Hebreus 7

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Melchizedè ma vǐ̤ Salem akhwí tôprè̤, rò a htwǒ Cò́marya dố adulố yětôprè̤ a bwídu tôprè̤. Bí Abraham cuốsápé̤ htuô̌hò́ khwí thè́lwǐ̤ rò a ka̤ dố klyálo̤ akhè̌nuô, Melchizedè cuố myásû lǔ rò sò̌risò̌bǔ lǔ.
1 Este Melquisedec, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, que saiu ao encontro de Abraão quando este regressava da derrota dos reis e o abençoou,
2 Rò Abraham dyépé̤ lǔ lò̌꤮ tǎ̤tè̤ dố a ní̤ka̤ nuôtahe pwíshyétôpwí. Melchizedè amwi̤ angó̤lasá aré̤lố tômû̌ ma má̤dû “Tè̤cò́tè̤te̤ akhwí.” Htuô̌rò Salem angó̤lasá ma thè́plò kacṳ́kabè́ akhu-akhyě amwi̤ o pó̤kuô̌ dû, “Tè̤thè́plò kacṳ́kabè́ akhwí.”
2 ao qual Abraão ofereceu o dízimo de todos os seus despojos, é, conforme seu nome indica, primeiramente "rei de justiça" e, depois, rei de Salém, isto é, "rei de paz".
3 Melchizedè aphè̌ bèbè, amuố̤ bèbè, aphyěphuô̌ klwǐlyǎ tahe bèbè, ǔ rǎmárǎdyǎ okyǎ kuô̌ è tôcô꤮ to. A tè̤opacè̤̌lya̤ ná atè̤thyě ari-akyǎ tahenuô bèbè, ǔ rǎmárǎdyǎ okyǎ kuô̌ lǔ toto. È ma athyáná Cò́marya aphúkhǔ tôprè̤. A htwǒ bwídu tacṳ́prè̤.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, a sua vida não tem começo nem fim; comparável sob todos os pontos ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 È yě, a htwǒ ducò́ bá꤮ těnuô tane̤myá lahyǎ mò̌. Pè̤phè̌ Abraham dố amwi̤ luô̌htyěluô̌ké̤ cò́ yětôprè̤nuô꤮ a dyépé̤ cò́ lǔ pwíshyétôpwí ná tè̤ dố a cuố sápé̤ rò a phyéka̤ní̤ nuôtahe cò́.
4 Considerai, pois, quão grande é aquele a quem até o patriarca Abraão deu o dízimo dos seus mais ricos espólios.
5 Khǒnyá̤rò tè̤thyótè̤thya hé Levi aklwǐalyǎ dố a htwǒ bwídu yětahe, èthǐ ki kwǐ pwíshyétôpwí dố apuố̤vyá̤ Israelphú ní̤dû tahe a o. Israelphú yětahe nuôma, Abraham aklwǐalyǎ tǎ̤kalya̤ dǐtû́ ní̤dû cò́ tadû́rò Levi aklwǐalyǎ yětahe bè kwǐ èthǐ prè́.
5 Os filhos de Levi, revestidos do sacerdócio, na qualidade de filhos de Abraão, têm por missão receber o dízimo legal do povo, isto é, de seus irmãos.
6 Melchizedè ma aklwǐalyǎ tǎ̤ dố Levi má̤to tadû́rò a phyé pwíshyétôpwí dố Abraham a o. Rò a sò̌ri Abraham. Abraham ma prè̤ dố a ní̤bèhò́ Cò́marya a tè̤ò́lya̤ tôprè̤ hò́.
6 Naquele caso, porém, foi um estrangeiro que recebeu os dízimos de Abraão e abençoou o detentor das promessas.
7 Kayǎ dố a sò̌ri ǔ yětôprè̤nuô aduklò̌ ná kayǎ dố a ní̤bè tè̤sò̌ri yětôprè̤ nuôma lé̤thè́plò rare akhǎlé̤ oto.
7 Ora, é indiscutível: é o inferior que recebe a. bênção do que é superior.
8 Judaphú prè̤lǔtyǎtè̤phú dố aklwǐalyǎ tǎ̤kalya̤ dố Leviphú o yětahenuô, a phyésû pwíshyétôpwí yěnuô dố kayǎ dố a ki thyě pǎ yětahe a o prè́. Manárò Melchizedè yěnuô, pè̤ thè́gnědû Cò́marya alǎ̤angó̤ hé ná athyáná a ohtwǒprè̤ pǎprè́.
8 De mais, aqui, os levitas que recebem os dízimos são homens mortais; lá, porém, se trata de alguém do qual é atestado que vive.
9 Htuô̌to pè̤ hébè́, Levi aklwǐalyǎ dố a kwǐ pwíshyétôpwí yětahenuô a dyé ná Abraham rò Abraham dyé dǐtû́ ná Melchizedè hò́.
9 Por fim, por assim dizer, também Levi, que recebe os dízimos, pagou-os na pessoa de Abraão,
10 Me̤těhérò, bí Abraham myáhtyesû ná Melchizedè akhè̌nuô, Levi hé yětôprè̤nuô, a opacè̤̌lya̤ híto. A opǎprè́ dố aphyěphuô̌ Abraham ané̤klò̤́ pházye akǔ prè́.
10 pois ele já estava em germe no íntimo deste, quando aconteceu o encontro com Melquisedec.
11 Bí Cò́marya dyé Judaphú tahe tè̤thyótè̤thya akhè̌nuô, a dyahtya prè̤lǔtyǎtè̤phú dố aklwǐalyǎ tǎ̤ dố Leviphú nuôtahe a o. Èthǐ bè lǔtyǎhtya pé̤ ǔ phú tè̤thyótè̤thya tahe o nuô. Leviphú prè̤lǔtyǎphú yětahe me̤ atè̤me̤ yětahe tadû́rò thyáphú ǔ ki htwǒhtya kayǎcò́kayǎte̤ agněnuô, èthǐ me̤cyá̤to. Phúnuôrò Cò́marya bè nò̌hyǎkhò tapledû prè̤lǔtyǎ dố aruô tôprè̤. Prè̤lǔtyǎ yětôprè̤nuô aklwǐalyǎ tǎ̤ dố Leviphú dố aklwǐalyǎ tǎ̤ dǐtû́ dố Aròn a o yěnuô má̤to. Bwídu yětôprè̤nuô, athyáná Melchizedè nuôhò́.
11 Se a perfeição tivesse sido realizada pelo sacerdócio levítico {porque é sobre este que se funda a legislação dada ao povo}, que necessidade havia ainda de que surgisse outro sacerdote segundo a ordem de Melquisedec, e não segundo a ordem de Aarão?
12 Me̤těhérò bí ǔ htulya taple hò́ prè̤lǔtyǎ aklwǐalyǎ akhè̌nuô, ǔ bè htulya taple tuố̤kuô̌ tè̤thyótè̤thya tahe.
12 Pois, transferido o sacerdócio, forçoso é que se faça também a mudança da lei.
13 Byacè Jesǔ Krístu dố pè̤ hé ní̤dyé lǔrilǔkyǎ yětôprè̤ nuôma, a hyǎnuô̌kyǎ hò́ bwídu dố aré̤khè̌ nuôtahe akhǎlé̤ hò́. È ma Levi aklwǐalyǎ má̤to. Aklwǐalyǎ tǎ̤ khódû dố aruô tômuố̤ dố ǔ è́ ná Juda aklwǐalyǎ phú prè̤lǔtyǎtè̤phú tôprè̤ me̤ tè̤ dố tè̤lǔrè̤́ akhǎshyé nuô, aklwǐalyǎ yěnuô, a me̤nò́ kuô̌ǔ prè̤lǔtyǎ tè̤me̤ tôprè̤꤮ to.
13 De fato, aquele ao qual se aplicam estas palavras é de outra tribo, da qual ninguém foi encarregado do serviço do altar.
14 Ǔ thè́gně tǎ̤te̤cò́ ná pè̤ Byacè Jesǔ Krístu yěnuô, aklwǐlyǎ kalya̤ dố Juda tômuố̤tôcô a o. Dố nuôkhè̌ ma, Juda aklwǐalyǎ ki htwǒhtya prè̤lǔtyǎtè̤phú tahe pǎ nuô, Mosè hénò́ tôphuố꤮ to.
14 E é notório que nosso Senhor nasceu da tribo de Judá, tribo à qual Moisés nada encarregou ao falar do sacerdócio.
15 Bí prè̤lǔtyǎ dố aruôtôprè̤ dố athyáná Melchizedè dố nuôkhè̌ tôprè̤ hyǎtuố̤hò́ akhè̌nuô, ǔ thè́gněplǒ hyǎtó̤klò̌hò́ tè̤ dố pè̤ hé yěnuôtahe hò́.
15 Isto se torna ainda mais evidente se se tem em conta que este outro sacerdote, que surge à semelhança de Melquisedec,
16 Tè̤thyótè̤thya hé o ná kayǎ dố a htwǒhtya bwídu nuô, a bè klwǐlyǎ tǎ̤kalya̤ dố tômuố̤muố̤ tôcôcô akǔ a hé phúnuô, tadû́rò Jesǔ hyǎ htwǒhò́ bwídu yěnuô, atǒ phú tè̤thyótè̤thya héonuô má̤to. Má̤tôkhónuô, a htwǒhtya bwídu yěnuô ná a tè̤ohtwǒprè̤ pro̤prya̤ shyosò̌ dố a htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ talèkrè́ yěnuôhò́.
16 foi constituído não por prescrição de uma lei humana, mas pela sua imortalidade.
17 Me̤těhérò lisǎsè̌kǔ hé,
17 Porque está escrito: Tu és sacerdote eternamente, segundo a ordem de Melquisedec.
18 Phúnuô akhu-akhyě, tè̤thyótè̤thya alye̤ yěnuô, ǔ dyataphǎkyǎ è me̤těhérò a hè̌cè̤́recè̤́ rò a me̤cwó̤bè́ pè̤ to.
18 Com isso, está abolida a antiga legislação, por causa de sua ineficácia e inutilidade.
19 Mosè a tè̤thyótè̤thya nuô a me̤cò́me̤te̤ cyá̤ ǔ tôprè̤꤮ to. Manárò khǒnyá̤yě pè̤ tè̤myásû̌ klyá athè̌ tôbǒ dố aryáklò̌ pǎ cò́ ná tè̤thyótè̤thya yěnuô a o hò́. Rò pè̤ hyǎnuô̌phûhò́ dố Cò́marya a o ná klyá athè̌ yětôbǒ ma aní̤ hò́.
19 Pois a lei nada levou à perfeição. Apenas foi portadora de uma esperança melhor que nos leva a Deus.
20 Cò́marya byǎtǎ̤ htuô̌hò́ angó̤ ná Jesǔ ki htwǒ bwídu tacṳ́prè̤ pǎ. Manárò bí Levi klwǐlyǎphú tahe htwǒ bwídu akhè̌nuô, a byǎ tǎ̤kuô̌ angó̤ ná èthǐ phúnuô tômû̌꤮ to.
20 E isso não foi feito sem juramento. Os outros sacerdotes foram instituídos sem juramento.
21 Manárò, Cò́marya hé Jesǔ,
21 Para ele, ao contrário, interveio o juramento daquele que disse: Jurou o Senhor e não se arrependerá: tu és sacerdote eternamente.
22 Tè̤ô̌lya̤ngó̤ athè̌ dố Cò́marya me̤htwǒhtya pé̤hò́ pè̤ dố pè̤ ki ní̤bè tè̤palǎ agně yětômû̌ nuô, aryá klò̌pǎ cò́ ná tè̤ô̌lya̤ngó̤ dố alye̤ nuôtômû̌ cò́. Me̤těhérò, Cò́marya byǎlya̤ htuô̌hò́ angó̤ phúnuô akhu-akhyě, Jesǔ ma má̤hò́ prè̤ dố a ki me̤lốbǎ tǎ̤te̤ pé̤ pè̤ tè̤ô̌lya̤ athè̌yě tômû̌ tôprè̤ hò́.
22 E esta aliança da qual Jesus é o Senhor, é-lhe muito superior.
23 Tè̤ dố a khó pǎ lǔ dố aruô tôcô ma má̤hò́ bwídu dố nuôkhè̌ tahenuô, a thyě lahyǎ akhu-akhyě ǔ prè̤ htya dǐtû́ èthǐ akhǎlé̤ nuô a o è́lǎ.
23 Além disso, os primeiros sacerdotes deviam suceder-se em grande número, porquanto a morte não permitia que permanecessem sempre.
24 Manárò Jesǔ yěnuô, a ohtwǒprè̤ tacṳ́prè̤ akhu-akhyě, a dyétǎ̤ dǐtû́ pǎ prè̤lǔtyǎ atè̤me̤ yěnuô dố ǔ khadǎkǔ tôprè̤꤮ to.
24 Este, porque vive para sempre, possui um sacerdócio eterno.
25 Phúnuôrò kayǎ dố a hyǎ dố Cò́marya a o rò a hyǎnuô̌ dǐtû́ dố Jesǔ a o tahenuô, Jesǔ ki me̤lwóhteka̤bè́ èthǐ khǒnyá̤yě tǎ̤plehyǎ acṳ́cṳ́ ahtû̌htû̌ cò́ pǎ, me̤těhérò thyáphú è ki nuô̌ kwǐthè́zò̤bè́ pé̤ kayǎ phúnuô tahe agně dố Cò́marya a o nuô, a bè htwǒprè̤ tacṳ́prè̤.
25 É por isso que lhe é possível levar a termo a salvação daqueles que por ele vão a Deus, porque vive sempre para interceder em seu favor.
26 Phúnuôrò, Jesǔ ma bwídukhulố tôprè̤ dố a me̤lốbǎ pé̤ lò̌lò̌꤮ pè̤ tè̤lo tahe. È ma a sǎsè̌, atè̤thû́ oto, athè́plò mwǒ̤plǐthǐplo. Cò́marya dya-okhò taphǎ khódû lǔ ná prè̤oraphú tahe, rò a dyéohò́ lǔ dố khǎlé̤ htyalô̌lốǔ tôpho hò́.
26 Tal é, com efeito, o Pontífice que nos convinha: santo, inocente, imaculado, separado dos pecadores e elevado além dos céus,
27 È ma athyáná bwídukhulố dố aruô nuôtahe má̤to. Pwǒ̤nyěnyě꤮ a lo lǔhtya ré̤lố ní̤dyédû atè̤thû́ tahe htuô̌rò a lǔhtya no pé̤ kayǎ dố aruô tahe atè̤thû́ tahe phúnuô má̤to. Bí a lǔhtya ané̤ dố krusulo̤ akhè̌nuô, a lǔhtya prè́ tôphuố rò a htuô̌plû́ lǎ tacṳ́prè̤ hò́.
27 que não tem necessidade, como os outros sumos sacerdotes, de oferecer todos os dias sacrifícios, primeiro pelos pecados próprios, depois pelos do povo; pois isto o fez de uma só vez para sempre, oferecendo-se a si mesmo.
28 Bwídu tahenuô, a tè̤thû́tè̤plá o prè́ lahyǎ tadû́rò tè̤thyótè̤thya yǒ o akhu-akhyě, ǔ bè dyahtya èthǐ prè́. Manárò bí Cò́marya dyétǎ̤htuô̌ hò́ tè̤thyótè̤thya yě dốkhyě anyě̤lǎhò́ nuô, a ò́lya̤ khòkhyěpó̤ tômû̌ rò a byǎnuô̌ tố̤ní̤ angó̤ bínuô. A byǎtǎ̤ hò́ angó̤ ná a dyahtya hò́ a phúprè̤khǔ dố atè̤thû́ oto, a lốbǎ yětôprè̤ ná a ki htwǒhtya bwídukhulố tacṳ́prè̤ hò́.
28 Enquanto a lei elevava ao sacerdócio homens sujeitos às fraquezas, o juramento, que sucedeu à lei, constitui o Filho, que é eternamente perfeito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.