Atos 11
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVI
1 Prè̤dônyǎphú ná prè̤zṳ̂́etè̤phú dố a o dố Judaké̤ pwǒ̤꤮ tôpho tahenuô, a ní̤huô̌ ná Judaphú má̤to tahe ní̤bè kuô̌hò́ Cò́marya alǎ̤angó̤.
1 Os apóstolos e os irmãos de toda a Judéia ouviram falar que os gentios também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Phúnuôrò bí Petru cuố dố vǐ̤ Jerusalem akhè̌nuô, prè̤zṳ̂́enyá̤ephú dố a dû́talíphá tahenuô, a dya tè̤thû́ dố lǔkhu.
2 Assim, quando Pedro subiu a Jerusalém, os que eram do partido dos circuncisos o criticavam, dizendo:
3 Rò èthǐ hé Petru, “Nè̤ cuốolě tuố̤kuô̌ Judaphú má̤to dố a dû́talí kuô̌ǔ phá to tahe ahi rò nè̤ cuốecuốǒ tố̤kuô̌ tuố̤ ná èthǐ.”
3 "Você entrou na casa de homens incircuncisos e comeu com eles".
4 Rò Petru hésoluô̌plǒ pé̤lò̌ èthǐ tè̤ritè̤kyǎ dố a cá htwǒhtya lú dố akhǎshyé tuố̤dố atadû nuôtahe pwǒ̤tôcô.
4 Pedro, então, começou a explicar-lhes exatamente como tudo havia acontecido:
5 Rò a hésoluô̌plǒ pé̤ èthǐ, “Bí vǎ o dố vǐ̤ Joppa rò vǎ kwǐcò́bè̌ akhè̌nuô, vǎ myáhtyelwó tè̤tôcô. Vǎ tè̤myáhtyelwó yěnuô, a o dố mò́khu rò a cya̤tǎ̤ pé̤ vǎ thyáná tahû̌du dố aná̤ o lwǐ̤ná̤ tôbanuô. Htuô̌rò a cya̤tǎ̤ phûtatò bí vǎ khǎshyé.
5 "Eu estava na cidade de Jope orando; caindo em êxtase, tive uma visão. Vi algo parecido com um grande lençol sendo baixado do céu, preso pelas quatro pontas, e que vinha até o lugar onde eu estava.
6 Vǎ myánuô̌ tǎ̤te̤ dố tahû̌du yěakǔnuô rò vǎ myáhtye tè̤phútè̤lye̤ dố akhǎduô o lwǐ̤khó tahe, tè̤mi̤tè̤myá̤ tahe ná tè̤phútè̤lye̤ dố alabácuố tahe ná htuphú dố a zuô̤ dố mò́lè̤̌ tahe.
6 Olhei para dentro dele e notei que havia ali quadrúpedes da terra, animais selvagens, répteis e aves do céu.
7 Yětôphuốrò vǎ ní̤huô̌ ngó̤pra̤htya rò a hé vǎ, ‘Petru, ihtò mṳ̂̌thyěekyǎ mò̌ tè̤yěnuôtahe.’
7 Então ouvi uma voz que me dizia: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 “Manárò vǎ hésû, ‘Byacè꤮ vǎ e꤮ nyǎ ná taki꤮ to. Tè̤ dố ǔ be è ná a sǎsè̌ to tahe ná a mwǒ̤plǐ to tahenuô, vǎ enò́ ná tôphuố꤮ to.’
8 "Eu respondi: De modo nenhum, Senhor! Nunca entrou em minha boca algo impuro ou imundo.
9 “Rò ngó̤pra̤htya dố mò́khu yěnuô hé pó̤, ‘Cò́marya dǎhé ná a mwǒ̤plǐ hénuôma, a sǎsè̌ to, bè tane̤ ní̤ to.’
9 "A voz falou do céu segunda vez: ‘Não chame impuro ao que Deus purificou’.
10 Rò a kuô̌tǎ̤ bǎ thuô̌phuố rò dốkhyělố tôphuốnuô, ǔ phyéhtya dwókyǎ è dố mò́khu.
10 Isso aconteceu três vezes, e então tudo foi recolhido ao céu.
11 “Ǔ phyéhtyakyǎkyǎ ná tôphuốtuô̌ kayǎ vǐ̤ Caesareaphú thè́thuô̌ dố ǔ nò̌hyǎ èthǐ yětahenuô, ló꤮, a hyǎtuố̤ bí pè̤ lé̤cuốokuốní̤ hi nuôtômě.
11 "Na mesma hora chegaram à casa em que eu estava hospedado três homens que me haviam sido enviados de Cesaréia.
12 Yětôphuốrò Thè́ Sǎsè̌ Byacè hé vǎ ná me̤pyá̤zè̤́pyá̤sè̌ tǎmé̤, krwǒcuố lè́kuô̌mò̌ èthǐnuô. Rò puố̤vyá̤ dố vǐ̤ Joppa aprè̤thuô̌thyó yě krwǒcuốkuô̌ ná vǎ tuố̤dố vǐ̤ Caesarea rò pè̤ nuô̌kuô̌ dố Cornelio ahikǔ pwǒ̤꤮ tôprè̤.
12 O Espírito me disse que não hesitasse em ir com eles. Estes seis irmãos também foram comigo, e entramos na casa de um certo homem.
13 Cornelio héso pé̤ pè̤ ná a myáhtye tanémò́khuphú tôprè̤ hyǎkahtòo dố a hidò́kǔ ari-akyǎ rò a hé lǔ, ‘Nò̌cuố kayǎ tôprè̤ dố vǐ̤ Joppa rò nò̌cuốè́hyǎ kayǎmwi̤ ná Simonè dố ǔ è́ pǎ lǔmwi̤ ná Petru nuôtôprè̤.
13 Ele nos contou como um anjo lhe tinha aparecido em sua casa e dissera: ‘Mande buscar, em Jope, a Simão, chamado Pedro.
14 A ki hébètè̤ ná nè̤ pǎ rò dố a hébè thǐ akhu-akhyě nè̤ ná nè̤ hiphúphyǎphú lò̌꤮ plǐ ki ní̤bè tè̤me̤lwóhteka̤ pǎ.’
14 Ele lhe trará uma mensagem por meio da qual serão salvos você e todos os da sua casa’.
15 “Rò bí vǎ cáhtya hébètè̤ akhè̌nuô, Thè́ Sǎsè̌ Byacè hyǎlya̤ dố èthǐ alo̤ phú a hyǎlya̤ htuô̌hò́ dố pè̤lo̤ dố kalúkhè̌ nuôtôphuố nuôhò́.
15 "Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles como sobre nós no princípio.
16 Yětôphuốrò vǎ thè́né̤htyabè tuố̤ tè̤hébè dố Byacè hékyǎ, ‘Giovanni plwǒ thǐ ná htyě tadû́rò ǔ ki plwǒ thǐ ná Thè́ Sǎsè̌ Byacè pǎ nuôtômû̌.’
16 Então me lembrei do que o Senhor tinha dito: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Me̤phúnuôrò pè̤ zṳ̂́e Byacè Jesǔ Krístu rò Cò́marya dyé pè̤ shyězṳ́, phúnuôhò́ Judaphú má̤to dố a zṳ̂́e thyákuô̌ná pè̤ yětahenuô, Cò́marya ki dyé thyákuô̌ èthǐ shyězṳ́ phú a dyé htuô̌hò́ pè̤nuô kihérò vǎ ma kayǎ tôprè̤ dố a pṳ̌ me̤tǎ̤tṳ̂̌ Cò́marya aklyáaklǒ tôprè̤ è̌?”, Petru hé pé̤ èthǐ phúnuô.
17 Se, pois, Deus lhes deu o mesmo dom que nos dera quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para pensar em opor-me a Deus? "
18 Bí èthǐ ní̤huô̌ tè̤ritè̤kyǎ yě akhè̌nuô, èthǐ pacyé̤ishyé pǎ Petru to, rò a htuthè́htya lahyǎ Cò́marya, “Ki a má̤lakǒ phúnuôhérò Cò́marya dyépé̤kuô̌hò́ Judaphú má̤to tahe tè̤shuốkhè̌ryá dố a ki za̤ ní̤dûkuô̌ lahyǎ ané̤ rò a ki ní̤bè kuô̌ lahyǎ thè́htwǒprè̤ hò́.”
18 Ouvindo isso, não apresentaram mais objeções e louvaram a Deus, dizendo: "Então, Deus concedeu arrependimento para a vida até mesmo aos gentios! "
19 Dố ǔ me̤thyě Stephano akhu-akhyě, cáhtya bínuôrò ǔ me̤cyě̤me̤cṳ̂ kayǎ dố a zṳ̂́ka̤nyá̤ka̤ Jesǔ tahe phúnuôrò èthǐ lṳpruốlṳpryǎ cuố lò̌plǐ. Tahehenuô a cuốtuố̤ dố Phonicia ké̤, Cyprú klû́khu ná vǐ̤ Antioko. Èthǐ hésodônyǎ pé̤ tû́prè́ Judaphú thǐ tahenuô ná Cò́marya alǎ̤angó̤ prè́.
19 Os que tinham sido dispersos por causa da perseguição desencadeada com a morte de Estêvão chegaram até à Fenícia, Chipre e Antioquia, anunciando a mensagem apenas aos judeus.
20 Manárò Cyprúklû́phú ná vǐ̤ Cyreneophú dố a zṳ̂́ka̤nyá̤ka̤tè̤ aklè̌ tahehenuô, a cuốtuố̤ dố vǐ̤ Antioko rò a hésodônyǎ pé̤ myěcôruô Greekphú tahe ná Jesǔ Krístu a tè̤thè́krṳ̂̌mila ari-akyǎ.
20 Alguns deles, todavia, cipriotas e cireneus, foram a Antioquia e começaram a falar também aos gregos, contando-lhes as boas novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Rò Cò́marya a tè̤pro̤tè̤prya̤ o ná èthǐ akhu-akhyě kayǎ zṳ̂́ka̤pluka̤phè rò athè́plò htulya ka̤tǒ lahyǎ dố Byacè o.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos creram e se converteram ao Senhor.
22 Tè̤ritè̤kyǎ yě luô̌cuốtuố̤ dố Jerusalem prè̤zṳ̂́etè̤plò́mṳ a o akhu-akhyě èthǐ thǔcuố Barnaba dố vǐ̤ Antioko.
22 Notícias desse fato chegaram aos ouvidos da igreja em Jerusalém, e eles enviaram Barnabé a Antioquia.
23 Rò bí a cuốtuố̤ akhè̌, a cuốmyáhtye ná kayǎ yětahe ní̤bè Cò́marya abwíataryě akhu-akhyě a thè́krṳ̂̌thè́lò̌ nyacò́ rò thyáphú èthǐ ki ohtwǒprè̤ cò́ plehyǎ tadû ná Byacè rò, a dyéhè̌dyére shyakrwǒ kuô̌pó̤ èthǐ akhyě.
23 Este, ali chegando e vendo a graça de Deus, ficou alegre e os animou a permanecerem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Barnaba ma kayǎ dố aryá rò a lốbǎ ná Thè́ Sǎsè̌ Byacè tôprè̤. Rò è ma kayǎ dố a tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ sò̌ tôprè̤. Rò a me̤cwó̤ è́ pé̤lǎ ǔ rò ǔ zṳ̂́ka̤nyá̤ka̤ è́lǎ Byacè.
24 Ele era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé; e muitas pessoas foram acrescentadas ao Senhor.
25 Phúnuôhtuô̌rò dốkhyěnuô, Barnaba cuốmyápṳ̌ Saulu dố vǐ̤ Tarso akǔ.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo
26 Bí a myáhtye lǔ akhè̌nuô, a è́ka̤ní̤ lǔ dố vǐ̤ Antioko. Rò èthǐ yěthè́nyě̤ ka̤-okú myáhtye tǎ̤sû ná prè̤zṳ̂́etè̤ plò́mṳphú bínuô tahe tôna꤮ hyǎ cò́. Rò a ithyóithyatǎ̤ ní̤è́ pé̤lǎ kayǎ obínuô tahe. Ǔ è́ré̤lố prè̤zṳ̂́etè̤phú tahe ná Krístuphú ma bí vǐ̤ Antioko yěnuô hò́.
26 e, quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Assim, durante um ano inteiro Barnabé e Saulo se reuniram com a igreja e ensinaram a muitos. Em Antioquia, os discípulos foram pela primeira vez chamados cristãos.
27 Bínuôakhè̌, prè̤pro̤ tahe o dố vǐ̤ Jerusalem rò a hyǎ dố vǐ̤ Antioko.
27 Naqueles dias alguns profetas desceram de Jerusalém para Antioquia.
28 Dố èthǐ aklè̌nuô amwi̤ ná Aghabu otôprè̤. Dố Thè́ Sǎsè̌ Byacè a tè̤pro̤tè̤prya̤ akhu-akhyě, a ihtò rò a hépro̤ one ngó̤ ná tè̤ovǐ̤okò̌ cyě̤cṳ̂ ki ohtya dố hekhusǐba lò̌ pǎ. (Yěnuôma a htwǒhtya bí Claudio htwǒ khwí akhè̌nuô.)
28 Um deles, Ágabo, levantou-se e pelo Espírito predisse que uma grande fome sobreviria a todo o mundo romano, o que aconteceu durante o reinado de Cláudio.
29 Prè̤zṳ̂́etè̤phú pwǒ̤꤮ tôprè̤ belya̤ lahyǎ athè́plò ná a ki thǔcuố pé̤ kuô̌ tè̤me̤cwó̤ bá èthǐ dyébè́ nuô, dố èthǐ puố̤vyá̤ o dố Judaké̤kǔ nuôtahe.
29 Os discípulos, cada um segundo as suas possibilidades, decidiram providenciar ajuda para os irmãos que viviam na Judéia.
30 Phúnuôrò a thǔcuốní̤ rû̌yě ná Saulu ná Barnaba. Saulu ná Barnaba phyécuốní̤ rû̌yě rò a cuố dyétǎ̤ dǐtû́ dố prè̤zṳ̂́etè̤plò́mṳ muố̤prû̌muố̤prè̤́ dố a htwǒ khuklò́khuklyǎ tahe a takhukǔ.
30 E o fizeram, enviando suas ofertas aos presbíteros pelas mãos de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.