Marcos 8
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs BKJ
1 Bínuô akhè̌ kayǎ bè́mṳdu dố aruô tômṳ hyǎoplò́oplu kuô̌ lò̌ ke lǔ rò èthǐ lé̤elé̤ǒ lò̌kyǎ hò́ rò Jesǔ è́hyǎ a khǒpacè̤̌ tahe dố a o rò a hé èthǐ,
1 Naqueles dias, sendo a multidão muito grande, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 “Vǎ thè́zò̤ ní̤dyé nyacò́ kayǎ yětahe, a o kuô̌ lahyǎ ná vǎ bíyě ma a bǎ hò́ thuô̌nyě hò́. Èthǐ lé̤elé̤ǒ o lahyǎ tôcô꤮ to.
2 Eu tenho compaixão da multidão, porque já estão comigo há três dias, e não têm o que comer;
3 Vǎ ki plwǒka̤ tavǐ̤takò̌ èthǐ dố ahi hérò, a enò́ǒnò́ lahyǎ to rò a ladyáeladyáǒ ka̤ lò̌ dố klyálo̤ he, me̤těhérò kayǎ tahehe ma a o lahyǎ dố aye̤ hyǎ cò́.”
3 e, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho; porquanto vários deles vieram de longe.
4 Rò a khǒpacè̤̌ tahe hésû lǔ, “Pè̤ tǒbè dyée èthǐ lé̤e ma amá̤vǎ, manárò dố lá̤mi̤soklè̌ phúyěnuô, pè̤ ki cuốmyápṳ̌ dyée cyá̤ pé̤ èthǐ phútě?”
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá um homem satisfazer estes homens com pão aqui no deserto?
5 Jesǔ sudyǎ èthǐ, “Thǐkhò́mǔ o báklò̤́tě?”
5 E ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Jesǔ nò̌onyǎtǎ̤ lò̌ kayǎ bè́mṳ yětahe dố hekhu rò a phyéhtya khò́mǔ yěthuô̌thyótôklò̤́ rò a hébwíhétaryě htuthè́htya Cò́marya, rò a ibikyě htuô̌ khò́mǔ yětaherò a dyé ná a khǒpacè̤̌ tahe rò a nò̌cuốzṳ́ èthǐ rò a khǒpacè̤̌ tahe cuốzṳ́tǎ̤ dǐtû́ ná kayǎ bè́mṳ tahe.
6 E ele ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para colocarem diante deles, e puseram-nos diante do povo.
7 Èthǐ phyéhyǎ tuô̌kuô̌ tè̤̌phú tôbè nyě̤bè rò Jesǔ hébwíhétaryě htuthè́htya Cò́marya htuô̌rò a nò̌zṳ́tǎ̤ e ná kayǎ bè́mṳ yětahe.
7 E tendo alguns pequenos peixes, ele os abençoou, e também ordenou-lhes para que colocassem diante deles.
8 Èthǐ ekò́ǒbǎ pòepòǒ lò̌plǐ cò́. Rò a khǒpacè̤̌ phyédwókhyě khò́mǔ dố a okyǎpǎ yětahenuô a bǎpǎ cò́ ná krí̤nuô thuô̌thyótôkrí̤ cò́.
8 Então eles comeram, e saciaram-se; e tomaram dos pedaços que sobraram, sete cestos.
9 Kayǎ esèe yětahenuô a phû꤮ o cò́ kayǎ lwǐ̤rí.
9 E os que haviam comido eram cerca de quatro mil; e ele os despediu.
10 Jesǔ plwǒka̤kyǎ htuô̌ kayǎ bè́mṳ yětahe rò tôphuốtuô̌ è ná a khǒpacè̤̌ tahe cuốnuô̌ dố thòklyěkǔ rò htecuố dố Dalmanutha ké̤.
10 E ele entrando imediatamente no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Pharisěophú tahe hyǎ dố Jesǔ a o rò a hyǎ cáhtya kryá̤ lǔ. Jesǔ yěnuôma a o dố Cò́marya a o hyǎ má̤ è̌, má̤to è̌ nuô, èthǐ hyǎkwǐ khákhomyábyeprè́ lǔ ná a ki dyéluô̌ pé̤ èthǐ tè̤pro̤tè̤prya̤ tôcô.
11 E vindo os fariseus, começaram a questioná-lo, tentando-o, procurando um sinal do céu.
12 Jesǔ thè́muố̤ rò a hé èthǐ, “Kayǎ yětôhtû̌ tahe cuốkwǐmyá tuố̤ vǎ tè̤me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ me̤tě? Vǎ hécò́cò́ thǐ vǎ dyéluô̌ pé̤ thǐ tè̤me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ tôcô꤮ to.”
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que procura esta geração um sinal? Na verdade eu vos digo que a esta geração não se dará nenhum sinal.
13 A hé rò a htecuố taphǎkyǎ ná Pharisěophú nuôtahe, rò a ka̤ kanuô̌khyě dố thòklyěkǔ rò htecuốkyǎ htyěòbè́rè̤̌ tôkyě.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Jesǔ a khǒpacè̤̌ tahe sǒtapa̤ phyécuốní̤ lahyǎ khò́mǔ rò dố thòklyěkǔ yěnuô èthǐ phyécuốní̤ prè́ khò́mǔ tôklò̤́phú prè́.
14 Ora, os discípulos tinham se esquecido de levar pães, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Jesǔ mekyǎ tǎ̤te̤ a khǒpacè̤̌ tahe, “Rò̤ní̤ lahyǎ thǐné̤ ná Pharisěophú tahe ahuô̌mû ná Khwí Herodè ahuô̌mû yěnuô ní꤮.”
15 E ele ordenou-lhes, dizendo: Fiquem atentos, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Èthǐ hé ní̤dyé khyělǔ, “Byacè hé pè̤ phúyěnuôma, má̤ dố pè̤ khò́mǔ o pé̤ lǔ to nuôhò́.”
16 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Isto é porque não temos pão.
17 Byacè Jesǔ thè́gně ná èthǐ hébè ní̤dyélǔ ná khò́mǔ ari-akyǎ akhu-akhyě, a sudyǎ èthǐ, “Mame̤těrò thǐ cuốdônyǎ ní̤dyé khyělǔ ná thǐ khò́mǔ oto ari-akyǎ phútě? Ma thǐ myáhtye thè́gněplǒ kuô̌nyǎ híǔ to è̌? Thǐ cuốthè́gněplǒ pé̤ kuô̌ǔ to phútětě?
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que argumentais, por não terdes pão? Ainda não percebeis, nem compreendeis? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Thǐ mèthèplò o kuô̌ǔ rò thǐ myáhtye kuô̌ǔ to, thǐkhǎlè o kuô̌ǔ rò thǐ ní̤huô̌ kuô̌ǔ to.
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais?
19 Bí vǎ ibikyě khò́mǔ nyǎ̤klò̤́ rò vǎ buôe ná kayǎ nyǎ̤rí akhè̌nuô, thǐ phyédwóplò́ khyěthyá a okyǎlố nuôtaherò a opǎ bákrí̤tě nuôma thǐ tǒ̤ní̤dyé pǎto è̌?”
19 Quando eu parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E eles disseram-lhe: Doze.
20 “Bí vǎ ibikyě khò́mǔ thuô̌thyótôklò̤́ rò vǎ buôe ná kayǎ lwǐ̤rí akhè̌, thǐ phyédwóplò́ khyěthyá khò́mǔ dố vǎ ibikyě tahenuô, a okyǎlố pǎ bákrí̤tě?”
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E disseram-lhe: Sete.
21 Rò a hé èthǐ, “Thǐ thè́gně pé̤kuô̌nyǎ híǔ to è̌?”
21 E ele lhes disse: Como é que vocês não compreendem ainda?
22 Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe cuốtuố̤ dố vǐ̤ Bethsaida rò kayǎ tahe è́hyǎní̤ kayǎ mèthèkhí tôprè̤ rò a hyǎkwǐthè́zò̤ Jesǔ ná a ki tôbè pé̤ kuô̌ kayǎ yětôprè̤.
22 E ele chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um homem cego, e pediram-lhe para tocá-lo.
23 Jesǔ pṳ̂́ní̤ kayǎ mèthèkhí yětôprè̤ atakhu rò a è́hte lǔ dố dò̌klò̌ rò a htuplárè̤̌ lǔ mèthèplò rò a tôrè̤̌ kayǎphè̌ yětôprè̤ a mèthèplò rò a sudyǎ lǔ, “Nè̤ myáhtye tè̤ tôcôcô è̌?”
23 E ele tomou o homem cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e ele cuspindo nos seus olhos, e impondo suas mãos sobre ele, perguntou-lhe se ele enxergava alguma coisa.
24 A myáhtǒmyálya̤ rò a hé, “Vǎ myáhtye kayǎ tahe tadû́rò athyáná thòmò̤́ rò a cuốka̤cuốhyǎ phúnuô prè́.”
24 E ele, olhando para cima, disse: Eu vejo homens como árvores, andando.
25 Jesǔ tôrè̤̌ khyěthyá kayǎphè̌ mèthèkhí yětôprè̤ a mèthèplò rò kayǎ nuôtôprè̤ yácû́ myátǎ̤te̤ khyěthyá rò a mèthèplò lǐhtya rò a myáhtye ryálò̌ tè̤pwǒ̤tôcô.
25 Depois disto, ele colocou novamente suas mãos sobre os seus olhos, e o fez olhar para cima; e ele foi restaurado, e viu a cada homem claramente.
26 Rò Jesǔ héní̤ lǔ, “Ka̤ tôphuốka̤ dố hi ní꤮, ka̤ kanuô̌ tǎ dố dò̌kǔ tǎmé̤ ní꤮.”
26 E ele o mandou embora para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém da aldeia.
27 Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe cuố lahyǎ dố dò̌ o dố vǐ̤ Caesarea Philipi akhǎsò̌khǎshyé tahe rò bí a cuố dố klyálo̤ akhè̌nuô, Jesǔ sudyǎ èthǐ, “Kayǎ tahe hékryá꤮ vǎ ná vǎ ma kayǎ phútě tôprè̤ pě?”
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesareia de Filipe; no caminho ele perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Èthǐ hésû lǔ, “Taheherò a hé ná Giovanni Baptista, tahehe kuô̌kerò a hé ná Prè̤pro̤ Elia, taheherò a hé ná prè̤pro̤ tomaná prè̤pro̤ khódû dố aruô tahe aklè̌ tôprè̤prè̤ prè́,” a hé lahyǎ phúnuô.
28 E eles responderam: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias; e outros: Um dos profetas.
29 Rò a sudyǎ èthǐ, “Thǐ kuô̌kelé꤮, thǐ ki hé ke vǎ ná ǔpě?” A hé rò Petru hésû è, “Nè̤ ma prè̤me̤lwóhteka̤ ǔ dố Cò́marya nwóhtya è nuôtôprè̤ hò́.”
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Phúnuôrò Jesǔ mekyǎ èthǐ, “Vǎ ma prè̤me̤lwóhteka̤ ǔ dố Cò́marya nwóhtya è nuôtôprè̤ hò́, thǐ bè cuố hésoluô̌ní̤ pé̤ ǔ phúnuô tôprè̤꤮ to ní꤮.”
30 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem sobre ele.
31 Rò Jesǔ cáhtya ithyó a khǒpacè̤̌ tahe, “Vǎ ma prè̤lu kayǎ aphúkhǔ rò vǎ tǒbè khyábè è́nyacò́ tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ pǎ, rò Judaphú khuklò́khuklyǎ tahe, bwídukhu tahe ná prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tahe ki thò́taná̤ thò́taphǎkyǎ vǎ pǎ rò èthǐ ki me̤thyěkyǎ vǎ pǎ. Rò vǎ thyěhtuô̌pǎ rò thuô̌nyě pǎnuô, vǎ ki htwǒprè̤ ka̤khyě khyěthyá dố tè̤thyě pǎ.”
31 E ele começou a ensinar-lhes que o Filho do homem deveria sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e escribas, que fosse morto, e após três dias ressuscitar.
32 A héluô̌ lá̤lǐ plǒ pé̤lò̌ cò́ èthǐ ná lò̌꤮ tè̤yětahe akhu-akhyě Petru è́cuố taphǎ cò̤́cè̤̌kyǎ Byacè takiphú rò a thè́prwǒ̤ lǔ.
32 E ele falava estas palavras publicamente. E Pedro, tomando-o, começou a repreendê-lo.
33 Manárò Jesǔ taríhtǒtarílya̤ rò a myárè̤̌ htuô̌ a khǒpacè̤̌ tahe rò a thè́prwǒ̤ ka̤khyěsû Petru, “Kố꤮ khǐnéricyá̤ khuklò́, htecuố taphǎkyǎ ná vǎ, me̤těhérò nè̤ tè̤tane̤ tahenuô athyáná prè̤lukayǎ a tè̤tane̤ nuô prè́, a thyákuô̌ ná Cò́marya a tè̤tane̤ tahenuô má̤to.”
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque tu não tens gosto das coisas que são de Deus, mas das coisas que são dos homens.
34 Htuô̌rò Jesǔ è́hyǎplò́tố̤ lò̌ kayǎ bè́mṳ tahe ná a khǒpacè̤̌ tahe dố a o rò a hé èthǐ, “Kayǎ tôprè̤prè̤ ki thè́zṳ̂́ krwǒ vǎkhyě hénuô, a tǒbè me̤ phú vǎ thè́zṳ̂́nò̌me̤ lǔ nuôtahe, a me̤ cṳ́꤮ dû athè́plò ma aní̤ to. A bè záhtya ní̤dyédû a krusu rò a bè krwǒ vǎkhyě.
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Me̤těhérò kayǎ dố a thè́zṳ̂́ me̤lwóhteka̤ ní̤dyé a thè́plòhtwǒprè̤ tôprè̤prè̤ nuô, a thè́plòhtwǒprè̤ ki lamé̤kyǎ pǎ. Manárò dố vǎkhuvǎkhyě rò kayǎ tôprè̤prè̤ ki dyélya̤kyǎ a thè́plòhtwǒprè̤ ná tè̤thè́krṳ̂̌mila yěnuô dố vǎgně hénuô, a ki ní̤bè thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ pǎ.
35 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa e do evangelho, salvá-la-á.
36 Kayǎ tahe ki ní̤bè lò̌ cò́ hekhusǐba a tè̤duzá̤htyathè̌ tahe cò́ rò a ki lacṳ́kyǎ a thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ yě hénuô abwío dố lǔgně ǐtě?
36 Porquanto, que lucro tem o homem em ganhar o mundo inteiro, se perder a sua própria alma?
37 Kayǎ dố a thè́zṳ̂́ ní̤bè ka̤khyě khyěthyá a thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ yě tôprè̤prè̤nuô tè̤duzá̤htyathè̌ dố a ki ipri̤bè́ ná a thè́plòhtwǒprè̤ yěnuô a o tôcô꤮ to.
37 Ou que dará o homem em troca de sua alma?
38 Htû̌khè̌ dố a o shuô̌shuô̌prè́ ná kayǎ dố a me̤thû́me̤plátè̤, kayǎ dố a krwǒlṳ̂me̤ tǒ Cò́marya athè́plò o pǎ to yětôhtû̌ akǔyě, kayǎ tôprè̤prè̤ dố a thè́tarè̤̌ vǎ htuô̌to a thè́tarè̤̌ vǎlǎ̤vǎngó̤ yětahe tôprè̤prè̤ nuô, shyé꤮ prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě ki hyǎhò́ ná vǎphè̌ a taryědutaryěhtǔ hò́pǎ, rò vǎ hyǎtố̤hò́ ná tanémò́khuphú sǎsè̌ tahe hò́pǎ akhè̌nuô, vǎ ki thè́tarè̤̌ kuô̌ke è pǎ.”
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.