Lucas 17

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesǔ hé a khǒpacè̤̌ tahe, “Tè̤ilo-ilyáthû́ ǔ tahenuô a bè ohtya nyǎ pǎ tadû́rò kayǎ dố a me̤-o htwǒhtya tè̤ilo-ilyá thû́ ǔ yětôprè̤nuô, tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ ki bè nyacò́ lǔ pǎ.
1 Jesus disse também a seus discípulos: É impossível que não haja escândalos, mas ai daquele por quem eles vêm!
2 Kayǎ phúnuô tôprè̤nuô phû꤮ ná a kíré̤ me̤-ohtwǒhtya tè̤ dố kayǎ patílố dố ǔklè̌ tôprè̤prè̤ ki me̤tè̤thû́ phúyě nuôrò, cò̌ lò̤́du dố a kyǎ̤bǒlo̤nuô rò tá̤tǎ̤kyǎ è dố htyědutava̤kǔ nuôma aryáklò̌ pǎ cò́ dố lǔgně cò́.
2 Melhor lhe seria que se lhe atasse em volta do pescoço uma pedra de moinho e que fosse lançado ao mar, do que levar para o mal a um só destes pequeninos. Tomai cuidado de vós mesmos.
3 Rò̤ní̤ lahyǎ thǐné̤ ní꤮.
3 Se teu irmão pecar, repreende-o; se se arrepender, perdoa-lhe.
4 Tônyě akǔ, a ki me̤thû́ nè̤ thuô̌thyótôphuố hérò, a ki hyǎtǒ khyěthyá nè̤ thuô̌thyótôphuố rò a ki hyǎ hé, ‘Vǎ za̤ ní̤dû hò́ vǎné̤’ hénuô, nè̤ bè plwǒkyǎ lǔ tè̤thû́.”
4 Se pecar sete vezes no dia contra ti e sete vezes no dia vier procurar-te, dizendo: Estou arrependido, perdoar-lhe-ás.
5 Prè̤dônyǎphú tahe héso Byacè, “Me̤sò̌htya pé̤ pè̤ tè̤zṳ̂́.”
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: Aumenta-nos a fé!
6 Rò Byacè hésû èthǐ, “Thǐ tè̤zṳ̂́ ki o tí꤮ taplèplò tôplò nuôprè́ tadû́rò thǐ ki hé thòmò̤́du yětômò̤́, ‘Cû́hte nè̤rwí̤nuô, rò cuốisò́o nè̤né̤ dố htyědutava̤ akǔnuô,’ thǐ ki hé è nuô, a ki cṳ̌e thǐngó̤ prè́.
6 Disse o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar, e ela vos obedecerá.
7 “Hékuốré̤, kayǎ dố thǐklè̌ tôprè̤prè̤nuô, a ki o ní̤dyé ná alulé dố a hyǎhtá prè́ tôprè̤, má̤torò prè̤kyě̤thímíphú tôprè̤ hébyenuô. Bí alulé o dố prè́khu ka̤tuố̤khè̌, tôphuốtuô̌ thǐ è́nò́ sálé̤, ‘Hyǎ onyǎ epryǎ mò̌ dǐyě,’ a hé phúyě nuôma a o nyǎ tôprè̤prè̤ è̌?
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado em lavrar ou em guardar o gado, quando voltar do campo lhe dirá: Vem depressa sentar-te à mesa?
8 Thǐ ki hé è, ‘Phǒe mò̌ dǐ, htulya taple mò̌ nè̤ hyeca̤nuô rò khwóe pé̤ vǎ dǐ rò opò̤́myákhwè buôebuôǒní̤ vǎ bíyě, vǎ ehtuô̌pǎ rò eno dốkhyě pǎ.’
8 E não lhe dirá ao contrário: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto como e bebo, e depois disto comerás e beberás tu?
9 Lulé tôprè̤ me̤phú abyacè hé lǔ nuô tadû́rò abyacè lo hébwíhétaryě lǔ to.
9 E se o servo tiver feito tudo o que lhe ordenara, porventura fica-lhe o senhor devendo alguma obrigação?
10 Thǐ bèbè thyáphúnuô hò́. Bí thǐ me̤htuô̌lò̌hò́ lò̌꤮ tè̤ dố ǔ nò̌ thǐ nuôtahe akhè̌nuô, thǐ tǒ hé, ‘Pè̤ ma lulé tahe dố a me̤htuô̌kyǎ cò́cû́ prè́ tè̤me̤ dố a lya̤bè pè̤ yěnuôtahe prè́.’”
10 Assim também vós, depois de terdes feito tudo o que vos foi ordenado, dizei: Somos servos como quaisquer outros; fizemos o que devíamos fazer.
11 Bí Jesǔ cuố dố vǐ̤ Jerusalem akhè̌nuô, a cuốrwó bí Samaria ké̤ ná Galilea ké̤ ké̤kû̌plè lǔ nuô.
11 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus passava pelos confins da Samaria e da Galiléia.
12 A cuốnuô̌ dố dò̌tôdò̌ akǔ rò a myáhtye tǎ̤sû ná kayǎphè̌ prè̤shyé dố a ní̤bè lahyǎ tè̤swímǔmyá̤ dố phálo̤ tahe. Èthǐ ihtòo taphǎye̤ rò,
12 Ao entrar numa aldeia, vieram-lhe ao encontro dez leprosos, que pararam ao longe e elevaram a voz, clamando:
13 a è́htǒcuố, “Kố꤮ Byacè Jesǔ! Thè́zò̤ kuô̌ré̤ pè̤ ní꤮!”
13 Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Jesǔ myáhtye èthǐ rò a hé èthǐ, “Cuố dyéluô̌ myá lahyǎ thǐné̤ dố bwídu tahe a o nuô.” Bí èthǐ cuố dố klyálo̤ akhè̌, èthǐ tè̤sè̌ sǐmé̤kyǎ lò̌plǐ cò́.
14 Jesus viu-os e disse-lhes: Ide, mostrai-vos ao sacerdote. E quando eles iam andando, ficaram curados.
15 Dố èthǐ aklè̌ tôprè̤nuô, a myáhtyethè́gně ná Jesǔ zasǐmé̤kyǎ hò́ è akhu-akhyě, a ka̤khyě rò a è́htǒhtuthè́htya Cò́marya.
15 Um deles, vendo-se curado, voltou, glorificando a Deus em alta voz.
16 Htuô̌rò a dángṳ̂cò́bè̌lya̤ dố Jesǔ a khǎduôshyé rò a hébwíhétaryěhtya lǔ. È ma Samariaphú tôprè̤.
16 Prostrou-se aos pés de Jesus e lhe agradecia. E era um samaritano.
17 Rò Jesǔ hé lǔ, “Kayǎ dố vǎ zasǐmé̤ pé̤ lǔ tahe nuôma a o prè̤shyé vǎhéto! Lwǐ̤thyótôprè̤ pǎ lě꤮ a otǒ bítě?
17 Jesus lhe disse: Não ficaram curados todos os dez? Onde estão os outros nove?
18 Mame̤těrò a ka̤khyě hébwíhétaryě htuthè́htya khyěthyá Cò́marya tû́prè́ myěcôruôphú yětôprè̤prè́ ròma phútě?”
18 Não se achou senão este estrangeiro que voltasse para agradecer a Deus?!
19 Htuô̌rò Jesǔ hé è, “Ihtòcuốmò̌, nè̤ tè̤zṳ̂́ zasǐmé̤kyǎ pé̤ hò́ nè̤ tè̤sè̌ hò́.”
19 E acrescentou: Levanta-te e vai, tua fé te salvou.
20 Pharisěophú tahe sudyǎ Jesǔ ná Cò́marya ahtyěaké̤ ki hyǎtuố̤ bíkhè̌tě pǎ. Rò a hésû èthǐ, “Cò́marya ahtyěaké̤ hyǎisò́o nuô ǔ myáhtye cyá̤ phúnuô má̤to.
20 Os fariseus perguntaram um dia a Jesus quando viria o Reino de Deus. Respondeu-lhes: O Reino de Deus não virá de um modo ostensivo.
21 Tôprè̤꤮ ma ǔ hé, ‘Myámò̌ bíyě,’ ‘Myámò̌ dốnuô,’ phúnuô tôprè̤꤮ to, me̤těhérò Cò́marya ahtyěaké̤ yěnuô a hyǎisò́o hò́ dố thǐ thè́plòkǔ nuôhò́.”
21 Nem se dirá: Ei-lo aqui; ou: Ei-lo ali. Pois o Reino de Deus já está no meio de vós.
22 Htuô̌rò Jesǔ hé a khǒpacè̤̌ tahe, “Prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě amò̤́nyěmò̤́thè̌ dố thǐ thè́zṳ̂́ myáhtye nyacò́ yěnuô, a ki hyǎtuố̤ tônyěnyě pǎ, manárò thǐ myáhtye cyá̤ è to.
22 Mais tarde ele explicou aos discípulos: Virão dias em que desejareis ver um só dia o Filho do Homem, e não o vereis.
23 Ǔ ki héso pé̤ thǐ, ‘Myámò̌ dố nuô’ má̤torò ‘Myámò̌ bíyě’ phúnuô pǎ! Tadû́rò cuốkrwǒ zṳ̂́e kuô̌ tǎ èthǐ tǎmé̤.
23 Então vos dirão: Ei-lo aqui; e: Ei-lo ali. Não deveis sair nem os seguir.
24 Vǎ cuốhétuố̤ thǐ phúyě me̤těhérò, bí prè̤lu aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě ki hyǎ khyěthyá pǎ akhè̌nuô, ǔ pwǒ̤꤮ tôprè̤ ki myáhtye è pǎ. A ki thyáná shyeli̤bò́ dố mò́lè̤̌ rò a ki sátakhè̌ rasǒ cuố lò̌ mò́lè̤̌sǐba pǎ.
24 Pois como o relâmpago, reluzindo numa extremidade do céu, brilha até a outra, assim será com o Filho do Homem no seu dia.
25 Manárò vǎ ki khyábè è́lốklò̌ ré̤ cò́ tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ pǎ, rò kayǎ yětôhtû̌ zṳ̂́e vǎ to.
25 É necessário, porém, que primeiro ele sofra muito e seja rejeitado por esta geração.
26 “Prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě ki hyǎpǎ akhè̌nuô, a ki htwǒhtya thyákuô̌dû phú Noah htû̌khè̌ nuô pǎ.
26 Como ocorreu nos dias de Noé, acontecerá do mesmo modo nos dias do Filho do Homem.
27 Bínuôkhè̌ kayǎ tahe eǒ lahyǎ, ní̤phúní̤mě tuố̤ lahyǎ cò́ bí Noah nuô̌ dố thòklyědukǔ nuôtônyě cò́. Rò htyěduhtya thyěkyǎ lò̌plǐ kayǎ okyǎ dố aklò̌ nuôtahe.
27 Comiam e bebiam, casavam-se e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca. Veio o dilúvio e matou a todos.
28 “Bí vǎ hyǎ khyěthyá akhè̌pǎnuô, a ki thyáná kayǎ dố Abraham aphúdu Lot htû̌khè̌ nuô pǎ. Kayǎ bínuô tôhtû̌ tahenuô, ae-aǒ lahyǎ, ipri̤-isè̌, isò́iplû̌ rò sò́ lahyǎ ahi-aphyǎ.
28 Também do mesmo modo como aconteceu nos dias de Lot. Os homens festejavam, compravam e vendiam, plantavam e edificavam.
29 Manárò bí Lot htecuố taphǎkyǎ ná vǐ̤ Sodom nuôtônyě akhè̌nuô, Cò́marya nò̌cṳ̂tǎ̤ ké̤ ná mi ná lò̤́miû̌ dố mò́khu rò miû̌ thyěkyǎ lò̌ èthǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤.
29 No dia em que Lot saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu, que exterminou todos eles.
30 “Shyé꤮ prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě kíré̤ hyǎhò́ pǎ akhè̌nuô, a ki htwǒhtya thyákuô̌dû phúyěnuô pǎ.
30 Assim será no dia em que se manifestar o Filho do Homem.
31 Mò̤́nyě bínuô tônyě pǎ ma, kayǎ o dố a hikhuklwó tabyekhu tahenuô bè hítǎ̤ nuô̌ phyéní̤ a tǎ̤muô̌tǎ̤tè̤ tahe dố hidò́kǔ tôcô꤮ to! Kayǎ o dố lyá̤khu tôprè̤prè̤ nuô a bè klya ka̤khyě phyéní̤ atǎ̤tè̤ dố ahi to.
31 Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para os tirar; da mesma forma, quem estiver no campo não torne atrás.
32 Tane̤htyatuố̤ bèkhyě lahyǎ dû Lot amě nuô.
32 Lembrai-vos da mulher de Lot.
33 Me̤těhérò kayǎ dố a thè́zṳ̂́ me̤lwóhteka̤ ní̤dyé a thè́htwǒprè̤ tôprè̤prè̤nuô, a thè́htwǒprè̤ ki sǐmé̤kyǎ pǎ. Manárò kayǎ dố a dyélya̤kyǎ a thè́htwǒprè̤ dố vǎkhuvǎkhyě tôprè̤prè̤nuô, a ki ní̤bè thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ pǎ.
33 Todo o que procurar salvar a sua vida, perdê-la-á; mas todo o que a perder, encontrá-la-á.
34 Vǎ hé thǐ, bí nuôtôthè̌ pǎma, kayǎ thè́nyě̤ ki omyětố̤lǔ dố lé̤myěkhu tôphotuô̌ pǎ. Rò Cò́marya ki è́ka̤kyǎ pǎ tôprè̤, tôprè̤rò a ki dya-okyǎ lǔ pǎ.
34 Digo-vos que naquela noite dois estarão numa cama: um será tomado e o outro será deixado;
35 Prè̤mò thè́nyě̤ ki isátṳ̂̌sû lǔ buốe pǎ. Rò Cò́marya ki è́ka̤kyǎ lǔ pǎ tôprè̤, rò a ki dya-okyǎ lǔ tôprè̤ pǎ.
35 duas mulheres estarão moendo juntas: uma será tomada e a outra será deixada.
36 Prè̤khǔ o dố lyá̤khu thè́nyě̤nuô, tôprè̤rò Cò́marya ki è́ka̤kyǎ lǔ pǎ, tôprè̤nuô Cò́marya ki dyakyǎ lǔ pǎ.”
36 Dois homens estarão no campo: um será tomado e o outro será deixado.
37 Jesǔ a khǒpacè̤̌ tahe sudyǎ lǔ, “Byacè, a ki htwǒhtya tǒ bítě tôphotě pǎ?”
37 Perguntaram-lhe os discípulos: Onde será isto, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o cadáver, ali se reunirão também as águias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.