Mateus 17
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARC
1 Mò̤́nyě thuô̌thyó bǎhtuô̌nuô Byacè Jesǔ è́ní̤ Petru, Jakomo ná apuố̤ Giovanni rò a cuốhtya dố sohtyalô̌ tômě alo̤. Rò a thè́zṳ̂́ cuốotû́dû kuô̌ná èthǐ prè́.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, seu irmão, e os conduziu em particular a um alto monte.
2 Bí èthǐ o bínuôakhè̌ Byacè Jesǔ ané̤klò̤́ htulya taklya khólò̌ dố èthǐ nyěhyǎ. Amèthè tôbè nuô a takhè̌ thyácò́ná tamò̤́nuô, ahyeca̤ nuô a bǔthǒ plyatakhè̌ cò́.
2 E transfigurou-se diante deles; e o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes se tornaram brancas como a luz.
3 Taplô̤phú akǔnuô, èthǐ myáhtye Mosè ná Prè̤pro̤ Elia hyǎoluô̌htya rò èthǐ hébè lahyǎ ná Byacè Jesǔ.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Petru hé Jesǔ, “Byacè꤮, khǎlé̤ bíyě tôpho rò atwó̤ mo̤ryá lǎ. Nè̤ ki thè́plòo hérò vǎ ki isò́pé̤ thǐ lé̤thû thuô̌mě, tôměrò nè̤gně, tôměrò Mosè agně, tôměrò Prè̤pro̤ Elia agně.”
4 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés e um para Elias.
5 Bí a hébè pǎprè́ akhè̌nuô, ò́luố̤ takhè̌ tôba lapò̤ tǎ̤bíkyǎ èthǐ rò ngó̤pra̤htya tômû̌ dố ò́luố̤ akǔ, “Yěma vǎphú dố vǎ mo̤ ní̤dyé è rò vǎ thè́plòo ní̤dyé è tôprè̤, ní̤dǎ lahyǎ angó̤ ní꤮.”
5 E, estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu. E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; escutai-o.
6 Bí a khǒpacè̤̌ ní̤huô̌ phúyě akhè̌nuô, èthǐ thè́isě kanó̤꤮ to, rò a vǐ lakhû́ takluô̤̌ tǎ̤lò̌ ané̤ dố hekhu.
6 E os discípulos, ouvindo isso, caíram sobre seu rosto e tiveram grande medo.
7 Manárò, Byacè Jesǔ hyǎ tô èthǐ rò a hé èthǐ, “Ihtò lahyǎ, thè́isě tǎmé̤.”
7 E, aproximando-se Jesus, tocou-lhes e disse: Levantai-vos e não tenhais medo.
8 Bí èthǐ myáhtya akhè̌, a myáhtye tû́ Byacè Jesǔ tôprè̤prè̤꤮ tuô̌.
8 E, erguendo eles os olhos, ninguém viram, senão a Jesus.
9 Bí èthǐ o dố solo̤ hítǎ̤ akhè̌nuô, Byacè Jesǔ mekyǎ ní̤ èthǐ ngó̤, “Prè̤lukayǎ aphúkhǔyě ki thyě ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě hí dố tè̤thyě hítonuô, cuố hésoluô̌ pé̤ tǎ ǔ ná thǐ myáhtye tè̤yětahe ari-akyǎ tôprè̤꤮ tǎmé̤ ní꤮.”
9 E, descendo eles do monte, Jesus lhes ordenou, dizendo: A ninguém conteis a visão até que o Filho do Homem seja ressuscitado dos mortos.
10 A khǒpacè̤̌ tahe sudyǎ lǔ, “Prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tahe hé ná Prè̤pro̤ Elia bèhyǎ ré̤klò̌ ná Messia dố a ki me̤lwóhteka̤ ǔ yěnuô tôprè̤ pǎ, a cuốhétuố̤ phúnuô me̤tě?”
10 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Por que dizem, então, os escribas que é mister que Elias venha primeiro?
11 Rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Prè̤pro̤ Elia bè hyǎ má̤nyǎ pǎ rò a bè hyǎ taritaryǎ me̤ryá ka̤khyě tè̤lò̌꤮ plǐ nuôma a má̤lakǒ cò́ vǎ.
11 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e restaurará todas
12 Manárò vǎ hé thǐ, Prè̤pro̤ Elia hyǎ htuô̌hò́ manárò èthǐ thè́gně lǔ to rò kayǎ tahe me̤ lǔ cṳ́꤮ èthǐ thè́plò thè́zṳ̂́ me̤ lǔ nuôprè́. Thyáphúnuôhò́, prè̤lukayǎ aphúkhǔyě ki khyábè tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ dố èthǐ takhukǔ pǎ.”
12 Mas digo-vos que Elias já veio, e não o conheceram, mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim farão eles também padecer o Filho do Homem.
13 Bínuôakhè̌ a khǒpacè̤̌ tahe thè́gněplǒhyǎ ná a hé hò́ Giovanni Baptista ari-akyǎ yěnuô hò́.
13 Então, entenderam os discípulos que lhes falara de João Batista.
14 Bí èthǐ hítǎ̤lya̤ myáhtye kayǎ bè́mṳ dố solè̤̌ akhè̌nuô, kayǎphè̌ tôprè̤ hyǎ dángṳ̂lya̤ dố anyěhyǎ rò a hé lǔ,
14 E, quando chegaram à multidão, aproximou-se-lhe um homem, pondo-se de joelhos diante dele e dizendo:
15 “Byacè, thè́zò̤ní̤ ré̤ vǎ phúprè̤khǔ, a taryé shyonyacò́ rò a lakhû́ nuô̌ tamǒmǒ dố mikǔ, má̤torò a latǎ̤nuô̌ tamǒmǒ dố htyěkǔ.
15 Senhor, tem misericórdia de meu filho, que é lunático e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e, muitas vezes, na água;
16 Vǎ è́hyǎ lǔ dố nè̤ khǒpacè̤̌ tahe a o tadû́rò a zasǐmé̤cyá̤ pé̤ vǎ to.”
16 e trouxe-o aos teus discípulos e não puderam curá-lo.
17 Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Kayǎ sǒdǒ tè̤zṳ̂́ thǐ꤮, ná kayǎ cuốthû́klyá thǐ꤮, vǎ bè onyě̤ tố̤kuô̌pǎ ná thǐ bátě? Vǎ tǒbè khyáthè́dǒ nyě̤pé̤kuô̌pǎ thǐ bátě?” A héhtuô̌ phúnuôrò a héke kayǎphè̌ nuôtôprè̤, “È́hyǎ nè̤phúkhǔ bíyě.”
17 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei eu convosco e até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Byacè Jesǔ thè́prwǒ̤ khǐné rò khǐné htecuốkyǎ dố pacè̤̌phú nuô tôprè̤ akǔ rò atè̤sè̌ lamé̤kyǎ tôphuố lamé̤ cò́.
18 E repreendeu Jesus o demônio, que saiu dele; e, desde aquela hora, o menino sarou.
19 Htuô̌rò a khǒpacè̤̌ tahe hyǎhuôhyǎthwè́ dố lǔo rò a hyǎ sudyǎhuô lǔ, “Pè̤ vè̤́htekyǎ bè́kuô̌ khǐné to me̤tě?”
19 Então, os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, disseram: Porque não pudemos nós expulsá-lo?
20 Rò a hésû èthǐ, “Mame̤tě thǐ vè̤́htekyǎbè́ kuô̌ǔ khǐné to hérò, thǐ tè̤zṳ̂́ patí dû thǐgněnuô̌. Vǎ hécò́cò́ thǐ꤮, thǐ tè̤zṳ̂́ ki o tí꤮ taplèplò tôplò nuôprè́ tadû́rò thǐ ki hé soyětômě, ‘Thò́thû́ cuố taphǎkyǎ ná khǎlé̤ bíyě,’ kihéma꤮ a ki thò́thû́cuố prè́. Thǐ tè̤zṳ̂́ ki o hénuô, tè̤ dố thǐ me̤cyá̤to nuô a o tôcô꤮ to.
20 E Jesus lhes disse: Por causa da vossa pequena fé; porque em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a este monte: Passa daqui para acolá — e há de passar; e nada vos será impossível.
21 (Manárò, thǐ ki duôesè kwǐcò́bè̌ to hénuô, khǐné htecuốkyǎ cyá̤ to.)”
21 Mas esta casta
22 Bí èthǐ cuố myáhtye tǎ̤sû plò́lò̌ lǔ dố Galilea ké̤ akhè̌nuô, Byacè Jesǔ hésoluô̌ pé̤ èthǐ, “Prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě, ǔ ki isè̌ tǎ̤kyǎ è dố prè̤lukayǎ a takhukǔ pǎ.
22 Ora, achando-se eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens,
23 Èthǐ ki me̤thyě lǔ pǎ rò thuô̌nyě bè́htya tônyě pǎnuô a ki htwǒprè̤ ka̤khyě pǎ.” Rò a khǒpacè̤̌ tahe thè́plè̤̌thè́zò̤ lò̌plǐ.
23 e matá-lo-ão, e, ao terceiro dia, ressuscitará. E eles se entristeceram muito.
24 Bí Byacè Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe cuốtuố̤ dố vǐ̤ Capernaum akhè̌nuô, prè̤ihtuôplò́ tè̤lǔhǒdu amo-arǎ tahe hyǎ dố Petru a o rò a sudyǎ lǔ, “Thǐthárá dyékuô̌ tè̤lǔhǒdu amo-arǎ to è̌?”
24 E, chegando eles a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas e disseram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Petru hésû èthǐ, “To, a dyé vǎ꤮”
25 Disse ele: Sim. E, entrando em casa, Jesus se lhe antecipou, dizendo: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra os tributos ou os impostos? Dos seus filhos ou dos alheios?
26 Petru hésû lǔ, “A kwǐ dố htyěruô ké̤klò̌phú tahe a o prè́.”
26 Disse-lhe Pedro: Dos alheios. Disse-lhe Jesus: Logo, estão livres os filhos.
27 Manárò thyáphú èthǐ ki thè́plòsè̌ tǎ pè̤ tǎmé̤ nuô, cuốbímò̌ tè̤̌phú dố Galilea a htyěòkǔ nuô. Tè̤̌phú dố a ní̤ ré̤lố tôbènuô bámǒ myáré̤lố akyǎ̤kǔ nuô. Nè̤ ki myáhtye rû̌zye tôbè pǎ. Phyé rû̌nuô rò cuốdyé ná nè̤gně ná vǎgně tè̤lǔhǒdu amo-arǎ agně nuô.”
27 Mas, para que os não escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o e dá-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.