Apocalipse 19
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARA
1 Tè̤htwǒhtya htuô̌ phúnuôrò vǎ ní̤huô̌ ngó̤pra̤htya tawò́tathû̌ shyo dố mò́khu rò a cô ná kayǎ tômṳdu hébè nuô, rò a hé lahyǎ,
1 Depois destas coisas, ouvi no céu uma como grande voz de numerosa multidão, dizendo: Aleluia! A salvação, e a glória, e o poder são do nosso Deus,
2 Me̤těhérò a tè̤cirya thǐ tahenuôma atǒma atǒtǒ. Acò́ma acò́cò́. A ciryakyǎ htuô̌hò́ himyáphèmuố̤ mwi̤ladu dố a me̤pyéme̤kyǎ hekhu tahe ná athwihtyě a tè̤thè́zṳ̂́ patá mǔmyá̤ricyá̤ tahe nuôtôprè̤ hò́. A me̤thyě Cò́marya alulé tahe akhu-akhyě Byacè Cò́marya me̤lyě̤ ka̤khyě sûke hò́ è hò́.”
2 porquanto verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande meretriz que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Èthǐ è́htǒhtya khyěthyá,
3 Segunda vez disseram: Aleluia! E a sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Muố̤prû̌muố̤prè̤́ nyě̤shyě ná thè́lwǐ̤ ná thè́htwǒprè̤ nuô lwǐ̤duô̌ nuô, a dángṳ̂ cò́bucò́bè̌htya Byacè Cò́marya dố a onyǎo dố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌khu nuôtôprè̤ rò èthǐ hé lahyǎ,
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus, que se acha sentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Htuô̌rò ngó̤pra̤htya dố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌khu nuôrò a hé,
5 Saiu uma voz do trono, exclamando: Dai louvores ao nosso Deus, todos os seus servos, os que o temeis, os pequenos e os grandes.
6 Bínuôakhè̌ vǎ ní̤huô̌ ngó̤ dố a cô ná kayǎ tôplutôphè hébè nuô. Htuô̌rò athyáná htyěkhǒ htwíhyǎ pra̤rû́pra̤tè́ nuô, rò a pra̤ taplò̤lòdò shyo thyácò́ná shyelya̤ tahenuô. Vǎ ní̤huô̌ èthǐ hé,
6 Então, ouvi uma como voz de numerosa multidão, como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Pè̤ thè́luố̤phòphû̌ thè́krṳ̂̌thè́lò̌ me̤lǐme̤takhè̌htya ró̤lǔ pè̤ Cò́marya pó꤮. Me̤těhérò thímíphú nuôtôduô̌ ki tǒbè ka̤ khǒmè̤̌ shuốkhè̌ tuố̤hò́. Akhǒmè̤̌ mòmuố̤ o taritaryǎ pé̤ hò́ lǔ hò́.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque são chegadas as bodas do Cordeiro, cuja esposa a si mesma já se ataviou,
8 Khǒmè̤̌ prè̤mò yěnuô ǔ dyékû̌dyéthyá lǔ ná hyeca̤ báplǐ bǔphuố plyatakhè̌ ryá tôba.”
8 pois lhe foi dado vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro. Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Htuô̌rò tanéphú hé vǎ, “Rǎmákyǎ mò̌ yěnuô. Kayǎ dố ǔ mehyǎ tố̤kuô̌ lǔ dố thímíphú yětôduô̌ apwè̌ yětahenuô, a ní̤bè tè̤sò̌ri.” Htuô̌rò tanéphú hé pó̤, “Ngó̤ yětahe ma Cò́marya alǎ̤angó̤ má̤lakǒ cò́.”
9 Então, me falou o anjo: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E acrescentou: São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Vǎ dángṳ̂lya̤ dố anyěhyǎ rò vǎ kíré̤ cò́bè̌htya lǔ tadû́rò a hé vǎ, “Cò́bè̌ tǎ vǎ tǎmé̤, vǎ ná nè̤ ná nè̤ puố̤vyá̤ Krístuphú thǐ tahe nuôma prè̤me̤tè̤phú thyálǔ prè́. Pè̤ ma kayǎ tahe dố a khyáluô̌ pé̤ ǔ ná Jesǔ ari-akyǎ tahe rò pṳ̂́maní̤ tè̤má̤tè̤cò́ dố Jesǔ Krístu dyéluô̌kyǎ pé̤ pè̤ yěnuô. Phúnuôrò, cò́bè̌ tǎ ǔ tôprè̤꤮ tǎmé̤, cò́bè̌ dố Cò́marya nuô. Me̤těhérò tè̤má̤tè̤cò́ dố Jesǔ Krístu dyéluô̌ pé̤ yěnuôma a thyáhò́ ná Cò́marya nò̌hébè prè̤pro̤ tahenuô hò́.”
10 Prostrei-me ante os seus pés para adorá-lo. Ele, porém, me disse: Vê, não faças isso; sou conservo teu e dos teus irmãos que mantêm o testemunho de Jesus; adora a Deus. Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Bínuôakhè̌ vǎ myáhtye mò́khu lṳmǒo htuô̌hò́ rò tathíphè̌bǔ kahtòo bínuô tôduô̌. Kayǎ sidyá tathí yětôprè̤nuô ǔ è́ lǔmwi̤, “Cò́ ná ngó̤” ná “Me̤tè̤ tǒ.” Kayǎ yětôprè̤nuô, bí a cirya ǔ akhè̌nuô, a cirya tǒ prè́ rò a sásû ná prè̤ dố a thè́hte lǔ tahe.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 A mèthèplò rò athyáná mi kyǎ̤htya nuô, htuô̌rò a klwǒ̤htya è́nyacò́ khuklwǒ̤htè̌, rò ǔ rǎoní̤ amwi̤ tôplò dố ané̤lo̤ nuô tadû́rò ǔ thè́gně tôprè̤꤮ to, ané̤ Byacè tôprè̤ thè́gně tû́dû prè́.
12 Os seus olhos são chama de fogo; na sua cabeça, há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, senão ele mesmo.
13 Ca̤cwo̤htǔ dố a thyá ní̤dyé yě tôpṳ̂nuô, a ví lò̌plǐ ná thwi. Rò “Cò́marya alǎ̤angó̤,” ǔ è́ lǔmwi̤ phúnuô.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome se chama o Verbo de Deus;
14 Mò́khu aklyěphú tahe kû̌thyá htyaní̤lò̌ hyeca̤ báplǐ, hyeca̤bǔ, hyeca̤ mwǒ̤plǐ tahe htuô̌rò sidyá htyaní̤ lahyǎ tathíbǔ rò krwǒkuô̌ lǔkhyě.
14 e seguiam-no os exércitos que há no céu, montando cavalos brancos, com vestiduras de linho finíssimo, branco e puro.
15 Nè́ a htyǎryá dố a ki me̤pé̤kyǎ lò̌ htyěké̤ tahe tôbènuô a o dố lǔ kyǎ̤kǔ hte. Rò a ki pố èthǐ ná ipò̤ tò̤́htè́ pǎ. Rò Cò́marya dố a cyá̤tè̤lò̌ thè́gnětè̤plǐ yětôprè̤ ki dyéluô̌ a tè̤thè́plòdu rò a ki cirya èthǐ thyáná ǔ ivǐ̤hte thòbǐthèhtyě nuô pǎ.
15 Sai da sua boca uma espada afiada, para com ela ferir as nações; e ele mesmo as regerá com cetro de ferro e, pessoalmente, pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Dố a ca̤cwo̤htǔ alo̤ ná akhyalo̤ nuô, ǔ rǎo amwi̤ tôplò,
16 Tem no seu manto e na sua coxa um nome inscrito: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Phúnuôhtuô̌rò vǎ myáhtye tanéphú tôprè̤ kahtòo dố tamò̤́kǔ rò a cyé̤pryě̤ è́htǒhtya lò̌lò̌꤮ htuphúzuố̤phú dố mò́lè̤̌ nuôtahe rò a hé,
17 Então, vi um anjo posto em pé no sol, e clamou com grande voz, falando a todas as aves que voam pelo meio do céu: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 “Thyáphú thǐ ki hyǎe kuô̌ lahyǎ khwícò́phya tahe azye, klyěkhuklò́ ná klyěphú tahe azye, tathí tahe ná prè̤sidyá lǔ tahe azye, cṳ̂́ ná kayǎ dố a ní̤ tè̤palǎ tahe azye, kayǎ dố amwi̤ luô̌htyěluô̌ké̤ tahe ná kayǎ dố ǔ tane̤ patí lǔ tahe azyenuô, hyǎoplò́ ró̤lò̌mò̌ lǔ dố Cò́marya apwè̌du akǔyě.”
18 para que comais carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e seus cavaleiros, carnes de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Bínuôakhè̌ vǎ myáhtye tè̤mi̤tè̤myá̤ nuôtôduô̌ ná hekhu khwícò́phya tahe ná èthǐ klyěphú tahe oplò́tố̤ lò̌ lǔ dố a ki sá kayǎ dố a sidyá tathí nuôtôprè̤ ná aklyěphú nuôtahe.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, congregados para pelejarem contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Ǔ pṳ̂́ní̤kyǎ tè̤mi̤tè̤myá̤ nuôtôduô̌ rò ǔ pṳ̂́ní̤ tố̤ró̤ kuô̌pó̤ ná prè̤pro̤ lahǒ dố a me̤luô̌ pé̤ ǔ tè̤pro̤tè̤prya̤ dố tè̤mi̤tè̤myá̤ nuôtôduô̌ anyěhyǎ nuôtôprè̤. Dố a me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ pé̤ ǔ akhu-akhyě, a ilolahǒ lò̌ kayǎ dố a ní̤bè tè̤mi̤tè̤myá̤ nuôtôduô̌ a tè̤me̤máme̤dyǎ rò a cò́bè̌ lǔ nuôtahe. Tè̤mi̤tè̤myá̤ nuôtôduô̌ ná prè̤pro̤ dố a ilolahǒ ǔ nuôtôprè̤ thè́gně lò̌ ǔ tá̤tǎ̤ htwǒprè̤ kyǎ èthǐ dố miò dố ǔ sû́û̌ ná yathúbyǎ nuôtôò akǔ.
20 Mas a besta foi aprisionada, e com ela o falso profeta que, com os sinais feitos diante dela, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que arde com enxofre.
21 Lò̌꤮ a klyěphú dố a okyǎ tahenuô, ǔ me̤thyěkyǎ èthǐ ná nè́ dố a hyǎhte dố kayǎ sidyá tathí nuôtôprè̤ akyǎ̤kǔ nuôtôbè, rò lò̌꤮ htu nuôtahe hyǎ lṳ̌ iphuô̌ ekò́ǒbǎ lò̌ èthǐ zye.
21 Os restantes foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.