Marcos 4

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jesǔ cáhtya ithyó pé̤pó̤ ǔ dố htyěòduhtû̌ rò kayǎ hyǎo tava̤plutava̤phè lò̌ è akhu-akhyě a nuô̌ onyǎ o dố thòklyěkǔ rò lò̌꤮ kayǎ nuôtahe rò a o lahyǎ dố htyěhtû̌.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Jesǔ ithyóithya kho èthǐ ná ngó̤khákho è́nyacò́. Bí a ithyó èthǐ akhè̌nuô, a hé,
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Ní̤dǎ tǎ̤te̤ lahyǎ! Bètôphuố, kayǎ o tôprè̤, a hyǎpruốtǎ̤ tè̤klwǐtè̤lwí.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Bí a pruốtǎ̤ akhè̌, tè̤klwǐ tahehenuô, a latǎ̤tǒ dố klyádè̌kǔ rò htu hyǎihtuôekyǎ prè́.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Tè̤klwǐ tahehenuô a latǎ̤tǒ dố lò̤́klè̌ hephábû̌khu rò he yǒ phábû̌ akhu-akhyě, a dyáhtya pryǎlè́prè́,
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 rò arwí̤ yǒ sátǎ̤zǎ̤ to akhu-akhyě, bí tamò̤́htya rò a sákṳ́nó amò̤́ tamadyácè̤́ htyayě akhè̌nuô, a thyěkrǎkyǎ prè́.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Tè̤klwǐ tahehenuô a latǎ̤tǒ dố thòshyáthòprǔklè̌ rò thòshyámò̤́ yětahe duhtya khyábí lò̌plǐ lǔ rò athèhtebè́ tôplò꤮ to.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Tè̤klwǐ tahehenuô a latǎ̤tǒ dố hezyeri̤zyeryákhu rò a phè́htyaduhtyabè́ rò athèhte ní̤è́ pé̤ cò́ aphuố thuô̌shyě tahe, aphuố shyěthuô̌thyó tahe, aphuố tôzè̤ tahe cò́.”
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Htuô̌rò a hé, “Kayǎ dố a o ná akhǎlè tahenuô, nò̌ ní̤dǎ lahyǎ èthǐ.”
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Bí a o tû́dû ná a khǒpacè̤̌ shyéthè́nyě̤ ná kayǎ dố a krwǒkuô̌ lǔkhyě tahe akhè̌nuô, èthǐ sudyǎ Jesǔ ná ngó̤khákho yěnuô angó̤lasá.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Rò a hésû èthǐ, “Cò́marya dyéthè́gněplǒ pé̤hò́ thǐ ná a htyělé̤ké̤kǔ a tè̤thè́khuthè́gně dố a dò́uốdò́bí ní̤dyé yětahe hò́ tadû́rò kayǎ dố aruô tahe agněnuô,
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 ‘Èthǐ myá htuô̌ myá thyáthyá cò́ tadû́rò thyáphú èthǐ myáhtye kuô̌ǔ to, èthǐ ní̤dǎ htuô̌ ní̤dǎ thyáthyá cò́ tadû́rò thyáphú èthǐ thè́gněplǒ kuô̌ǔ to,’ agněnuô, vǎ hé pé̤ èthǐ ná ngó̤khákho prè́. Vǎ ki hébè pé̤ èthǐ ná ngó̤khákho to hénuô,
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Rò Jesǔ thè́prwǒ̤ èthǐ, “Ngó̤khákhoyě, thǐ ki thè́gněplǒ to hérò, thǐ cuố thè́gněplǒ cyá̤ lò̌꤮ ngó̤khákho dố vǎ hé yěnuô tahe phútě?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Kayǎ dố a pruốtǎ̤ tè̤klwǐ angó̤lasá mamá̤hò́ kayǎ dố a pruốtǎ̤ Cò́marya alǎ̤angó̤ nuô hò́.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Kayǎ tahehenuô, athyáná tè̤klwǐ latǎ̤ dố klyádè̌kǔ nuôtahe, èthǐ ní̤huô̌ Cò́marya alǎ̤angó̤ ná tôphuốtuô̌ khǐnéricyá̤ khuklò́ hyǎphyé taphǎphekyǎ Cò́marya alǎ̤angó̤ dố èthǐ thè́plòkǔ nuôtahe.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Dố aruô tahehe kuô̌ke rò athyáná ǔ pruốtǎ̤ tè̤klwǐ dố lò̤́klè̌ hephábû̌khu nuôtahehò́. Èthǐ ní̤huô̌ tôphuốtuô̌ a phyésû ná tè̤thè́krṳ̂̌thè́lò̌ cò́.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Manárò arwí̤ yǒ sátǎ̤zǎ̤ to akhu-akhyě, a htwǒprè̤ taplô̤phú prè́. A zṳ̂́e Cò́marya alǎ̤angó̤ tadû́rò bí tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ tè̤mǔmyá̤ricyá̤ hyǎ bè èthǐ akhè̌nuô, tôphuốtuô̌ athè́plò lṳcuốkhókyǎ rò a lakhû́ ka̤khyěkyǎ khyěthyá prè́.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Tahehenuô athyáná tè̤klwǐ latǎ̤tǒ dố thòshyáthòprǔklè̌ nuôtahe hò́. Èthǐ ní̤huô̌ Cò́marya alǎ̤ngó̤
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 manárò èthǐ yǒ bèkṳ́bèkyǎ̤ ní̤dyé ná a tè̤ohtwǒprè̤ htuô̌rò a yǒ thè́zṳ̂́ duzá̤htyathè̌ lahyǎ akhu-akhyě, èthǐ atè̤thè́zṳ̂́ yěnuô a lahǒ ní̤dyéhò́ èthǐ hò́. Èthǐ thè́zṳ̂́ tè̤tôcô htuô̌ tôcô rò a tè̤thè́zṳ̂́ yětahenuô a iplûkhyábíkyǎ lò̌hò́ lǔ rò athèaphǒ htebè́ pǎtohò́.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Kayǎ tahehenuô athyáná tè̤klwǐ latǎ̤tǒ dố hezyeri̤zyeryákhu nuôtahehò́. Èthǐ ní̤huô̌ Cò́marya alǎ̤angó̤ rò a zṳ̂́e rò athèhtebè́ è́ lốklò̌ cò́ aphuố thuô̌shyě tahe aphuố shyěthuô̌thyó tahe, aphuố tôzè̤ tahe phúnuô cò́.”
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Htuô̌rò Jesǔ hé èthǐ, “Thǐ phyénuô̌ mikò̌ dố hidò́kǔ rò thǐ nuô̌dya è dố cǒ̤lè̤̌ è̌? Má̤torò ma thǐ nuô̌dya è dố lé̤myěrè̤́ alè̤̌ è̌? Thǐ dyahtya è dố mikò̌rè̤́khunuô vǎhéto?
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Lò̌꤮ tè̤ me̤uốme̤bí tahenuô, ǔ ki phyéhteluô̌ lò̌ è pǎ. Lò̌꤮ tè̤ dố ǔ thè́gněplǒ to khǒnyá̤yě tahenuô, ǔ ki thè́gněplǒ lò̌ è shyé꤮ nopǎ.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Tè̤ dố thǐ ní̤huô̌ è khǒnyá̤ yětahenuô thǐ tǒ bezṳ̂́ è.”
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Htuô̌rò a hé pó̤ èthǐ, “Ní̤dǎ tǎ̤te̤ lahyǎ vǎ tè̤hébèyě. Nè̤ ki ní̤dǎ tǎ̤te̤ tè̤ hénuôma, Cò́marya ki dyé nè̤ tè̤thè́gněplǒ pǎ, htuô̌to a ki nò̌thè́gně è́htya lốklò̌ pó̤ cò́ nè̤ pǎ.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Kayǎ dố atè̤one cò́hò́ bá꤮ tě bèbè, ǔ lédyé è́htya pé̤pó̤ cò́ lǔ pǎ, manárò kayǎ dố atè̤ o to tôprè̤nuô, atè̤ oprè́ takiphúprè́ bèbè, ǔ ki phyéphekyǎphe lò̌ pó̤ lǔtè̤ pǎ.”
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Jesǔ hé pó̤, “Cò́marya ahtyěaké̤nuô athyáná kayǎ tôprè̤ pruốtǎ̤ tè̤klwǐtè̤lwí dố hekhu nuô.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Mò̤́khí rò omyě, mò̤́lǐ rò kahtò, mò̤́khí rò omyě, mò̤́lǐ rò kahtò, a me̤ prè́ phúnuô rò tè̤klwǐyě a phè́htya duhtya phútěnuô a thè́gně tôcô꤮ to.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Hekhu dyéduhtya ní̤dyédû atè̤ prè́. Amò̤́ tamahtya ré̤lố htuô̌rò aplyǎ̤ hteno, rò athè bǎkò̌no dố khyělố prè́.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Athè mǐ hyǎ hò́hò́ná a hyǎ kè́ ní̤dyé atè̤thètè̤phǒ yě ná tacě, me̤těhérò kè́buố shuốkhè̌ hyǎtuố̤hò́.”
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Jesǔ hé, “Cò́marya ahtyěaké̤ yěnuô pè̤ ki talô byábû̌ cyá̤ pé̤ ǔ phútě? Má̤torò pè̤ ki talô dyéluô̌ cyá̤ pé̤ ǔ ná ngó̤khákho phútě?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Cò́marya ahtyěaké̤ nuôma athyáná taplèplò nuô. Bí ǔ ivǐtǎ̤ taplèplò dố hekhu akhè̌, dố tè̤klwǐtè̤lwí lò̌꤮ plǐ aklè̌nuô taplèplò ma a patílố ná akhǒ cò́.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Manárò ǔ pruốtǎ̤ htuô̌rò a dyáhtya hò́ akhè̌nuô, dố thòtò̤̌mò̤́, ithwídò̌byǎlèmò̤́ aklè̌nuô adulố ǔkhǒ, a phyǎduhtya tahuốhtya lốklò̌ná ǔ rò htuphúzuố̤phú tahe hyǎme̤ lahyǎ apwi̤ dố aphyǎ tahe alo̤ cò́.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Bí Jesǔ hésodônyǎ pé̤ ǔ ná Cò́marya alǎ̤angó̤ akhè̌nuô, a dônyǎ nuô̌tố̤ pé̤ ǔ ná ngó̤khákho tahe. Thyáphú ǔ ki thè́gněplǒbè́ ryá nuôrò è́taki a dônyǎ pé̤ ǔ phúnuô.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 A hébè pé̤ kayǎ tahe ná ngó̤khákho tahe tû́prè́ tadû́rò bí a o tû́dû ná a khǒpacè̤̌ tahe akhè̌nuô, a hésoluô̌ pwǒ̤ pé̤ lò̌ èthǐ lò̌꤮ ngó̤khákho angó̤lasá nuô tahe.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Bí nuôtônyě hò́, bí mò̤́hémò̤́tǎ̤ hò́ akhè̌nuô, Jesǔ hé èthǐ, “Pè̤ ki cuố dố htyěò bè́rè̤̌ tôkhó pó꤮.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Rò èthǐ htecuố khókyǎ ná kayǎ bè́mṳ. Rò Jesǔ a khǒpacè̤̌ tahe cuốnuô̌ dố Jesǔ onyǎo ní̤dyé hò́ thòklyě nuôtôbè akǔ rò èthǐ htecuốró̤ lò̌ lǔ. Thòklyě dố aruô okuô̌ bínuô tahe.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Ké̤lathè́ duhyǎ rò htyěháhó nuô̌ dố thòklyěkǔ rò htyě kíré̤ htyabǎ cò́ ná thòklyě cò́.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Manárò Jesǔ omyě ná mwókuố̤ tômě dố thòipè̤ tôkyě rò èthǐ cuố hturyǎ̤ ihtò lǔ rò a hé lǔ, “Kố꤮ Thárá, pè̤ kíré̤ lacû́thyě lò̌ cò́hò́ rò mame̤tě nè̤ bezṳ̂́ kuô̌ pǎ cò́ pè̤ tôcô꤮ toto?”
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 A kahtò thè́prwǒ̤htuô̌ ké̤lathè́ rò a hé htyěháhóyě, “okuố!” A hé rò ké̤lathè́ okuốtôphuố okuố cò́ rò htyěháhó pǎ tôcô꤮ to.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 A hé èthǐ, “Thǐ thè́isě me̤tě? Thǐ tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ o híto vǎ?”
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Rò èthǐ thè́isě talwósû́lû̌ rò èthǐ hé ní̤dyé khyělǔ, “È ma kayǎ phútě tôprè̤ tě? Ké̤lathè́ ná htyěháhó tahe rò a ní̤dǎ cò́ lǔngó̤ngó̤.”
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.