João 2

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Thuô̌nyě tônyěnuô pwè̌khǒmè̤̌ odố Galilea ké̤, vǐ̤ Canan akǔ tôphu, rò Jesǔ amuố̤ okuô̌ bínuô.
1 Dois dias depois, houve um casamento no povoado de Caná, na região da Galileia, e a mãe de Jesus estava ali.
2 Pwè̌khǒmè̤̌ yěnuô, ǔ mehyǎ tố̤kuô̌ Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe.
2 Jesus e os seus discípulos também tinham sido convidados para o casamento.
3 Bí thòbǐthèhtyězǎ̤ dố sǐpré̤ tahe agně lò̌kyǎhò́ akhè̌nuô, Jesǔ amuố̤ hésoluô̌ Jesǔ, “Èthǐ a thòbǐthèhtyězǎ̤ lò̌hò́.”
3 Quando acabou o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: — O vinho acabou.
4 Rò Jesǔ hésû lǔ, “Muố̤꤮, nè̤ cuốhyǎ hésotuố̤ vǎ me̤tě? Shuốkhè̌ tuố̤hí dố vǎ ki dyéluô̌ vǎ tè̤pro̤tè̤prya̤ híto.”
4 Jesus respondeu:
5 Jesǔ amuố̤ héso prè̤me̤tè̤phú tahe, “Ki a nò̌ thǐ tôcôcô hérò me̤pé̤ è ní꤮.”
5 Então ela disse aos empregados: — Façam o que ele mandar.
6 Tavǐtava̤ bínuô tôphonuô thǒdu o mě thuô̌thyó rò tôměnuô, ǔ zṳ̂nuô̌ ná htyě hénuôma a ní̤ pyǎ̤du nuô 80-120. Thǒdu yětahenuô, Judaphú tahe zṳ̂nuô̌o ná htyě rò èthǐ nò̌e ná a lé̤sǐplǐ ná takhu phú èthǐ tè̤cò́bucò́bè̌ lé̤klǒ o agně nuôprè́.
6 Ali perto estavam seis potes de pedra; em cada um cabiam entre oitenta e cento e vinte litros de água. Os judeus usavam a água que guardavam nesses potes nas suas cerimônias de purificação .
7 Jesǔ nò̌ prè̤me̤tè̤phú nuôtahe, “Zṳ̂nuô̌ bǎlò̌htyě dố thǒdu nuôtahe akǔnuô.” Rò èthǐ zṳ̂nuô̌ bǎlò̌ htuô̌rò,
7 Jesus disse aos empregados: E eles os encheram até a boca.
8 Jesǔ hé èthǐ, “Khǒnyá̤yě dûní̤htyě tôbě rò cuốdyé dố pwè̌khuklò́du dố a tari myákhwè ní̤pé̤ lò̌ ǔ tè̤pwǒ̤꤮ tôcô nuôtôprè̤ a o,” a hé.
8 Em seguida Jesus mandou: E eles levaram.
9 Pwè̌khuklò́du ǒmyá htyě dố a htwǒhtya thòbǐthèhtyězǎ̤ yěnuô. Manárò thòbǐthèhtyězǎ̤ yě a o bítě hyǎnuô a thè́gněto. (Prè̤me̤tè̤phú yětahe yǒ dûhtyě akhu-akhyě, a thè́gně prè́tû́ èthǐ yětahe prè́) rò pwè̌khuklò́du yětôprè̤ è́hyǎ prè̤khǒmè̤̌ prè̤khǔ,
9 Então o dirigente da festa provou a água, e a água tinha virado vinho. Ele não sabia de onde tinha vindo aquele vinho, mas os empregados sabiam. Por isso ele chamou o noivo
10 rò a hé lǔ, “Ǔ pwǒ̤꤮ tôprè̤ lé̤klǒ dyéǒré̤ thòbǐthèhtyězǎ̤ dố avi-asû̌ tahe, htuô̌rò ǔ thè́ǒ bá꤮ tě rò ǔ ǒ htuô̌hò́ akhè̌nuô, ǔ dyéǒke thòbǐthèhtyězǎ̤ paě tahe. Manárò nè̤yě nè̤ be-odwó ní̤dyé tuố̤pǎ nè̤ thòbǐthèhtyězǎ̤ avi-asû̌ tahe tuố̤khǒnyá̤ cò́cò́.”
10 e disse: — Todos costumam servir primeiro o vinho bom e, depois que os convidados já beberam muito, servem o vinho comum. Mas você guardou até agora o melhor vinho.
11 Jesǔ me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ lú tè̤ tôphuốma bí vǐ̤ Canan, Galilea ké̤ yěnuôhò́, rò a dyéluô̌htya a tè̤lǐtè̤takhè̌ bínuô. Phúnuôrò a khǒpacè̤̌ tahe zṳ̂́ka̤nyá̤ka̤ lǔ.
11 Jesus fez esse seu primeiro milagre em Caná da Galileia. Assim ele revelou a sua natureza divina, e os seus discípulos creram nele.
12 Htuô̌hò́ rò è ná amuố̤ ná apuố̤ tahe ná a khǒpacè̤̌ tahe lya̤ lahyǎ dố vǐ̤ Capernaum akǔ, rò èthǐ cuố o lahyǎ bínuô nyě̤thuô̌nyě.
12 Depois disso, Jesus, a sua mãe, os seus irmãos e os seus discípulos foram para a cidade de Cafarnaum e ficaram alguns dias ali.
13 Má̤ dố Judaphú tè̤cuốtalwópwè̌ phûhyǎhò́ akhu-akhyě, Jesǔ cuố dố vǐ̤ Jerusalem.
13 Alguns dias antes da Páscoa dos judeus, Jesus foi até a cidade de Jerusalém.
14 Bí a hyǎtuố̤ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ akhè̌nuô, a myáhtye kayǎ isè̌ pṳ́, thímí, htulwí̤ tahe ná kayǎ onyǎ htulya rû̌ dố dǐrè̤́ khǎshyé tahe.
14 No pátio do Templo encontrou pessoas vendendo bois, ovelhas e pombas; e viu também os que, sentados às suas mesas, trocavam dinheiro para o povo.
15 Phúnuôrò a me̤ suplye̤ iplí rò a vè̤́htekyǎ lò̌ thímí ná pṳ́ tahe dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ. Htuô̌rò a htulaklò̤̌kyǎ lò̌ ǔ lé̤htulya rû̌ a dǐrè̤́htyalô̌ nuôtahe rò a me̤ lṳpruốkyǎ lò̌plǐ èthǐ rû̌zye tahe.
15 Então ele fez um chicote de cordas e expulsou toda aquela gente dali e também as ovelhas e os bois. Virou as mesas dos que trocavam dinheiro, e as moedas se espalharam pelo chão.
16 Htuô̌rò a hé kayǎ isè̌ htulwí̤ nuôtahe, “Cò̤̌hte taphǎkyǎ lò̌ yětahe. Nò̌htwǒhtya tǎ vǎphè̌ ahi yěnuô ná klè́ tǎmé̤.”
16 E disse aos que vendiam pombas:
17 A khǒpacè̤̌ tahe tane̤htya tuố̤ lisǎsè̌kǔ hé, “Vǎ thè́plòshyo mo̤ní̤ nyacò́ nè̤hi. Vǎ tè̤thè́plòshyo mo̤ní̤ yěnuôma a ki û̌ lò̌kyǎ cò́ vǎ thyáná minuô cò́ pǎ.”
17 Então os discípulos dele lembraram das palavras das Escrituras Sagradas que dizem: “O meu amor pela tua casa, ó Deus, queima dentro de mim como fogo.”
18 Dố a me̤ phúyě akhu-akhyě, Judaphú khuklò́ tahe sudyǎ lǔ, “Thyáphú pè̤ ki thè́gně ná nè̤ ní̤bè tè̤taryěshyosò̌ dố nè̤ ki hyǎme̤ tè̤lṳpruốlṳpryǎ phúyě ma aní̤ prè́ agněnuô, nè̤ ki dyéluô̌ pé̤ pè̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ ǐtětě pǎ tě?”
18 Aí os líderes judeus perguntaram: — Que milagre você pode fazer para nos provar que tem autoridade para fazer isso?
19 Jesǔ hésû, “Me̤ tǎ̤prò̤kyǎ mò̌ tè̤lǔhǒdu yěnuô. Thuô̌nyě akǔ, vǎ ki isò́htya khyěthyá pǎ.”
19 Jesus respondeu:
20 Htuô̌rò Judaphú sudyǎ lǔ, “Thuô̌nyě akǔ, nè̤ kíré̤ isò́htya htuô̌bè́ khyěthyá nyǎ pǎ è̌? Tè̤lǔhǒdu yěnuôma ǔ isò́htya ní̤ è ma anyě̤ cò́ ana lwǐ̤shyě ná thuô̌thyó cò́ meně꤮.”
20 Eles disseram: — A construção deste Templo levou quarenta e seis anos, e você diz que vai construí-lo de novo em três dias?
21 Manárò bí Jesǔ hé ná tè̤lǔhǒdu ari-akyǎ akhè̌nuô ma a hélya̤ ní̤dyédû ané̤klò̤́ prè́.
21 Porém o templo do qual Jesus estava falando era o seu próprio corpo.
22 Phúnuô akhu-akhyě bí Jesǔ htwǒprè̤ ka̤khyě khyěthyá dố tè̤thyě akhè̌nuô, a khǒpacè̤̌ tahe tane̤htya tuố̤bè khyěthyá dố a hébèkyǎ angó̤ yěnuô rò èthǐ zṳ̂́e lisǎsè̌ ná è héokyǎ angó̤ nuôtahe.
22 Quando Jesus foi ressuscitado, os seus discípulos lembraram que ele tinha dito isso e então creram nas Escrituras Sagradas e nas palavras dele.
23 Bí Jesǔ opǎ bí vǐ̤ Jerusalem tè̤cuốtalwó pwè̌kǔ akhè̌nuô, ǔ myáhtye a me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ nuôtahe akhu-akhyě ǔ zṳ̂́e è́nyacò́ lǔ.
23 Quando Jesus estava em Jerusalém, durante a Festa da Páscoa , muitos creram nele porque viram os milagres que ele fazia.
24 Manárò Jesǔ zṳ̂́ení̤ èthǐ to, me̤těhérò a thè́gně luplú lò̌plǐ hò́ ǔthè́plò hò́.
24 Mas Jesus não confiava neles, pois os conhecia muito bem.
25 Ǔ lo hésoluô̌ pé̤ ná Jesǔ ná kayǎ pwǒ̤꤮ tôprè̤ ari-akyǎ to me̤těhérò Jesǔ thè́gně htuô̌dûhò́ ǔ pwǒ̤꤮ tôprè̤ athè́plò hò́.
25 E ninguém precisava falar com ele sobre qualquer pessoa, pois ele sabia o que cada pessoa pensava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.