Marcos 1

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yěma tè̤thè́krṳ̂̌mila akhǎshyé dố a hésoluô̌ pé̤ Cò́marya aphúkhǔ Jesǔ Krístu ari-akyǎ.
1 A boa notícia que fala a respeito de Jesus Cristo, Filho de Deus, começou a ser dada
2 Tè̤thè́krṳ̂̌mila yěnuô ǔ rǎ o è dố Prè̤pro̤ Isaiah alikǔ, rò Cò́marya hé,
2 como o profeta Isaías tinha escrito. Ele escreveu o seguinte: “Deus disse: Eu enviarei o meu mensageiro adiante de você para preparar o seu caminho.”
3 kayǎ tôprè̤ è́htǒhtya dố ké̤sè̌htyěkya̤ lò̤́tamákhu rò a hé, ‘Taritaryǎ one lahyǎ klyá dố Byacè agně. Me̤cò́me̤pě̤ lahyǎ Byacè lé̤hyǎklyá agně tôbǒ ní꤮.’”
3 E o profeta escreveu também: “Alguém está gritando no deserto: Preparem o caminho para o Senhor passar! Abram estradas retas para ele!”
4 Rò prè̤ héso pé̤ ǔ tè̤ritè̤kyǎ yětôprè̤nuô a hyǎ htuô̌hò́. È ma Giovanni Baptista nuô hò́. A htecuố dố ké̤sè̌htyěkya̤ lò̤́tamákhu rò a hésodônyǎ pé̤ ǔ ná za̤ ní̤dû lahyǎ thǐné̤ rò plwǒ lahyǎ thǐné̤ ná htyě tû́rò Cò́marya plwǒkyǎ thǐ tè̤thû́ nuôtahe prè́.
4 E foi assim que João Batista apareceu no deserto, batizando o povo e anunciando esta mensagem: — Arrependam-se dos seus pecados e sejam batizados, que Deus perdoará vocês.
5 Kayǎ o dố Juda ké̤kǔ nuôtahe ná vǐ̤ Jerusalem akǔ nuôtahe hyǎró̤è́lǎ dố Giovanni a o rò èthǐ hyǎ ò́lya̤nuôlya̤ lahyǎ atè̤thû́ rò Giovanni plwǒ pé̤ èthǐ htyě dố Jordano htyěklǒkǔ.
5 Muitos moradores da região da Judeia e da cidade de Jerusalém iam ouvir João. Eles confessavam os seus pecados, e João os batizava no rio Jordão.
6 Giovanni kû̌thyáhtyaní̤ hyeca̤ dố ǔ bò́ ná tathíbuô̌du asû, rò a ryá̤htyaní̤ nyá̤htò́phá. Rò a eprè́ takǐ ná vyáhtyě.
6 Ele usava uma roupa feita de pelos de camelo e um cinto de couro e comia gafanhotos e mel do mato.
7 Rò a hésodônyǎ pé̤ ǔ rò a hé, “Kayǎ ki hyǎ dố vǎkhyěkhu pǎ tôprè̤ nuôma, a taryěpro̤prya̤ shyosò̌ lốklò̌ cò́ ná vǎ pǎ. Vǎ ngò̤takò̤ htulyě pé̤ prè́ è khupháplye̤ prè́ nuô vǎ kò ná è to.
7 Ele dizia ao povo: — Depois de mim vem alguém que é mais importante do que eu, e eu não mereço a honra de me abaixar e desamarrar as correias das sandálias dele.
8 Vǎ plwǒ thǐ ná htyě tadû́rò a ki plwǒ thǐ ná Thè́ Sǎsè̌ Byacè pǎ,” Giovanni hé phúnuô.
8 Eu batizo vocês com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo.
9 Bí Giovanni plwǒ pé̤ kayǎ tahe ná htyě akhè̌nuô, Jesǔ o dố vǐ̤ Nazarè Galilea ké̤ rò a hyǎ dố Jordanohtyěklǒ a o rò Giovanni plwǒ pé̤ lǔhtyě dố Jordano htyěklǒkǔ.
9 Nessa ocasião Jesus veio de Nazaré, uma pequena cidade da região da Galileia, e foi batizado por João Batista no rio Jordão.
10 Bí a o dố htyělè̤̌ rò a nyǎ̤kahtòhtò ná a myáhtye mò́khu lṳmǒǎyǎ rò Thè́ Sǎsè̌ Byacè dố athyáná htulwí̤ nuô a hyǎlya̤ dố lǔlo̤.
10 No momento em que estava saindo da água, Jesus viu o céu se abrir e o Espírito de Deus descer como uma pomba sobre ele.
11 Rò Cò́marya o dố mò́khu, rò a hébètǎ̤ lǔ, “Nè̤ ma vǎphúkhǔ dố vǎ mo̤ ní̤dyé rò a me̤mo̤ vǎ thè́plò tôprè̤,” a hé phúnuô.
11 E do céu veio uma voz, que disse: — Tu és o meu Filho querido e me dás muita alegria.
12 A héhtuô̌ phúnuônuô, Thè́ Sǎsè̌ Byacè cò̤̌cuố lǔ dố lá̤mi̤soklè̌.
12 Logo depois o Espírito Santo fez com que Jesus fosse para o deserto.
13 Jesǔ o bí lá̤mi̤soklè̌ nuô anyě lwǐ̤shyě, rò mò̤́nyě lwǐ̤shyě akǔ yěnuô, khǐnéricyá̤ khuklò́ hyǎ ilo-ilyá lǔ. Jesǔ otố̤ ná tè̤phútè̤lye̤, tè̤mi̤tè̤myá̤ tahe bínuô, rò tanéphú tahe myání̤khwèní̤ dyé lǔ.
13 Jesus ficou lá durante quarenta dias, sendo tentado por Satanás. Ali havia animais selvagens, e os anjos cuidavam de Jesus.
14 Bí ǔ pṳ̂́dò́tǎ̤ Giovanni dố htò̌kǔ akhè̌nuô, Jesǔ cuố dố Galilea ké̤ rò a hésodônyǎ pé̤ ǔ ná Cò́marya a tè̤thè́krṳ̂̌mila bínuô.
14 Depois que João foi preso, Jesus seguiu para a região da Galileia e ali anunciava a boa notícia que vem de Deus.
15 Rò a hé, “Tè̤shuốtè̤khè̌ hyǎtuố̤hò́. Cò́marya ahtyěaké̤ phûhtyahò́ rò za̤ ní̤dû lahyǎ thǐné̤ rò zṳ̂́ka̤nyá̤ka̤ mò̌ lahyǎ tè̤thè́krṳ̂̌mila yě.”
15 Ele dizia:
16 Htuô̌rò Jesǔ cuố dố Galilea htyěòduhtû̌ rò a cuốmyáhtye Simonè ná apuố̤ Andrea. Rò bínuôakhè̌ èthǐ cò̤́etè̤̌ ná itavǐ dố nókǔ, me̤těhérò a pṳ̌eprè́ lahyǎ ahò́kǔsè ná tè̤̌ prè́.
16 Jesus estava andando pela beira do lago da Galileia quando viu dois pescadores. Eram Simão e o seu irmão André, que estavam no lago, pescando com redes.
17 Rò Jesǔ hé èthǐ, “Cuố꤮ krwǒkuô̌ vǎkhyě. Vǎ ki ithyóithya ní̤ thǐ thyáphú thǐ ki è́ní̤ kayǎ phú thǐ pṳ̂́e ní̤ tè̤̌yě nuô.”
17 Jesus lhes disse:
18 Rò tôphuốtuô̌ èthǐ dyakyǎ a itavǐ rò a krwǒkuô̌ Jesǔ akhyě.
18 Então eles largaram logo as redes e foram com Jesus.
19 Rò èthǐ cuố plehyǎ pó̤ dố nyě takiphú rò a myáhtye Zebedeo aphúkhǔ Jakomo ná apuố̤ Giovanni isè́ri̤ ní̤dyé lahyǎ a itavǐ dố thòklyěkǔ.
19 Um pouco mais adiante Jesus viu outros dois irmãos. Eram Tiago e João, filhos de Zebedeu, que estavam no barco deles, consertando as redes.
20 Jesǔ myáhtyehtyená a è́ èthǐ rò èthǐ htecuố krwǒkuô̌ lǔkhyě. Rò aphè̌ Zebedeo ná prè̤me̤dakèe tahe okyǎ ní̤dyédû lahyǎ bí a thòklyěkǔ nuôprè́.
20 Jesus chamou os dois, e eles deixaram Zebedeu, o seu pai, e os empregados no barco e foram com ele.
21 Htuô̌rò èthǐ cuốtuố̤ dố vǐ̤ Capernaum rò bí Mò̤́nyěduô nuôtônyěnuô, a cuốnuô̌ dố tè̤cò́bè̌hǒkǔ rò a cuốnuô̌ ithyó pé̤ ǔ bínuô.
21 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum, e, no sábado, ele foi ensinar na sinagoga .
22 Rò kayǎ tahe khyéthukhyéthè́ lò̌plǐ cò́ Jesǔ a tè̤ithyóithya yěnuôtahe cò́. A ithyó thyá cò́ ná kayǎ dố a o ná a taryěshyosò̌ nuôtahe ithyó nuô cò́, htuô̌to a ithyó khódû ná prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá nuôtahe cò́.
22 As pessoas que o escutavam ficaram muito admiradas com a sua maneira de ensinar. É que Jesus ensinava com a autoridade dele mesmo e não como os mestres da Lei.
23 Bínuôkhè̌ kayǎphè̌ dố khǐné me̤bè lǔ yětôprè̤nuô, a o dố tè̤cò́bè̌hǒkǔ rò a hyǎhte khyé.
23 Então chegou ali um homem que estava dominado por um espírito mau. O homem gritou:
24 Rò a è́htǒhtya, “Kố꤮ vǐ̤ Nazarèphú Jesǔ꤮, nè̤ thè́zṳ̂́ me̤ pè̤ phútě? Nè̤ kíré̤ hyǎ me̤pyéme̤kyǎ me̤thyěme̤mé̤ kyǎlò̌hò́ pè̤ pǎ è̌? Nè̤ ma ǔpě nuôma vǎ thè́gně prè́, nè̤ ma Cò́marya aphúkhǔ sǎsè̌ tôprè̤.”
24 — O que quer de nós, Jesus de Nazaré? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
25 Manárò Jesǔ thè́prwǒ̤ sû khǐnékhǐnò̌, “Thuôthuô꤮ o lahyǎ, htecuốkyǎmò̌ dố kayǎphè̌ yětôprè̤ akǔnuô.”
25 Então Jesus ordenou ao espírito mau:
26 Rò khǐnékhǐnò̌ o dố kayǎphè̌ yětôprè̤ akǔ yětôduô̌nuô, a è́htǒè́mo̤ tanyǎ̤tapluố̤ rò a htecuốkyǎ dố kayǎphè̌ nuôtôprè̤ akǔ.
26 Aí o espírito sacudiu o homem com violência e, dando um grito, saiu dele.
27 Lò̌꤮ kayǎ obí tè̤cò́bè̌hǒkǔ nuôtahe khyéthukhyéthè́ lò̌plǐ cò́ rò a héhuô ní̤dyé khyělǔ, “Yěma ǐtětě? Yěma tè̤ithyóithya athè̌ è̌? Athyáná a o cò́ ná a taryěshyosò̌ nuô. A hétǎ̤ prè́ angó̤ ná a nò̌htecuốkyǎ khǐné mǔmyá̤ricyá̤ yětahe prè́ rò a ní̤dǎ cò́ lǔngó̤ngó̤,” èthǐ hé phúnuô.
27 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que quer dizer isso? É um novo ensinamento dado com autoridade. Ele manda até nos espíritos maus, e eles obedecem.
28 Yětôphuốrò Jesǔ ari-akyǎ luô̌pasǐ cuốpryǎ lò̌plǐ cò́ dố Galilea ké̤kǔ yěnuô pwǒ̤꤮ tôphocò́.
28 E a fama de Jesus se espalhou depressa por toda a região da Galileia.
29 Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe htecuốkyǎ dố tè̤cò́bè̌hǒkǔ yě rò èthǐ htecuố lahyǎ dố Simonè ná Andrea ahi. Jakomo ná Giovanni cuố tố̤kuô̌ ná èthǐ.
29 Logo depois, Jesus, Simão, André, Tiago e João saíram da sinagoga e foram até a casa de Simão e de André.
30 Bínuô akhè̌ Simonè a prè̤́prè̤mò thè́swíné̤kṳ́ rò omyěotyá̤ prè́ dố lé̤myěkhu prè́, rò tôphuốtuô̌ èthǐ hésoluô̌sû ná Jesǔ.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Assim que Jesus chegou, contaram a ele que ela estava doente.
31 Yětôphuốrò Jesǔ cuố dố lǔo rò a cuốpṳ̂́ lǔtakhu rò a cwikahtò lǔ. Rò a tè̤swí sǐmé̤kyǎ rò a ihtò me̤-eme̤ǒsû pé̤ èthǐ.
31 Ele chegou perto dela, segurou a mão dela e ajudou-a a se levantar. A febre saiu da mulher, e ela começou a cuidar deles.
32 Bí mò̤́hémò̤́tǎ̤ akhè̌nuô, kayǎ bínuô tahe è́hyǎní̤ kayǎ dố aswíasè̌ tahe ná khǐnékhǐnò̌ me̤bè lǔ tahe dố Jesǔ a o.
32 À tarde, depois do pôr do sol , levaram até Jesus todos os doentes e as pessoas que estavam dominadas por demônios.
33 Vǐ̤kǔphú pwǒ̤꤮ prè̤ hyǎ oplò́oplu lò̌plǐ lahyǎ dố kadǎ khǎshyé.
33 Todo o povo da cidade se reuniu em frente da casa.
34 Htuô̌rò tè̤swítè̤sè̌ ǐtětě꤮ bèbè Jesǔ zasǐmé̤ lò̌plǐ cò́. Rò a zasǐmé̤ pé̤ è́nyacò́ kayǎ tahe a tè̤swítè̤sè̌ rò a vè̤́htekyǎ è́nyacò́ khǐnékhǐnò̌ tahe, manárò Jesǔ ma ǔpěnuô khǐnékhǐnò̌ tahe yǒ thè́gně akhu-akhyě, Jesǔ nò̌hébè èthǐ tômû̌꤮ to.
34 Jesus curou muitas pessoas de todo tipo de doenças e expulsou muitos demônios. Ele não deixava que os demônios falassem, pois eles sabiam quem Jesus era.
35 Bí mò̤́lǐ ro̤mû́ mò̤́khíò́ pǎprè́ akhè̌nuô, Jesǔ kahtò cuốcò́bè̌ dố khǎlé̤ dố ǔ o tôprè̤꤮ to tôpho.
35 De manhã bem cedo, quando ainda estava escuro, Jesus se levantou, saiu da cidade, foi para um lugar deserto e ficou ali orando.
36 Rò Simonè ná kayǎ dố a otố̤kuô̌ ná lǔ tahe cuố myápṳ̌ lǔ.
36 Simão e os seus companheiros procuraram Jesus por toda parte.
37 Bí èthǐ myáhtye hò́ Jesǔ akhè̌nuô, èthǐ hé lǔ, “Kayǎ myápṳ̌thû́ lò̌plǐ nè̤,” a hé lǔ phúnuô.
37 Quando o encontraram, disseram: — Todos estão procurando o senhor.
38 Rò Jesǔ hésû èthǐ, “Pè̤ ki cuố pó̤ dố dò̌ruô dố a o tavǐtava̤ lahyǎ bíyě tahe pó꤮, rò vǎ ki hésodônyǎ ithyóithya pé̤ èthǐ ná Cò́marya alǎ̤angó̤. Vǎ hyǎ bíyěnuôma tè̤ritè̤kyǎ yěhò́,” a hé èthǐ phúnuô.
38 Jesus respondeu:
39 Rò a cuốlě tava̤lò̌ Galilea tôké̤lè̤̌ rò a lě hésodônyǎ, ithyóithya pé̤ ǔ ná Cò́marya alǎ̤angó̤ dố Galileaphú tahe a tè̤cò́bè̌hǒkǔ pwǒ̤꤮ tôpho, rò a vè̤́htekyǎ pé̤ ǔ khǐnékhǐnò̌ tahe.
39 Jesus andava por toda a Galileia, anunciando o evangelho nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Htuô̌rò kayǎ dố a tè̤sè̌mǔmyá̤ o dố phálo̤ otôprè̤, rò a hyǎ dángṳ̂lya̤ dố Jesǔ khǎshyé rò a kwǐthè́zò̤htya lǔ, “Nè̤ ki thè́plòo zasǐmé̤ pé̤ vǎ tè̤sè̌yě hénuôma nè̤ za cyá̤ prè́,” a hé lǔ phúnuô.
40 Um leproso chegou perto de Jesus, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.
41 Jesǔ thè́zò̤ní̤ lǔ, htuô̌rò a zó̤hyǎ atakhu rò a tôbèhtuô̌ lǔ rò a hé lǔ, “Vǎ thè́plòo prè́,” a hé htuô̌rò “Tè̤sè̌꤮ sǐmé̤kyǎmò̌,” a hé pó̤ phúnuô.
41 Jesus ficou com muita pena dele, tocou nele e disse:
42 Yětôphuốrò tôphuốtuô̌ kayǎphè̌ yětôprè̤ a tè̤sè̌mǔmyá̤ yěnuô sǐmé̤khyékyǎ rò apháazye atwó̤aryáhtya khyěthyá.
42 No mesmo instante a lepra desapareceu, e ele ficou curado. Então Jesus o mandou embora.
43 Rò Jesǔ plwǒcuốkyǎ lǔ rò a metǎ̤te̤ cuốní̤ angó̤,
43 — ausente —
44 “Héso pé̤ tǎ ǔ tôprè̤꤮ tǎmé̤ ní꤮. Cuố dyéluô̌myá nè̤né̤ yěnuô dố bwídu nuôtôprè̤ a o nuô, htuô̌rò thyáphú kayǎ lò̌plǐ ki myáhtye agněnuô, lǔtyǎhtyatè̤ phú Mosè a tè̤thyótè̤thya onuô ní,” a mecuốní̤ lǔ ngó̤ phúnuô.
44 — ausente —
45 Manárò a htecuố hésoluô̌ pé̤ lò̌plǐ ǔ akhu-akhyě, Jesǔ cuốnuô̌ luô̌ lá̤lǐní̤ pǎ dố vǐ̤kǔ to, a bè cuốo prè́ dố vǐ̤klò̌ dố khǎlé̤thuôkrě tahenuô prè́ tadû́rò kayǎ o dố khǎlé̤ pwǒ̤꤮ tôpho hyǎtǒ lò̌ dố lǔo.
45 Mas o homem começou a falar muito e espalhou a notícia. Por isso Jesus não podia mais entrar abertamente em qualquer cidade, mas ficava fora, em lugares desertos. E gente de toda parte vinha procurá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.