Lucas 17
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARIB
1 Jesǔ hé a khǒpacè̤̌ tahe, “Tè̤ilo-ilyáthû́ ǔ tahenuô a bè ohtya nyǎ pǎ tadû́rò kayǎ dố a me̤-o htwǒhtya tè̤ilo-ilyá thû́ ǔ yětôprè̤nuô, tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ ki bè nyacò́ lǔ pǎ.
1 Disse Jesus a seus discípulos: É impossível que não venham tropeços, mas ai daquele por quem vierem!
2 Kayǎ phúnuô tôprè̤nuô phû꤮ ná a kíré̤ me̤-ohtwǒhtya tè̤ dố kayǎ patílố dố ǔklè̌ tôprè̤prè̤ ki me̤tè̤thû́ phúyě nuôrò, cò̌ lò̤́du dố a kyǎ̤bǒlo̤nuô rò tá̤tǎ̤kyǎ è dố htyědutava̤kǔ nuôma aryáklò̌ pǎ cò́ dố lǔgně cò́.
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Rò̤ní̤ lahyǎ thǐné̤ ní꤮.
3 Tende cuidado de vós mesmos; se teu irmão pecar, repreende-o; e se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Tônyě akǔ, a ki me̤thû́ nè̤ thuô̌thyótôphuố hérò, a ki hyǎtǒ khyěthyá nè̤ thuô̌thyótôphuố rò a ki hyǎ hé, ‘Vǎ za̤ ní̤dû hò́ vǎné̤’ hénuô, nè̤ bè plwǒkyǎ lǔ tè̤thû́.”
4 Mesmo se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; tu lhe perdoarás.
5 Prè̤dônyǎphú tahe héso Byacè, “Me̤sò̌htya pé̤ pè̤ tè̤zṳ̂́.”
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Rò Byacè hésû èthǐ, “Thǐ tè̤zṳ̂́ ki o tí꤮ taplèplò tôplò nuôprè́ tadû́rò thǐ ki hé thòmò̤́du yětômò̤́, ‘Cû́hte nè̤rwí̤nuô, rò cuốisò́o nè̤né̤ dố htyědutava̤ akǔnuô,’ thǐ ki hé è nuô, a ki cṳ̌e thǐngó̤ prè́.
6 Respondeu o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 “Hékuốré̤, kayǎ dố thǐklè̌ tôprè̤prè̤nuô, a ki o ní̤dyé ná alulé dố a hyǎhtá prè́ tôprè̤, má̤torò prè̤kyě̤thímíphú tôprè̤ hébyenuô. Bí alulé o dố prè́khu ka̤tuố̤khè̌, tôphuốtuô̌ thǐ è́nò́ sálé̤, ‘Hyǎ onyǎ epryǎ mò̌ dǐyě,’ a hé phúyě nuôma a o nyǎ tôprè̤prè̤ è̌?
7 Qual de vós, tendo um servo a lavrar ou a apascentar gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: chega-te já, e reclina-te à mesa?
8 Thǐ ki hé è, ‘Phǒe mò̌ dǐ, htulya taple mò̌ nè̤ hyeca̤nuô rò khwóe pé̤ vǎ dǐ rò opò̤́myákhwè buôebuôǒní̤ vǎ bíyě, vǎ ehtuô̌pǎ rò eno dốkhyě pǎ.’
8 Não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois comerás tu e beberás?
9 Lulé tôprè̤ me̤phú abyacè hé lǔ nuô tadû́rò abyacè lo hébwíhétaryě lǔ to.
9 Porventura agradecerá ao servo, porque este fez o que lhe foi mandado?
10 Thǐ bèbè thyáphúnuô hò́. Bí thǐ me̤htuô̌lò̌hò́ lò̌꤮ tè̤ dố ǔ nò̌ thǐ nuôtahe akhè̌nuô, thǐ tǒ hé, ‘Pè̤ ma lulé tahe dố a me̤htuô̌kyǎ cò́cû́ prè́ tè̤me̤ dố a lya̤bè pè̤ yěnuôtahe prè́.’”
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis; fizemos somente o que devíamos fazer.
11 Bí Jesǔ cuố dố vǐ̤ Jerusalem akhè̌nuô, a cuốrwó bí Samaria ké̤ ná Galilea ké̤ ké̤kû̌plè lǔ nuô.
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passava pela divisa entre a Samária e a Galiléia.
12 A cuốnuô̌ dố dò̌tôdò̌ akǔ rò a myáhtye tǎ̤sû ná kayǎphè̌ prè̤shyé dố a ní̤bè lahyǎ tè̤swímǔmyá̤ dố phálo̤ tahe. Èthǐ ihtòo taphǎye̤ rò,
12 Ao entrar em certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos, os quais pararam de longe,
13 a è́htǒcuố, “Kố꤮ Byacè Jesǔ! Thè́zò̤ kuô̌ré̤ pè̤ ní꤮!”
13 e levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Jesǔ myáhtye èthǐ rò a hé èthǐ, “Cuố dyéluô̌ myá lahyǎ thǐné̤ dố bwídu tahe a o nuô.” Bí èthǐ cuố dố klyálo̤ akhè̌, èthǐ tè̤sè̌ sǐmé̤kyǎ lò̌plǐ cò́.
14 Ele, logo que os viu, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, ficaram limpos.
15 Dố èthǐ aklè̌ tôprè̤nuô, a myáhtyethè́gně ná Jesǔ zasǐmé̤kyǎ hò́ è akhu-akhyě, a ka̤khyě rò a è́htǒhtuthè́htya Cò́marya.
15 Um deles, vendo que fora curado, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 Htuô̌rò a dángṳ̂cò́bè̌lya̤ dố Jesǔ a khǎduôshyé rò a hébwíhétaryěhtya lǔ. È ma Samariaphú tôprè̤.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 Rò Jesǔ hé lǔ, “Kayǎ dố vǎ zasǐmé̤ pé̤ lǔ tahe nuôma a o prè̤shyé vǎhéto! Lwǐ̤thyótôprè̤ pǎ lě꤮ a otǒ bítě?
17 Perguntou, pois, Jesus: Não foram limpos os dez? E os nove, onde estão?
18 Mame̤těrò a ka̤khyě hébwíhétaryě htuthè́htya khyěthyá Cò́marya tû́prè́ myěcôruôphú yětôprè̤prè́ ròma phútě?”
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Htuô̌rò Jesǔ hé è, “Ihtòcuốmò̌, nè̤ tè̤zṳ̂́ zasǐmé̤kyǎ pé̤ hò́ nè̤ tè̤sè̌ hò́.”
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 Pharisěophú tahe sudyǎ Jesǔ ná Cò́marya ahtyěaké̤ ki hyǎtuố̤ bíkhè̌tě pǎ. Rò a hésû èthǐ, “Cò́marya ahtyěaké̤ hyǎisò́o nuô ǔ myáhtye cyá̤ phúnuô má̤to.
20 Sendo Jesus interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, respondeu-lhes: O reino de Deus não vem com aparência exterior;
21 Tôprè̤꤮ ma ǔ hé, ‘Myámò̌ bíyě,’ ‘Myámò̌ dốnuô,’ phúnuô tôprè̤꤮ to, me̤těhérò Cò́marya ahtyěaké̤ yěnuô a hyǎisò́o hò́ dố thǐ thè́plòkǔ nuôhò́.”
21 nem dirão: Ei-lo aqui! ou: Ei-lo ali! pois o reino de Deus está dentro de vós.
22 Htuô̌rò Jesǔ hé a khǒpacè̤̌ tahe, “Prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě amò̤́nyěmò̤́thè̌ dố thǐ thè́zṳ̂́ myáhtye nyacò́ yěnuô, a ki hyǎtuố̤ tônyěnyě pǎ, manárò thǐ myáhtye cyá̤ è to.
22 Então disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 Ǔ ki héso pé̤ thǐ, ‘Myámò̌ dố nuô’ má̤torò ‘Myámò̌ bíyě’ phúnuô pǎ! Tadû́rò cuốkrwǒ zṳ̂́e kuô̌ tǎ èthǐ tǎmé̤.
23 Dir-vos-ão: Ei-lo ali! ou: Ei-lo aqui! não vades, nem os sigais;
24 Vǎ cuốhétuố̤ thǐ phúyě me̤těhérò, bí prè̤lu aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě ki hyǎ khyěthyá pǎ akhè̌nuô, ǔ pwǒ̤꤮ tôprè̤ ki myáhtye è pǎ. A ki thyáná shyeli̤bò́ dố mò́lè̤̌ rò a ki sátakhè̌ rasǒ cuố lò̌ mò́lè̤̌sǐba pǎ.
24 pois, assim como o relâmpago, fuzilando em uma extremidade do céu, ilumina até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Manárò vǎ ki khyábè è́lốklò̌ ré̤ cò́ tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ pǎ, rò kayǎ yětôhtû̌ zṳ̂́e vǎ to.
25 Mas primeiro é necessário que ele padeça muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 “Prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě ki hyǎpǎ akhè̌nuô, a ki htwǒhtya thyákuô̌dû phú Noah htû̌khè̌ nuô pǎ.
26 Como aconteceu nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do homem.
27 Bínuôkhè̌ kayǎ tahe eǒ lahyǎ, ní̤phúní̤mě tuố̤ lahyǎ cò́ bí Noah nuô̌ dố thòklyědukǔ nuôtônyě cò́. Rò htyěduhtya thyěkyǎ lò̌plǐ kayǎ okyǎ dố aklò̌ nuôtahe.
27 Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e os destruiu a todos.
28 “Bí vǎ hyǎ khyěthyá akhè̌pǎnuô, a ki thyáná kayǎ dố Abraham aphúdu Lot htû̌khè̌ nuô pǎ. Kayǎ bínuô tôhtû̌ tahenuô, ae-aǒ lahyǎ, ipri̤-isè̌, isò́iplû̌ rò sò́ lahyǎ ahi-aphyǎ.
28 Como também da mesma forma aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Manárò bí Lot htecuố taphǎkyǎ ná vǐ̤ Sodom nuôtônyě akhè̌nuô, Cò́marya nò̌cṳ̂tǎ̤ ké̤ ná mi ná lò̤́miû̌ dố mò́khu rò miû̌ thyěkyǎ lò̌ èthǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤.
29 mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os destruiu a todos;
30 “Shyé꤮ prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě kíré̤ hyǎhò́ pǎ akhè̌nuô, a ki htwǒhtya thyákuô̌dû phúyěnuô pǎ.
30 assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 Mò̤́nyě bínuô tônyě pǎ ma, kayǎ o dố a hikhuklwó tabyekhu tahenuô bè hítǎ̤ nuô̌ phyéní̤ a tǎ̤muô̌tǎ̤tè̤ tahe dố hidò́kǔ tôcô꤮ to! Kayǎ o dố lyá̤khu tôprè̤prè̤ nuô a bè klya ka̤khyě phyéní̤ atǎ̤tè̤ dố ahi to.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e, da mesma sorte, o que estiver no campo, não volte para trás.
32 Tane̤htyatuố̤ bèkhyě lahyǎ dû Lot amě nuô.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Me̤těhérò kayǎ dố a thè́zṳ̂́ me̤lwóhteka̤ ní̤dyé a thè́htwǒprè̤ tôprè̤prè̤nuô, a thè́htwǒprè̤ ki sǐmé̤kyǎ pǎ. Manárò kayǎ dố a dyélya̤kyǎ a thè́htwǒprè̤ dố vǎkhuvǎkhyě tôprè̤prè̤nuô, a ki ní̤bè thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ pǎ.
33 Qualquer que procurar preservar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, conservá-la-á.
34 Vǎ hé thǐ, bí nuôtôthè̌ pǎma, kayǎ thè́nyě̤ ki omyětố̤lǔ dố lé̤myěkhu tôphotuô̌ pǎ. Rò Cò́marya ki è́ka̤kyǎ pǎ tôprè̤, tôprè̤rò a ki dya-okyǎ lǔ pǎ.
34 Digo-vos: Naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e o outro será deixado.
35 Prè̤mò thè́nyě̤ ki isátṳ̂̌sû lǔ buốe pǎ. Rò Cò́marya ki è́ka̤kyǎ lǔ pǎ tôprè̤, rò a ki dya-okyǎ lǔ tôprè̤ pǎ.
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e a outra será deixada.
36 Prè̤khǔ o dố lyá̤khu thè́nyě̤nuô, tôprè̤rò Cò́marya ki è́ka̤kyǎ lǔ pǎ, tôprè̤nuô Cò́marya ki dyakyǎ lǔ pǎ.”
36 {Dois homens estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.}
37 Jesǔ a khǒpacè̤̌ tahe sudyǎ lǔ, “Byacè, a ki htwǒhtya tǒ bítě tôphotě pǎ?”
37 Perguntaram-lhe: Onde, Senhor? E respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.