Marcos 8

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Bínuô akhè̌ kayǎ bè́mṳdu dố aruô tômṳ hyǎoplò́oplu kuô̌ lò̌ ke lǔ rò èthǐ lé̤elé̤ǒ lò̌kyǎ hò́ rò Jesǔ è́hyǎ a khǒpacè̤̌ tahe dố a o rò a hé èthǐ,
1 Naqueles dias, havendo de novo uma grande multidão, e não tendo o que comer, chamou Jesus os discípulos e disse-lhes:
2 “Vǎ thè́zò̤ ní̤dyé nyacò́ kayǎ yětahe, a o kuô̌ lahyǎ ná vǎ bíyě ma a bǎ hò́ thuô̌nyě hò́. Èthǐ lé̤elé̤ǒ o lahyǎ tôcô꤮ to.
2 Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer.
3 Vǎ ki plwǒka̤ tavǐ̤takò̌ èthǐ dố ahi hérò, a enò́ǒnò́ lahyǎ to rò a ladyáeladyáǒ ka̤ lò̌ dố klyálo̤ he, me̤těhérò kayǎ tahehe ma a o lahyǎ dố aye̤ hyǎ cò́.”
3 Se eu os mandar em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Rò a khǒpacè̤̌ tahe hésû lǔ, “Pè̤ tǒbè dyée èthǐ lé̤e ma amá̤vǎ, manárò dố lá̤mi̤soklè̌ phúyěnuô, pè̤ ki cuốmyápṳ̌ dyée cyá̤ pé̤ èthǐ phútě?”
4 E seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Jesǔ sudyǎ èthǐ, “Thǐkhò́mǔ o báklò̤́tě?”
5 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Responderam: Sete.
6 Jesǔ nò̌onyǎtǎ̤ lò̌ kayǎ bè́mṳ yětahe dố hekhu rò a phyéhtya khò́mǔ yěthuô̌thyótôklò̤́ rò a hébwíhétaryě htuthè́htya Cò́marya, rò a ibikyě htuô̌ khò́mǔ yětaherò a dyé ná a khǒpacè̤̌ tahe rò a nò̌cuốzṳ́ èthǐ rò a khǒpacè̤̌ tahe cuốzṳ́tǎ̤ dǐtû́ ná kayǎ bè́mṳ tahe.
6 Logo mandou ao povo que se sentasse no chão; e tomando os sete pães e havendo dado graças, partiu-os e os entregava a seus discípulos para que os distribuíssem; e eles os distribuíram pela multidão.
7 Èthǐ phyéhyǎ tuô̌kuô̌ tè̤̌phú tôbè nyě̤bè rò Jesǔ hébwíhétaryě htuthè́htya Cò́marya htuô̌rò a nò̌zṳ́tǎ̤ e ná kayǎ bè́mṳ yětahe.
7 Tinham também alguns peixinhos, os quais ele abençoou, e mandou que estes também fossem distribuídos.
8 Èthǐ ekò́ǒbǎ pòepòǒ lò̌plǐ cò́. Rò a khǒpacè̤̌ phyédwókhyě khò́mǔ dố a okyǎpǎ yětahenuô a bǎpǎ cò́ ná krí̤nuô thuô̌thyótôkrí̤ cò́.
8 Comeram, pois, e se fartaram; e dos pedaços que sobejavam levantaram sete alcofas.
9 Kayǎ esèe yětahenuô a phû꤮ o cò́ kayǎ lwǐ̤rí.
9 Ora, eram cerca de quatro mil homens. E Jesus os despediu.
10 Jesǔ plwǒka̤kyǎ htuô̌ kayǎ bè́mṳ yětahe rò tôphuốtuô̌ è ná a khǒpacè̤̌ tahe cuốnuô̌ dố thòklyěkǔ rò htecuố dố Dalmanutha ké̤.
10 E, entrando logo no barco com seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Pharisěophú tahe hyǎ dố Jesǔ a o rò a hyǎ cáhtya kryá̤ lǔ. Jesǔ yěnuôma a o dố Cò́marya a o hyǎ má̤ è̌, má̤to è̌ nuô, èthǐ hyǎkwǐ khákhomyábyeprè́ lǔ ná a ki dyéluô̌ pé̤ èthǐ tè̤pro̤tè̤prya̤ tôcô.
11 Saíram os fariseus e começaram a discutir com ele, pedindo-lhe um sinal do céu, para o experimentarem.
12 Jesǔ thè́muố̤ rò a hé èthǐ, “Kayǎ yětôhtû̌ tahe cuốkwǐmyá tuố̤ vǎ tè̤me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ me̤tě? Vǎ hécò́cò́ thǐ vǎ dyéluô̌ pé̤ thǐ tè̤me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ tôcô꤮ to.”
12 Ele, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não será dado sinal algum.
13 A hé rò a htecuố taphǎkyǎ ná Pharisěophú nuôtahe, rò a ka̤ kanuô̌khyě dố thòklyěkǔ rò htecuốkyǎ htyěòbè́rè̤̌ tôkyě.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Jesǔ a khǒpacè̤̌ tahe sǒtapa̤ phyécuốní̤ lahyǎ khò́mǔ rò dố thòklyěkǔ yěnuô èthǐ phyécuốní̤ prè́ khò́mǔ tôklò̤́phú prè́.
14 Ora, eles se esqueceram de levar pão, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Jesǔ mekyǎ tǎ̤te̤ a khǒpacè̤̌ tahe, “Rò̤ní̤ lahyǎ thǐné̤ ná Pharisěophú tahe ahuô̌mû ná Khwí Herodè ahuô̌mû yěnuô ní꤮.”
15 E Jesus ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Èthǐ hé ní̤dyé khyělǔ, “Byacè hé pè̤ phúyěnuôma, má̤ dố pè̤ khò́mǔ o pé̤ lǔ to nuôhò́.”
16 Pelo que eles arrazoavam entre si porque não tinham pão.
17 Byacè Jesǔ thè́gně ná èthǐ hébè ní̤dyélǔ ná khò́mǔ ari-akyǎ akhu-akhyě, a sudyǎ èthǐ, “Mame̤těrò thǐ cuốdônyǎ ní̤dyé khyělǔ ná thǐ khò́mǔ oto ari-akyǎ phútě? Ma thǐ myáhtye thè́gněplǒ kuô̌nyǎ híǔ to è̌? Thǐ cuốthè́gněplǒ pé̤ kuô̌ǔ to phútětě?
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que arrazoais por não terdes pão? não compreendeis ainda, nem entendeis? tendes o vosso coração endurecido?
18 Thǐ mèthèplò o kuô̌ǔ rò thǐ myáhtye kuô̌ǔ to, thǐkhǎlè o kuô̌ǔ rò thǐ ní̤huô̌ kuô̌ǔ to.
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais?
19 Bí vǎ ibikyě khò́mǔ nyǎ̤klò̤́ rò vǎ buôe ná kayǎ nyǎ̤rí akhè̌nuô, thǐ phyédwóplò́ khyěthyá a okyǎlố nuôtaherò a opǎ bákrí̤tě nuôma thǐ tǒ̤ní̤dyé pǎto è̌?”
19 Quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Doze.
20 “Bí vǎ ibikyě khò́mǔ thuô̌thyótôklò̤́ rò vǎ buôe ná kayǎ lwǐ̤rí akhè̌, thǐ phyédwóplò́ khyěthyá khò́mǔ dố vǎ ibikyě tahenuô, a okyǎlố pǎ bákrí̤tě?”
20 E quando parti os sete para os quatro mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Sete.
21 Rò a hé èthǐ, “Thǐ thè́gně pé̤kuô̌nyǎ híǔ to è̌?”
21 E ele lhes disse: Não entendeis ainda?
22 Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe cuốtuố̤ dố vǐ̤ Bethsaida rò kayǎ tahe è́hyǎní̤ kayǎ mèthèkhí tôprè̤ rò a hyǎkwǐthè́zò̤ Jesǔ ná a ki tôbè pé̤ kuô̌ kayǎ yětôprè̤.
22 Então chegaram a Betsaída. E trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Jesǔ pṳ̂́ní̤ kayǎ mèthèkhí yětôprè̤ atakhu rò a è́hte lǔ dố dò̌klò̌ rò a htuplárè̤̌ lǔ mèthèplò rò a tôrè̤̌ kayǎphè̌ yětôprè̤ a mèthèplò rò a sudyǎ lǔ, “Nè̤ myáhtye tè̤ tôcôcô è̌?”
23 Jesus, pois, tomou o cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 A myáhtǒmyálya̤ rò a hé, “Vǎ myáhtye kayǎ tahe tadû́rò athyáná thòmò̤́ rò a cuốka̤cuốhyǎ phúnuô prè́.”
24 E, levantando ele os olhos, disse: Estou vendo os homens; porque como árvores os vejo andando.
25 Jesǔ tôrè̤̌ khyěthyá kayǎphè̌ mèthèkhí yětôprè̤ a mèthèplò rò kayǎ nuôtôprè̤ yácû́ myátǎ̤te̤ khyěthyá rò a mèthèplò lǐhtya rò a myáhtye ryálò̌ tè̤pwǒ̤tôcô.
25 Então tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos; e ele, olhando atentamente, ficou restabelecido, pois já via nitidamente todas as coisas.
26 Rò Jesǔ héní̤ lǔ, “Ka̤ tôphuốka̤ dố hi ní꤮, ka̤ kanuô̌ tǎ dố dò̌kǔ tǎmé̤ ní꤮.”
26 Depois o mandou para casa, dizendo: Mas não entres na aldeia.
27 Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe cuố lahyǎ dố dò̌ o dố vǐ̤ Caesarea Philipi akhǎsò̌khǎshyé tahe rò bí a cuố dố klyálo̤ akhè̌nuô, Jesǔ sudyǎ èthǐ, “Kayǎ tahe hékryá꤮ vǎ ná vǎ ma kayǎ phútě tôprè̤ pě?”
27 E saiu Jesus com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e no caminho interrogou os discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Èthǐ hésû lǔ, “Taheherò a hé ná Giovanni Baptista, tahehe kuô̌kerò a hé ná Prè̤pro̤ Elia, taheherò a hé ná prè̤pro̤ tomaná prè̤pro̤ khódû dố aruô tahe aklè̌ tôprè̤prè̤ prè́,” a hé lahyǎ phúnuô.
28 Responderam-lhe eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros: Algum dos profetas.
29 Rò a sudyǎ èthǐ, “Thǐ kuô̌kelé꤮, thǐ ki hé ke vǎ ná ǔpě?” A hé rò Petru hésû è, “Nè̤ ma prè̤me̤lwóhteka̤ ǔ dố Cò́marya nwóhtya è nuôtôprè̤ hò́.”
29 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Phúnuôrò Jesǔ mekyǎ èthǐ, “Vǎ ma prè̤me̤lwóhteka̤ ǔ dố Cò́marya nwóhtya è nuôtôprè̤ hò́, thǐ bè cuố hésoluô̌ní̤ pé̤ ǔ phúnuô tôprè̤꤮ to ní꤮.”
30 E ordenou-lhes Jesus que a ninguém dissessem aquilo a respeito dele.
31 Rò Jesǔ cáhtya ithyó a khǒpacè̤̌ tahe, “Vǎ ma prè̤lu kayǎ aphúkhǔ rò vǎ tǒbè khyábè è́nyacò́ tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ pǎ, rò Judaphú khuklò́khuklyǎ tahe, bwídukhu tahe ná prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tahe ki thò́taná̤ thò́taphǎkyǎ vǎ pǎ rò èthǐ ki me̤thyěkyǎ vǎ pǎ. Rò vǎ thyěhtuô̌pǎ rò thuô̌nyě pǎnuô, vǎ ki htwǒprè̤ ka̤khyě khyěthyá dố tè̤thyě pǎ.”
31 Começou então a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muitas coisas, que fosse rejeitado pelos anciãos e principais sacerdotes e pelos escribas, que fosse morto, e que depois de três dias ressurgisse.
32 A héluô̌ lá̤lǐ plǒ pé̤lò̌ cò́ èthǐ ná lò̌꤮ tè̤yětahe akhu-akhyě Petru è́cuố taphǎ cò̤́cè̤̌kyǎ Byacè takiphú rò a thè́prwǒ̤ lǔ.
32 E isso dizia abertamente. Ao que Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Manárò Jesǔ taríhtǒtarílya̤ rò a myárè̤̌ htuô̌ a khǒpacè̤̌ tahe rò a thè́prwǒ̤ ka̤khyěsû Petru, “Kố꤮ khǐnéricyá̤ khuklò́, htecuố taphǎkyǎ ná vǎ, me̤těhérò nè̤ tè̤tane̤ tahenuô athyáná prè̤lukayǎ a tè̤tane̤ nuô prè́, a thyákuô̌ ná Cò́marya a tè̤tane̤ tahenuô má̤to.”
33 Mas ele, virando-se olhando para seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque não cuidas das coisas que são de Deus, mas sim das que são dos homens.
34 Htuô̌rò Jesǔ è́hyǎplò́tố̤ lò̌ kayǎ bè́mṳ tahe ná a khǒpacè̤̌ tahe dố a o rò a hé èthǐ, “Kayǎ tôprè̤prè̤ ki thè́zṳ̂́ krwǒ vǎkhyě hénuô, a tǒbè me̤ phú vǎ thè́zṳ̂́nò̌me̤ lǔ nuôtahe, a me̤ cṳ́꤮ dû athè́plò ma aní̤ to. A bè záhtya ní̤dyédû a krusu rò a bè krwǒ vǎkhyě.
34 E chamando a si a multidão com os discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Me̤těhérò kayǎ dố a thè́zṳ̂́ me̤lwóhteka̤ ní̤dyé a thè́plòhtwǒprè̤ tôprè̤prè̤ nuô, a thè́plòhtwǒprè̤ ki lamé̤kyǎ pǎ. Manárò dố vǎkhuvǎkhyě rò kayǎ tôprè̤prè̤ ki dyélya̤kyǎ a thè́plòhtwǒprè̤ ná tè̤thè́krṳ̂̌mila yěnuô dố vǎgně hénuô, a ki ní̤bè thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ pǎ.
35 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, salvá-la-á.
36 Kayǎ tahe ki ní̤bè lò̌ cò́ hekhusǐba a tè̤duzá̤htyathè̌ tahe cò́ rò a ki lacṳ́kyǎ a thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ yě hénuô abwío dố lǔgně ǐtě?
36 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua vida?
37 Kayǎ dố a thè́zṳ̂́ ní̤bè ka̤khyě khyěthyá a thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ yě tôprè̤prè̤nuô tè̤duzá̤htyathè̌ dố a ki ipri̤bè́ ná a thè́plòhtwǒprè̤ yěnuô a o tôcô꤮ to.
37 Ou que diria o homem em troca da sua vida?
38 Htû̌khè̌ dố a o shuô̌shuô̌prè́ ná kayǎ dố a me̤thû́me̤plátè̤, kayǎ dố a krwǒlṳ̂me̤ tǒ Cò́marya athè́plò o pǎ to yětôhtû̌ akǔyě, kayǎ tôprè̤prè̤ dố a thè́tarè̤̌ vǎ htuô̌to a thè́tarè̤̌ vǎlǎ̤vǎngó̤ yětahe tôprè̤prè̤ nuô, shyé꤮ prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě ki hyǎhò́ ná vǎphè̌ a taryědutaryěhtǔ hò́pǎ, rò vǎ hyǎtố̤hò́ ná tanémò́khuphú sǎsè̌ tahe hò́pǎ akhè̌nuô, vǎ ki thè́tarè̤̌ kuô̌ke è pǎ.”
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.