Atos 25
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARA
1 Khwídu Festo hyǎtuố̤ bí ké̤ nuôtôba akǔ rò a bǎhò́ thuô̌nyě htuô̌nuô, a o bí vǐ̤ Caesarea nuô rò a cuố dố vǐ̤ Jerusalem.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 Bwídukhu tahe ná Judaphú a khuklò́du tahe hyǎ dyaluô̌htya tè̤dyatè̤thû́ Paulu tahe dố khwídu Festo a o.
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 Èthǐ kwǐthè́zò̤ khwídu Festo ná a ki me̤bwíme̤taryě pé̤kuô̌ èthǐ rò èthǐ thè́zṳ̂́ ná khwídu Festo ki nò̌thǔhyǎ ǔ ná Paulu rò a ki thǔhyǎ pé̤ èthǐ dố vǐ̤ Jerusalem, me̤těhérò èthǐ kíré̤ kreme̤thyě Paulu dố klyálo̤ pǎ.
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Khwídu Festo hésû, “Ǔ dò́tǎ̤ Paulu dố vǐ̤ Caesarea, rò nyě̤tyato pǎnuô, vǎ ki cuố bínuô pǎ.
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Rò nò̌cuố tố̤kuô̌ thǐ kayǎdu tahe ná vǎ dố vǐ̤ Caesarea pǎ ní꤮, rò ki Paulu me̤má̤lakǒ tè̤thû́ dố ǔ tǒkò cirya è pǎ hérò, thǐ kayǎdu yětahe ki behtyaluô̌ lǔ tè̤thû́ pǎma aní̤ prè́.”
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Khwídu Festo opó̤ bí Jerusalem vǐ̤nuô anyělwǐ̤thyó, má̤torò nyě̤shyé bínuô tôpho rò a lya̤ dố vǐ̤ Caesarea. Anotônyě rò a onyǎo dố prè̤ciryatè̤ akhǎlé̤ akhu rò a hétǎ̤ angó̤ ná ǔ ki thǔhyǎnuô̌ Paulu dố a o.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Bí Paulu hyǎtuố̤ akhè̌nuô, Judaphú dố a o dố vǐ̤ Jerusalem rò a hyǎ tahenuô a hyǎ kahtòo tava̤ lò̌ Paulu. Rò èthǐ hyǎbehtya è́lǎ tè̤thû́ dố adu-azǎ̤ tahe tadû́rò èthǐ hyǎ dyahtya lǔ tè̤thû́ yětahenuô, atǒ tôcô꤮ to.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Phúnuôrò Paulu hésiplè́ ané̤, “Tè̤thû́ dố a me̤pyéme̤kyǎ Judaphú a tè̤thyótè̤thya tahe bèbè, tè̤lǔhǒdunuô bèbè, htuô̌rò Roma akhwídu bèbè vǎ me̤nò́ tôcô꤮ to.”
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Khwídu Festo thè́zṳ̂́ mèthèo dố Judaphú tahe a mèthènyě akhu-akhyěrò, a sudyǎ Paulu, “Ki cuố cirya pé̤ nè̤ tè̤ritè̤kyǎ yě dố Jerusalem dố vǎ mèthènyě hénuôma, nè̤ thè́plòo cuố sálé̤ è̌?”
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Rò Paulu hésû è, “Khǒnyá̤rò vǎ ihtòohò́ dố khwídu lé̤cirya akhǎlé̤ hò́. Yěma khǎlé̤ dố tǒbè cirya sudyǎce̤myá vǎ hò́. Phú nè̤ thè́gně tǎ̤te̤ htuô̌dûhò́ nuô hò́, vǎ me̤thû́nò́ ná Judaphú tahe tôcô꤮ to.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Ki vǎ me̤thû́ talwótalye̤ hò́ Judaphú tahe a tè̤thyótè̤thya dố a tǒkò ná tè̤cirya thyě vǎ tôcôcô hérò, vǎ kwǐthè́zò̤ pǎ ná thǐ dố thǐ ki plwǒ htwǒprè̤ pó̤ vǎ nuôto. Manárò èthǐ atè̤dyahtyaluô̌ vǎ tè̤thû́ yětahe nuô, ki a tǒto hérò ǔ dyétǎ̤cyá̤ vǎ dố Judaphú tahe a takhukǔ tôprè̤꤮ to. Thyáphú ǔ ki cirya vǎ rò vǎ kwǐcuố ǔ dố ǔ ki thǔcuố vǎ dố Roma khwídu a o.”
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Khwídu Festo ná kayǎ tè̤thíphè́cyá̤dè tahe hébè sunuô̌kǔ ró̤khyělǔ rò a hésû Paulu, “Nè̤ kwǐ ǔ dố ǔ ki thǔcuố nè̤ dố Khwídu Caesare ohò́ akhu-akhyě nè̤ ki cuốnò́ dố lǔo pǎ.”
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 Dốkhyě thuô̌lwǐ̤nyě hò́nuô rò khwídu Agrippa ná apuố̤ Bernice hyǎtuố̤ dố vǐ̤ Caesarea dố a kíré̤ hyǎ olě kuô̌ khwídu Festo rò a ki hyǎ olě dyéluô̌ lǔ ná a tè̤hémo̤héryá tahe.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Èthǐ cuốo mò̤́nyěmò̤́thè̌ nyě̤rare kú꤮ lǎ bínuô rò khwídu Festo héluô̌ pé̤ khwídu Agrippa ná Paulu ari-akyǎ. Rò a hé, “Khwídu Felice dò́tǎ̤kyǎ kayǎ dố htò̌kǔ tôprè̤.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Rò bí vǎ hyǎ dố vǐ̤ Jerusalem akhè̌nuô, Judaphú prè̤lǔtyǎ khuklò́ tahe ná Judaphú muố̤prû̌muố̤prè̤́ dố a htwǒ khuklò́khuklyǎ tahe hyǎ dyaluô̌htya lǔ tè̤thû́ rò a nò̌cirya ná vǎ.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 “Manárò vǎ héso èthǐ ná pè̤ Romaphú tahe a lé̤klǒlé̤khya o, bí ǔ dyétǎ̤ tyahí kayǎ me̤thû́ htyěké̤ tè̤thyótè̤thya tôprè̤prè̤ dố ǔ takhukǔ hítonuô, a tǒbè ní̤bè ashuốakhè̌ dố ǔ ki ní̤huô̌ ǔ betè̤thû́ dố alo̤, htuô̌rò bè dyé lǔ ashuốakhè̌ dố a bè hébèsiplè́ ní̤dyé ané̤ ná tè̤thû́ dố ǔ be lǔlo̤ yěnuô tahe.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Phúnuô akhu-akhyě, bí èthǐ hyǎtuố̤ bí vǐ̤ Caesarea akǔ yěakhè̌nuô, vǎ cwihtǔ pé̤ pǎ èthǐ mò̤́nyěmò̤́thè̌ to. Anotônyě rò vǎ onyǎo dố lé̤cirya akhǎlé̤ rò vǎ nò̌ è́hyǎnuô̌ kayǎ nuôtôprè̤ dố vǎ mèthènyěhyǎ.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 Kayǎ hyǎ betè̤thû́ Paulu yětahe ihtò lahyǎ rò dyahtyaluô̌ lò̌plǐ lǔtè̤thû́ tahe. Rò èthǐ ki kè̤ Paulu tè̤thû́ ná a me̤thû́ talwótalye̤ htyěké̤ a tè̤thyótè̤thya o pǎ è̌ vǎ tane̤ tadû́rò èthǐ kè̤ lǔ tè̤thû́ tahenuô, a me̤thû́ talwótalye̤ htyěké̤ a tè̤thyótè̤thya nuô a opa tôcô꤮ to.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Èthǐ krékryá̤ shuô̌shuô̌ khyědû lǔ ná èthǐ atè̤cò́bucò́bè̌ ní̤dû nuôtahe ná kayǎ dố amwi̤ ná Jesǔ dố a thyěhtuô̌hò́ nuôtôprè̤ ari-akyǎ prè́, tadû́rò Paulu kuô̌ke rò a hé ná a o htwǒprè̤ pǎprè́.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Thyáphú vǎ ki thè́gně è́htyapó̤ tè̤ritè̤kyǎ yětahe rò, vǎ tǒbè me̤phútěnuô vǎ héplǒbè́ pé̤ pǎ èthǐ to akhu-akhyě, vǎ sudyǎ Paulu ná ma nè̤ thè́plòo cuố dố vǐ̤ Jerusalem rò nè̤ thè́zṳ̂́ nò̌sudyǎ ce̤myá ǔ tè̤ritè̤kyǎ yětahe ná nè̤né̤ è̌? Vǎ sudyǎ lǔ phúnuô.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Manárò Paulu kwǐozyǒ kuốré̤ rò a thè́zṳ̂́ nò̌cirya tè̤ritè̤kyǎ yěnuô ná Khwídu Caesare. Phúnuô akhu-akhyě, vǎ nò̌tǎ̤ vǎ klyěphú tahe ki opò̤́ ní̤ lǔ tuố̤dố pè̤ thǔcuố tuố̤bè́ hò́ lǔ dố Khwídu Caesare a o pǎ,” khwídu Festo hé phúnuô.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Khwídu Agrippa hésû khwídu Festo, “Vǎ thè́zṳ̂́ ní̤huô̌kuô̌ kayǎ yětôprè̤ a tè̤hébèhésû̌ ná vǎné̤ ní̤dû.”
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 Dốkhyě tônyěnuô, khwídu Agrippa ná apuố̤ Bernice hyǎ rò a kû̌thyá hyǎní̤ hyeca̤twó̤ hyeca̤ryá dố a plyatakhè̌ tahe rò a hyǎnuô̌ ró̤kuô̌ ná klyěkhuklò́ ná kayǎdukayǎhtǔ bí vǐ̤kǔ nuôtahe dố ǔ lé̤okúokyá lǔ akhǎlé̤ tôpho. Khwídu Festo nò̌è́nuô̌ ǔ ná Paulu dố akǔ.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Rò khwídu Festo hé, “Khwídu Agrippa ná kayǎ dố a o bíyě lò̌꤮ plǐ thǐ꤮, thǐ myáhtyehò́ kayǎ yětôprè̤ hò́. Lò̌꤮ Judaphú dố a o bíyě tahenuô bèbè, a o dố vǐ̤ Jerusalem akǔ nuôtahe bèbè, a hyǎ kwǐthè́zò̤ vǎ ná kayǎ yětôprè̤ ari-akyǎ. Èthǐ è́htǒhtya lahyǎ ná kayǎ yětôprè̤ tǒkò ohtwǒprè̤ pǎto, a hé lahyǎ phúnuô.
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Manárò, a me̤ tè̤thû́ dố tǒkò cirya thyěkyǎ ènuô vǎ myáhtye tôcô꤮ to. Ané̤byacè ní̤dû kwǐdû ná a thè́zṳ̂́ nò̌cirya ní̤dû ná Khwídu Caesare akhu-akhyě, vǎ belya̤hò́ vǎ thè́plò ná vǎ ki thǔlya̤ è prè́.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Manárò, tè̤ritè̤kyǎ dố vǎ ki rǎluô̌htya tǎ̤te̤ pé̤ dố khwídu onuô, a o tôcô꤮ to. Phúnuô akhu-akhyě vǎ nò̌è́hyǎ ǔ ná è dố thǐ lò̌꤮ plǐ a mèthènyě hò́. A lodu ré̤lốma hò́ vǎ ki nò̌hyǎ lǔ dố khwídu Agrippa má̤hò́ nè̤yě a mèthènyě hò́. Shyé꤮ pè̤ sudyǎ htuô̌hò́ è pǎ tû́ma vǎ rǎhtyaluô̌ tǎ̤te̤no tè̤ritè̤kyǎ pǎ, phúnuôprè́.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 Me̤těhérò ǔ dò́tǎ̤ kayǎ dố htò̌kǔ yětôprè̤nuô, vǎ ki héluô̌plǒhtya tǎ̤te̤ khyěthyá tè̤thû́ dố ǔ kè̤ lǔ yěnuôtahe to hérò vǎ ki nò̌thǔcuố lǔ dố khwídu o hénuô, a cô꤮ ná atǒabè to,” khwídu Festo hé phúnuô.
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.