Romanos 4
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVI
1 Kihéphúnuôrò, pè̤ Judaphú tahe aphè̌ Abraham yěnuôlé, pè̤ ki hé ní̤dyé lǔ phútě? Cò́marya dyacò́dyate̤ prè̤lukayǎ ná a tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ prè́ phúnuôrò Abraham cuốmyáhtye thè́gně nò́ kuô̌ǔ tè̤cò́tè̤te̤ phútě?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Cò́marya ki dyacò́dyate̤ Abraham ná a me̤ryá tè̤ khukhyě kihérò a ki phyéhtyalô̌ ní̤dyé ané̤ ná a me̤ tè̤ryá yětahe khukhyě hénuôma aní̤ prè́. Manárò dố Cò́marya a mèthènyě nuô, a phyéhtyalô̌ ná tè̤yětahe akhu-akhyě nuô aní̤ to.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Lisǎsè̌kǔ hé, “Abraham zṳ̂́e Cò́marya rò dố atè̤zṳ̂́ akhu-akhyě, Cò́marya dyacò́dyate̤ lǔ prè́.”
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Kayǎ tôprè̤prè̤ ki cuốrya̤ pé̤ ǔtè̤ rò ǔ ki dyé lǔ akhwóakè hénuô, a ní̤bè akhwóakè yěnuôma a ní̤bèkrǎ phú shyězṳ́nuô má̤ takhyá꤮ to. A rya̤tè̤ rò a ní̤bè akhwóakè prè́.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Manárò kayǎ dố a zṳ̂́e ní̤dyé kuô̌ a tè̤me̤ryá yětahe to, rò a ki zṳ̂́ení̤ prè́ Cò́marya dố a me̤cò́me̤te̤ ka̤ kayǎcyě̤ kayǎricyá̤ yě tôprè̤ prè́ kihérò, Cò́marya myáhtye lǔ tè̤zṳ̂́yě rò a ki dyacò́dyate̤ lǔ ná ané̤ ní̤dû pǎ.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Khwí Davi hé thyákuô̌dû phúnuô dố nuôkhè̌, kayǎ dố a ní̤bè tè̤sò̌ri tahe nuôma má̤dû kayǎ dố Cò́marya dyacò́dyate̤ èthǐ ná a tè̤me̤ryátè̤ nuôtahe akhyě má̤to.
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 Khwí Davi hé,
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 Kayǎ dố Byacè rǎmárǎdyǎ pǎ lǔtè̤thû́ to tahenuô, a ní̤bèhò́ tè̤sò̌ri hò́.”
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Tè̤sò̌ri yěnuôma ní̤bècyá̤ prè́tû́ Judaphú dố a dû́talíphá nuôtahe prè́ è̌? A ní̤bè tû́ èthǐ má̤to. Judaphú má̤to dố a dû́talí kuô̌ǔ phá to nuôtahe ma a opatố̤ kuô̌kuô̌. Pè̤ héhtuô̌dûhò́, dố Abraham atè̤zṳ̂́ akhu-akhyě Cò́marya dyacò́dyate̤ lǔ.
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 Ki me̤phúnuô hérò bí Cò́marya dyacò́dyate̤ Abraham akhè̌nuôma atǒ bíkhè̌tě? Ma aré̤ ná a dû́talíphá nuô è̌? Má̤torò anoklò̌ ná nuô è̌? Anoklò̌ ná nuô má̤to, aré̤klò̌ ná nuô.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 A dû́talíphá nuôma ano dố khyě prè́. Bí a dû́talí tyahí phá to akhè̌nuô, dố atè̤zṳ̂́ akhu-akhyě Cò́marya dyahò́ è phú kayǎcò́kayǎte̤ tôprè̤hò́, phúnuôrò a me̤máme̤dyǎkyǎ lǔ ná tè̤dû́talíphá phúnuô tôcô prè́. Phúnuôrò kayǎ dố a dû́talí kuô̌ cò́ǔ phá to tadû́rò, a zṳ̂́e Cò́marya tahenuô, Abraham htwǒ pé̤ lò̌ kayǎ phúnuô tahe aphè̌ hò́. Phúnuô akhu-akhyě Cò́marya dyacò́dyate̤ kuô̌hò́ èthǐ hò́.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Htuô̌náto, pè̤ Judaphú yětahenuô, pè̤ dû́talí cò́ phá tadû́rò pè̤ ki thè́lè̤htyaní̤ tè̤dû́talíphá yě to tahenuô, Abraham ma a htwǒ kuô̌dû pè̤phè̌phè̌. Bí pè̤phè̌ Abraham dû́talí tyahí phá to khè̌ a tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ yěnuô, pè̤ ki krwǒ myábû̌ kuô̌dû è.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Cò́marya ò́lya̤ Abraham ná aklwǐalyǎ tahe dố nuôkhè̌ ná hekhu yětôbalò̌ nuô, a ki htwǒhtya èthǐtè̤ pǎ. Manárò dố èthǐ cṳ̌e lṳ̂krwǒ me̤kuô̌ tè̤thyótè̤thya akhyě rò a ki htwǒhtya èthǐtè̤ pǎ, a ò́lya̤ lǔ phúnuô má̤to. Cò́marya dyacò́dyate̤ èthǐ ná a tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ akhu-akhyě, a ò́lya̤ ná a ki dyé èthǐ pǎ prè́.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Cò́marya ki ò́lya̤ ná kayǎ dố a lṳ̂krwǒme̤ kuô̌ tè̤thyótè̤thya yětahenuô a ki ní̤bè Cò́marya a tè̤ò́lya̤ pǎ kihérò tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ yěnuô abwítaryě o pǎ to hò́. Tè̤ò́lya̤ yěnuô angó̤lasá opǎ tôcô꤮ to hò́.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 Me̤těhérò tè̤thyótè̤thya ma a me̤ duhtya Cò́marya athè́plò. Prè̤lu kayǎ lṳ̂bè́ tè̤thyótè̤thya pwǒ̤꤮ tôphuố to akhu-akhyě, a me̤duhtya Cò́marya athè́plò rò a ki cirya èthǐ pǎ. Tè̤thyótè̤thya ki oto nuô kayǎ tôprè̤꤮ ma a cuốtalwó khè̌talye̤ tè̤thyótè̤thya to.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Phúnuôrò, pè̤ ní̤bècyá̤ Cò́marya a tè̤ò́lya̤ ná pè̤ tè̤zṳ̂́ tôcô꤮ tuô̌ prè́. Me̤těhérò thyáphú pè̤ ki ní̤bè kuô̌ tè̤yěnuô ná abwíataryě khukhyě tû́prè́ agněnuô, pè̤ bè o ná tè̤zṳ̂́. Htuô̌to, lò̌꤮ Abraham aklwǐalyǎ tahenuô a ki ní̤bè lò̌ tè̤ò́lya̤ yě pǎ. Kayǎ dố a lṳ̂krwǒme̤kuô̌ Judaphú a tè̤thyótè̤thya nuôtahe ki ní̤bè tû́dû má̤to, kayǎ dố a zṳ̂́enyá̤e thyákuô̌ ná Abraham nuôtahe ki ní̤bè lò̌kuô̌ pǎpǎ. Abraham ma pè̤ lò̌꤮ plǐ aphè̌.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 Lisǎsè̌kǔ héone, “Vǎ nò̌htwǒhtya hò́ nè̤ ná myěcô tôplutôphè aphè̌ hò́.” È htwǒ pé̤ pè̤phè̌ dố Cò́marya anyěhyǎ. Cò́marya yětôprè̤ nuôma a má̤hò́ pè̤phè̌ Abraham zṳ̂́ení̤dyé nuôtôprè̤ hò́. È ma Cò́marya dố a me̤htwǒprè̤ ka̤khyě kayǎthyě, htuô̌to a hétǎ̤ prè́ angó̤ tômû̌ prè́ rò tè̤ dố a o híto tahenuô a htwǒhtya lò̌plǐ cò́.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 Cò́marya hé Abraham, “Nè̤ ki htwǒ myěcô tôplutôphè aphè̌ pǎ. Nè̤klwǐnè̤lyǎ ki oró̤oè́ thyácò́ná sè dố mò́lè̤̌ nuôtahe pǎ.” Cò́marya hé tè̤yěnuô alé̤ htwǒhtya pé̤ dố Abraham ki phú oró̤oè́htya agněnuô azǔ pǎto tadû́rò a zṳ̂́e opò̤́ myásû̌ní̤ dố a ki htwǒhtya.
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Abraham thè́gnědyé ané̤ ná ana ohò́ tôzè̤ hò́, a muố̤prè̤́ kíré̤ thyěhò́, htuô̌to amě Sara bèbè, a sǒphú tadû́rò Abraham atè̤zṳ̂́ patí kalya̤ tó̤ to.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Abraham zṳ̂́e Cò́marya a tè̤ò́lya̤ yěnuô athè́plò lṳhtǒlṳlya̤ taki꤮ to. A tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ nuô, taklya ná a shyohtyasò̌htya rò a htuthè́ hébwíhétaryěhtya Cò́marya.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 Cò́marya ki me̤ phú a ò́lya̤ nuôpǎ nuô, a zṳ̂́e lò̌thulò̌thè́ cò́.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Abraham a tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ yǒ ophúnuô akhu-akhyě, “Cò́marya dya è phú kayǎcò́kayǎte̤ tôprè̤.”
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Rò tè̤hébè dố a hé, “Cò́marya dya Abraham phú kayǎcò́kayǎte̤ tôprè̤,” yětômû̌ nuôma, ǔ rǎ pé̤tû́ Abraham tôprè̤ agněnuô má̤to.
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 Tè̤hébè yětômû̌ nuôma, pè̤gně꤮ ma a onuô̌tố̤ sǎprè̤́ kuô̌ cò́. Ki pè̤ zṳ̂́e ná Cò́marya dố a me̤htwǒprè̤ ka̤khyě pè̤ Byacè Jesǔ dố tè̤thyě yětôprè̤ hénuôma a ki dyakuô̌ pè̤ phú kayǎcò́kayǎte̤ tahe pǎ.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Dố pè̤ tè̤thû́tè̤ora akhu-akhyěrò Cò́marya nò̌mṳ̂̌thyě ǔ ná a phúprè̤khǔ. Thyáphú a ki dyacò́dyate̤ pè̤ agněnuô, a me̤htwǒprè̤ ka̤khyě hò́ lǔ dố tè̤thyě hò́.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.