Mateus 17

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mò̤́nyě thuô̌thyó bǎhtuô̌nuô Byacè Jesǔ è́ní̤ Petru, Jakomo ná apuố̤ Giovanni rò a cuốhtya dố sohtyalô̌ tômě alo̤. Rò a thè́zṳ̂́ cuốotû́dû kuô̌ná èthǐ prè́.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, seu irmão, e conduziu-os à parte a uma alta montanha.
2 Bí èthǐ o bínuôakhè̌ Byacè Jesǔ ané̤klò̤́ htulya taklya khólò̌ dố èthǐ nyěhyǎ. Amèthè tôbè nuô a takhè̌ thyácò́ná tamò̤́nuô, ahyeca̤ nuô a bǔthǒ plyatakhè̌ cò́.
2 Lá se transfigurou na presença deles: seu rosto brilhou como o sol, suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
3 Taplô̤phú akǔnuô, èthǐ myáhtye Mosè ná Prè̤pro̤ Elia hyǎoluô̌htya rò èthǐ hébè lahyǎ ná Byacè Jesǔ.
3 E eis que apareceram Moisés e Elias conversando com ele.
4 Petru hé Jesǔ, “Byacè꤮, khǎlé̤ bíyě tôpho rò atwó̤ mo̤ryá lǎ. Nè̤ ki thè́plòo hérò vǎ ki isò́pé̤ thǐ lé̤thû thuô̌mě, tôměrò nè̤gně, tôměrò Mosè agně, tôměrò Prè̤pro̤ Elia agně.”
4 Pedro tomou então a palavra e disse-lhe: Senhor, é bom estarmos aqui. Se queres, farei aqui três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias.
5 Bí a hébè pǎprè́ akhè̌nuô, ò́luố̤ takhè̌ tôba lapò̤ tǎ̤bíkyǎ èthǐ rò ngó̤pra̤htya tômû̌ dố ò́luố̤ akǔ, “Yěma vǎphú dố vǎ mo̤ ní̤dyé è rò vǎ thè́plòo ní̤dyé è tôprè̤, ní̤dǎ lahyǎ angó̤ ní꤮.”
5 Falava ele ainda, quando veio uma nuvem luminosa e os envolveu. E daquela nuvem fez-se ouvir uma voz que dizia: Eis o meu Filho muito amado, em quem pus toda minha afeição; ouvi-o.
6 Bí a khǒpacè̤̌ ní̤huô̌ phúyě akhè̌nuô, èthǐ thè́isě kanó̤꤮ to, rò a vǐ lakhû́ takluô̤̌ tǎ̤lò̌ ané̤ dố hekhu.
6 Ouvindo esta voz, os discípulos caíram com a face por terra e tiveram medo.
7 Manárò, Byacè Jesǔ hyǎ tô èthǐ rò a hé èthǐ, “Ihtò lahyǎ, thè́isě tǎmé̤.”
7 Mas Jesus aproximou-se deles e tocou-os, dizendo: Levantai-vos e não temais.
8 Bí èthǐ myáhtya akhè̌, a myáhtye tû́ Byacè Jesǔ tôprè̤prè̤꤮ tuô̌.
8 Eles levantaram os olhos e não viram mais ninguém, senão unicamente Jesus.
9 Bí èthǐ o dố solo̤ hítǎ̤ akhè̌nuô, Byacè Jesǔ mekyǎ ní̤ èthǐ ngó̤, “Prè̤lukayǎ aphúkhǔyě ki thyě ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě hí dố tè̤thyě hítonuô, cuố hésoluô̌ pé̤ tǎ ǔ ná thǐ myáhtye tè̤yětahe ari-akyǎ tôprè̤꤮ tǎmé̤ ní꤮.”
9 E, quando desciam, Jesus lhes fez esta proibição: Não conteis a ninguém o que vistes, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos.
10 A khǒpacè̤̌ tahe sudyǎ lǔ, “Prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tahe hé ná Prè̤pro̤ Elia bèhyǎ ré̤klò̌ ná Messia dố a ki me̤lwóhteka̤ ǔ yěnuô tôprè̤ pǎ, a cuốhétuố̤ phúnuô me̤tě?”
10 Em seguida, os discípulos o interrogaram: Por que dizem os escribas que Elias deve voltar primeiro?
11 Rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Prè̤pro̤ Elia bè hyǎ má̤nyǎ pǎ rò a bè hyǎ taritaryǎ me̤ryá ka̤khyě tè̤lò̌꤮ plǐ nuôma a má̤lakǒ cò́ vǎ.
11 Jesus respondeu-lhes: Elias, de fato, deve voltar e restabelecer todas as coisas.
12 Manárò vǎ hé thǐ, Prè̤pro̤ Elia hyǎ htuô̌hò́ manárò èthǐ thè́gně lǔ to rò kayǎ tahe me̤ lǔ cṳ́꤮ èthǐ thè́plò thè́zṳ̂́ me̤ lǔ nuôprè́. Thyáphúnuôhò́, prè̤lukayǎ aphúkhǔyě ki khyábè tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ dố èthǐ takhukǔ pǎ.”
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, mas não o conheceram; antes, fizeram com ele quanto quiseram. Do mesmo modo farão sofrer o Filho do Homem.
13 Bínuôakhè̌ a khǒpacè̤̌ tahe thè́gněplǒhyǎ ná a hé hò́ Giovanni Baptista ari-akyǎ yěnuô hò́.
13 Os discípulos compreenderam, então, que ele lhes falava de João Batista.
14 Bí èthǐ hítǎ̤lya̤ myáhtye kayǎ bè́mṳ dố solè̤̌ akhè̌nuô, kayǎphè̌ tôprè̤ hyǎ dángṳ̂lya̤ dố anyěhyǎ rò a hé lǔ,
14 E, quando eles se reuniram ao povo, um homem aproximou-se deles e prostrou-se diante de Jesus,
15 “Byacè, thè́zò̤ní̤ ré̤ vǎ phúprè̤khǔ, a taryé shyonyacò́ rò a lakhû́ nuô̌ tamǒmǒ dố mikǔ, má̤torò a latǎ̤nuô̌ tamǒmǒ dố htyěkǔ.
15 dizendo: Senhor, tem piedade de meu filho, porque é lunático e sofre muito: ora cai no fogo, ora na água...
16 Vǎ è́hyǎ lǔ dố nè̤ khǒpacè̤̌ tahe a o tadû́rò a zasǐmé̤cyá̤ pé̤ vǎ to.”
16 Já o apresentei a teus discípulos, mas eles não o puderam curar.
17 Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Kayǎ sǒdǒ tè̤zṳ̂́ thǐ꤮, ná kayǎ cuốthû́klyá thǐ꤮, vǎ bè onyě̤ tố̤kuô̌pǎ ná thǐ bátě? Vǎ tǒbè khyáthè́dǒ nyě̤pé̤kuô̌pǎ thǐ bátě?” A héhtuô̌ phúnuôrò a héke kayǎphè̌ nuôtôprè̤, “È́hyǎ nè̤phúkhǔ bíyě.”
17 Respondeu Jesus: Raça incrédula e perversa, até quando estarei convosco? Até quando hei de aturar-vos? Trazei-mo.
18 Byacè Jesǔ thè́prwǒ̤ khǐné rò khǐné htecuốkyǎ dố pacè̤̌phú nuô tôprè̤ akǔ rò atè̤sè̌ lamé̤kyǎ tôphuố lamé̤ cò́.
18 Jesus ameaçou o demônio e este saiu do menino, que ficou curado na mesma hora.
19 Htuô̌rò a khǒpacè̤̌ tahe hyǎhuôhyǎthwè́ dố lǔo rò a hyǎ sudyǎhuô lǔ, “Pè̤ vè̤́htekyǎ bè́kuô̌ khǐné to me̤tě?”
19 Então os discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsar este demônio?
20 Rò a hésû èthǐ, “Mame̤tě thǐ vè̤́htekyǎbè́ kuô̌ǔ khǐné to hérò, thǐ tè̤zṳ̂́ patí dû thǐgněnuô̌. Vǎ hécò́cò́ thǐ꤮, thǐ tè̤zṳ̂́ ki o tí꤮ taplèplò tôplò nuôprè́ tadû́rò thǐ ki hé soyětômě, ‘Thò́thû́ cuố taphǎkyǎ ná khǎlé̤ bíyě,’ kihéma꤮ a ki thò́thû́cuố prè́. Thǐ tè̤zṳ̂́ ki o hénuô, tè̤ dố thǐ me̤cyá̤to nuô a o tôcô꤮ to.
20 Jesus respondeu-lhes: Por causa de vossa falta de fé. Em verdade vos digo: se tiverdes fé, como um grão de mostarda, direis a esta montanha: Transporta-te daqui para lá, e ela irá; e nada vos será impossível.
21 (Manárò, thǐ ki duôesè kwǐcò́bè̌ to hénuô, khǐné htecuốkyǎ cyá̤ to.)”
21 Quanto a esta espécie de demônio, só se pode expulsar à força de oração e de jejum.
22 Bí èthǐ cuố myáhtye tǎ̤sû plò́lò̌ lǔ dố Galilea ké̤ akhè̌nuô, Byacè Jesǔ hésoluô̌ pé̤ èthǐ, “Prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě, ǔ ki isè̌ tǎ̤kyǎ è dố prè̤lukayǎ a takhukǔ pǎ.
22 Enquanto caminhava pela Galiléia, Jesus lhes disse: O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos homens.
23 Èthǐ ki me̤thyě lǔ pǎ rò thuô̌nyě bè́htya tônyě pǎnuô a ki htwǒprè̤ ka̤khyě pǎ.” Rò a khǒpacè̤̌ tahe thè́plè̤̌thè́zò̤ lò̌plǐ.
23 Matá-lo-ão, mas ao terceiro dia ressuscitará. E eles ficaram profundamente aflitos.
24 Bí Byacè Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe cuốtuố̤ dố vǐ̤ Capernaum akhè̌nuô, prè̤ihtuôplò́ tè̤lǔhǒdu amo-arǎ tahe hyǎ dố Petru a o rò a sudyǎ lǔ, “Thǐthárá dyékuô̌ tè̤lǔhǒdu amo-arǎ to è̌?”
24 Logo que chegaram a Cafarnaum, aqueles que cobravam o imposto da didracma aproximaram-se de Pedro e lhe perguntaram: Teu mestre não paga a didracma?
25 Petru hésû èthǐ, “To, a dyé vǎ꤮”
25 Paga sim, respondeu Pedro. Mas quando chegaram à casa, Jesus preveniu-o, dizendo: Que te parece, Simão? Os reis da terra, de quem recebem os tributos ou os impostos? De seus filhos ou dos estrangeiros?
26 Petru hésû lǔ, “A kwǐ dố htyěruô ké̤klò̌phú tahe a o prè́.”
26 Pedro respondeu: Dos estrangeiros. Jesus replicou: Os filhos, então, estão isentos.
27 Manárò thyáphú èthǐ ki thè́plòsè̌ tǎ pè̤ tǎmé̤ nuô, cuốbímò̌ tè̤̌phú dố Galilea a htyěòkǔ nuô. Tè̤̌phú dố a ní̤ ré̤lố tôbènuô bámǒ myáré̤lố akyǎ̤kǔ nuô. Nè̤ ki myáhtye rû̌zye tôbè pǎ. Phyé rû̌nuô rò cuốdyé ná nè̤gně ná vǎgně tè̤lǔhǒdu amo-arǎ agně nuô.”
27 Mas não convém escandalizá-los. Vai ao mar, lança o anzol, e ao primeiro peixe que pegares abrirás a boca e encontrarás um estatere. Toma-o e dá-o por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.