤gně akhè̌nuô, ngó̤ dố pè̤ hé hteluô̌ cyá̤to tahenuô a tauô̌ htyaluô̌ pé̤ pè̤ dố Cò́marya o.
26 Assim também o Espírito de Deus vem nos ajudar na nossa fraqueza. Pois não sabemos como devemos orar, mas o Espírito de Deus, com gemidos que não podem ser explicados por palavras, pede a Deus em nosso favor.
27 Htuô̌rò Cò́marya dố a pṳ̌ htû́ce̤myá pè̤ thè́plò a tè̤tane̤ yětôprè̤nuô, a thè́gně tǎ̤te̤ tè̤ dố Thè́ Sǎsè̌ Byacè thè́zṳ̂́ kwǐpé̤ pè̤gně yěnuôtahe, me̤těhérò Thè́ Sǎsè̌ Byacè kwǐpé̤ Cò́marya akayǎ sǎsè̌ tahe agně phú Cò́marya a tè̤thè́zṳ̂́o nuôprè́.
27 E Deus, que vê o que está dentro do coração, sabe qual é o pensamento do Espírito. Porque o Espírito pede em favor do povo de Deus e pede de acordo com a vontade de Deus.
28 Kayǎ dố a mo̤ Cò́marya, rò Cò́marya è́ lǔ ná a tè̤taze myásû̌ one agně tahenuô, tè̤me̤htwǒhtya ané̤ ná èthǐ phútětě꤮ bèbènuô, Cò́marya me̤ pé̤ tè̤ryá dố èthǐ agněprè́ nuôma, pè̤ thè́gně prè́.
28 Pois sabemos que todas as coisas trabalham juntas para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles a quem ele chamou de acordo com o seu plano.
29 Me̤těhérò, kayǎ dố a kíré̤ zṳ̂́e Cò́marya tahenuô a thè́gně one ré̤dûhò́. Htuô̌to a belya̤-one ní̤htuô̌dûhò́ athè́plò mú꤮ nukhè̌ ná a ki nò̌htwǒhtya thyákuô̌ èthǐ ná aphúkhǔ yěnuô pǎ. Phúnuôrò aphúkhǔyě htwǒhtyahò́ phúvyá̤prè̤́ tôprè̤ dố apuố̤vyá̤ è́prè̤ yětahe aklè̌ hò́.
29 Porque aqueles que já tinham sido escolhidos por Deus ele também separou a fim de se tornarem parecidos com o seu Filho. Ele fez isso para que o Filho fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Htuô̌to, kayǎ dố Cò́marya belya̤ one htuô̌hò́ athè́plò ná èthǐ mú꤮ nukhè̌ yětahenuô, a è́hò́ èthǐ dố a ki htwǒhtyahò́ akayǎ hò́. Htuô̌rò kayǎ dố a è́ ní̤dyé yětahenuô, a dyacò́dyate̤ htuô̌hò́ èthǐ hò́. Htuô̌to kayǎ dố a dyacò́dyate̤ htuô̌hò́ yětahenuô, a dyéhò́ èthǐ ná a tè̤taryěduhtǔ tahe hò́.
30 Assim Deus chamou os que havia separado. Não somente os chamou, mas também os aceitou; e não somente os aceitou, mas também repartiu a sua glória com eles.
31 Kihéphúnuôrò, lò̌꤮ tè̤dố vǎ hé pé̤hò́ thǐ yětahenuô, pè̤ ki tane̤ phútě? Cò́marya ki okuô̌ dố pè̤ tôkyě kihérò, maǔpě tôprè̤ ki thè́khácyá̤pǎ pè̤ pě?
31 Diante de tudo isso, o que mais podemos dizer? Se Deus está do nosso lado, quem poderá nos vencer? Ninguém!
32 Cò́marya yětôprè̤nuô, aphú ná ané̤ ní̤dû cò́ rò a thè́lǒ ní̤dyé to rò a dyélya̤kyǎ cò́ aphú dố pè̤ lò̌꤮ plǐ tahe agně cò́. Ki a dyétǎ̤krǎ cò́ pè̤ ná aphúkhǔ Jesǔ Krístu cò́ kihérò, lò̌꤮ tè̤ dố a okyǎ dố aruô tahenuô, a ki dyé tǎ̤krǎpó̤ pè̤ pǎ má̤to è̌?
32 Porque ele nem mesmo deixou de entregar o próprio Filho, mas o ofereceu por todos nós! Se ele nos deu o seu Filho, será que não nos dará também todas as coisas?
33 Maǔpě tôprè̤ kíré̤ hyǎ dyacyá̤ kayǎ dố Cò́marya nwóhtya èthǐ yětahe atè̤thû́ pě? Prè̤ dố a dyacò́dyate̤ èthǐ ma Cò́marya hò́.
33 Quem acusará aqueles que Deus escolheu? Ninguém! Porque o próprio Deus declara que eles não são culpados.
34 Phúnuôrò, maǔpě kíré̤ cirya èthǐ pě? Tôprè̤꤮ ma ǔ cirya cyá̤ní̤ èthǐ to. Me̤těhérò, Jesǔ Krístu ma prè̤ dố a thyě dố pè̤ tè̤thû́ agně tôprè̤, htuô̌to Cò́marya me̤htwǒprè̤ ka̤khyě lǔ dố tè̤thyě tôprè̤. Rò Cò́marya dyé lǔ khǎlé̤ dố atakhu cò́htwó tôkyě. Thyáphú Cò́marya ki me̤cwó̤ pè̤ nuô Jesǔ nuô̌ kwǐthè́zò̤ pé̤ hò́ pè̤ khǎlé̤ hò́.
34 Será que alguém poderá condená-los? Ninguém! Pois foi Cristo Jesus quem morreu, ou melhor, quem foi ressuscitado e está à direita de Deus. E ele pede a Deus em favor de nós.
35 Maǔpě tôprè̤ htò́pè̤̌kyǎcyá̤ Jesǔ Krístu atè̤mo̤ pè̤ yěnuô pě? Bí pè̤ khyábè cò́ tè̤pyá̤tè̤sè̌ akhè̌nuô bèbè, tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ akhè̌ nuôbèbè, ǔ me̤cyě̤me̤cṳ̂ pè̤ akhè̌nuô bèbè, tè̤ovǐ̤okò̌ bèbè, oryá̤kû̌ oryá̤thyá bèbè, tè̤taròthè́ thè́isě akhè̌nuô bèbè, ǔ me̤thyě me̤mé̤ cò́ pè̤ akhè̌ nuôbèbè, ǔ htò́pè̤̌kyǎcyá̤ pè̤ ná Jesǔ Krístu atè̤mo̤ pè̤ yěnuô tôprè̤꤮ to.
35 Então quem pode nos separar do amor de Cristo? Serão os sofrimentos, as dificuldades, a perseguição, a fome, a pobreza, o perigo ou a morte?
36 Lisǎsè̌kǔ hé,
36 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Por causa de ti estamos em perigo de morte o dia inteiro; somos tratados como ovelhas que vão para o matadouro.”
37 Lò̌꤮ tè̤yětahe htwǒhtya tadû́rò Krístu dố a mo̤ní̤ pè̤ yětôprè̤ akhu-akhyě, pè̤ ki me̤pé̤ lò̌lá̤taklikyǎ lò̌hò́ tè̤yětahe pǎ.
37 Em todas essas situações temos a vitória completa por meio daquele que nos amou.
38 Tè̤thyě bèbè, tè̤htwǒprè̤ bèbè, tanémò́khuphú bèbè, khǐnékhǐnò̌ bèbè, tè̤me̤htwǒhtya ané̤ khǒnyá̤yě tahe bèbè, shyé꤮ nopǎ tahe bèbè, tè̤pro̤tè̤prya̤ tahe bèbè, vǎ zṳ̂́e tǎ̤te̤ ná a htò́pè̤̌kyǎcyá̤ pè̤ ná Cò́marya atè̤mo̤ to.
38 Pois eu tenho a certeza de que nada pode nos separar do amor de Deus: nem a morte, nem a vida; nem os anjos, nem outras autoridades ou poderes celestiais ; nem o presente, nem o futuro;
39 Tè̤ o dố mò́lè̤̌ tahe bèbè, a o dố hekhu tôbayě alè̤̌ tahenuô bèbè, tè̤byálya̤ dố aruô tahe bèbè, dố pè̤ Byacè Jesǔ Krístu me̤htuô̌ pé̤hò́ tè̤ dố pè̤gně akhu-akhyě, lò̌꤮ tè̤ yětahenuô a htò́pè̤̌kyǎcyá̤ pè̤ ná Cò́marya atè̤mo̤ to.
39 nem o mundo lá de cima, nem o mundo lá de baixo. Em todo o Universo não há nada que possa nos separar do amor de Deus, que é nosso por meio de Cristo Jesus, o nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.