João 9
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NAA
1 Bí Byacè Jesǔ cuố dố klyálo̤ akhè̌, a myáhtye kayǎphè̌ mèthèkhí dố a muố̤hò́kǔ tôprè̤.
1 Enquanto Jesus caminhava, viu um homem cego de nascença.
2 A khǒpacè̤̌ tahe sudyǎ lǔ, “Thárá, kayǎphè̌ yětôprè̤ cuố mèthèkhí pǎ cò́ dố a muố̤hò́kǔ ma, dố ètè̤thû́ khukhyě è̌, má̤toròma, dố amuố̤aphè̌ tè̤thû́ khukhyě è̌?” A khǒpacè̤̌ tahe sudyǎ lǔ phúnuô.
2 E os seus discípulos perguntaram: — Mestre, quem pecou para que este homem nascesse cego? Ele ou os pais dele?
3 Rò a hésû, “A tè̤thû́ má̤toto, amuố̤aphè̌ tè̤thû́ má̤toto. Manárò thyáphú Cò́marya a tè̤pro̤tè̤prya̤ ki oluô̌htya dố è tè̤ohtwǒprè̤ akǔ rò a khí prè́.
3 Jesus respondeu:
4 Dǎ mò̤́khí híto nuô, pè̤ bè me̤ pé̤ prè̤ dố a nò̌hyǎ vǎ yětôprè̤ atè̤me̤. Mò̤́khí rò ǔ me̤cyá̤ pǎ tôprè̤꤮ to nuô, a ki hyǎtuố̤ pǎ.
4 É necessário que façamos as obras daquele que me enviou enquanto é dia; a noite vem, quando ninguém pode trabalhar.
5 Bí vǎ opǎ bí hekhuyě akhè̌nuô, vǎ ma hekhu atè̤lǐ rò a dyé ǔ tè̤thè́khuthè́gně dốthudốthè́ tôkyě tôprè̤ hò́,” a hé èthǐ phúnuô.
5 Enquanto estou no mundo, sou a luz do mundo.
6 A héhtuô̌ phúnuô rò, a htuplátǎ̤ apli̤htyě dố hekhu rò a nícò́pè́ he ná apli̤htyě rò a kírè̤̌ dố kayǎphè̌ yětôprè̤ a mèthèplò lo̤.
6 Depois de dizer isso, Jesus cuspiu na terra, fez lama com a saliva e com a lama untou os olhos do cego.
7 Rò a hé kayǎphè̌ mèthèkhí yětôprè̤, “Cuốmò̌, cuố plè̤́plǐkyǎ nè̤ mèthèyě dố Siloa htyěò nuô ní꤮” (Siloa angó̤lasá ma “nò̌cuố”). Yětôphuốrò kayǎphè̌ yětôprè̤ cuố plè̤́plǐkyǎ htuô̌ amèthè, rò a ka̤ akhè̌nuô, a mèthè lǐ hyǎ.
7 Então disse ao cego: Siloé quer dizer “Enviado”. O cego foi, lavou-se e voltou vendo.
8 Rò ahi khǎsò̌khǎshyé tahe ná kayǎ dố a myáhtyenò́ lǔ kwǐesè tahenuô, a sudyǎ ní̤dyé lǔ tôprè̤ htuô̌ tôprè̤, “Kayǎphè̌ mèthèkhí onyǎ kwǐesè nuôtôprè̤ ma èhò́ è̌?” A hé lahyǎ phúnuô.
8 Então os vizinhos e os que antes o conheciam de vista, como mendigo, perguntavam: — Não é este o que ficava sentado pedindo esmolas?
9 Rò tahehe nuô, a hé lahyǎ, “È hò́nuô̌.”
9 Uns diziam: — É ele. Outros: — Não, mas se parece com ele. O homem dizia: — Sou eu.
10 “Rò nè̤ cuố mèthèlǐ ka̤khyě cyá̤ khyěthyá phútě?” Èthǐ sudyǎ lǔ phúnuô.
10 Então lhe perguntaram: — Como foram abertos os seus olhos?
11 “Jesǔ hé nuôtôprè̤ nícò́pè́ hemû rò a kírè̤̌ dố vǎ mèthèplòlo̤. Rò a nò̌cuố plè̤́plǐkyǎ vǎ dố Siloa htyěò. Vǎ cuố plè̤́plǐkyǎ htuô̌ rò vǎ ka̤ akhè̌nuô, a lǐhyǎ pé̤ vǎ,” a hé pé̤ èthǐ phúnuô.
11 Ele respondeu: — O homem chamado Jesus fez lama, passou nos meus olhos e disse: “Vá ao tanque de Siloé e lave-se.” Então fui, lavei-me e estou vendo.
12 “Khǒnyá̤rò kayǎ nuôtôprè̤ obítě?” Èthǐ sudyǎ lǔ, rò.
12 Eles perguntaram: — Onde está ele? Respondeu: — Não sei.
13 Èthǐ è́cuố kayǎ mèthèkhínò́ tôphuố nuôtôprè̤ dố Pharisěophú tahe a o.
13 Levaram aos fariseus aquele que antes era cego.
14 Bí Byacè Jesǔ nícò́pè́ hemû rò a me̤lǐka̤ kayǎphè̌ mèthèkhí nuôtôprè̤ ma a yǒ tǎ̤tǒ ná Mò̤́nyěduô nuôtônyě.
14 E era sábado o dia em que Jesus fez a lama e lhe abriu os olhos.
15 Rò Pharisěophú tahe cuố sudyǎkuô̌ lahyǎ è ná a cuố mèthèlǐ ka̤ phútě nuô ari-akyǎ. Rò a hé pé̤ Pharisěophú tahe, “A kírè̤̌ paá dố vǎ mèthèplòlo̤ rò bí vǎ cuố plè̤́plǐkyǎ htuô̌ lǔ nuô vǎ mèthèlǐ ka̤khyě,” a hé phúnuô.
15 Então os fariseus lhe perguntaram outra vez como podia ver. Ele respondeu: — Ele pôs lama sobre os meus olhos, lavei-me e estou vendo.
16 Pharisěophú tahe hé, “È ma a o dố Cò́marya a o hyǎ má̤to, me̤těhérò a duô kuô̌ǔ Mò̤́nyěduô to nuô̌꤮.”
16 Por isso, alguns dos fariseus diziam: — Esse homem não é de Deus, porque não guarda o sábado. Mas outros diziam: — Como pode um homem pecador fazer sinais como estes? E houve divisão entre eles.
17 Dốkhyě rò èthǐ sudyǎ khyěthyá kayǎphè̌ mèthèkhínò́ tôphuố yětôprè̤, “È me̤ lǐ ka̤hò́ nè̤ mèthè hò́, phúnuôrò nè̤ ki hé è ná è ma a htwǒ kayǎ phútě tôprè̤ tě?”
17 De novo perguntaram ao cego: — O que você diz a respeito dele, uma vez que lhe abriu os olhos? Ele respondeu: — É um profeta.
18 È ma mèthèkhínò́ htuô̌tôphuố rò khǒnyá̤yě a lǐ ka̤khyě nuô, Pharisěophú tahe zṳ̂́e nyǎ hí lǔ toto, rò a nò̌cuố è́ ke ǔ ná amuố̤aphè̌.
18 Os judeus não acreditaram que ele tinha sido cego e que agora podia ver, enquanto não chamaram os pais dele
19 Rò èthǐ sudyǎ amuố̤aphè̌, “Yěma thǐphú dố thǐ hé ní̤dyé è ná a mèthèkhí pǎ cò́ dố muố̤hò́kǔ nuôtôprè̤ è̌? Khǒnyá̤rò a cuố mèthèlǐ ka̤khyě cyá̤ phútě?” A sudyǎ amuố̤aphè̌ phúnuô.
19 e lhes perguntaram: — É este o filho de vocês, que vocês dizem que nasceu cego? Como é que agora ele está vendo?
20 “È ma pè̤phú má̤lakǒ ni. A mèthèkhí má̤lakǒ pǎnyǎ dố muố̤hò́kǔ ni.
20 Então os pais responderam: — Sabemos que este é o nosso filho e que nasceu cego,
21 Manárò khǒnyá̤yě, a mèthè lǐka̤khyě phútě, maǔpě me̤lǐ ka̤khyě pé̤ lǔ pě nuô pè̤ thè́gněto. Sudyǎ myádû ènuô. A dutǎ̤thè́né̤te̤ hò́. A hésûplǒ hésûphè́ cyá̤ ní̤dyéhò́ ané̤hò́,” èthǐ hésû phúnuô.
21 mas não sabemos como agora está vendo. E também não sabemos quem lhe abriu os olhos. Perguntem a ele, pois já tem idade e poderá falar por si mesmo.
22 Bínuôkhè̌ nuô, Judaphú khuklò́khuklyǎ tahe thè́plò sukǔ lò̌ lǔ, kayǎ tôprè̤prè̤ dǎhéhò́ ná Jesǔ ma Messia hénuôma, èthǐ vè̤́htekyǎ cò́ kayǎ dố a hé phúnuô tôprè̤ dố tè̤cò́bè̌ hǒklò̌ akhu-akhyě, amuố̤aphè̌ tahe thè́isě Judaphú khuklò́khuklyǎ tahe alé̤ rò, a hé lahyǎ ná pè̤ thè́gněkuô̌ to, a hé phúnuô prè́.
22 Os pais dele disseram isso porque estavam com medo dos judeus, pois estes já tinham combinado que, se alguém confessasse que Jesus era o Cristo, seria expulso da sinagoga.
23 Tû́rò amuố̤aphè̌ hé, “Sudyǎdû lǔ nuô, a dutǎ̤thè́né̤te̤ hò́,” a hé phúnuôma dố tè̤ritè̤kyǎ yě akhu-akhyě hò́.
23 Foi por isso que os pais dele disseram: “Ele já tem idade e poderá falar por si mesmo.”
24 Pharisěophú tahe è́hyǎ khyěthyá kayǎ mèthèkhínò́ yětôprè̤ rò èthǐ hé lǔ, “Ò́lya̤cò́cò́ dố Cò́marya anyěhyǎ nuô, pè̤ thè́gně ná kayǎ me̤lǐka̤ nè̤ mèthè nuôtôprè̤ ma prè̤ora-othyǎphú prè́,” a hé lǔ phúnuô.
24 Então chamaram, pela segunda vez, o homem que tinha sido cego e lhe disseram: — Diga a verdade diante de Deus; nós sabemos que esse homem é pecador.
25 Rò a hésû èthǐ, “Prè̤ora-othyǎphú má̤ è̌, má̤to è̌ nuô vǎ thè́gně to. Vǎ thè́gně prè́tû́ dố aré̤khè̌ vǎ mèthèkhí, khǒnyá̤rò vǎ mèthèlǐ hò́ yěnuô prè́.”
25 Ele respondeu: — Se é pecador, não sei. Uma coisa sei: eu era cego e agora vejo.
26 Htuô̌rò “È me̤kryá꤮ pé̤ nè̤ phútě? A me̤ lǐka̤ pé̤ nè̤ phútě?” Èthǐ sudyǎ khyěthyá lǔ phúnuô.
26 Perguntaram-lhe outra vez: — O que ele fez a você? Como lhe abriu os olhos?
27 “Vǎ hé pé̤htuô̌hò́ thǐ rò thǐ ní̤dǎ to. Thǐ thè́zṳ̂́ ní̤huô̌ khyěthyá me̤tě? Thǐ thè́zṳ̂́ htwǒka̤kuô̌ a khǒpacè̤̌ è̌?” A hésû èthǐ phúnuô.
27 Ele respondeu: — Já lhes disse, mas vocês não ouviram. Por que querem ouvir outra vez? Por acaso vocês também querem se tornar discípulos dele?
28 Yětôphuốrò, èthǐ thè́plòdu, hé takhwótakè lǔ, “Nè̤ ma èkhǒpacè̤̌. Pè̤ ma Mosè a khǒpacè̤̌ dû,” a hé lǔ phúnuô.
28 Então o insultaram e lhe disseram: — Discípulo dele é você! Nós somos discípulos de Moisés.
29 “Cò́marya hébè ná Mosè mú꤮ nukhè̌ nuôma pè̤ thè́gně. Manárò kayǎ yětôprè̤, a otǒ bítěhyǎ nuô pè̤ thè́gněnò́ cò́ taki꤮ to.”
29 Sabemos que Deus falou a Moisés, mas este nem sabemos de onde é.
30 Kayǎphè̌ yětôprè̤ hésû ka̤khyě pó̤ èthǐ, “Kayǎ yětôprè̤ a me̤lǐ ka̤khyě cyá̤ cò́ vǎ mèthèplò cò́ rò, a otǒ bítěhyǎ nuô pè̤ thè́gněto thǐ cuốhé tôkuôrò a tapa̤-ihû́ cò́nyǎ vǎhò́.
30 O homem respondeu: — É estranho que vocês não saibam de onde ele é, mas ele me abriu os olhos.
31 Prè̤oraphú kwǐ tè̤me̤cwó̤ nuô, Cò́marya ní̤dǎ to nuôma pè̤ thè́gně. A ní̤dǎprè́ tû́ kayǎ dố a zṳ̂́e lǔ rò a me̤tǒ lǔthè́plò nuôtahe prè́.
31 Sabemos que Deus não atende a pecadores. Pelo contrário, se alguém teme a Deus e pratica a sua vontade, a este atende.
32 Ǔ me̤lǐ ka̤ cyá̤ kayǎ mèthèkhí dố muố̤hò́kǔ nuô dố hekhu htwǒlú mò́khu htwǒthè̌ tuố̤khǒnyá̤ nuô pè̤ ní̤huô̌nò́ tôprè̤꤮ to.
32 Desde que o mundo existe, jamais se ouviu que alguém tenha aberto os olhos a um cego de nascença.
33 Kayǎ yětôprè̤ a odố Cò́marya a ohyǎ kimá̤to hénuôma, a me̤cyá̤ tôcô꤮ to,” a hé ka̤khyěsû èthǐ phúnuô.
33 Se este homem não fosse de Deus, não poderia ter feito nada.
34 Pharisěophú tahe hésû ka̤khyě lǔ, “Nè̤ tè̤thû́tè̤ora dupǎ cò́ dố nè̤ opacè̤̌lya̤ akhè̌ rò nè̤ cuố ithyó ka̤khyě pé̤ pè̤ phútě?” A hé lǔ phúnuôrò a vè̤́htekyǎ lǔ dố tè̤cò́bè̌ hǒklò̌.
34 Mas eles disseram: — Você nasceu cheio de pecado e quer nos ensinar? E o expulsaram.
35 Bí Jesǔ ní̤huô̌ ná ǔ vè̤́htekyǎhò́ kayǎ mèthèkhí yětôprè̤ akhè̌nuô, Byacè Jesǔ cuốpṳ̌ myáhtye lǔ rò a hé lǔ, “Nè̤ zṳ̂́e prè̤lukayǎ aphúkhǔ è̌?”
35 Jesus ouviu que eles tinham expulsado o homem. Ao encontrá-lo, perguntou:
36 Rò a hésû Jesǔ, “Thárá, è ma ǔpě? Thyáphú vǎ ki zṳ̂́e è rò héluô̌ pé̤ vǎ,” a hé lǔ phúnuô.
36 Ele respondeu: — Quem é, Senhor, para que eu creia nele?
37 Byacè Jesǔ hé lǔ, “Nè̤ myáhtye htuô̌hò́ è hò́. Nè̤ hébè lǔ khǒnyá̤ yětôprè̤ nuôma è hò́.”
37 E Jesus lhe disse:
38 Rò kayǎ yětôprè̤ hé lǔ, “Byacè, vǎ zṳ̂́e hò́,” a hé rò a dángṳ̂lya̤ cò́bè̌htya Byacè Jesǔ.
38 Então ele afirmou: — Eu creio, Senhor! E o adorou.
39 Rò Byacè Jesǔ hé lǔ, “Thyáphú prè̤lu hekhuphú tahe ki myáhtye lya̤ ní̤dyé atè̤thû́ agněnuôrò, vǎ hyǎlya̤ dố hekhuyě hò́. Kayǎ dố athyáná kayǎ mèthèkhí rò a thè́gněkuô̌ Cò́marya a tè̤má̤tè̤cò́ to tahenuô, vǎ ki me̤lǐ ka̤ èthǐ mèthè pǎ. Manárò kayǎ dố a hé lya̤ ní̤dyé ané̤ ná vǎ thè́gně htuô̌hò́ Cò́marya a tè̤má̤tè̤cò́ tahenuô, a ki htwǒ thyáná kayǎ mèthèkhí nuôtahe pǎ.”
39 Jesus continuou: —
40 Pharisěophú dố a o lahyǎ bínuô tahe ní̤huô̌ a hé phúyě rò a sudyǎ Jesǔ, “Nè̤ thè́ hé pè̤ ná pè̤ mèthèkhí kuô̌ phúnuô è̌?”
40 Alguns dos fariseus que estavam perto dele perguntaram-lhe: — Por acaso também nós somos cegos?
41 Rò Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Thǐ ki mèthèkhí kihérò thǐ thè́gně tǎ̤te̤hí tè̤má̤tè̤cò́ to akhu-akhyě thǐ tè̤thû́ oto. Manárò khǒnyá̤yě thǐ hé ná thǐ mèthèlǐ akhu-akhyě, thǐ tè̤thû́o,” a hé èthǐ phúnuô.
41 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.