Apocalipse 4
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs BKJ
1 Tè̤yětahe htuô̌ rò vǎ myáhtyelwó onepó̤ tè̤aruô tôcô. Dố mò́khunuô, kadǎ tôbè lṳmǒo rò vǎ ní̤huô̌ tè̤pra̤htya tôcô rò a pra̤ thyáná kwo̤pra̤ phú vǎ ní̤huô̌ htuô̌hò́ dố kalúkhè̌ nuô, rò a hébè vǎ rò a hé, “Htyadốyě, yětahe htwǒhtya htuô̌pǎ rò kryá꤮ matě bè htwǒhtya ke pǎnuô, vǎ ki dyéluô̌ pé̤ nè̤.”
1 Depois disso eu olhei, e eis que uma porta estava aberta no céu; e a primeira voz que eu ouvi era como se fosse de uma trombeta falando comigo, que disse: Sobe aqui e te mostrarei as coisas que devem acontecer.
2 Yětôphuốrò Cò́marya a Thè́ Sǎsè̌ pṳ̂́ma tôphuố pṳ̂́ma vǎ rò dố mò́khu nuô khwí a khuklyáhtè̌ htyalô̌ o tômě rò ǔ onyǎo dố akhu nuô tôprè̤.
2 E imediatamente eu estava no espírito; e eis que um trono estava posto no céu, e um assentado no trono.
3 Kayǎ nuôtôprè̤ nuô amèthè takhè̌ thyácò́ná lò̤́thé li̤thuô̌lè̌ tômě ná lò̤́thé shyěthwi tahe, htuô̌rò bí khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ akhǎshyé nuô, htyělamò̤́sá o tava̤ lò̌ lǔ thyácò́ná lò̤́thé thuô̌lè̌ nuô cò́.
3 E aquele que estava assentado era semelhante na aparência à pedra de jaspe e de sardônica; e havia um arco-íris ao redor do trono, pelo que parecia uma esmeralda.
4 Khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ dố aruô nyě̤shyě ná lwǐ̤mě yěnuô a otava̤ ná khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ yě rò khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ yětahe akhu nuô, muố̤prû̌muố̤prè̤́ nyě̤shyě ná thè́lwǐ̤ dố a kû̌thyáhtya hyeca̤bǔ rò a klwǒ̤htya khuklwǒ̤htè̌ tahe onyǎo lahyǎ bínuô.
4 E ao redor do trono havia vinte e quatro assentos, e sobre os assentos eu vi vinte e quatro anciãos assentados, vestidos de vestes brancas, e eles tinham sobre suas cabeças coroas de ouro.
5 Bínuôakhè̌, dố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ nuôtôkhu akǔ nuô, shyeli̤bò́ hte, mò́krò̤̌mò́nguố̤, shyelya̤ lò̌plǐ cò́. Dố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ anyěhyǎnuô, mi tarè́bǒ thuô̌thyótôbǒ má̤dû Cò́marya a Thè́ Sǎsè̌ thuô̌thyótômě yěnuô, akyǎ̤ rahtǒhtya bínuô.
5 E do trono saíam relâmpagos e trovões e vozes; e havia sete lâmpadas de fogo queimando diante do trono, que são os sete Espíritos de Deus.
6 Bí khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ anyěhyǎnuô, htyěòdu dố asè́kalǐ thyácò́ná lò̤́thú bǔplya tôměnuô a o tôò.
6 E diante do trono havia um mar de vidro, semelhante ao cristal; e no meio do trono, e ao redor do trono, havia quatro animais cheios de olhos na frente e atrás.
7 Aré̤lố tôduô̌ nuô athyáná ǎyǎthǐ, nyě̤duô̌ tôduô̌ nuô athyáná pṳ́phè̌du, thuô̌duô̌ tôduô̌ nuô amèthè thyáná kayǎ mèthè rò lwǐ̤duô̌ tôduô̌ nuô, athyáná lǎ̤bǔdu dố a zuô̤ dố mò́lè̤̌nuô.
7 E o primeiro animal era semelhante a um leão, e o segundo animal semelhante a um bezerro, e o terceiro animal tinha uma face como de um homem, e o quarto animal era semelhante a uma águia voando.
8 Thè́htwǒprè̤yě lwǐ̤duô̌ lò̌nuô, tôduô̌꤮ ná a dáo a bè thuô̌thyó, a mèthèplò tahenuô, a o lò̌plǐ lǔné̤ sǐprè̤cò́, a o tuố̤ lò̌ cò́ dố adálè̤̌. Èthǐ irǒ htuthè́htya pwǒ̤nyěnyě꤮ pwǒ̤thè̌thè̌ cò́, a okuố tôphuố꤮ to. Rò a irǒ htuthè́htya lahyǎ,
8 E os quatros animais tinham, cada um deles, seis asas ao redor; e eles estavam cheios de olhos por dentro; e eles não descansam nem de dia nem de noite, dizendo: Santo, Santo, Santo, Senhor Deus Todo-Poderoso, que era, que é, e que há de vir.
9 Thè́htwǒprè̤yě lwǐ̤duô̌nuô, a irǒ me̤lǐme̤takhè̌htya htuô̌rò dyaduzṳ̂́nyá̤ rò hébwíhétaryěhtya Cò́marya dố a onyǎo dố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ akhu dố a htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ talèkrè́ yěnuô tôprè̤. Rò bí èthǐ irǒhtya phúyě akhè̌nuô,
9 E, quando os animais dão glória, e honra, e graças àquele que está assentado no trono, o que vive para sempre e sempre,
10 muố̤prû̌muố̤prè̤́ nyě̤shyě ná thè́lwǐ̤ yěnuô a dángṳ̂lya̤ dố prè̤ onyǎo dố khwí a khuklyáhtè̌ htyalô̌ akhu nuôtôprè̤ nyěhyǎ rò a cò́bè̌htya kayǎ dố a htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ yěnuô tôprè̤. Èthǐ dyatǎ̤kyǎ a khuklwǒ̤htè̌ yětahe dố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ anyěhyǎ rò a irǒhtya lahyǎ,
10 os vinte e quatro anciãos caem prostrados diante daquele que está assentado no trono, e adoram àquele que vive para sempre e sempre, e lançam as suas coroas diante do trono, dizendo:
11 “Kố꤮ pè̤ Byacè Cò́marya, nè̤ kò ní̤bè nyǎ tè̤lǐtè̤takhè̌, tè̤bezṳ̂́benyá̤ ná tè̤pro̤tè̤prya̤ hò́, me̤těhérò nè̤ byálya̤ tè̤ lò̌꤮ plǐ rò nè̤ byálya̤ èthǐ rò nè̤ dya ohtwǒprè̤ èthǐ cṳ́꤮ dû nè̤ thè́plò.”
11 Tu és digno, Ó Senhor, de receber glória, e honra, e poder; porque tu criaste todas as coisas, e para o teu prazer elas existem e foram criadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.